#222696

hakkımdaki görüşünü bir yaklaşık olarak kabul ediyorum. ankaralı değilim ama ankara'yı ve ankaralıları çok severim. 2 sene ankaralı bir ev arkadaşım olduğundan çeyrek ankaralı sayılabilirim. *

kullanıcı adını da çok beğeniyorum ayrıca. daim olur umarım.

lise yıllarında “ çoban mehmet” dediğimiz, daha sonra bir bankaya müdür olan bir arkadaşımız vardı. bir gün okula elinde çok havalı ve pahalı görünen bir şemsiye ile geldi. hava çok kapalı görünmüyordu aslında ama şemsiye o kadar etkileyici idi ki aldırmadık bu manasızlığa. zaten daha sonra bu manasızlığa mana katmak için göklerden bir yerden bir yardım geldi mehmet’e. mehmet gün boyu şemsiye ile dolaştı ama aşırı bir ihtimamla tutuyordu şemsiyeyi. derste bile gözü şemsiyede idi desem abartmış olmam, zaten durum kendiliğinden abartı olduğu için benim fazladan bir çabaya girmeme de gerek yok. son ders bitmek üzereyken hepimizin isteyeceği ama aklından bile geçmediği şey oldu ve birden yağmur yağmaya başladı. hepimiz şemsiyenin kanatlarını açıp göğe doğru ve göğe karşı bir kalkan olup en azından bir iki tanemizi koruyacağını düşünüp heyecanlandık ama mehmet yağmur bulutlarından daha çok kararan yüzüyle dersin sonuna kadar somurttu. klasik müzik bestecilerini mezarlarında huzursuz eden son zil çaldığında koşa koşa dışarı çıktık ama mehmet en sona kaldı. şemsiyeyi açmasını istediğimizde bize öyle bir cevap verdi ki engels’in anlatmaya çalıştığı şeyi anlar gibi olduk. belki devletin değil ama ailenin ve özel mülkiyetin ne olduğunu çözdük bir anda. epifaniye neden olan cümle tam olarak şöyleydi: “ dedem, şemsiyeyi ıslatma dedi.”

aşıklık gönülden yapılması gereken bir sanat .

varsa yetenekleri, şöyle dizeleri yazıp karşılıklı atışabilecek gençler, aşık olsunlar.

" sen bir karasinek ben ise arı.
ellerin titriyor yüzün sapsarı
karşıma çıkınca diktin nalları.
mindere yapışmış tuşa benzersin."

"dinle bu sözümü kılıbık adam.
karşıma çıkınca olursun madam.
bilmem ki tipini nasıl anlatsam.
makyajla değişmiş kaşa benzersin. "

mahlasın güzelmiş ama sen yine de konuş istersen.

oje ve minik parfüm şişeleri. * dolabı açıp kapatırken sağa sola yuvarlanmasını engelliyor. * ha niye oradalar? sıcak onları da etkiliyor be.

biraz önce bir yazıma #789364 artı oy dürtükleyerek, 23 nisan günü yaptığı ikinci jestle, zaten gramajından çalınmış ayyküümun geri kalanınıda gasp eden, kgb ortaklı, derin höküümet bağlantılı, soldan gösterip sağdan çakan genel kurucu bireyi.

uyumak için geçerli saate ulaşılamadığı için * bir sigara yakılarak ortadan kaldırılacak ikilemdir.

açtığım başlık kadar takipçim olmuş. burayı görürseniz hepinize kıymetli vaktinizden bi parça bana ayırdığınız için teşekkür ediyorum. ben de sizleri okuyorum, yetişmeye çalışıyorum en azından ve son olarak herkese benden çay. *

kar yağıyor.
ve ben hatırlıyorum

şimdi sen de herkes gibisin.

türk ailesi olmanın tam olarak nasıl bir şey olduğunu anlatan bir gülse birsel klasiği.
bu kadın bu kadar gözlemi nerde nasıl yapıyor, helal olsun.

çocukluk travması olan tüm yetişkin bireylerin yapmasını tavsiye ettiğim birşeydir.
nasıl yapacağız bunu derseniz onu karşınıza alıp dinleyin, sevin, şefkat gösterin, onu anlayın
sonrada onu annesi/babası gibi sahiplenin üzülmesine izin vermeyin üzülürse de herşeyin gelip geçici olacağına onu inandırın, elini hiç bırakmayın

relax isimli yazar arkadaşımızın ukdesi.

sakarya ilinin bir ilçesidir. daha çok yazlık olarak kullanılır. geçen sene şubat ayında 1 defa gitmiştim buraya. dediğim gibi daha çok yazlık olarak kullanıldığı için kışın pek insan olmuyor. anca 65 yaş üstü emekli büyüklerimiz kalırsa kalıyor.

yaz mevsiminde hiç gitmedim ama duyduğum kadarıyla denizi oldukça temizmiş.

sessiz sakin tabiata sahip olup, kolay sinirlenmeyen, patlama anına kadar olan zaman diliminde birçok şeyi alttan almış, içine atmış, son damlada ağzına ne geliyorsa söyleyen insandır.

insan hem birini dövmek istiyor hemde kimseyi dövmediği için mutlu oluyor. ne kadar garip!

üç kere intihar girişiminde bulunmuş, sonuncusunda başarılı olmuş yazar ve şair.

hayatımda öylesine yer edinmiş bir kadın ki, bazen otuz yaşımı görmeden gideceğimi düşünüyorum. plath sendromu'na yakalanan bir diğer isim de ben olacağım. biliyorum sylvia ölmek istemiyordu, sylvia ölümden güç alıyordu; sylvia ölümle besleniyor ve ilham alıyordu, bu yüzden çok kızıyorum, böylesine büyük bir kadının ölümünü aldatılmaya bağlamalarına. henüz on dört yaşındaydım sylvia ile tanıştığımda ve o zamandan beri anlamaya çalışıyorum onu, anlamaya başlıyorum da. anlamaya başladıkça daha çok benziyorum ona.

cem karaca muhteşem yorumlamıştır.

önce seri beğeni ve favoriler gelir. ardından seni takip eder. yetmez bir de üzerine mesaj atar ve seni takdir eder. hatta geç keşfettiği için özür diler. çok geçmeden de sırra kadem basar. sözlükte bu şekilde yaşayan birçok yazar bulunmaktadır. şu an neredeler, sözlüğün arka sokaklarında ne yapıyorlar merak edilmektedir.

bi de içtikten sonra geğirse off , bas nikahı dediğim kadındır...

edit: başlık bana kaldı. erkeğim beyler yazmayın.

yüzümde olsun isterdim şaka değil.
elimde bulunan izdir.
bazı kadınlar yara izlerini çekici buluyorlarmış.
savaşlar ve cinsel seçilim yüzünden kadınları yükseltiyormuş.
düşünsenize erkek gidiyor ve kaplan avlayıp geliyor akşam yiyorsunuz.
mücadele ederken kaşında kaplanın açtığı yara var.
çok havalı.