genellikle sabahları tam uyanmadığımızı belirtmek için kullanılan bu deyim henüz zihnen, ruhen ve fiziken kendimize gelmediğimiz anlamında kullanılır.

konuşurken “daha afyonum patlamadan soru sordu” vs. şeklinde, henüz tam uyanamadığını belirtmek için kullanılır.

osmanlı zamanında afyon bağımlısı olan kişiler ramazan ayında afyon kullanamadığı için sahurda afyon maddesini bir yaprağa sarıp yutarlardı. sabah uyandıklarında midede eriyen yaprak açılır ve afyon mideye salınırdı. bu salınım esnasında insanda birkaç defa hapşırma olayı gerçekleşmektedir. halk arasında afyon kullandığı bilinen kişiler bu şekilde hapşırınca “afyonu patladı” deyimi kullanılmaktadır. afyonu patlamak deyimi geçmişten günümüze bu şekilde gelmiştir.

afyon bir uyuşturucu türü olup 4.murat zamanında yasaklanmıştır. hatta bu yasaktan sonra 4.murat halk içine karışıp afyon kullananları cezalandırmıştır. osmanlı zamanında oldukça çok kullanılan afyon ve farklı türlerde ki maddeler halk arasında yaygınlaşmıştır. özellikle istanbul süleymaniye tarafında afyon kullanımı için oluşturulan kahvelerin varlığından söz edilmektedir. esrar afyon gibi birçok uyuşturucunun halk arasında kullanılması yayıgınlaşınca ilk defa 4. murat tarafından bu maddeler yasaklanmıştır.

kesinlikle orta doğu çok neşeli bir coğrafya, oranın insanları batının insanların daha mutlu. *

türkçe 'ye bir rüya için ağıt olarak çevrilen requiem for a dream (film)dir kesinlikle. sürekli tekrarlanan olayların ürkütücülüğü ve işin gerçek boyutunu düşününce cidden psikolojim bu durumdan çokça etkilenmişti.

az önce şöminemin karşısında blue label viskimi yudumlayıp bir yandan da entel entel a2'yi izlerken aklımda birdenbire çakan düşünce. kimse bahsetmemiş bundan sanırım sözlükte aradım, yine yok.

bakın sürekli ingilizce konuşuyor, benim buna ben her türlü saygım var ancak şirketteki herkesin ingilizce konuşmasını istediğini gördüm bölümü izlerken,

neden arkadaşım? sömürgeleştirme içgüdünüz bitmedi mi yoksa?

burası türkiye ve hiçbir işveren, işçisine "ingilizce öğrenceksin" diye mobbing yapmıyor. mesela haluk ya da selami'nin ingilizce bilmediğini görüyoruz. adamlar bu firmaya başvururken cv'sinde yazıyor şu kadar ingilizce bilgimiz var ya da proficiency yok diye ibare düşüyor. zaten ingilizce bilmiyorlar, bunu zorlamaya hakkın var mı mary hanım? soruyorum, yok sanırım.

aynı şekilde iş yerine abuk sabuk eğitmenler getiriyor. neymiş efendim enstrüman öğrenilecekmiş, neymiş efendim aerobik yapılacakmış da bilmem ne? madem o kadar kişisel gelişime önem veriyorsun, haftaiçi bir günü off-day yaparsın ve işçilerini eğitirsin, iş esnasında bu adamları yormanın maksadı nedir?

ben söyleyeyim, işçiyi daha fazla yormak, verdiğiniz iki kuruş maaşı zehir lokma etmek...

bir de ayrıyeten duygusuzsun. fısfıs ismail kadar entelektüel bir karadeniz erkeğinin kendisine yaptığı bütün nezaketleri, incelikleri görmeyecek kadar batıcısın, sebebi bu... fısfıs anadolu erkeği çünkü, senin meşrebine uymuyor.

çok sinirlendim sözlük. yönetmen birol güven'le konuştum şimdi, "abi cahildik yaptık bir şeyler gençken..." diyor. yayın hakları bitince satın alıp bir depoda yakmak istiyorum mary hanımlı bölümleri.

vincent van gogh’un hayattayken sadece 1 tablosu satılabildi,
yaşamı boyunca sefalet çekti,
2 kez akıl hastanesinde yattı,
37 yaşında intihar etti.

daha bebekken dinlemeye başladığım harika müzisyen. zamanın çok ötesinde bir insan. öyle büyük bir adam ki, rolling stones erkin korayın şarkısından esinlendiğini itiraf etmişti.
çok seviyorum erkin babayı, gerçekten babam gibi seviyorum.
daha 70li yıllarda türkiye gibi bir ülkede stoner ve psidelik müzik yapmış. vizyona bak kurban olurum vizyonuna baba.
şu an gitar çalan, müzik dinleyen, riff yazan biriysem erkin koray en büyük etkiye sahiptir.

yaşanması mümkün olmayan şeylerin, yaşamasının imkansız olduğunu bilmektir.

benim tercihim hasan mezarcı.

adı petrikor olan ve yağmura aşık eden koku.

ömrümün büyük bir bölümünü meteorolojik verileri inceleyerek geçirdim. severek ilgileniyorum. insanları bilgilendirmek de hoşuma gidiyor.
ama takıntı değil herhalde, bu bir tutku.

kek.

çocukken kaan tangöze'nin adının duman olduğunu sanırdım. sonradan öğrendim ki duman grubun adı*. şarkıları insana dokunan, kaan tangöze'nin farklı yorumuyla şahlanan şahane grup.
ergenlik zamanlarımda en çok dinlediğim parça ise;

tam tersi değil mi? ya da ben mi farklı bir dünyada yaşıyorum?

jack london-martın eden.

hem içerisinde bulunduğumuz kritik durum ruh sağlığımda ve ikili ilişkilerimde gözle görülür yaralar açmasın.

araya girenler ya hapse gidiyor ya morga. ben karışmam. siz de karışmayın. polisi arayın gecenin kartallarını(!) arayın. bizim işimiz değil.

demiş siyasal islamın ne olduğunu , ifade özgürlüğünü , cumhurbaşkanlığı makamının kutsal olmadığını bizim için yani halk için var olduğunu ve halkın vergileriyle ayakta durduğunu , 128 milyar doların nereye gittiğini bile sormanın cumhurbaşkanına hakaret kapsamına girdiğini bilmeyen polyyannayı s.kmiş gibi iyimser adam. bakın z kuşağı olarak bu abimiz gibi hiçbir şeyi sorgulamadan kabul edip uslu olursak belki şirinleri bile görebiliriz.

baklava ile ayran içen kişinin bu ikiliyi ilk kez mevlütte tatmış olasılığı %92 dir.

insanı teee o yıllara götüren, eylül ayına daha başka bir anlam ve önem yükleyen ekonomi aksiyonu. keyfi var bu işin, arabası ve ruhu da var. caddede yürürken bir kırtasıyeye rastgelinir, beyaz tavşan takip edilir ve bir daha da nah çıkılır oradan. hiç değilse bir renkli post-it mutlaka alınır.