ben gece yokum merveler de kalcam

sefer;
dolmuşcu olanı, yani bizim sefer.

"şu hayatta ne öğrendin derseniz bana, içime atmayı öğrendim, kabullenmeyi öğrendim. haa bir de! yalnızlığı. en çokta yalnızlığı öğrendim..."

"insan bir tek zahide'yi görüp gitse dünyadan, ben hayatımı yaşadım da gittim der ana."

en sonunda;
"özlemek için sevmişiz biz, kavuşmak ne haddimize." diyor ya;

sanki kalbimizin sesini duyduğumuz, sessizliğin ses verdiği yer.
gönlün dolduğu ve doyduğu yer.
nice dertlilerin, nice aşıkların, boş gelip dolu gittikleri yer.
belki de sözün bittiği yer...
başka türlüsüne imkan yok.

ilginç bi kitledir. galiba tüm başlıkları engelleyip sadece radyo yayını başlıklarına dokunmamışlar. uzun uzun çiçekli böcekli efendimli tanımlara sahiptirler. bol bol swh bi de.

cahillerin islama saldırma metodlarından, eğer peygamber yapmasaydı kimse o binanın etrafından dönmez veya o tarafa doğru secde etmezdi, ömer (r.a.) ya da ali (r.a.) olması gerekiyor, hacerül-esvedi öperken şöyle dedi: "hiç şüphesiz sen bir taşsın eğer peygamber seni öpmeseydi ben seni öpmezdim."

not: kimse kabe'ye tapmıyor, bunlar sizin pis düşünceleriniz ve çarptırmalarınızdan başka bir şey değil.

(bkz: al-i imran 119)

hatalar doğru yapmamız için gereken neyse onu öğretir. öğrenene kadar da hep başladığın noktaya geri dönersin çünkü sorun başladığı yerde çözülür.

bunu söyledikten hemen sonra "böyle diyenler ilk evlenir" cümlesi ile karşılaşan insanlardır. bunu öylesine söyleyenler genelde evleniyor olsa da içi dolu söyleyenler gerçekten evlenmeyebiliyor. ama bence evlenmek hayatın önemli bir dönüm noktasıymışcasına evleneceğim ya da evlenmeyeceğim şeklinde atıp tutmak yerine, bunların altında yatan gerçek nedenleri söylemek daha makul gözüküyor.

türkiye cumhuriyeti anayasında devletin dini olmamasına rağmen herkesin yüksek sesle dinlemek zorunda olması ve buna saygı göstermek zorunda bırakılan ses.

1. türkiye anayasasına göre devletin resmi dini yoktur.
2. her birey kendi dinini yaşamakta özgürdür ama başkasına dayatmak insan hakları ihlalidir.
3. çoğunluk bir dine ait olsa da azınlık buna maruz kalmak zorunda bırakılamaz.
4. gittiğin yerin kurallarına uymak saygı göstermek, o toplumun rahatsız edici dini çağrı sesine katlanmayı gerektirmez( hangi din olursa)
5. ezan sesine, veya çan sesine rahatsız olunduğu için karşı çıkmak din düşmanlığı değildir. ezan sesinin rahatsız ettiği kadar çan sesi de rahatsız ediyorsa, çan sesine de karşı çıkmak en doğal durumdur ve karşı çıkılmalıdır.
6. ezan sesini savunmak ( muhammed’in kitabını okuyan bilir) dini savunmakla alakalı bir durum değildir. dini bilmemektir.
7. din insanın kendi içinde yaşadığı bir inanç sistemidir. insanın dışında yaşayıp gösteri yaptığı bir araç değil.
8. saygı duymak zorunda değilsin ama başka inançlara ve inançsızlara saygısızlık edip aşağılamak, onları yok saymak, hakaret edip baskı göstermek suçtur.

ekleme: müslüman insanlardan gelen tepkilerde nedense hakaret içerikli "yorumlar" var. farklı fikirlere ve çözüm bulmaya çalışmamayı anlayabiliyorum. toplumumuz yeterli zihin yapısına henüz erişememiş olabilir.
ben diyeceğim ki: "ezan sesinden rahatsız olan insanlar var."
bunu oturup, konuşup ortak bir yol bulmak, birbirimizi anlamak yerine, hakaret içerikli saygısız cümlelerle yanıt veriyoruz. "benim inancım bu, beğenmiyorsan defol git" manasına gelen cümleler; ne inandığın dine yakışır ne de demokratik, insan haklarına saygılı bir devlete yakışır.

“ben atatürkçüyüm, ben, cumhuriyetçiyim, ben lâikim, ben antiemperyalistim, ben tam bağımsız türkiye'den yanayım, ben insan hakları savunucuyum, ben terörün karşısındayım; ben yobazların, hırsızların, vurguncuların, çıkarcıların düşmanıyım. dün sabaha değin araştırararak yazdığım hiçbir konuyu yalanlayamadınız. öyleyse vurun, parçalayın. her parçamdan benim gibiler beni aşacaklar doğacaktır.”

her şey hakkında bilgim var düşüncesi. evet hemen her konuda fikrimiz var ancak bunların ne kadarı bilgi?

sürekli denk geldiğim yazardır. her tanımım sonrası bir tane numune denk geliyor. saygıyla karşılıyorum. ciddiye almıyorum. sebebi ise saçma sapan mesaj atıyor lan. harbi saçma sapan.

bir röportajında yeryüzünün en güzel hali hangisi? sorusuna insan elinin değmediği bütün halleri güzel cevabını vererek "evren ve insan" ilişkisinin en güzel özetini bir tokat gibi yüzümüze çarpmış olan kadın gibi kadındır. şiirlerin sultanıdır.

-aşk-
sevgilim sabahın erkenini seviyor.
ben geceyi ve esmerliğini onun.
o dorukları seviyor, korkuyor bundan.
ben rüzgârla buluşan tepeyi, tuhaflığı.
ona bir yeşil gülümsüyor,
ben, hayatı delice sevdiysem nasıl,
diyorum, seni de öyle.
o kendi boşluğunda oyalanan günlerde
canı sıkılan bir çocuk gibi uyuyor,
ben göğe bakıyorum geceden.
kendi çukurunu bulmuş deniz gibiyim
diyorum, yanında,
o , sabahları eğilip öpüyor denizi.

çıplağın çıplağımda, rüzgârın dağımda olsun,
esmerliğin gecemde, öyle kal.
"bulutlara bak, gidiyorlar hızla" diyorsun,
yağmur bir yalıyor yüzümü, bir duruyor.
sabahları eğilip yüzüme
öpüşün geçiyor bir,
bir duruyor aklım.

su ve rüzgâr, dağ ve doruk,
sonsuz hepsi,
oysa camdaki sardunya gibi üşür
bana biçtiğin ömür,
ölüm geliyor aklıma bir,
bir, çıplağın çıplağımda.

rüzgârın dağımda olsun, esmerliğin gecemde
öyle kal, sana sonsuz sarıldığımda.

kim bağışlayacak beni kitabından.

iç huzurun yoksa nereye gidersen git olmayacak yerdir.
yoksa şimdiki yerin nesi var ki?

küçükken hep izlediğimiz bir dizidir. romanları temsilen çekilen dizi komikliğiyle bizleri ekrana kilitledi. her günün sonunda kendilerini karakolda bulmaları sultanla ferhatın bir türlü evlenememesi yunusla pembenin kavgaları diziye renk katıyordu.

ülkede yapılan hukuksuzlukları, cezaevlerindeki mağduriyetleri mecliste korkusuzca dile getiren; bu insanların sesini sağır halka bıkmadan duyurmaya çalışan hdp kocaeli milletvekili.*

dayımın gerçekleştirdiği eylem. normal şartlarda yapmıyor ama yapmak için fırsat kolluyor. yengem hasta olunca yemek yapma işi ona kalıyor ve deyim yerindeyse; gün doğuyor. pastalar, börekler, çorbalar, tatlılar..
yengem iyileştiğini iddia ettiği hâlde kabullenmiyor, direniyor mutfağı bırakmamak için. sonra da annemi arayıp "çok yoruluyorum abla" diyor.*

sabah horoz ötmeden kalkarım

bir christopher nolan filmidir.

muhteşem senaryosunu hillary seitz’in yazdığı ve başrollerinde farklı bir güzelliği ve üstün bir oyunculuk performansı olan hillary swank, yakın bir zamanda kaybettiğimiz ve içimizde bir sızı olan robin williams ve dev oyuncu, aktörlerin piri al pacino’nun oynadığı film alaska’da geçmekte.

uykusuzluk bir hastalık mıdır yoksa bir nimet mi? asla uzun süreler uyuyamayan biri olduğum için bu durumla ilgili benim elbette bir fikrim var. ben uykusuzluğun büyük bir ödül olduğuna inanırım. ancak insomnia boyutuna vardığında bir lanete dönüşür.

los angeles’da dedektiflik yapan ve bazı soruşturmalar yüzünden zor durumda olan iki dedektif alaska’da işlenen bir cinayeti soruşturmak için bölgeye geldiklerinde onları öğrenmeye istekli genç bir kadın polis karşılar.

cinayet çözülmeye başladıkça başka düğümler çıkar karşımıza. dedektiflerin kendi aralarında yaşadığı gerginliğin yanı sıra soruşturma esnasında yaşanan bir olay da işleri iyice karıştırır.

bir de hiç kararmayan hava yüzünden uykusuzluk yaşayan dedektif dormer’ın git gide gerçeklikten kopması ve dedektif ellie burr’ün işin içindeki çapanoğlunu çözemeye başlaması derin sarsıntılara neden olur.

filmi izlerken gözleriniz ağırlaşacak, bitince derin bir uyku ihtiyacı hissedeceksiniz. biraz uyuyun bence.

istanbul'da 8 mart feminist gece yürüyüşü'ne katılan çok sayıda kadın, 'cumhurbaşkanına hakaret' suçlamasıyla evlerinden gözaltına alındı.


haber linki

içenler sayesinde temiz bir hava bulmak zor ama buldukça çekiyoruz temiz hava.