zaman tüneli

bu dönem türk minyatür sanatı alıyorum. uygurlar kendinden önce gelen hun ve göktürk sanatını devam ettirmiş. hunlar döneminde mağara duvarlarına çizilmiş resimlerin olması bana ilginç geldi. mağarada yaşamıyorlar ama mağaraya resim yapmışlar.

n'oluyo lan burada ?

oo kimi görüyorumm, eski bir dost geri dönmüş.. :)

fındık fıstık oo yorgan yastık oo *

singooooooollll!!!

galatasaray'ın nihayet 1-0 öne geçebildiği maçtır.

aşkdşa daha iyi çekebilir miydi? elbette!
ama hayır, bulanık olmam şarttı!*
kedi de “yeter artık, çektiyseniz salın beni!” der gibi :(

yaşadık kardeşim yaşadık. onun da en kralını yaşadık..

ay nasıl bir şey acaba, hiç bilmem.

ben fenomenim, evet. *

çikolata fabrikası dışardan muazzam kokar.
içine girdiğin zaman,hangi şartlarda yapıldığını görürsün ve tiksinirsin.

özlemini çektiğim şey. keşke en başından sıradan, tanınmayan bir yazar olsaydım.

yavuz sultan selim mısır seferinde nil nehrinde adada ikamet etmiş. yayla timsah avlarken tasvir edildiği minyatür var dedi hoca.

acaba timsahı yediler mi timsah eti yeniyor mu diye düşündüm sonradan ne yalan söyleyeyim.

(bkz: almora)

hiç deneyim sahibi olmadığım buluşma türüdür.

arzu ettiğim de söylenemez. insanlar için spor olmuş gibi. sayısını unuttukları kadar ilk buluşmaları var.

gözü açık uyumak
protokol nizamiye sabah 3-6 nöbeti, sıcaktan uyku basınca kulübe dışına çıktım, gözüm muz görmüş maymunun gözü gibi açıktı, az sonra karşı ağaçlık alanda ağaçların arasında devasa siyah bir silüet gördüm, gözlerimi ovuşturdum ama az sonra yine belirdi, silen derman gibi boyu vardı ve bana doğru geliyordu.
uyuyordum gözlerim açık olduğundan emindim ve bu hiç normal değildi, silahı doğrulttum emniyeti açıp kurma kolunu çekip elimi tetiğe götürürken! arkamdan bir ses.
iyi nöbetler mehmetçik dedi.
nöbetçi ast subay imzaya gelmişti önce ona sonra karşıya baktığımda ağaçların arasında belediye görevlisi ağaçlık alan temizliği yapıyordu.
nöbetçi ast subay o an gelmezse gözü açık uyuyan ben, ağaçlar arasında tanımsız varlık olarak gördüğüm halüsinasyon ile gerçeklik girdabında masum birini vuracaktım.

değerli yazar arkadaşlarım sözlükte bazen şöyle küçük bir aydınlanma yaşıyorum ben . sizde oluyor mu bilmem.
bir yazar var.
yazıları iyi, mizahi yerinde, cool takılıyor.
okuyorsun, beğeniyorsun, hatta içinden diyorsun ki:
“iyi yazıyor ya bu.”
sonra bir gün küçük bir detay yakalıyorsun.
nick altlarında bir hareketlenme başlıyor. önce masum bir yazışma. sonra ufak bir atışma.
sonra olay başka bir yere gidiyor.bir bakıyorsun bizim cool yazar, bir kadın yazara “erkegim” yazdırmış.o an bir duruyorsun.
çünkü bir zamanlar yazılarına bakıp gözünde büyüttüğün yerlere göklere koyamadığın o adamın aslında sandığın kadar büyük olmadığını fark ediyorsun. "ben mi buna değer vermişim, ben mi bunun derdiyle dertlenmişim." diyorsun.
meğer coolluk falan değilmiş. biraz rol, biraz poz,
biraz da sözlük romantizmiymiş.
ve insan bazen şöyle bir gerçekle karşılaşıyor:
bazı yazarlar yazıları kadar büyük değil.
sadece biz onları okurken fazla büyütmüşüz, fazla değer vermişiz.

benim, başka sorunuz yoksa sıradan şeyler yapmaya devam edicem

(bkz: ev kiralarındaki inanılmaz artış)

lordum, nice yaşların olsun. iyiler siyah giyer \m/

gerçekte şöyle bir şeydir,



ek :

pişi.

videoda anlatılanları birebir uyguladım ama berbat oldu yine anasını satayım, ye öl. mutfak işlerini şurada #3832426 bırakmalıydım ama challenge'ı reddedemedim.

son bi kremalı mantarlı çorba deneyip bırakıyorum bu işleri. mutfakta iyiyim diyebilenler benim yerime kendinden bir makas alsın, sizin seçilmiş insanlar olduğunuzu düşünmeye başladım bebekler.

tekeri patlak güneşin batışı
en sevdiğim yön,ruhumun batısı.