ağlayan bebeğin toplu taşımada verdiği rahatsızlık

derhal otobüsten indirilmelidir, benim konforumu kimse bozamaz.

abi bir kedi annesi olarak şimdi burada bir şeylere sinirlenicem. bazen tarçın'ı veterinere götürürken dolmuşla falan alışık olmadığı için miyavlıyor, ki bu bebeklerin ki gibi rahatsız edici de değil. bön bön bakıyor millet, sanki ilk defa kedi gördünüz. bir bebek ağlasın herkes kuzu kesiliyor. ben sizin bebeğinizin, çocuğunuzun saçma sapan ağlamasını çekiyorum ama. hele bazı modern anneler yok mu? çocuğu bağırıyor o orada çocuğunun birey olma derdinde. önce bir sustur o çocuğunu. bir keresinde 10 saatlik bir otobüs yolculuğu yaptık. yanımızda oturan bir aile, iki çocuğu var, ekstradan da bilet almamışlar. hepsi üst üste, 4 kişi 2 koltuğa sığmışlar. 5,6 yaşlarında bir kız çocuğu vardı bütün gece bağırdı durdu. insanlar uyumaya çalışıyorlar, 10 saat boyunca o çocuğu dinledik. insan hiç mi sus yapma demez.

bebek osuruk gibidir, herkes kendininkine tahammül eder.

en sevdiğim şeydir toplu taşımada bebek ağladığı zaman hemen giderim yanına türlü şaklabanlıklar ve taktikler ile bebeği susturmayı denerim. eğer başarıya ulaşırsam ''yaaa işte böyle sustururlar'' diyip kıvırta kıvırta yerime geçerim eğer başaramazsam yolculuğun bir kısmını bu uğraş ile geçirmiş olurum her türlü win win.

bebektir ağlar aminyum bu kadar takmayın ya

10 üzerinden 7 benim için. ebeveyni hiç umursamıyorsa 10 üzerinden 12'ye falan çıkıyor ama onun bebekle ilgili yok. umursamaz ebeveyniyle ilgili. en nihayetinde, bebek olduğu için bir şey diyemiyorum. çünkü, bebek ağlar. canı sıkılır ağlar, derdi olur ağlar acıkır ağlar. ağlar yani.

bu yüzden, yanımda hep kulaklığımla geziyorum. o anda bir şey dinlemiyorsam bile, kulaklığımı çıkartıyorum. müzik açıyorum, sesi yükseltiyorum. konu kapanıyor. tertemiz.

çocuk kendinin olsa sorunu toplu taşımadakilerde bulurdu kesin.

çok rahatsız edici o yüzden bebekle ilgisi olmayanların toplu taşımasına binmesi yasaklanıp bebekli ailelere özel araçlar olmalı. hepsi birden ağlayıp kulaklarına senfoni yapsın da rahatlasınlar.
doğurmadığım bebeği duymak zorunda değilim. devlet göreve.

bizim millet bazen ne kadar anlayışsız oluyor yahu. azcık sabretseniz ölmezsiniz, o anne babayı da zaten ellerinden bir şey gelmediği yerde daha da darlamanın anlamı yok. kulaklığını takıp başka yöne bak kardeşim, kimse bayılmıyor elinde çocukla toplu taşımada rezillik çekmeye. mecburlar demek ki. sen beğenmiyorsan taksiye bin yani yapacak bi şey yok.

toplu taşımada şarkı söyleyen merzifon eşekleri kadar rahatsız etmezler.

bende hoşlanmıyorum, baş ağrıtır ama yapacak bir şey yok adı üzerinde toplu taşıma. ayrıca ben belli bir gelir düzeyi altının ailemde dahil olmak üzere çocuk yapmasını yanlış buluyorum, yani buda ayrı bir tartışma konusu oraya girmeyeceğim. yani şahsen gelecekteki potansiyel karım ve çocuğumu devlet hastanesinde ya da toplu taşımada süründüreceksem hiç evlenmeyeyim, hiç çocuğumda olmasın mümkünse. dünya zaten yeterince zor ve sıkıntılı bir yerken üstüne dezavantajlı olmak çok boktan bir durum. bunu kapitalizmle ilgisi yok, insanın olduğu her sistemde bu eşitsizlik varolacaktır, insan doğası eşitsizlik içerir.

taksiye binerek çözülecek sorun. valla bazen susturmak, zaptetmek imkansız bu durumda çocuğuma zorbalık yapmaktansa rahatsız olduğunu belirten kim varsa otobüsten dışarı fırlatmak bana daha iyi bir yol gibi geliyor.

toplu taşıma araçlarında özel meselelerini, kavgalarını, şikayetlerini, dedikodularını yorgun argın eve giden, kafası dolu yolcularla paylaşmasından tercih ettiğim durumdur.

hepimiz bebek olduk, yapacak bir şey yok. sadece şansıma tükürebilirim.

bir de annenin bu durumda ne kadar gergin olduğunu tasavvur ediniz. insanlar rahatsız oluyor diye stres katsayısı arşa çıkıyor annelerin.

çocuk osuruğa benzer, bi tek sahibini rahatsız etmez.

direkt, ağlatma şu bebeği! diye anasına kızmak gerekir bence.

ben senin bebeğinin zırlamasını çekmek zorunda değilim. neden ağlıyorsa sebebini bulup susturmasını da bileceksin. senin bebeğin sonuçta. sen yaptın. o zaman sustur.

bir iki tane, susturmaya çabalayan gördüm yalan değil, ama büyük çoğunluğunun şeyinde değil, onların hayatının normali olmuş, babası gelsin sustursun susturamazsa seni sustursun modundalar.

uçakta harika oluyo o...tadından yenmiyo...3 saat 4 saat... ıngaaa ıngaaa...sesi de kısılmıyo, eşşekksıpasının...hostese sormuştum, arka tarafta boş yer var mı diye...bana bunu soran 11. kişisiniz, demişti...

dayanılır bişey değil...

şehirlerarası otobüsü durdurmuşluğu var sevgili oğlumun. kusura bakmasınlar artık çocuk işte. bugün koca bir delikanlı.

insan konuşur.
bebek ağlar.
köpek havlar.
kedi miyavlar.

öncelikle şu gerçeği kabul etmenizde fayda var.
ayrıca şu da var :
toplu taşıma kullanıyorsanız, bu tarz riskleri "göze aldığınızı" kabul etmeniz gerekir.

gençliğimde bir kaç otobüs ve uçak yolculuğumda başıma geldi.
olabilir, insanlık halidir.
hiç de rahatsızlık hissetmedim çünkü kim bilir ben bebekken kaç kişiyi rahatsız etmiştim?

konfora bu kadar düşkünsen, kendi arabanı kullan.
okyanus ötesiyse cruise gemisi kullan.
işin aceleyse özel jet kirala.
yani bu kadar önemliyse bu konu, bu paraları kazan konforun için hani bir zahmet*
kazanmadıysan, standart çinko karbon vatandaşsan ve paran otobüse uçağa yetiyorsa da kır dizini tak kulaklığını ve bu duruma katlan.

bak örnek: çocuk sesi duymak istemediğim tatillerde adult hotel tercih ediyorum.
böyle bir sektör var, değerlendirin ama damsız almazlar önce dam bulun.