albert camus

duyarli albert camus'a ne denir

albert camuspotu

hadi neyse dagilin simdi

varoluşçuluk akımından yazar, filozof.
yabancı kitabını okumuştum ben. diğer kitaplarını bilmiyorum ama varoluşsal sancılar çektiriyor karaktere. kitabı okumayan varsa burda bıraksın biraz spoiler vereceğim.
kitapta meursault karakteri var annesi vefat ediyor hatta kitap öyle başlıyor "bugün annem öldü ya da dün hatırlamıyorum"
eğer normal hayatınızda samimiyet ön plandaysa
meursault karakteri sizi rahatsız edecektir. çünkü kendi fikri yok pardon bu yanlış oldu kendi fikirlerini söyleyecek ve arkasında duracak yapıda biri değil. her ortama ayak uyduracak, herkesle anlaşabilecek bir farketmez insanı.
herkese hak veren konuştuğu insana göre şekil alan... mesafe koyan...
eminim biraz dikkatli bakarsanız etrafınızda bu tarz insanları göreceksinizdir.
karakterde beni şaşırtan cinayet işleyebilmesiydi. ayrıntıları hatırlamıyorum ama o karakterde bir insanın birini öldürebileceğini düşünmemiştim. bu kısım biraz sürpriz oldu bana.
benim en beğendiğim kısmı hapishanede papazla olan konuşmaları. perdeler kalkmış karakterin ruhunu görüyor gibi hissettim.
karakterin papaza "ötekilerden yanasınız" cümlesi içime işlemişti niye bilmiyorum ya da biliyorum aslında ama paylaşmak istemem.
neyse gece gece çenem düşmüş
not: bu bir kitap/yazar analizi değildir. bir şeyler söylemem gerekiyordu. yazdıklarım/yazamadıklarım... toparlamak gerekli mi? değil. o halde iyi geceler deyip geceyi noktalayalım.

veba (kitap)

en sevdiğim yazarlardan biri olan camus der ki;

1913/ 1960 yılları arasında yaşayan cezayir doğumlu fransız yazar ve filozoftur.
onlarca kitap yazar, hayattaki en temel sorunun "yaşamın yaşanmaya değer olup olmadığı" ilkesini irdelemiş, kitaplarında anlamsızlık ve saçma olgusunu hissettirmiş,
bir araba kazasında ölmüştür.

yapıtları dünya yazın kuramında salt varoluşçulukla degil post-modernizmle de ilişkilendirilir.

'kışın ortasında içimde yenilmez bir yaz olduğunu farkettim' demiş, ben de farketmiştim. sen mi büyüksün camus? evvet sen büyüksün

meursault'u yazarken askerlik zamanlarında tanışıp yoldaş olduğu matisse tautou hanımdan esinlendiğini söylemiştir zamanında. freud buna karşı çıkıp, "askerde kadın olmaz, bu kişinin kadınlaşmasının yönelgesidir" demişti yine kokainli kafayla. fakat o zamanlar cezayirli erkeklerden hoşlanan fransız kadınlar, "çavuş, denizci kadın, armacı melek" gibi rütbelerle askere alınıyordu. camus, sonradan aşık olduğu matisse'nin, halasının ölümüne olan kayıtsızlığı karşısında ağlamış ve yabancı'yı yazmaya karar vermiş. halam ölmüş geçen hafta ya da şu an demiş kadın. "bir arap öldürmek" meselesinin çıkışı budur yani. "sonunda ölen bendim" demek istemiş büyük üstad. cezayirliymiş çünkü. ezilirmiş bu yüzden hep. matisse, fransız yüzbaşı ile evlenmiş o dönem. son kurşunu da sıkmış camus'a. bu olaydan sonra, romanda bol bol sohbet ettiği rahip olarak tanıtmış kendisini camus. bunu askerdeki arkadaşları yememiş tabi. geyik şakaları yapmışlar camus'a hep. "yengeyi de ne kemirmiştir komutan hehehe" diye şaka yapmışlar. intiharı bile düşünmüş. sartre böyle değil bak. matkapmış o bam bam. bulantı'da anlattığı bulantı, kadınlar zaten. kadından bıktım demiş açık açık sartre. "içim sıyrıldı kadından, yalnız da olmuyor anasını satim napcam ben" demiş. camus yumuşak kalpliymiş. kırılgan insanmış camus, içine atarmış hep.

sisifos söyleni kitabında kibarca "ulen köftehorlar! sanki çok da matah bir varlığımız var da bu genel abzürdeye bir de anlam verip int***rımıza bir mana atfetmeye çalışıonuz" dediğini düşündüğüm goalkeeper.

bu sözleriyle gelir hep aklıma. sonra yavaş yavaş diğerleri gelir.

“kışın en soğuk zamanında, ben nihayet içimde yenemediğim bir yaz olduğunu öğrendim” sözlerinin sahibi fransız yazar. ah, onun satırlarını ne zaman okusam hüzünlenirim. sanki içimde kalan tüm boşluğun en yakın dostu gibidir.

belki yazılmıştır ama cezayir doğumludur.

entelektüel kariyerini öteki üzerine kurduktan sonra cezayir bağımsızlık savaşını desteklemeye yüreği yetmeyen ve edward said tarafından da bu yüzden yerden yere vurulan bir cezayirli. gün sonunda praksiste nerede durduğunuza bağlı olarak camus olsanız da tarih sizi y***k gibi adam ilan edebilir. herkesin de dolayısıyla ayağını denk alması gerekmektedir.