cesaretim olsa yaparım denen şeyler

intihar ederdim.

istifa ederim. çok net.
adamın birinin karısına bi mesaj atarım.
araba alırım. asla gtüm yemiyor.

tüm hayatımı riske atacak o işe girerdim.

yurtdışına yerleşmek. aslında fırsatım ve imkanım da var ama bu yaştan sonra yepyeni bir kültüre ve yepyeni bir hayata sıfırdan başlamak zul geliyor.

bugüne kadar cesaret ettiğim her şeyi yaptım aslında. aklıma ne eserse ona göre davrandım, kafama koyduğum şeyi yapmadan bırakmadım. hatta adeta insanları kendime hayran bırakan bi cesaretim var..
bugün de ani bir kararla memlekete çay toplamaya gitmeye karar verdim mesela. yapamazsın çok zor dediler yapanlar doğuştan çay toplayıcı olarak mı doğuyor dedim. amcam da iyi cesaret he hadi gidelim madem dedi çıktık yola. ay inşallah becerebilirim de ucunda iyi para var çünkü.
yani demem o ki insanın kendine inanıp cesaret bulması önemli bir detay. ne olursa olsun kim ne derse desin o cesaretinizi toplayın ve harekete geçin. he sonuçlarına da katlanacaksanız tabii sonra ağlayıp zırlamak yok. “en azından denedim, içimde kalmadı vs. gibi” şeyler söyleyebilecekseniz kendinize istediğiniz her şeyi yapabilirsiniz bence.

arkamı açtırmak.

hiçbir şey. benim için cesur olmak mümkün değil, çünkü korku duygum yok. korkamayanın cesareti de komik olacağı için, cesaret taslayabilecek durumda değilim. hem ben duyguları ile hareket eden bir insanda değilim. genel olarak hislerimle hareket ediyorum, bir nevi ilham gibi, saçma sapan şeyler yapmaktan alıkoyamıyorum kendimi. çoğunlukla başa bela ama başka türlü bir davranış şekli de geliştiremedim.

insanların yapmaktan çekindiği, korktuğu çoğu şeyi basitçe yapıyorum. ama bu basitlik hayatımı kaosa çeviriyor. ne zaman hayatımı düzene koymak gibi bir fikir belirse zihnimde ve hislerim yerine bu fikirle hareket etmeye başlasam hayatım daha da dağınık bir hale geliyor, parça parça her yerden dökülmeye başlıyor, o yüzden bu çabaların hepsinden vazgeçtim. yazgının dışına çıkmanın bir anlamı yok, içinde kalmanın bir anlamı olmadığı gibi, o halde gereksiz yere neden fazladan çaba harcayayım ki?

hayat bana fazla geliyor. sadece acı anlamında değil, mutlulukta fazla geliyor. o kadar çok mutlu oldum ki mesela; daha fazlasını kaldırabilecek durumda bile değilim. her şeyin fazlası zarar. bana her şey fazla verilmiş ve artık hayatın kendisi kötü bir alışkanlıktan ibaret.

bu hayatta yapılacak çok olağanüstü bir şey yok. her şey olağan. herkes her şeyi yapabilir üstelik. biri ile diğeri arasında çok bir fark yok ayrıca. farkı koyan öznenin kendisi, o halde kaldırabilir de. sadece korku istememenin bahanesi. yani bir şeyi yapmıyorsan korktuğun için değildir, istemediğin içindir. bazen insan kendisine istediğini itiraf edemediği gibi istemediğini de itiraf edemez. olur öyle. benim için hiçbir şeyde bir gizem olmadığı gibi, kendimle ilgili herhangi bir şeyle alakalı bir gizem de yok. kendimi tanıyorum, kendimle beraber her şeyi de öylece tanıyorum.

dünya haritasını önüme yayar, gözlerimi kapayıp bi bozukluk fırlatırdım. para nereye düşerse, çantayı takıp otostopla o bilinmez diyarlara yelken açardım.

cesaretin kalmamış,

sevmekten korkuyorsun.

25 yaşındayken ayağıma gelen fırsatı reddetmezdim

#3741832 ve intihar.

eskişehir’e tek başıma gitmek.
çok büyük bir şey değil aslında ama nedense gözümde büyüyor.

malum kişiyi indiririm.

koltuğundan tabi.

sonra saltanat devrini bitiririm.

biraz cesaretim olsa her şeyi arkamda bırakıp, istanbul’a taşınırdım. adımı, kendimi, her şeyimi değiştirip kendimi doğururdum. tanıdığım 3 kişi hariç herkesin ben’i ölü olarak bilmesini sağlardım.
ruhumdan binbir çaba ile doğurduğum kendimi dilediğimce büyütür, özgürce yaşardım.

malum kişiyi kaldırırım. nereye kaldıracağım bana kalmış.

bu gece izmir’e giderdim.

yurtdışına giderdim.ama değil ülke şehir bile değiştirince dengem şaşıyor,anksiyetem halay çekiyor.sudan çıkmış balığa dönüyorum.eninde sonunda alışılıyor tabi.bakalım,kısmet.

ailem olmasa beni merak eden üzülecek birileri olmasa ülkeden çıkıp giderim arkama bile bakmam kimseye de haber vermem en ölümcül yollardan geçerim farketmez.

kim lan bu malum kişi?
sayın savcım dediklerinizi tam anlamıyor!

puhaha açık konuşun hadii!

(bkz: çocuk)
(bkz: kariyer)

ama çok yorgunum ikisi için de sorumluluk alacak cesareti bulamıyorum kendimde.