çocukken hayal edilen tanrı şekli

bulut. evet bildiğimiz bulut...

çok ilginçtir ki aksakallı dede şeklinde.

kanal 7'deki bu abimiz

tanrıyı düşünen çocuk varmı ki? benim aklım fikrim oyundaydı.

direkt sonsuz bir gökyüzünü düşünürdüm ya arada bir sarılabilseydim iyi olurdu diye de masumca yakınırdım.canım çocukluğum.

dünya büyüklüğünde gözü olan ve her yeri kaplayan kocaman bir varlık.

ailemle uzun bir araba yolculuğuna çıktığımızda gökyüzüne bakarak tanrının büyüklüğünü tahmin etmeye çalışırdım. arabada bir süre yol aldıktan sonra "tanrının eli evden buraya geldiğimiz yol kadardır", bir süre daha ilerleyince "kolu bu kadardır" vs vs. her zaman gökyüzündeydi ama tanrı.

sırlar dünyasında kafasında beyaz çaput bağlı olan sislerin içinde bir eleman vardı. öyle hayal ederdim.

ben küçük çevresinde sihirli ışıklar uçuşan bir ağaç gibi hayal ediyordum. parlak böyle.

kocaman kahverengi bir kapı hayal ediyordum. kapılar çok büyük geldiği için garip bir imgelem oluşmuştu kafamda.

minarenin en tepesindeki mozaik camlı yerde bi karartı vardı o zannediyodum ben.

bulutların ardında olan, bulut şeklinde dede olarak tasvir ederdim çocukken.

çok küçükken nasıl bir atatürk hayranlığı beslemişsem içimde çocuk aklımla benim için en büyük, en ulu olan oydu. mahallede soru sorarlardı çocuklar birbirlerine en büyük kim, allah diyeceksin diye çocukça inatlaşır zorlarlardı o zaman dahi inatla atatürk diyordum, benim için tanrı atatürk' e benzeyen bir surete sahipti. cesurca kararlı bir ifadeye sahip çatık kaşları, mavi buluttan gözleriyle herkesi izleyen bir tanrı. şimdi ise onu, tanrının yarattığı en özel insanlardan biri olarak görüyorum, yüzlerce yılda bir gelen şans gibi...

5.000 liranın arkasındaki mevlana'yı allah zannediyordum. parayı da hiç sevmem ama...

hulusi kentmen gibi biri olduğunu zannederdim hep, çocukluk işte...

gökyüzünde beyazlar içinde yaşlı bir adam şeklindeydi benim hayalim. sonra toz bulutuna döndü tabi.

bulutların üstünde bağdaş kurmuş oturan ak sakallı dede.

ben yüzünde kocaman bir burun ve çatık kaşları olan devasa bir kumdan kale hayal ederdim.sebebini hâlâ bilmiyorum.

allah ruh'dur.

can'dır.
hani ölünce canınız çıkar.
hani ölünce ruhunuz çıkar.

kuran ı kerim
hicr suresi
29 - "bu itibarla, ben onu düzenlediğim insan şekline koyduğum ve içine ruhumdan üflediğim zaman, derhal onun önünde secdeye kapanınız."

bu ayette allah, ademin yaratılış senaryosundan bahsetmektedir.

yani görülemeyendir.

kuran ı kerim
enam suresi
103 - gözler o'na erişemez. onun ilmi ise bütün gözleri ihata eder. (gözlerin görmediği herşeye nüfuz eden, herşeyden haberdar olan) latîf ve habîr o'dur.

bu dünyadaki anatomimizle allahı görmek mümkün değildir.

öbür dünyada bir kısım cennetlik müminler allahı gerçek suretiyle görebileceklerdir.

kuran ı kerim
kıyame suresi
22 - yüzler vardır o gün pırıl pırıl...
23 - (o güzel ve yüce) rab'lerine bakakalır...
24 - ve nice suratlar vardır o gün asılır.
25 - belini kıran darbeyi yediğini hisseder.

allah yarattıklarından hiç birine benzemez.

kuran ı kerim
şûrâ suresi
11 - o gökleri ve yeri yoktan yaratandır. size kendi nefislerinizden eşler yarattığı gibi davarlara da eşler yarattı. o, bu düzen içinde sizi üretiyor. onun benzeri hiçbir şey yoktur. o, her şeyi hakkıyla işitir ve bilir.

allah kainatı bile yaratabilecek ve daha nicelerine yettirecek gücü olan bir enerji kaynağıdır.

insanları bu dünyada canlı tutan bedenlerindeki ruh denilen enerjidir.
nasıl ki ölünce vücuttan çıkan ruh bilinmeyen bir enerjiyse ; allah da bilinmeyen bir enerjidir.