din istismarını önlemenin yolları

kolay kolay önlenemez. manevi anlamda kendi kendine yetemeyen insan aciz durumdadır. bu aciz durumdaki insan da kolaylıkla istismar edilebilecek saflıktadır. bundan mütevellit şu seyh efendiye kendimi badeleteyim her şey düzelsin, şu parti liderine oy vereyim her şey düzelsin diye kapı kapı gezer. egitim şart.

bence de önlenemez. bilinmezlikler insanı istemsizce kabul etmeye yönlendiriyor. dinin kitabını bile okumamış büyük kalabalık, her sakallıyı hoca sanmaya devam ettiğinden istismara uğramaya dünden hazır çünkü.

kişiler bir gruba ait hissetmek isterler. bu ister dini gruplar olsun, ister politik gruplar olsun. grup içerisindeki bireylere de "kendilerinden" oldukları için, diğer grupların üyelerinden farklı davranma eğilimindelerdir. farklı derken, daha olumlu duygular beslerler ve kayırırlar, herkesi kendi düşüncelerinin doğru olduğuna ikna etmeye çalışırlar, çünkü gruplarının genişlemesini isterler.

bu yüzden yukarıdaki bazı yorumlara katılıyorum. devlet yapısında, eğitimde ve sosyal çevrelerde yapılacak bazı düzenlemelerle bu durum azaltılabilir.

zamanında önlemek için en önemli adım atılmış. ( 30 kasım 1925 ) (bkz: tekke ve zaviyelerin kapatılması)

laiklik koşulsuz şartsız sıkı bir şekilde uygulamakla.

laiklik tam olarak uygulansa da bir yerlerde dini istismar edenler olacak. resmi kurumlarda olmasa bile... dinin istismarı önlenemez çünkü din zaten istismara çok açık bir kavram

dini yasaklayarak istismarını önleyemezsiniz. bu bir ihtiyaçtır ve insanlar bir şekilde bu ihtiyacı karşılar. istismarını önlemek için dini eğitimi dincilerin elinden kurtarmak gerekir. eskiden medreselerde öğretilen din, bugün okullarda, isteyene pekala öğretilebilir.

onlemeye calismayarak. birakin somursunler, kullansinlar. doyum noktasina geldiğinde zaten bitecek.

diger her sey gibi. her sey bir masala donusecek.

insanlara sorgulamayı öğreterek .

toplum, din tüccarlığı yapanlara prim vermekten vazgeçmeyi başarabilirse din istismarı önlenebilir.

din istismarı, dinin ortaya koyduğu evrensel değerler ve iyilik yolunda gayret göstermesi gereken insanın, dini kendi hizmetinde kullanmaya başlayarak güç , para vb şeyler için kullanmasıdır ve bunu en başta bilinçli olarak önlenebilir .

hoca ya da dini unvanı olan bir kişinin bile dediği şeyler dine uygun olup olmadığını sorgulanmalıdır .

aklı hür vicdanı hür yetişmiş kişilerle engellenir

eğitimle. eğitim zayıf olduğu sürece bu değişmez. insanlar okumak yerine her duyduğuna inanıyor. üzücü.

inancın yerine vicdanı koyarsanız önlenir.

doğrusu din sömürüsüdür.
insanlar kafaları fazlasıyla karmaşık ve kolaylıkla etki altında kalan yaratıklar olduklarından sömürülmekten kurtulamazlar. din sömürüsü biter yerine başka bir sömürü aracı gelir, bazen komunizmdir, bazen kapitalizm.
örnegin rus halkını, eskiden dine ve feodal yapıya dayanarak çar sömürüyordu. çar devrildikten sonra komunistler sömürdüler. bugün de sözde demokrasi var ama putin sömürüyor. aralarda telef olan milyonlar haricinde rus halkı için pratikte değişen birşey yok. çin yine öyle. şeriat, faşizm, sosyalizm ve komunizm bunlar neredeyse tıpatıp aynıdır. hepsi sömürü düzenidir.
sonuç olarak, önlenemez.

şu kendini hacı, hoca, şeyh, ermiş diyerek yanına mürit toplayan adamları ve örgütlerini ortadan kaldırmak..
tarikatları ortadan kaldırmak..
bunların resmen diyanet işleri başkanlığına paralel oluşumlar olduğunu devletin de fark etmesi..
topluma düzgün eğitim vermek, dini ibadetler için böyle hacıya, hocaya, oluşumlara gerek olmadığını anlatabilmek.. bu iş de diyanet işlerinin işi..
kısacası devletten en yüksek bütçe alan kamu kurumlarından birisi olan bu diyanet işlerinin aldığı parayı hak etmesi..

hükümeti değiştirerek.

sadece din istismarı olarak değil, din gibi diğer unsurlarında istismarını önlemek için insanları kimliklerine göre değil de davranışlarına göre değerlendirmeliyiz. biz insanı merkeze alamıyoruz, sürekli ideolojiler ya da inanışlar üzerinden yargılamalarda bulunuyoruz. bu da birlik olunmasına engel olup ve her alanda istismarcıların türemesine yol açıyor.
ünvanlara çok fazla önem atfediyoruz, sanırım bu da gelişmekte olan bir ülke olmamızdan kaynaklanıyor. herkes kendini bir şekilde üstün göstermek istiyor.
genel olarak insanımızda işini hallettirme davranışı hakim, birilerini araya sokarak bir şekilde ya herkesten önce işin, yaptırma ya da olmayacak şeyi oldurur hale getirme peşinde. yani kişisel olarak adalet anlayışı yok. gemisini yürüten kaptan anlayışı var.
e böyle toplumlar her konuda istismara açıktır.
toplumun yarınını düşünen bireyler değil de bugünü kendi için kurtarmak isteyen kişiler manüplasyona çok açıktır.
saydıklarımda muhtemelen eksikler mevcuttur, toplumda adalet kavramı oturmuyorsa ve kimlikler üzerinden ocu-bucu diye insan dışlama yahut insan kayırmalar yapılıyorsa, toplum nazarında açılan gedikten istismarcılar tarafından değerlendirilip sızılıyor.

atatürkte benzerini kendine sormuştu bilirsiniz osmanlının son dönemlerinde ingilizlerin fonladığı vehhabi-selefi örgütler bölünmenin en büyük ortaklaındandı ve halkın bilinçsizliği kötü niyetli olmasa bile bu örgütlerin çıkarınaydı.sonrasında cumhuriyet kurulunca tüm bu bilinçsizliği ortadan kaldırmak adına bizzat atatürkün emriyle meal ve tefsirler yazıldı,halkın dini doğru yerden öğrenmesi amacıyla diyanet işleri kuruldu ve diyanet işleri o kadar kapsamlıydı ki sadece müslüman cemaat ve tarikatları değil o zaman için fazla olan hıristiyan cemaat ve tarikatları da denetliyordu iyi ve kötüyü ayırıp ajanlık veya misyonerlik faaliyetinde bulunanların yargılanmasını sağlıyordu.yani çözümü uzaklarda aramaya gerek yok,diyaneti israf mekanizması değilde işleyen bir mekanizmaya geri dönüştürürsek din sömürüsüde ortadan kalkar.

cehalete son vererek, eğitimle.
büyük çoğunluğu cahil olan toplumlar, din istismarına son derece açıktır.