köyde yaşama isteği

her yerde ve her koşulda yaşayabilirim ama ölemem. ölümümü dramatik ve vurucu hayal ediyorum son zamanlarda. hatta öyle bi ölmeliyim ki herkes ''prada da anca böyle ölebilirdi'' desin. ölümüm üzerine ağıtlar yakılsın, ozanlar türkülerinde kullansın. o şekilde ölmeyi düşünüyorum.

köyde tenyadan, soğuktan, domuzdan, kurttan, yılandan ve dahi diğer zehirli ya da yırtıcı bir varlık yüzünden ölürsem gözüm açık gider. ben daha çok enkaz altından sağ çıkıp, yolda ambulansın takla atmasından kurtulup, o halde bıçaklanmayı ve kurşunlanmayı da atlatıp yanlış iğne sonucu vefat etmeyi umuyorum. okyanusu geçip derede boğulmalıyım. köy dediğin su birikintisini ben uyku arasında tüketirim.

mal turnusolü olan bir istektir. uykunda çapayla kafanı kıracak olan canlılarla yaşamayı da istemezsin hani.

köy yaşamı hakkında gerçekçi bilgileri olmayan kişilere ait olabilecek istektir, bende olmayandır. kafa dinlemek istersem köye değil kiraladığım ıssız bir villaya giderim.

köy yaşamı hakkında gayet gerçekçi bilgilere sahip, her yaz mutlaka en az birkaç hafta kalan biri olarak bende var olan bir istektir.

özellikle de köy eviniz ata yadigarı tarihi bir ev ise ve köyünüz ılıman iklime sahip bir iç ege köyüyse üstüne üstlük size ait bahçeniz tarlanız varsa köy yaşantısının tadına doyum olmaz.

köye gitmeden önce istediğim fakat köy'e ayak bastığım an vazgeçtiğim istektir

emekli olunca yaşanılacak, toprakla uğraşılabilecek ortam.

3 gün sonra aynı fikirde olmayacağından eminim.

bir köylü olarak söyleyebilirim ki yaş kemale erince yapılması gayet mantıklı. fakat zirai bir bölüm okuyorsanız(yine benim gibi) veya çok malınız mülkünüz varsa gençken de durulabilir.

şehrin konforunu alıp köye götürürsek mümkün olabilecek istek. bizim derdimiz kalabalık. insan sevmez olduk.

yav senede bir hafta köyde misafircilik oynayanların bu köy güzellemesine hayranım. çok seviyorsan git yerleş, kimse kimseyi zorla tutmuyor ya.

bize yatay mimari lazım.
yanlış anlaşılmasın köy hayatı kötüdür demiyorum.
sadece bu kadar çok insanın bu kadar iç içe ve bu kadar birlikteyken, hepsinin birbiri arkasından iş çevirmesi mide bulandırıcı.
asıl istediğimiz de bu zaten.
ne o öyle arsanın alanı 500 metrekare, üst üste 200 kişi yaşıyor.
harbiden kusacağım.
(bkz: nerede çokluk, orada bokluk.)

arada insan kaçıp gitmek istiyor şehirden. iyi de geliyor. köyler eskisi gibi değil. internet var pek çok yerde. laminant döşenmiş, kalorifer var, banyo rutubet kokmuyor. bahçede ot bürümüş. deresinde balık da yok, balık tuttuğum arkadaşlarım da artık. anneannem de yok zaten, dedem de. gittiler, çok oldu...

düzgün, insani bir banyosu varsa olabilir. başka türlü mümkün değildir. bir de lütfen tezek ve tavuk kokuları arasında olmasın. biraz ötede ve denize yakın, missss

zaman zaman arzuladığım istek.

köyde yaşadıktan sonra ben buralara ait degilim hissi. yasamak zordur efenim. alışkın değilseniz zorlar baya.

el arabasıyla tezek taşıyana kadar devam eden istektir. bir de üstüne patoza git daha köyün önünden bile geçmezsin.

popüler kültürün bir yansıması şimdilerde de bu moda bakalım köylerinize giderseniz belki kira fiyatları düşer fena olmaz

paran varsa yancıkta... diyen eski ev sahibim geldi aklıma. yani para varsa arkadaşlar köyde yaşanır. parasız olmaz maalesef, hele ki sıfırdan başlayacaksanız. atadan kalma eviniz tarlanız varsa dönebilirsiniz. maksadınız ticari değil de ''yeter ulan yıldım beton yığınlarının arasında yaşamaktan'' deyip huzurlu ama zor bir hayat yaşamaksa gidebilirsiniz.

dev örümcekler, fareler ve türevleri size korkunç gelmiyorsa yaşarsınız. ama toz, toprak, pislik hepsi aşırı oluyor. şehirde olan o olmuşluğu bulamıyorsunuz.

134 rakamını görünce sözlükteki şehirde yaşayan çoğu kişinin özlemini dile getirdiği başlık gibime geliyor. keşke (benden önce de bir sürü kişinin keşkeleri burada havada uçuşuyordur) ben de öyle bir yerde yaşasam.