köyde yaşama isteği

genellikle sahil köylerini kapsayan, küçük burjuva şımarıklığı içeren istektir. çünkü inek dışkısı temizlemek, kışın soba doldurmak, güneşin altında hasat yapmak öyle çok istenecek şeyler değildir.

bana da ara ara gelen istektir. ama o hayatın zorluklarını düşününce sadece istek olarak kalmasını sağlarım asla harekete geçmem.

teorik olarak kabul edilebilirin ötesinde cazip bile olabilir ama pratikte işler değişiyor maalesef. söz konusu köy eğer tatil köyü değilse tabii. poposu soğuk seramiğe değince 25 cm havaya zıplayan insanların bu güzellemeleri de komik oluyor. taze domates salatalık yeriz ihihi deyip ağzından akan suları silmek kolay.

fantazi.
yok artık 2
izleyip öyle karar verin.

bahçeli bir evin olacak, kedin, köpeğin, tavukların, tavşanın olacak*. bahçe de domates vs yetiştireceksin. her sabah ev ekmeği yapıp, o sımsıcak olan ev ekmeğinin üzerine tereyağı süreceksin, sonra o tereyağı ekmek çok sıcak olduğu için sulanıp akacak üstüne. sonra eşinden rica edeceksin "yeni üst getirir misin?", o da "hayır kalk kendin al" diyecek. neyse dur kavgaya gerek yok.

kahvaltını yaptıktan sonra biraz bahçeyle, hayvanlarla ilgileneceksin. ardından günlük rutin işlerinş yapacaksın. akşam olunca da yat bahçeye gökyüzünü izle...

bir gece ansızın saat 3 te bahçedeki tuvalete ışık tutarak gittiğinizde ansızın ortadan kaybolacak istektir.

sıfır. ne toprakla uğraşmayı severim ne hayvanla.

çiftlik tarzı olup birazcık köyün dışında olursa ben yaşarım, çok güzel yaşarım.

köyde yaşama güzellemesi yapan kişiler maks 2 gün sonra bunalıp şehre dönecek olan insanlardır.

çevrenizde köylüler olmayacak ise çok güzel olur.

eliniz biraz alet edevat tutuyorsa üstesinden gelemeyeceğiniz herhangi bir şey yoktur.

(bkz: köylüleri niçin öldürmeliyiz)

şayet hayata geçirilirse ,bir süre sonra tezek kokusunu bile içine çekmek muhtemeldir.

son 3 ayda sevgilimin babası dolayısıyla haftada en az 2-3 gün yaptığım için istekte kalmayan eylemdi. fakat bir fark var ki burada cahil olan insan cahilliğini silah olarak kullanmıyor. ayrıca kimseye dokunmadan yaşamak, kimse dokunmadan yaşamak gibi bir şansın var. türkiye'de çomarların olduğu coğrafyada yapmak mümkün değil, iki güne ya katil olursun ya seni vururlar. italya fransa rusya vs. gibi yerlerde kültüre hakim olursan köylerinde bir müddet tecrübe kazanabilirsin.

uzaktan güzel gelen istek.
ıleri yaşlılıkta yapılabilir aslında.
apartman dairesinde yaşlanmak bir odaya mahkum olmaktansa
bağa bahçeye gitmek
doğaya baka baka yaşamak daha tatlıdır.
en azından şu an için öyle düşünüyorum.
şu an yaşamam ama hiç gerek yok.
ben şehir hayatının kolaylıklarını seviyorum.

köyün içinde yaşamak kolay değil.
köylü milleti beyaz yakalıyı alır da canına okur.
hayat öyle dizilerdeki gibi değil, kimse köyün kapısında karşılamadığı gibi senin olana da çökmeye çalışırlar.
en güzeli köy dışında, insanın dazla olmadığı ufak bir arazide olacak.

diyorum ki / inan durak tas

diyorum ki
toplasak tası tarağı
kapatsak telefondaki tüm hesapları
hiç kimsenin bilmediği bir köye yerleşsek.
yolları tozlu
evleri gecekondulu
küçük bir bahçesi
bahçesinde köpeği
yemişler dikelim fidandan
biraz da domates falan
aksam erken yatıp
sabah ezanıyla uyansak
ilk önce bahçeye inip
çiğ düşmüş biberleri toplasak
ağaçları sulayıp feslegenleri okşasak
ayagımız topraga bassa
gelen geçenle selamlaşsak.
etrafımızda kuş sesleriyle
balkonda bir kahvaltı
kahvaltıda tereyağlı köy yumurtası
sokakta top oynayan birkaç çocuk
çocuk seslerine karışan sokak satıcıları.
ikindi vakitlerinde asma çardagı altında
komşularla semaverde çay sefası
çilek kokusu getıren meltem esintileri ve
kucaklaşan gönül sohbetleri..
akşam olunca çeksek perdeleri
sobayı yakıp kestane atsak
kıvrılıp miskin bir kedi gibi yerdeki mindere
iliklerimize kadar uykuya dalsak.
diyorum ki gitsek buralardan
ardımızda lüzumsuz telaşlar
heybemizde yeni huzur.
tek derdimiz yumurtlamayan tavuk
çürümüş domates
çiçeğine dolu vurmuş kiraz olsa
ne trafik gürültüsü
ne bir yere yetişme arzusu
tüm bu kargaşayı şehirlere bıraksak
ağrıyan başımızı,
yorgun ayaklarımızı alıp
kirlenmiş ruhumuzla
yola koyulsak..
diyorum ki
gitsek buralardan
ne varsa bizi yaşamaktan alıkoyan
arkamızda bıraksak...

yapması zor havası güzel olay.

avrupada köyde küçük yerde yaşarım. neden diye soracak olursanız yazlıkta bile tesisatından osuna sıkıntı olurken avrupa köyünde bu tür sıkıntılar olmaz.

köy insanı her yerde samimidir. mesela birleşik krallığın kuzey kısmında (köyde değil bildiğiniz şehir bölgesi bakın) otobüs beklerken yanınızdaki tonton teyze sizinle konuşur ve alışveriş olsun genelde de konuşma şeklinde love vardır (hi love - birnevi canım). ha bu arada da sohbeti bariz ingiliz olmayan bir tiple yapıyor.

ürünlerin organiği yerlisi illa ki vardır.

çok bunaldınız atlarsınız trene bir saat merkezi bir konumdasınızdır.

avrupanın havası da abartıldığı kadar kötü değil bence. tamam bir akdeniz havası değil ama yazları sıcak güzel, ilkbaharı çok çiçekli (ki birleşik krallıkta türkiyede gördüğümden ve hissettiğimden daha çok baharı sonbaharı hissettim)

dediğim gibi bu avrupa güzellemesi değil ama doğayla iç içe olacağım diye neden kendimi 21. yüzyıl modernliklerinden kolaylıklarından mahrum bırakayım.

ha dediğim gibi köyün insanıyla hiç derdim yok ama internet çekmeyince, evde bir tamirat/tadilat gerektiğinde çile çekeceksem neden köyde yaşayayım?

kanal istanbul ayağına bizim köyü ortadan kaldırmasalar belki orada yaşamak isterdim ama olmadı trakya'nın bi köyü olsun isterim. bizim köy istanbul'un bi köyü. anadolu köyü gibi değilse de çocukluktan aşinayım köy hayatına.
şu an bulunduğum yeri de seviyorum. merkezi değil, istanbul'un bi sınırı gibi belki ama yeşili bol, yolları geniş bir yer.

yaşam coşkusu verir libido yükseltir.

türkiye nüfusunun % 6.8i köylerde gerisi (%93.7) şehirlerde yaşıyor. nüfusu sadece 2 (iki) kişiye düşmüş köyler var. oysa cumhuriyetin ilk yıllarında köy nüfusu tüm nüfusun %80'ydi.
köy yaşamı iyi bir şey olsa köylü evini barkını bırakıp şehre gelmez. öyle romantik olmaya gerek yok. köy yaşamı "ayy ne güzel" denecek bir yaşam değil. burada öykünenler üçüncü gün kaçar. denemesi bedava. ben üç gün dayanmıştım. benim olduğum evde sıcak su olacak. normal su olacak. kanalizasyonu olacak. şimdi evime iki hamam böceği girdi diye banyomu yıktırıyorum. köyde yıktıracak banyo da yok.
boş romantizm yapmayın pliiz.