kürk mantolu madonna

bayağı sıkılarak okuduğum bir kitaptı instagramda kahveyle ojeli elleriyle parlaştılmış filtrelerle paylaşanlar eminim 10 sayfasından ileri gitmemiştir. romanın baş karakterinin işe yeni girmiş adamın ofiste tanıştığı yetenekli ve biraz ezik birisi üzerine olması da sıkıcı bulma sebeplerimdendir. hele ki aşk yaşadığı kadın en gıcık olduğum kadın örneklerindendir.

bir ara oku diye çok ısrar edilen ama aşk romanları okumadığımdan dolayı uzak durduğum kitap. pek emin değilim ama olayı biliyorum galiba. spoiler içinde anlatayım.



böyle bir şeymiş galiba. sonu nasıldır nedir bilmiyorum ama ilgimi asla çekmedi konusu. bu sebeple belki de okumayacağım tek sabahattin ali eseri.

ısrar eden kişi bayağı okutmak için uğraşmıştı ama pek de oralı olmadım. bir de okumam deyince aklı sıra üstünlük taslayanlar oluyor ya neyse.

bu cümleyi okuduğum zaman, sanki yüzyıllık gerçeği daha yeni öğrenmiş biri gibi kitabı bir süreliğine bırakıp düşündüğümü ve buruk bir tebessüm edip,akabinde okumaya devam ettiğimi hatırlıyorum."
öyle gerçekten" demekten başka bir seçenek kalmıyor bize bu güzel tespit ve tabir karşısında.

geldi tipini miktiğimin pısırık rauf efendisi. maria puder gibi özgüvenli ne istediğini bilen kadın kimmm sen gibi ailesinin sözünden çıkamayan adam kim! aşka inancımı kaybettirdin bana ş.refslz. gözüm görmesin seni gece gece dellendim sana yine.

ben bir çoklarının aksine bu kitabı beğenmekle beraber çok büyük hayranı olamadım. öykünün baş kahramanının ikircikli tutumu, nereye koyacağımı bilemediğim batı eleştrisi v.s . dostoyevski'nin beyaz geceleri'nin hayranı olarak * bu kitaba biraz düşük not vermeyi tercih ettim.

sonu biraz klişe bittiği için aşırı beğendiğimi söyleyemeyeceğim romandır. ama elbette en kötü ihtimalde bile çok iyi bir roman kürk mantolu madonna. romanın ana karakterini, çok da iyi hatırlayamamakla beraber pasif, toplum tarafından anlaşılamadığı için uyumsuz olarak etiketlenip dışlanmış bir karakterdi diye hatırlıyorum. o yüzden hayatı boyunca gerçek anlamda hiç sevilmediği ve anlaşılmadığı çok iyi betimleniyordu. kitabın yazarı sabahattin ali de gerçek hayatında halim biriymiş, bu ben de yazarın kendini o karakter üzerinden birebir anlattığı intibasını uyandırdı. çünkü gerçekten kalbi kırık olmayan, örselenmemiş biri öyle ince ruhsal betimlemeleri yapamaz diye düşünüyorum.

yukarıdaki yazarlara katılıyorum açıkçası..
kürk mantolu madonna'yı okurken ben de en çok raif efendi'nin pasifliği üzerine düşündüm. açıkçası onun biraz daha dominant, ne istediğini bilen ve bunun için mücadele eden bir karakter olmasını isterdim. hayatın karşısında daha fazla inisiyatif alan, kendi kaderini ve hatta kendisine inanan insanların kaderini şekillendiren biri olsaydı hikayenin etkisi benim için daha farklı olabilirdi.

ancak belki de sabahattin ali'nin başarısı da tam burada yatıyor. raif efendi bir kahraman değil. sıradan, çekingen, içine kapanık ve çoğu zaman hayatın onu sürüklemesine izin veren bir karakter. gerçek hayatta da böyle insanlar var. duygularını içinde yaşayan, fırsatları kaçıran, karar almakta zorlanan ve hayatının direksiyonunu çoğu zaman başkalarına bırakan insanlar...

bilemiyorum.. belki de romanın başarısı burdan kaynaklanıyor.sabahattin ali bize idealize edilmiş bir kahraman yaratmak yerine, toplumda sıkça karşılaşılabilecek bir insan portresi çizmiş.