laikliğin halka sorulmadan getirilmesi

tabbii lan.. dini yönetimler, halifelik filan son derece demokratik seçimlerle özgür seçimlelerle gelir/geliyor. (sonra ingiliz gemisine yalvar yakar binip gidiyorlar o başka). öyle kolay tutamıyorsun elinde.. mesela el kaide, hizbullah, taliban, hamas, ışid halifeleri filan özel olarak abd.de eğitilip yetiştiriliyor, ihtiyaç halinde ülkede çıkartılan darbe iç kargaşa bahane edilip halka sorularak başa geçirilmeye çalışılıyor ama halk meşgul olduğundan farketmiyor başka..fetöyü hatırlasana.. bak mesela cübbeli özgürce firma değiştirdi halka sormadı mı sanıyorsun..(nası sormadı mı.. bizim yanmaz kefenin firma garantisi gitti mi yani.)
sen osmanlıdaki, arabistan, afganistan, sudandaki yönetimlerin özgürlük anlayışlarını, halka saygılarını norveçte. isveçte görebiliyor musun.. yaa bak kendin yok diyorsun..

osmanlı da 623 yıl halka sormadan sikinin keyfine ülke yönetti. ona bir şey demek yok ama değil mi? eğer bu halka sorulsaydı şu an şeriat ülkelerindeki gibi kırbaçlanıyorduk olurduk. halka bir şey sorulmaz çünkü halklar aptaldır.

o sırada halk:

bu halka hiçbir şey sorulmaması gerek aslında. 20 sene boyunca bunu çok iyi öğrendik. atam öngörülü bir insan olarak ne yaptıysa halka sormadan yapmış.

yunan halka sorarak mı işgal etti, padişah halife ordusunu halka sorarak mı kurup yunanla birleşti, diye sorular da sorulabilir tabii...

padişahçılar, kuvay-ı milliye zamanında da vardı. hala var. ışlerine öyle geliyo. boşver, it ulur kervan yürür.

akla nevzat tandoğan'ın osman yüksel serdengeçti'ye verdiği "ulan öküz anadolulu!.. sizin milliyetçilikle, komünizmle ne işiniz var? biz gerekirse hepsini sırasıyla yaparız." ayarını getirendir. popülizm, halkçılık demek değildir tam tersine bağnaz halka rağmen halkı reformlarla ilerletmektir. popülistler, gerici birer şakşakçıdır.

bu başlığa gelip ağlayan bölücüleri ve şeriatçıları gördükçe, paşamızın ne kadar da doğru kararlar verdiğini bir kez daha anlıyorum.
yaşasın laik cumhuriyet, yaşasın türk milleti!

ey bu günümüzü sağlayan, ulu atatürk; açtığın yolda, kurduğun ülküde, gösterdiğin amaçta hiç durmadan yürüyeceğimize ant içeriz!

günümüzdeki arap aşığı dincilerin yaşadığı en büyük hazımsızlığın başlıca nedenlerinden biri de ulu önder mustafa kemal atatürk'ün din ile devlet işlerini ayıran laiklik devrimidir. dinciler devleti devlet üzerinde etkili olmadığı için laikliği dinsizlik gibi göstererek laikliğe karşı büyük hazımsızlık gösteren davranışlar sergiliyorlar.

bir kural var:
(bkz: 4s kuralı)*

osmanlı devleti şeriatla yönetilmiyordu. örfi hukuk vardı. çok uluslu bir devletti, gayr-i müslimler (müslüman olmayanlar) isterlerse kendi mahkemelerinde yargılanabiliyorlardı. (bkz: ıslahat fermanı 1856).
halka sorulmasına gerek yoktu. halkın umurunda bile değildi.
laiklik: genel ve klasikleşmiş tanımlaması ile din ve dünya işlerini birbirinden ayırmak, toplumu din kuralları ile değil, meclislerin düzenlediği yasalarla yönetmek, dini duyguları, inancı ve ibadeti, halkın özgür vicdanına bırakmaktır.
o zaman ben müslümanım neden laik olayım? laik olup ne yapacağım? devlet laik olsun. doğrusu da, önemli olanı da devletin laik olmasıdır.

dinlerde halka sorularak gelmedi, dil de, eğitimde, kültürde, ahlakda..

laiklik varsa halkın söz hakkı var.
laiklik gelmeden böyle bir hak olmadığı için sorulmadı. (=

doğrunun halk görüşü ile ne ilgisi var?
'doğru' felsefik bir önermedir.

'halk doğrusunu bilir'
peh böyle saçma bir şey olmaz. bilimin akılın yolundan ayrılmamalı.
öperim halkı sana bişey olmasın!

osmanlı yavuz sultan selim ile abbasilerden halifeliği aldı. peygamberin bizzat kendisinin "halifelik benden sonra 30 yıldır ." * dediği rivayet edilir.

halifeliği kaldırmadan ulus devlet olmazdı. ulus devlet olmadan da türk devleti kurulamazdı.

osmanlı bir çok şeyin etkisi ile yıkıldı ama en önemli sebeplerden biri osmanlı devletini yöneten elitin kendini avrupa karşısında 1700'lü yıllara kadar üstün görmesiyle bilimsel gelişmeleri takip etmeyip geri kalmasıydı.

osmanlı hanedanı kendine rakip bir aile hanedanlık iddiasına girmesin istediği için osmanlıda kapitalin gelişmesine izin verilmedi. osmanlı kendisi de vakıf sistemi ile zenginliğin bireysel olarak kullanılmasını engellediği için rönesans öncesi mesen sınıfı gibi bir sınıf oluşmadı.

resim heykel gibi sanat dalları ya da islami sanat dışında sanat gelişmedi. 1700 lere kadar dil bilmek önemli görülmedi. tercüme yapılmadı vs.

söylemek istediğim avrupa'da da katolik kilisesi güçlüydü ama zamanla seküler devlete geçilirken denge kuruldu.

osmanlı bu geçişi yumuşak şekilde yapmanın uzağında olduğu için zamana yayarak yapamazdık zira bunu yapacak sisteme de sahip değildik.

halkın kendi kendini yönetmesi ilkesi ile çelişiktir.

ülkedeki; rum, ermeni ve sabetay cocuklarını mutlu etmiştir.

daha usturuplu bir şekilde neden böyle yapıldığının sebebini caner kara'dan bir alıntı ile izah edeyim:

bildiğim en mantıklı hareketlerden biridir. demokrasi eğitim düzeyi düşük coğrafyalarda pek de adil bir seçenek değildir.

çok doğru ve yerinde hamledir. yıllarca şeyh, şıh ve padişah tahakkümü altındaki bir millete neyi ve nasıl sorabilirlerdi ki?

yakup kadri'nin yaban romanını ve kemal tahir romanlarını okuyunca sebebini anladığınız durum. anadolu'nun o zamanki durumunu anlamanız için mükemmel eserler.

20. yy'a kadar halka bir şey sorulmuyordu. halka zaten bir şey sorulmaz, önüne seçenek konur al bunlardan birini seç denir
bazen,,,, tek secenek konur, secme hakkın olmaz. demem o ki dolaylı dolaysız halka hiçbir zaman hicbir sey sorulmaz

isabet olmuş ,zira cahil bir topluma seçme yetkisi verilince neler olduğunu görüyoruz.