mevlana celaleddin-i rumi

büyük moğollar hatta göktürkler, hunlar gibi atlı göçebe devletleri öyle din hazırlama gibi işlerle pek uğraşmazlardı aksine bozkır göçebelerinin genelinde olduğu gibi din adamları ve büyücülere karşı bir korku ve saygı vardı dini fark etmeksizin. misal attila'nın roma'yı ele geçirmesini engelleyen papa ı.leo'nun kentteki varlığıdır. attila batıl inançları olan bir şahıstı, moğolların da mevlana'dan benzer sebeple çekinip konya'yı pas geçmiş olması olası.

hayatta ab'a su denildiği dışında türkçe bilmediğini, öğrenmekte istemediğini; türk havladığında köpekleri bile susturan şiddette vahşi ve ilkel olduğunu savunmuş birisidir.
arap islamını tasavvufi maske ile pazarlamaktan öte özgünlüğü yoktur.

içinde terbiyesiz masalların anlatıldığı, kendisinin mesnevi adını verdiği kitabın yazarı.



edit: tanım değiştirildi.

yahudi cuha hikayelerini nasreddin hocaya giydirip
hocanın karizmasını çizmeye çalıştığı iddia edilmiş

vezin ve kafiye,söze, harfe bile sığmayan anlamı kayıt altına almaktır demiş.

kırkından sonra başkalaşım yaşayan mutasavvıf. her şey şehre yeni adamın gelişi ile farklılık kazandı. şems geldi ve her şey değişti.

şems rumî'nin oğlu tarafından öldürüldü,
kimya hatun dul kaldı ve öncesinden de dul gibiydi
çünkü rumî şems için duydum ki diye şiir biçti
daha sonra tarih kitapları rumî hakkında moğollar ile işbirliğini yazacak
tarihe kâfir muamelesi yapılacak ve haşa denilip rumî'ye mevlana denilecek
bir adam mevlana yegâne allah'tır diyecek, birkaç adam onu zındıklıkla suçlayacak.
ve not düşecek rumî bir kitabında, men ne müselmanım ne nasrani ne de brahmanist, ben ancak sevgi dinindenim diyecek.
ehli meclis amenna diyecek, ama neye inandıklarını kendileri de bilmeyecek.
ve bir başka adamın ruhu mezarında sıkılacak.

entrikalar ve kayıp cinayetler, sufilik ve hiçbir maddenin uçuramadığı kafalar.

allah'u teâlâ cümlemizi görünür görünmez kazalardan muhafaza eylesin.

dört elif miktarınca amin dedik.

12. 13. yy anadoluda mutasavvıf'tan geçilmez. bu tarihler yunus emre, mevlana,şems, hacı bektaşi, ibnül arabi... gibi bir sürü yıldızlar bu devirde parlamış. hepside birbirinden etkilenmiş insanlar. zaman ve olayların yanında şahıslarda önemlidir. mevlana çok şanslıdır. anadolu selçuklu devletinin başkentinde ve bizzat sultan tarafından önem verilince bir cevher cilalanmış üstüne birde şems ile tanışınca gerçek mahiyetine kavuşmuştur. aşk eri derler kendisine. onun yolu diğerlerinden biraz daha farklıdır. neticede bir sözünde "doğru ile yanlışın ötesinde bir yer daha var, seninle orada buluşacağız" der.

kendisini sevmiyorum. sevecek bir nedeni de bulamıyorum. ben nasreddinciyim.

halka yoksulluğu, hastalığı, derdi ve kederi kutsallaştıran her filozof ya da dinci , o bölgenin iktidarı tarafından başüstünde ağırlanmıştır.

celaleddin bir filozoftur, kur'an dini bilgini değildir.

alman yazar annemarie schimmel; tasavvuf notları kitabını, mevlana ya atıfla bitirmiştir:

okumayana bu kitabı şiddetle öneriyorum..

herkesin sosyal medyasında mutlaka bir sözünü falan paylaştığı hayal kahramanı. hayal kahramanı derken mevlana'ya demiyorum bunu paylaşan kişilerin hayal kahramanı olduğundan şeettiriyorum.

herkes bi şeyler paylaşıyor ama kimsenin şeyinde bile değil bence. zira bu insanlar gerçekten mevlana okumuş olsaydı en fazla 30-40 yıl içinde sanatta, edebiyatta, sinemada, felsefi düşüncede çok köklü değişimler olurdu. e peki olmuş mu? olmamış ama olsun , ne olursan ol yine gel.

hakkında moğol ajanı olduğuna dair iddialar olan düşünür.

benim kendisi ile ilgili görüşlerim fazla radikal kaldığı için ve maalesef bu tespitleri tarihsel bir şablona oturtabildiğim için kendisi hakkında susmayı tercih ediyorum.

ama sorun bu da değil. ben bı şablonu kendim, kör bir karanlığın içerisinde keşfettiğimde kendimi önemli bir iş yapmış zannettim.. halbuki, baştan beri bakmam gereken yer nizamiye medreseleri’nin bizzat kendisiydi..