sevilmek için iyi olmanın yetmemesi

sevilmek için gerekli en temel şart kendiniz olmamanız bana göre. ne zaman kendiniz dışında davrandınız o zaman seviliyor, ne zamanki kendiniz oluyorsunuz o zaman bir şarta bağlanıyor sevilmeniz. çok mu iyisin, kötüleş, kötü müsün arada iyilikte yap. fazla mı neşelisin depresif takıl, depresif misin gül arada sırada.

şahsım bu tiyatrodan çok sıkıldı ve sevilmekten vazgeçti bir süre önce. ara ara çıkıyor tabi hala seni seviyorum diyenler de işte, insan inanmak istemiyor, inanamıyor haliyle. her neyse sonuçta kendin olmadığında sevilir, olursan şarta bağlanırsın.

hayatın olağan akışına uygun durum.

tamam belki sen iyi birisindir ama karşı taraf belki kötüleri seviyor? olamaz mı?

bir de iyi olmak biraz göreceli bir kavram, sana göre iyi bana göre kötü şimdi bu durumu kesin açıklığa kavuşturan kriter nedir? bence o da yok.

yani ezcümle sevilip sevilmemenin iyi bir insan olmasıyla zerre ilgisi yok, insan sevilmek için iyi birisi olmaz zaten.

sevilmek için iyi olmak yetmez, güzel olmak yetmez, zeki olmak yetmez, zengin olmak yetmez. karşınızdaki insana bağlıdır sevilip sevilmeyeceğiniz. çünkü karşınızdaki insan -eğer bu kişi gerçek sevgiyi tam olarak biliyorsa- hiçbir nedene bağlanmaksızın sizi siz olduğunuz için sever. kaşınız güzel gelir, saçlarınız güzel gelir, kokunuz güzel gelir, yahu bi yerde bi duruşunuz bi bakışınız hoş bi kelamınız hoş gelir şayet bu insan sizi sevmek istiyorsa. demem o ki sevene sebep çok. sevmeyene de isterseniz ağzınızla kuş tutun yine yaranamazsınız çünkü itici gelir yaptığınız her şey. mesela yıllarca neden sevilmedim diye hep kendimi sorguladım ben. iyiydim hep. güzel değilim evet ama hiç yüzüne bakılmayacak biri de değilim. kimseye maddi olarak yük de olmadım bu zamana kadar ailem de dahil olmak üzere. zeka olarak bi sorunum da yok. sevince hep güzel sevdim kimsenin duygularıyla oynamadım. ama yine sevilmedim. belki de böyle olması gerekiyordur. belki de onlar için sadece bi hiçten ibaretimdir. her şeye okeyim bakın her şeyi anlıyorum sevmemelerini de anlıyorum ama seviyormuş gibi yapıp ortadan kaybolmayı biri bana lütfen açıklasın ya.! bu karaktersizliği cidden anlamıyorum.

tamamen kişisel fikrim ve şahsi gözlemimi söylüyorum insanlar elde edebilme olasılıkları yüksek olan şeylerden çok sıklıkla elde edilebileceklerinden daha yukarıda olan nesne birey ya da olgulara eğilimli oluyorlar, başarısız olduklarında özgüvenlerini ve öz varlıklarını sorgulamaya başlıyorlar

siz ne kadar uğraşırsanız uğraşın birileri sizi isterse ancak sevilirsiniz. bu yüzden en iyisi kendiniz olmak.

tabi ki yetmez, güzel olmakta yetmez. gönül bazen en karaktersizi seçer (çünkü anamızın ağlaması hoşumuza gidiyor) bazen kimsenin yüzüne bakmayanı. anlayan hepimizi aydınlatsın.

iyi olmak sadece teselli etmek için işe yarıyor.
kanatları uzayıncaya kadar.
sonra hırçın rüzgarları özlüyorlar....

iyi ve zeki olursan yettirirsin ancak hem iyi hem aptal olunca bir enayi oluyorsun, enayiler de ancak işe yarama süresince sevilirler.

sevilme katsayın banka hesabında bulunan paranın sağ tarafında bulunan sıfır kadardır. ne kadar çok sıfır olursa sevilme katsayın da on üzeri olarak o kadar artacaktır. iyi olmanın bu sıfırlar üzerinde etkisiz eleman özelliği vardır.

hikayenin ortasında çok iyi olduğunuz ifade edilir ve elvedanın başlangıcı gerçekleşir. sen çok iyi bir insansın, o yüzden seni terk ediyorum.

(çıkma teklif edilmiş ya da dolaylı yollardan yürümeye çalışılmıştır.)

- ya sen çok iyi bir insansın..
+ ha tamam.. yakıştıramadın kendine sanırım..
- ya yanlış anlıyorsun, hatta hiç o açıdan bakmadım..
+ hıhım. haklısın. doğrudur. aşırı tepki verdik yine. iyi bak kendine..
( iç ses : biz de, insanlar, aşk, sevgi ve ilişki olaylarına ekonomi politik açıdan yaklaşıyorlar derken senden bahsetmiyorduk ama hep cahil yerine koyulup itin münasip taraflarına sokulan biz olduk.) *

bize , sevilmek için illa bir yeterliliğe sahip olmamız gerektiğini düşündürmeleri ne kötü.
biz hiç bir şey yapmayıp öylece dursak bile insanlar bizi sever. sevilmek için hiç bir şey yapmak zorunda değilizdir.
fakat kimin bizi sevmesini istediğimizin tam da bu noktada bir önemi , anlamı var yazılanlardan anladığım kadarıyla.

iyi ve güzel kadınlar hep ağlarmış.

sevmek de yetmiyor. isterseniz gördüğü göreceği alen delon olun. y.rak gibi bırakırlar ortada.

çok güzeller, çok yakışıklılar tanıdım. bekar ve dul kaldılar.

1 realite. yoksa brad pitt olurduk. evet.

oğlum iyi olmak ne demek lan zaten? elle nasıl tutuyorsun hangi birimle ölçüyorsun iyi olmayı. iyilik için iyilik yapmak istiyorsan yap, sevilmek için ona göre bir şey yaparsın veya yapmazsın.
bu “ben iyiyim başkaları kötü bana haksızlık yapıyorlar” insanların zihniyeti çok sıkıntılı, eski bir arkadaşımdan biliyorum.

sevilmek için hiçbir şey gerekmez. bir insan kendini kabul edebildiği sürece ona verilen sevgiyi alımlayabilir. yoksa kendisine duyduğu sevgi dahi eziyetlerle dolu monologlar haline gelir. *

ben, hiç bir şeyin yetmediğini öğrendim bu hayattan. sevilmek gerçekten şanslıların nasibiymiş. kaderde yazmayan yazıyı okumak, boşa geçmiş bir ömrü yazmaktır...

en sevdiğim manga şarkılarından biri
(bkz: https://open.spotify.com/tr...)

“bazı şeyler için iyi olmak yetmiyormuş, sevilmek için aşk için iyi olmak yetmiyormuş.”
gerçekten de böyle hissediyor insan.

iyi olmak insana sosyal hayatında bile yetmez hatta hiçbir yerde yetmez. zaten iyi ve kötüyü nasıl tanımladığımıza da bağlı. benim kötüm başkasına iyi olabilir veya iyi sandığınız şey umurunda bile olmayabilir. boş dram kasılıyor gibime geliyor.