sözlük yazarlarının yaşadığı son saçma olay

marmarayda yaşlı bir adamın saat kaç deyip üzerime çıkacak şekilde telefonuma gözünü yakınlaştırması sonra ben de saati söyledim kaçtım hahaahahahaaha

öğle yemeğindeki çiğ köfteye eşlik eden marul için yanımdaki kız carlsberg marul dedi

geçtiğimiz hafta yaşadığım bir an var. marketten çıkmış eve yürüyorum. elimde bir tane a101 poşeti ve içinde birden fazla ürün var. sonra ensemde bir nefes hissettim ama aşağıdan üflüyor gibi düşünün. bir tane teyze olduğunu farkettim. inanılmaz yakınımda ve yanım bomboş yani istese geçip gidebilir ve ben de sağdan yürüyorum engel olmuyorum. neyse dedim teyze etrafına bakınıyor olabilir. sonra nefes yaklaştıkça yaklaştı ve birden bana dedi ki siz de mi bitter çikolata tercih ediyorsunuz? ben iletişim konusunda bir usta olduğumu iddia etmiyorum fakat iletişilmekin böyle olduğunu da düşünmüyorum yani ne bileyim. bankta falan oturuyor olsam yine bir nebze. enselendim ve anket sorusu aldım.
neyse dedim içimden ve de dışımdan başımı da sallayarak hıhım diye cevap verdim. o da dedi ki ben de bitter seviyorum, daha güzel oluyor. ben de dedim evet.
zaten ne diyebilirim ki başka mesela yani?

geçen ay bahçeye ektiğim yeşilliklerin arasından cıgaralık çıkması.*

dün gece hiç tanımadığım bir kadın bana, sırf ona benziyorum diye, usulca sokulup 500t burdan geçiyor mu dedi

saçma ama kötü diyemem. geçenlerde yürüyüş yaparken muhtemelen liseli olan bir kız bana el salladı. anlık bi duraksadım, tanıyamadım, sonra boşver deyip yoluma devam ettim. birkaç gün sonra o kız ve arkadaşları durduk yere yanıma geldiler ve beni övmeye başladılar falan. enerjileri güzeldi ama saçma gelmişti yani. birde ben kendimi yaklaşılası biri olarak görmüyorum ama dışarı çıkmaya başladığımdan beri ne kadar nötr olsam da tanımadığım insanlardan etkileşim alıyorum. insanların bu kadar etkileşim meraklısı olduklarını bilmiyordum. kötülemiyorum bu arada ama tuhaf yani.

hepsiburada'da kartla ödeme yapamıyordum hata verip bankanızla görüşmeniz gerek diyordu. bankayı aradım sorun kartınızda değil dedi bunun üzerine hepsiburada'yı aradım. kadın bana diyor ki kart bilgilerinizi yanlış giriyor olabilirsiniz, kartınızın cvv kodu geçerliliğini yitirmiş olabilir. başka sitelerden aynı kartla alışveriş yapabiliyorum, bankayı aradım kartımda sorun yokmuş diyorum "hanımefendi sizden başka sitelerin doğrulamasıyla bizim doğrulamamızı kıyaslamamanızı rica ediyorum" diyor. tabii işe yaramaz uyuz bir uygulamamız var demiyorlar da insanı aptal yerine koymaya çalışıyorlar, aynısı bir daha olursa üyeliğimi sonlandıracağım.

tanımadığım bir numara tarafından gün boyu whatsapp’ta görüntülü arandım. neden aradığını sorduğumda, “numaralarımız birbirine çok benziyordu, aramak istedim.” diye bir cevap aldım. gerçekten de numaralarımız son rakam dışında birebir aynıydı. ama numaralar birbirine benziyor diye bir insan tüm gün/ aranır mı? bu nasıl bir işsizlik, bu nasıl bir kafa, bu neyin motivasyonu abijim?

benzin istasyonunda çalışan çocukla spor salonunda karşılaşmak ve çocukla aynı ağırlıkta squat yapmak.

gel katıl bana diyor, gelemem uzak işim var diyorum. meğer online oyuna çağırıyormuş.

ofise girdiğimde, çay kahve yapan kızımızın bana ait aynayla masasında oturmuş makyaj yapmasıyla karşılaştım.

abla aynanı ödünç aldım dedi...

bu kız bizi üst üste koyup.. neyse susacağım.

metroda “sizi birine benzeteceğim” diyen bir amca, o ismin serkan keskin olduğunu söylemişti. şu yaşıma kadar beni birilerine benzetenler oldu ama bu kadar uzak bir ismi ben dahil sosyal çevrem düşünemezdi. ben kel değildim bu 1. ismail abi adlı bir karakterle anılmak istemezdim 2.
ardından amcamız eline aldığı sözcü gazetesine göz attı ve avrasya projesinden bahsedip, türkiye’nin çin’e benzer bir coğrafyaya sahip olduğunu, bu yüzden uzak asya üretim tarzının bugün bir ihtiyaç olduğundan bahsetti. ben “istanbul’da pirinç yetişmez” dediğim için biraz darılmış olmalıydı ki, başını sallayıp gazetesine devam etti.
belki yıllardan beridir taşıdığı umutları için doğru bir cevap olmayacağını düşünerek, biraz mao’dan, biraz vietnam’ın gelişen ekonomisinden bahsettim. böyle bir sohbetimiz oldu.
aynı yerde indik. çıkışta ben sigarama uzandım, ona da ikram ettim ama “ben sigara içenlerle konuşmam” deyip hızla uzaklaştı.
bu hikaye mi saçma yoksa sigara içenlerin içmeyenlerden fazla olduğu bir ülkede böyle bir tutum almak mı… bu soruyu varın siz düşünün.

iş yerindeyim. kapı birden açıldı. birisi geldi, bakıştık. merhaba dedim. biz hacca gidiyoruz, 7 haziran'da döneceğiz, sizlere de dua ederiz, arkadaşlara selam söyle dedi ve gitti.