türkiye nasıl düzelir sorunsalı

alt+f4

vatandaş inisiyatif almayı bıraktığında.

yangın çok üzücü oldu, geçen haftalarda amerika yandı. çok merak ediyorum tek bir vatandaş bile benim binamda yangın çıksa ne yaparım diye düşündü mü? amerika’ya iyi olmuş diyenlere diyecek hiç bir lafım yok. onlar, taş kalplerini şu an sorguluyorlardır inşallah.


gece binanın bir dairesinde yangın çıksa, benim oturduğum apartmanda yangın sensörü yok. derin uykuda olduğum zamanda ben ne yapabilirim diğer komşular ne yapabilir?

katlarda büyük yangın hortumları var ama onları yetkin şekilde kim kullanabilir?

benim apartmanın yangın merdiveni, yalandan yangın merdiveni, yangın yokken bile havasız.

binada balkonlarda sigara içip yere atan bir sürü komşu var, yere atılan izmarit bir komşunun açık penceresindeki perdeye gelse, yarım saatte tüm katı yakabilir.

allah’a emanet yaşıyoruz.

o kadar itfaiye personeli var, bazısı hayatında bir kere yangına katılmamış olabilir. şehrin yola yakın bir yerinde akşama kadar oturuyorlar. onun yerine toplu bulunulan yerlerde bekletilseler, ha itfaiye merkezinde beklemişler ha kocaman bir hastanenin yanında.

benim eskiden oturduğum sitede yangın çıkmıştı, gelen itfaiye 10 kattan fazlasına müdahale edemiyordu, yangın 13. katta çıkmıştı. ikinci itfaiye gelene kadar tüm kat yandı, can kaybı olmadı ama ev sahipleri bir iğne dahi kurtaramadılar.

ülke olarak felaketlere bakışımız, allah korusun. devletin kurallarını esnetmenin yollarını aramaktan bilinçli olmaya geçemiyoruz.

herkes en önce kendi canının sonra yakınlarının canını düşünecek bilince erişebilse.

mesela deprem ülkesiyiz, duvarlarda asılı duran şeyler duvara sabitlenmiş mi? deprem anlarında yaralanmalar en çok sabitleşmeyen şeylerden kaynaklı.

canımızın tatlı olduğunu unutmadan yaşarsak bence her şey daha güzel olabilir.

burayı düzeltmeyi düşünmeyi uzun zaman önce bıraktım. bunu düşünecek kişiler biz sıradan vatandaşlar değiliz.

şimdilerde buradan çıkmaya ve bir daha da geri adım atmamaya yönelik planlar içinde buluyorum kendimi bir zamanlar olduğu gibi.

düzelmez
bu millet beleşten geçinmeye alıştı.
imkansız.

ilaçlarını düzenli kullanırsa düzelir. iyiyim sanıp antibiyotik bitmeden bırakıyorlar hemen ama o kutunun tamamen bitmesi gerekiyor.

düzelmez.
imkanı olan kendini kurtarmaya baksın. maalesef tablo bu.

çok iyi niyetlisiniz. türk sinemasının her kuşaktaki konularına bakarsanız aslında değişmediğimizi görmek mümkün. 34. yaşıma yeni girdim, bir bu kadar daha yaşarsam fikrimin değişmeyeceği kanaatindeyim. ahlaki çöküş yeni başlamadı, keza hep vardı. cenazelere rağmen kayak yapan sözde insanımsı varlıklar gibi. mesela hayvan yapmazdı onu. hayvan bile yavrusunun başında oturup inim inim inler, acısından kahrolur.

benim inancım yok evli arkadaşlarıma bile çocuk doğurmayın diyorum. doğacak çocuklar için endişeleniyorum. hiçbir şekilde umut görmüyorum. dolayısıyla nasıl düzelir kısmına verebileceğim cevabımda mecalimde yok.. umut bizim için eski bir heves, hissettirdiği duygu ise neredeyse hatırlanmayacak gibi. kötü ya basbayağı kötü, bitik ve çaresiz..

parlamenter sistem geri gelecek, cumhurbaşkanlığı sarayı kapatılıp cumhurbaşkanlığı konutu çankaya köşküne taşınacak, işe bir gün olsun gelmeyen atm memurları geri dönüşsüz işten atılacak, milletvekilleri asgari ücret alacak, devlet eliyle açılmış katılım bankaları kapatılacak (bu bankalar devlet hazinesine büyük zarar vermektedir.), sgk hıfzısıhha laboratuvarları tekrar kurulacak. tabi bunlar bazıları.

benim gibi tüketiciler azalmalı

benden bişii olmaz

normalde de umutsuz biriyim açıkçası, en kötüsünü düşünmeye eğilimliyim. fakat en çok umutsuz olduğum konulardan biri kesinlikle bu konu.
her gün daha da kötüleşiyor her şey . daha kötüsü olamayacağını düşünemiyorum bile artık, olacağını biliyorum çünkü.
ülkede olan şeylere de şaşıramıyorum artık, herkes her koşulda her şeyi yapabilir gibi.

aslında trajikomik bir yer ama içerisinde yaşayınca sadece trajedisi kalıyor.

tarikatların içinden geçsek belki, halkı eğitmeye çalışırsak çok uzun sürede.

ha adalet tahsis edilmeden bir bok olmaz.

çok basit örgütlenerek, sokağa çıkarak, mücadele ederek.

sosyal çürümenin zirvesinde bir topluluğuz.
gayri ahlaki ve bilhassa pandemiden sonra bencilliğin pik yaptığı bir topluluk olduk çıktık.
nasıl mı düzelir?
düzelmez. geç…

düzelmez, yani buraya yazar olacak kadar aklı selim bir yaşa, yetişkinliğe nail olduysan düzelse de sen göremeyeceksin kesin, üzgünüm.

kirletilmiş zamanı, özünü kaybetmiş insanları eski haline döndürebildiğimiz zaman …

türkiyenin düzelmeyişinden para kazananlar ölünce ki onlar hiç bitmeyecekler

tam net bir cevap vermek zor olsa da topyekün bir düzelme çabası başlangıç için güzel. örneğin finlandiya'nın nasıl düzeldiğini ve müreffeh bir ülke olduğunu anlatan beyaz zambaklar ülkesinde kitabını okumakla başlayabiliriz. böylece büyük bir değişim için tüm toplumun birlikte çalışması gerektiğini görebiliriz. ayrıca eğitimin kent köy ayrımı yapılmadan birinci öncelik haline getirildiğini de farkederiz. bununla birlikte eğitimin yanında ahlaklı ve vicdanlı olmayı da toplum geneline yaymalı ve ortak değerler oluşturulmalı. sonrası zaten yavaş yavaş kendiliğinden geliyor. güçlü ve bağımsız kurumlar, güvenilir ve hızlı adalet sistemi vb.

1923'teki kuruluş ayarlarına geri dönerek...

eğrilen, bükülen yerler konusunda hemfikir olabildiğimiz zaman düzeltebiliriz de. sizin düzeltilmesi gerektiğini düşündüğünüz eğriliği birileri kendince "düzelterek!" bu hale getirdi unutmayın..