vegan olmamak için sebepler

et çok güzel.

adana'lı olmak.

hayvansal proteinlerden mahrum kalip zeka geriligi yasamamak.

annemin yaptığı bezelye yemeğine babam; her gün bezelye mi yiyeceğiz, hayırdır demesine karşılık annem; öyle söyleme niğmet o çarpar dedi. buna karşılık olarak babam; bu mu beni çarpacak demişti. sebzeye yapılan bu haksızlık karşısında işte o gün vegan olmaya karar verdim. çünkü nerede bir ezilmiş görsem usulca sokulup yanına merhaba derim. çok saçma bir tanım oldu. sonunu toparlayamadım. üzgünüm.

cağ kebabı, nam-ı diğer oltu kebabı.

çünkü daha vejateryen olamadık.

yoktur.

insan olmak.

(bkz: kurban bayramı)

taze kesilmiş o etin tadı neyde var? yanına da pilav ve ayran oh...

paça suyuna işkembe, beyin salata, tereyağlı mumbar dolması, döner, acılı adana, kuşkaş, kuzu kapama, kaymaklı ekmek kadayıfı…

fakir olmam

dalak, ciğer, yürek, böbrek, mumbar, şırdan, offfff daha nasıl sayayım ağzım sulandı ayıptır söylemesi

olmamak için saçma sapan bi sürü neden var ama olmak için. yarınlarımıza bir dünya bırakılmek için..

seneler önce okuduğum önemli bir bilimsel araştırmaya göre, vejetaryen ve veganlarda inme (stroke) riski, et (de) yiyenlerde ise kalp krizi riski epey artıyormuş * (%20 civarıydı galiba, iki istatistik de). ikisi de bombok şeyler.

açıkçası ben, alıştığım gibi beslenmeye devam ediyorum. yani bir ara obezite başlangıcına gitmiştim. ondan sonra daha sağlıklı beslenmeye başladım. en yakın dostlarımdan biri politik vegan ve aramız hala süper. bir de zülal kalkandelen'i çok beğenir ve takdir ederim. ama veganlarla veganizm konusuna girmek istemem açıkçası. özellikle de politik veganlarla. o dostum bana yetiyor; onla da bu konulara girmiyoruz zaten. haha. zaten herhangi bir bağlamda politize olmuş ve doktrinlerle algısı şekillenmiş kişilerle böyle konulara girmemeye çalışıyorum. iki taraf için de tatsız oluyor bu, çünkü. yoğurdu üfleyerek yiyorum yani artık. yoğurt yediğime göre de vegan değilim belki de yiğidimdir. *

veganlık, bir tercihtir. vegan olmamak için bahane üretmek veya sebep bulmak zorunda hissetmiyorum kendimi açıkçası.

türkiyede yaşamak.

barbun tava

bazı vegan ürünlerinin aşırı işleme tabi tutulmuş olması.

vegan peynir vegan bilmem ne vs vs.
bana pek sıhhatli gelmiyor.

öte yandan et yemesem de olur ama peynir yoğurt yemeden hayat geçer mi yav?

toplumdaki vegan imajının rezil olması. insan utanır da söyleyemez, anneciğinin gözlerine baka baka kuzucuğu yiyiverir valla. ben yine evde pırasamı ıspanağımı yerim ama ulu orta yerde de kemikleri sıyırmasını da bilirim.

ulan biz tom ve jerry'deki köpeğin barbekü yaparken pişirdiği eti yeme hayaliyle büyümüş çocuklarız. hiç yemediğimiz o etin kokusunu tadını defalarca tatmışızdır. belki gerçekten yesen almayacağın o lezzeti damağında hissettikten sonra vegan olmak mümkün mü.

ceset kokusundan hoşlanmak.
et pişerken mutfağa dolan o beter kokudan rahatsız olmamak ya da tahammül edebilmek...
tabaktan mideye etleri indirirken etten tiksinmemek.. ete bayılmak...
şaka bir tarafa... eğer mideniz hassas değilse yiyebilirsiniz ve vegan olmayı tercih etmeyebilirsiniz. bu gayet normal.

son zamanlarda kan grupları üzerine, bilmem neler üzerine çalışmalar yapılıyor.. bilmem ne derece doğru...
kimlere neyin iyi gelip gelmeyeceği tartışılıyor buralarda..
süt ve süt ürünleri, kırmızı et, beyaz et...
insanlar diyetlerini bunlara göre belirler oldu. herkes için olmasa da vegan beslenmek bazılarına hayvansal gıdalarla beslenmekten daha iyi gelebiliyor.
ben etsiz, sütsüz yapamam diyen için zaten bir şey yok...

misal ben artık tabaktaki etleri ayıklar olmuştum. buna rağmen veganlığa pozitif bakmıyordum. gelip geçici bir şey sanıp belki de senelerce etten tiksinerek yemeye çalıştım ve o noktadan sonra et yemenin hiçbir yararını görmedim..karın krampları, et yedikten sonra sinirlilik, bağırsaklarda problemler buna bağlı iltihap değerlerinde bariz yükselmeler tespit edildi...
sonra dedim. ulan beni s.ken şeyler ortada! et, tavuk dinlemedim hepsini bir kalemde sildim.. ne mi oldu? düzeldi. anam bir rahatlama geldi bana.. ohhh... bir süredir süt ve süt ürünleri de yok hayatımda...
yapmışken hepten olsun bu iş dedim.
bir öğünle doyabilen bir insan evladı oldum. yerli yersiz acımaklar bitti. yemek yedikten sonra, allahım bir kussam da rahatlasam diye düşünmüyorum...
ama bunlar kişiye özel şeyler. et seviyorsanız yiyin. kim karışabilir.
benim vegan olmam hayvanları değil, daha çok kendimi düşünmemle alakalı bir süreçti.

vegan olmak için sebeplerim olmasaydı muhtemelen olmazdım. vegan besleniyor diyerek kıl tüy beslenen tiplere de bakmayın.
avokadoyla, brokoliyle, soya sütüyle büyümedik hocam biz... veganların zengin ve iyi beslenmesi önemli ama biraz abartılıyor herhalde.. ben yine geleneksel türk mutfağını tercih ediyorum..
ama yine de tedbir olsun diye arada vitamin mineral takviyesi yapıyorum. ve kimseye de veganlık tavsiyesinde bulunmuyorum.