yazarların an itibarıyla düşündüğü şey

2 dakika önce saat 2 idi. şimdi 3.30 olmuş. saat aşırı hız yapıyor.

o'nun şu an ne yaptığı ajshdhs şaka tabii ki. ne alaka sözlük? aklıma sokma böyle şeyler, rica ediyorum. ben sana aynısını yapsam hoş olur mu bak senin yüzünden ne düşündüğümü de unutuyordum az daha. evet yarın ne giymem gerektiğini düşünüyorum, buralarda hep yağmur yağıyor. hazırlıksız yakalanıp yine hasta olmak istemiyorum. of buluşacağım kişiler ile olan alakam o kadar saçma ki zaten. yarın yok olsa keşke otomatik olarak. bir de benim hiç şemsiyem olmadı çok gereksiz bulmuşumdur hep. birkaç kere aldım elime ama ortaokulda üsküdar'a gider iken şarkısı eşliğinde şemsiye ile gezenler gibi tek seferde çevirmeyi beceremedim hiç... acaba alt komşununkini mi şey etsem hep kapının orada. hiç kullanmıyor zaten. gerçi bu adamın hiç dışarı çıktığı yok. aman sanki bana ne.

biraz garip olacak ama finansal okuryazarlığın ne kadar önemli olduğunu ve neden eğitim hayatımız boyunca öğretilmediğini düşünüyorum an itibari ile. başlıklar arasında gezinirken gündemim değişir.

kafamın içinde dönüp duran aynı şarkıyı nasıl susturacağım ben?
salak saçma şeyler neden hep hafızamı dolduruyor?
bazı kişiler tanıyorum çok güzel çok yakışıklı lan onlar nasıl gen havuzuna sahipte ben böyle tipsiz kaldım?
bir ben var benden içeri derler ya ben neden o benden içerde olan beni bulamıyorum? neden hep düz adam olarak kalıyorum?
amanın mor koyun türküsü neden sadece bana hüzünlü geliyor?
tanıdığım bir kaç kişi ve ben dışımda kafası kırık kimler var? bir örgüt kurup dünyayı ele geçirsek mi acaba?

3 saat sonra nasıl uyanabileceğimi düşünüyorum..

kuzu kuzu uyandık..

stresin sebep olduğu bir hastalık başlığım daha açıldı. beslenmeme de dikkat edecegim bu gidişle. birçok sıkıntımın tek tanıda toplanması da ilginç oldu.

ben bu sözlüğü ilk geldiğimde niye bıraktım diye düşünüyorum. sahi niye sarmadı? şubatta kaydoldum ve hazirana kadar 9-10 tanım girdim hepi topu.

o zamanlar free software maceramı yaşıyordum ve ilk önceliğim linux öğrenmekti. bundan başka pek bir şey hatırlamıyorum.

ayni anda bes milyon farkli sey dusunecek kadar işsizim şu an.

yarın yapacağım ev işlerimi düşünüyorum listem bayağı kabarık :(

yarın kuzenimle çarşıya gideceğiz fakat yağmur yağıyor. 2 saatten az kalmayız çarşıda. yağmur varken nasıl gezeceğiz? daha doğrusu yarın ne giyeceğim ben?

hangisini yazayım buraya

yarın hava nasıl olacak acaba.

yarın için merdivenci ablaya su koymayı unutmamam lazım.

buraya da not düşmüş olduk en azından.

gold diggerlar ne yapıyor acaba.

bu gece sözlük sessiz kimler kimlerle buluştu lan itiraf edin ehehe

içimden bir ses yakın zamanda bir delilik yapacağımı söylüyor. *
şu belirsizlik beni delirtiyor.
yok mu bir çaresi hepsini bir anda yapayım? okuduğum için hatta bana para verilsin? (burs diyeceksiniz şimdi ama... şansım yaver gitmiyor ki!) sırf okuduğum için? karşılığında oturup makale yazarım, hiç sorun değil. ömrüm boyunca üniversitelerde takılmak istiyorum (profesör ol diyeceksiniz ama sıkılırım yahu, yani galiba...) ee ben hepsini aynı anda okuyamayacağıma göre...
karar vermem gerekiyor... karar verince de kafamı diğer bölüm kurcalıyor. 'ben de, ben de' diyor. diyemiyorum ki 'hayır', diyemiyorum işte. 'hepinizi seviyorum' diyebiliyorum.

kararsızlığım sonum olursa iyi gülerim.

tek çarem galiba kendimi bu alanlarda 'bilgiye boğmak' başka bir çözümüm yok.

düzensiz de yaşanmıyormuş ya. eklemek istedim. yada daha doğrusu, yaşanıyor ama bir süre sonra çok yoruyormuş ama keyifli. *

deprem bölgesindeki akrabalarım yanına gidip onlarla hasret gidermek istiyorum ama psikolojik olarak hiç hazır değilim. tüm anılarımın gözümün önünden geçmesini istemiyorum. annem ailesini özledi ve onu da düşünmem gerekiyor. eğer bir süre daha beklersem iş güçten hiç vakit olmayacak daha sonra. hiçbir şeyle uğraşmaya gücüm kalmamış gibi hissediyorum. keşke bir robot olsaydım da düğmeye basınca kapansaydi. ölümü bile düşünmek istemiyorum çünkü işin bir de ahiret tarafı var. sıkıştım kaldım olduğum yerde sözün kısası. kafam çorba gibi

köyüme gidip orman içinde sessiz sakin takılıp sonra gün batarken denize girmeyi düşünüyorum.

elimde 2 kitap var hangisine başlasam bilemedim.
sol ayağım -christy brown
kurtlarla koşan kadınlar- clarissa p. estes

bugün hiç beklemediğim bir anda bir telefon geldi. tesadüf mü bilmiyorum ama bir şirket benimle bir iş görüşmesi yapmak istediğini söyledi. yarın saat 14:00’da zoom üzerinden bir görüşme gerçekleştireceğiz. araştırmalarıma göre iyi bir şirket kendi alanında , tuhaf olan iş başvurusu yapmamama rağmen bana ulaşmış olmaları. iş ilanlarının yayınlandığı bir sitede profil oluşturup, cv eklemiştim. bana o platform üzerinden ulaşmışlar ama beni nasıl gördüler, o pozisyon için neden beni uygun gördüler de teklif ettiler bilmiyorum. kafamın içinde bunlar dönüyor.. yarın olsa da tüm sorularımın cevabını alsam.. bana şans dileyin çünkü işsizim..