yazarların içinde oldukları yaş ile ilgili fikirleri

24'ten sonraki ikinci kırılım.
evlenme ve daha nice türlü bokları yeme yaşı.

güzel gidiyor, bir çok darbe yediği için geçmişi aramıyor. en azından nelerden hoşlandığımı daha iyi biliyorum.

her yaşın bir güzelliği var. bunu kabul edip hayattan keyif almaya bakıyorum. çizgilerimi seviyorum.

içinde bulunmuş olduğum her yaşta, yaşımdan küçük (hatta abartarak 10-20 yaş küçük) davranmadığım için kendimle gurur duyuyorum.
elbette bunun yazılı bir kuralı yok lakin her zaman dediğim gibi, diğer türlü ancak:
"it ite gel beraber bireberber....." demek dışında bir bok olamazlar.
görünen köylü kılavuz ister mi ?
henüz girmiş 80-90 yaşına... edalı işveli üni mezunu... aman da aman...
henüz girmiş 80-90 yaşına... üretken nenem... en az 3 bak ...

yaş 35 dedik yolun yarısı geçti.

yaş 37 yolun diğer yarısının ilk yılları.

40a kadar olan süreçte heybeme ne katabilirsem kâr. ondan sonra aşağı ivmelenme olacak diye düşünüyorum. verimli sayılmayacak bir seneydi ama olgunluk kazandıran, dirayetli olduğum, ayaklarımın daha çok yere bastığı bir yaş benim için.

45 oldum, 2.5 ay falan önce. dört dörtlük yaş bitti, 4-5'lik yaş başladı yani. haha.

yani fikrim, artık orta yaş döneminde olduğum yönünde.

eskisine nazaran daha huzurluyum son senelerde, ancak bittabi daha az enerjiğim. lakin, enerjimi daha akıllıca kullanıyorum artık. majör bir şikayetim yok açıkçası, bulunduğum yaştan.

eskiden önümde uzayan yollar heyecan verirdi. şimdi dönüp baktığım yollar yoruyor beni biraz. çok yol aldım.. çok.. geri dönmek için fazla ileri gittim, ileri gitmek içinse eski heyecanım yok artık. insan sanırım bir yaştan sonra zirve aramıyor, sağlam bir gölge olmak istiyor.

bazen en güzel manzaraların geride kaldığını düşünüyorum. ilk hevesler, ilk dostluklar, ilk mücadeleler… hayatın o deli akan tarafı sanki biraz uzakta kaldı. ama ben artık çiçek açma telaşında bir dal değilim. meyveye durmuş bir ağacım. ve gelecek baharlar artık benim için değil dallarımda büyüyen meyveler için.

bu yaşımda hayallerimin çoğu kendime dair değil artık. çocuklarımın güçlü olması, düşse de kalkabilmesi, dünyaya korkmadan bakabilmesi… benim bütün gayretim biraz da bunun için. onlara bırakacağım en büyük şeyin paradan ziyade sırtını yaslayabilecekleri sağlam bir karakter olduğunu biliyorum.

şimdi hayatla kavgalarım pek kalmadı. sadece çocuklarım yorulduğunda dayanabilecekleri bir duvar olmaya çalışıyorum.

hala mermi gibiyim
batarya sağlığım %98

hani en güzel şeyler bu yaşta başlıyordu?

bazı şeyler için çok geç bazı şeyler için çok erken bir yaştayim.

ben susayım kesit konuşsun.