eagles grubunun unutulmaz parçası.

göreve geldiklerinde teşekkür ettikleri kişiler.

mutlu azınlığın doyması için yığınların açlıktan ölmesi gerekir.*

dünya sağlık örgütü, 1990'da dünya gıda zirvesinde şöyle tanımlamıştır;

bütün insanların, her zaman aktif ve sağlıklı bir yaşam için gerekli olan besin ihtiyaçlarını ve gıda önceliklerini karşılayabilmek amacı ile yeterli, sağlıklı, güvenilir ve besleyici gıdaya fiziken ve ekonomik bakımdan erişmeleri ve sürdürmeleri durumudur.

fakir olduğum için alamadığım rozet. alanlar alıyor valla oh anasını satıyım… neyse zenginin malı züğürdün çenesi yoruyor işte böyle üf… bi alaydım şu rozeti lan of ya. *

edit: çok yakışmış dostum. birkaç gün takılayım lan imansızlar ya. millet pantera aldı biz daha alamadık..

e, mutfağı kimse toplamamış.

"küçükken sarışındım"ın üst seviyesi: küçükken japondum...

herkesten uzaklaşmak, sessizleşmek..

sesine sağlık afillibirbey'in. programın en sevdiğim kısmı sanırım, buradan yazarların şarkı/türkü söylediği kayıtlar.

çocukluğumdan beri bayıldığım, her gördüğümde hala içimin gittiği, beni hep gökyüzüne ulaştırdığını düşündüğüm bi eğlence aracı. genelde parklarda oluyor ama bazı bahçelerde, piknik alanlarında özellikle yapılmış ve süslenmiş olanlar da var ve resmen aşığım onlara. her salıncak gördüğümde içim gidiyor gerçekten, içimdeki çocuğu tutamıyorum*.
yaşıma rağmen bulduğumda sallandığım da çoktur ama dayanamıyorum napıyım .

balkondayım. tabi kedim de ille dibimde uyuyacak

bu görüşteki güruh askıda kız uygulaması istiyor sanırım , paketlenmiş hazır ve alıcısını bekleyen. esefle kınıyorum efenim!

çok merak ettiğim ancak sanırım hiçbir zaman öğrenemeyeceğim orhan veli kanık fantazisi. şiire bakalım, şarkıyla dinleyelim:



yani şimdi bakıyorum, adları süheyla olmasa da biz de birilerine vurulduk, adları eleni olmasa da biz de bazı insanları öptük. işte yüksekkaldırımdı, galataydı geç bunları anam babam, geç bunları. hepsi bi şekilde okey fakat şu mualla olayına gerçekten bir açıklık getirmediği için orhan abi'yi ben burada gıyabında kınıyorum. itlik zırtlanlık goals diye bir listem olsa en tepeye yazarım bu olayı.

bu arada olayda mualla ablamıza söyletilen ruhumda hicranın şarkısı, sanıyorum ki dertliyim ruhuma hicranımı sardım isimli şu türk sanat müziği eseri:
bi gün sandal falan kiralarsanız aklınızda bulunsun.

üslup, biçimsel bir şeyden ibaret değildir. içinin dışına yansımasıdır. o yüzden mühim, çok mühim.

insan, ağzından çıkacakları genelde kontrol altında tutup yalan söyleyebilir veya çarpıtabilir. ama üslubu kontrol altında tutmak daha zordur. zerrelerinizden fışkırır üslup.

(bkz: söylenecek söz bulunamayan durumlar)
(bkz: ne desem gg)

bana kendimi kötü hissettiren insanları hızla hayatımdan çıkarma kararı aldım.şimdi mutsuz olabilirim ama zamanla daha iyi olacağıma eminim.

olmadı be arkadaşım, çok çabaladık ama olmadı. belki de kısmet değildi. ne yapalım?

normalde ortamlarda entelektüelitenin dibine vuran adamım ama bazen evde yalnız olduğum zaman, yüksek sesle, gizli gizli "can kan-yar yar şarkısını veya yurtseven kardeşler" dinliyorum.

şeklime bakan kızlara da;" kulaklarımdan beynime röyksopp değil, cankan akıyorum yavrum" da diyemiyorum.

şahsımda bulunan hastalık. (şahsım diyince çok havalı oluyor fark ettiniz mi?)
neyse efendim yıllarca kitap almasam bana yetecek kitaplarım var ama duruyor muyum?
durmuyorum, duramıyoruz efendim.
almak okumaktan bile daha zevkli oluyor bazen.