bundan iyisi yok.

yo ben kafa izninde değilim.

komiklikten çok girdiğim en tatlı diyalog olabilir bu.
z= zümrüd-ü anka
y= yeğenim. *

z: ben senin neyinim?
gayet ciddi bir şekilde;
y: kalbimsin.*

yerim ama ben bunu.*

su ayısı olarak da bilinen bu mikroskobik canlıların boyutları 1 milimetreden daha küçük. onları ilginç kılan özellikleri ise -71 santigrat dereceden 180 dereceye kadar değişen sıcaklıklarda hayatta kalmaları ve diğer canlılardan 1000 kat daha fazla radyasyona dayanabilmeleri.

gayet güzel çok da yakışmış hanım kızımıza.

aynı zamanda ahmed arif'in unutamadığım şiirine misafir olmuş ifadedir.

iki yıl önceydi. biz cahil izmirliler bir gecede yün yorgandan yazlık çarşaflara geçiş yaptığımız için mayıs ayında çocuklara terlik , tişört, şort giydirip düştük eskişehir yoluna. tüm gün bu iç anadolu şehrini "burası gölge çok soğuk, burası güneş çok sıcak" diye diye gezdikten sonra inönü caddesinde yagmura yakalndik. porsuk kenarındaki pastanelerden birisine sığındık. 2.5 saat boyunca yağmur yağdı, biz çay içtik, küçük oğlum çikolataya doydu, büyük oğlum babasının kucaginda uykuya daldi, biz sohbet ettik, ben yine insanları şekerci vitrindeki rengarenk şekerleri izleyen küçük çocuklar gibi meraklı ve hayran bakışlarla izledim. ben izledikçe eşim bana güldü. işte orhan pamuk'un romanında söylediği gibi o "chrysalism" benim için de "hayatımın en mutlu anıymış bilmiyordum."

hiç şüphesiz teknoloji yaptığımız işleri pek çok alanda kolaylaştırıyor. en basit sistemlerden, en gelişmiş sistemlere kadar teknolojinin insan hayatına pek çok faydası oluyor.

fakat teknolojiyi kullanan her birey, teknolojinin insanları daha depresif, daha sinirli, daha sabırsız ve daha mutsuz bir hâle getirdiğini gözlemlemiştir diye düşünüyorum.

bize iş hayatımızda bu kadar kolaylık sağlayan bu şey, ruhsal olarak büyük zorluklar yaşamamıza sebep oluyor.

son dönemlerde -yaklaşık 5-6 senedir- çok kafamı kurcalayan bir sorunsal bu. gece yastığa başımı koyduktan sonra, köy hayatında, teknolojiden uzak bir hayat sürme hayalleri kuruyorum.

ikisi de reşitse yaş farkı pek de önemli değildir.

zengin olmak hülya avşar’ı yoruyorsa parasını ihtiyacı olanlara dağıtsın da bari onlar yararlansın.

yanlış tespitler barındıran bir iddia.

birincisi; islamiyette tek kıble yoktur, iki kıble vardır*. diğer kıble, mescid-i aksa dır.

ikincisi; kabe nin içinde, islami hakimiyet öncesi, putların olması; kabe nin kutsallığına atfedilmiştir.

yani, kabe kutsallığını putlardan değil, bilakis putların kutsallığını, kabe'ye isnad etmiş olabileceği iddiası doğrudur.

üçüncüsü; kıble, tapınma ritüelinin muhattabı değildir. tapınma ritüelinin yönüdür. eğer yön tespit edilemiyor ise, herhangi bir yöne dönmek yeterlidir. bu durum bile, kabe nin tapınılan simge* olmadığının delilidir.

teneffüste birtakım değerli eşyalarını çöp kutusunda görebilecek öğrencidir. aman diyeyim, sonra neden 7 nesildir kuşaktan kuşağa aktarılan aile yadigarı rodyum kolyemi çöpe attın olmasın. o ödevi hatırlatmayacaktın!

araftaki vişne..

telefon dışında da, manasız iş sevmiyordur o, bir sebep varsa iletişimi gerektirecek, yazılı bilgi olarak göndermek mantıklı olan, bende sadece planlama yapmak için yazılı mesaj olarak kullanmayı seviyorum telefonu, aramalara da mesajla dönüyorum, nazikçe arayamıyorum şundan bundan diyip, işleri hızlandırıyorum, konuşurken diyelim birşey sordunuz ve hemen cevap verilmedi o aradaki ifadeyi de göremiyorsunuz, düşünürken beklemek zaten kanser, görüntülü konuşma da yüzyüze görüşmek gibi olmuyor, güya çok teknolojik, ama sürekli ya ekran donuyor, ya görüşme kesiliyor, zaten siz kameraya bakarken onu göremiyorsunuz, o size bakarken olmuyor filan, lanet olsun dedirtiyor illaki, en iyisi kalk git, oturup konuşun...

internet ve internet teknolojisine dayalı altyapısı olan, internet gazeteciliğinden elektronik postaya, uzaktan eğitimden mobil iletişime geniş bir alanı kapsayan iletişim araçlarına deniyor.

ben lisede iken, belediye otobüslerinin kadınlara bedava olduğu gün idi.