üslup, insanın aynı olduğundan; güzel üslûbunun ruhunu yansıttığını düşündüğüm, edebi bilgi ve kültür birikimi hayli yüksek, en kısa yazılarında bile insanı uzun uzun düşünmeye sevk eden yetenekli yazar.

kendi ekseni etrafında dönen ve genellikle çok dişli ağızlarıyla talaş kaldırma işlemi yapan kesici.

gece bey diyeceksiniz!

sayın yazar benimle mi yarışıyor? zira öyleyse ben de gidip bir adet türkan bulayım. calico sandığım kedisi pek hanım. benim bety'e senin adın bundan sonra türkan dedim miyyvv dedi. yarın ilk işim nüfus müdürlüğüne gidip başvurmak ora da mahkemeye gönderir zaten uğraş babam uğraş. olsun madem niyetlendik sonuna kadar gideceğiz.

hey hey domestic bey siz beni karamürsel sepeti mi sandınız? yok bu olmadı. şii birader sen beni saksı mı sandın? bu da olmadı püfff. heh yani domestic beyciğim ne iyi ettinizde benim geceme gece kattınız. bu oldu mu? amann be canımı mı alacak yani ne var olmadıysa da püff.

sayın yazar pek geniş yürekli. türkan, gece derken benim gibi dörtleyecek gibi. aman dört olmadan olur mu? hem emirde böyle malum öhüm öhüm. yani diyorum ki bir okey oynamak isteseler adam eksik. seninkiler şimdilik tavla şey eder.

gece gece bu banuca ne saçmalıyor deme ya da de. gecelere geldik aman sabahlar olmasın.

son espri olmadı. ilkide olmamıştı ama olsun çalışıp başaracağım. bu işte benimle misin sayın yazar? bir el at şu gariban espri fukarasına haydi!

''yolun geri kalanında camdan dışarıyı seyrettim. bina,ağaç,araba,araba,minübüs,boş arsa,minibüs... her şeyi en ince ayrıntısına kadar inceleyerek gördüğüm şeylerin içinde bir düzen bulmaya çalışıyordum.yeterince dikkatli bakarsam belki de dünyanın parçaları bir araya gelip anlayabileceğim bir bütün oluşturur umuduyla yapıyordum bunu.''

yıllar önce okuduğum ilk lgbt temalı kitaptı kendisi. ismi ilgimi çekmişti öncelikle:kurtlara söyle eve döndüm.
aşk insanı büyütür; önce hissettirdiği tarifsiz mutluluk sonra kaybetmenin verdiği derin acıyla.. demiş yazarı carol rifka brunt.

kitabın konusuna gelecek olursa, june isminde bir baş karakterimiz var. ailesi ve ablası greta'yla birlikte olağan yaşantasına devam eden. june kafası atınca ormanın derinliklerine kaçıp sakinleşmeye çalışan bir kız. neyse , june'nun bir de dayısı var finn. kızımız çokca hayran dayısına ve çok seviyor onu. ressam olan finn kurtlara söyle eve döndüm isminde bir tablo yapıyor.
bir süre sonra aids olan dayısı ölüyor ve derinden sarsılıyor tabii ki june. daha sonra dayısının neden aids olduğunu araştırmaya başlıyor. dayısının toby adında bir sevgilisi olduğunu öğreniyor. nefret ediyor tabii toby'den.
dayısının cenazesinden sonra june'a bir paket geliyor. içinden kurtlara söyle eve döndüm tablosu ve bir not çıkıyor. notta june'un toby'ye çok iyi bakmasını ve onları çok sevdiği yazıyor. finn aynı şeyi toby'ye de yazıyor ve ona da june'a çok iyi bakmasını tembihliyor. june toby'den başlangıçta nefret etse de dayısı için onu tanımak istiyor ve ikisinin finn'in ardından dostlukları başlıyor. toby finn'i ne kadar sevdiğini, yaşadıkları güzel anları anlatıyor june'a ve tabloya yeni eklemeler yapıyorlar zaman içinde.

yok şunu yapan kadın yok böyle kadının amacı bla bla bla... cinsiyetçi ve kaba paylaşımlara göz açtırmamaları lazım yönetim olarak yoksa sözlüğün küfürsüz olmasının hiçbir anlamı kalmıyor. zaten insanların sözlüklerde bıktığı toksikliklerden biri buydu. sözlükler arasından sıyrılmak ve kaliteyi korumak istiyorsanız bu ''incell'' arkadaşların kökü kazınmalı.

1942'de yürürlüğe giren yanlış bir vergi yasasıydı. çiftçiler, müslümanlar ve çoğunluğu gayrimüslimlerden alınan bir vergiydi.

fenerbahçe. diğeri ise fenerbahçe.

bebek gülümsemesi.

dünyadan bir haber, hiçbir şeyi anlamıyor ama o yeni çıkmış 2 dişiyle tatlı tatlı sırıtıyor size. gerçek sevgiyi hissettiğinizi biliyorum minik böcekler sizi.

catechu bitkisinin sert kabuklu meyvelerinden elde edilen, santral sinir sisteminde öğrenmek ve bellek ile ilgili öfori oluşturan parasempatomimetik ajandır.

bi süredir kafa izninde olduğum için gerekli karmayı geçmeme rağmen hala rütbem olmadığını fark ettim*.kafa izninden dolayı sanırım ama ben de çook merak ediyorum rütbem olsa ne olurdu diye yaa.
not:fırsatım varken * dile getirmek istedim merakımı**.

fransa kralı (5 eylül 1638 - 1 eylül 1715). mutlak monarşi'nin simge ismi. güneş kral ya da büyük louis, 1654 yılın'da taç giymiştir. hükümranlığı süresince ispanya veraset savaşları, otuz yıl savaşları (bitiş dönemleri), dokuz yıl savaşları gibi önemli savaşlar görmüş ve fransanın önemli toprak kazançları elde etmesini sağlamıştır. bana soracak olursanız fransa'nın yaşamış en büyük lideridir. özellikle sanatta, çoğu önemli şahsı sarayına almış ve maaş bağlamıştır. en bilindikleri lully ve moliére'dir. versailles sarayını inşaa ettirmiş ve fransa'nın asilzadelerini burada toplayarak bütün fransa üzerinde mutlak bir kontrol sağlamıştır. neredeyse bir yüzyıl boyunca avrupayı siysal ve kültürel olarak derinden etkilemiş bir kişidir. ülkesinin başkenti yaptığı versailles sarayı'nda olağan dışı görkemli bir hayat yaşamıştır, yaşatmıştır. günümüzde birleşik krallığın milli marşı olan god save the queen melodisi, jean-baptiste lully tarafından kralın kalçasındaki bir çıbanı aldırdığı ameliyattan sağ çıkması üzerine yazdığı bir bestedir (ironiktir) grand dieu sauve le roi.

kendisi ve hayatını geçirdiği versailles sarayındaki yaşam hakkında daha detaylı bilgi edinmek için:
buradan

edit: diğer yazarların bahsettiği gibi, kral'ın kardeşi, eşcinselliğiyle meşhur biridir ve en büyük aşkı philippe, chevalier de lorraine'dir ki kendisi'de döneminin güzellik anlayışına göre son derece yakışıklıdır.

vive le roi!

an itibari ile mahallemde bana bakan hoşluk.
ramazan geceleri güzelliği.
hoş geldin ya şehri ramazan.

çaylaklıktan çıkarak yazarlığa terfi etmiş arkadaşımız. aslında ben ona aslana kafa atan antilop rumuzunu uygun görmüştüm ama kendisi bu rumuzda karar kıldı. tanımları bol olsun.

tarhana çorbası.
küçükken sevmezdim hiç. çok güzelmiş aslında ya tadı.

okuma alışkanlığı ile ilişkisi vardır. *

bilmiyorum kaç ayın öncesi, bilmem kaç kelimenin kaçışı, oluru olmazı, sevinci, üzüntüsü, desteği, kavgası, hüznü, yazdığı, yazamadığı, hep iyi olsunu, ölene kadar ayrı bir yerde duracak olanı, şimdilerde arada hatır soranı, ara ara hatır sorulanı, hep güzel yazanı,hep güzel ve güzeli yazacak olan yazar, dost, arkadaş, belki, keşke.

muhteşem sesli, çılgın kadın. performansları sırasında kafası daima dumanlı olmasına rağmen yüzde yüz performans sergileyerek kendisine bin birinci kez daha hayran bırakmıştır.

beth hart kim midir? she is my rock

buyrunuz :

o gün öğlene doğru annem aradı. babamın merdivenden düştüğünü, hastanede olduklarını ve ameliyat yapılacağını söyledi. bulunduğum yerden 1 saatlik mesafede olan hastaneye gittim.

küçük bir ilçenin devlet hastanesiydi. babamın emekli olduktan sonra kafa dinlemek amacıyla bir köyden aldığı ve kazayı geçirdiği bahçeye en yakın hastane olduğu için buraya getirmişler. akşama doğru ameliyat bitti. babam hasta odasına alındı. omurgası kırılmış.

telaşe azalınca, babamı hastaneye getirirlerken yardımcı olan iki köylüyü köylerine götürme görevini üstlendim. bu olaylar bilecik ilinin civarında oluyor. yaklaşık 1 buçuk saat sonra köye varabildik.

dönüşte farklı bir yolu kullandım. gece yarısı yaklaşmıştı. söğüt ilçesinden geçerken sokaklarda hareketlilik vardı. bayraklı insanlar mehter marşları söylüyorlardı sanırım. yorulmuş, hayatın olağan akışından kopmuş ve çalışmayan zihnim ile ne olduğunu anlamlandıramadım. çok da merak etmedim. aklıma osmanlı’nın kuruluş yıl dönümü olabileceği geldi. sonuçta söğüt’ten geçiyordum ve ilkokulda öğrenmiş olduğum bilgiyi hiç unutmadım. osmanlı söğüt ve domaniç’te kurulmuştur.

hastaneye geldim. binasıyla ve iç mekanıyla eski bir hastaneydi. zaman makinesiyle doksanlı yıllara dönülmüş hissi veriyordu. biraz komünist işi. sadece hastane değil hastalar da o yıllardan kalmış gibiydiler. hasta odasının bulunduğu kata çıktım. katın girişini bekleme bölümü yapmışlar, bir de tüplü televizyon koymuşlar. kalabalıktı.

tekerlekli sandalyeliler ve bastonlarına yüklenenler. kolları, bacakları, kafaları bandajlı kadın ve erkekler. iç organlarından çıkan tüpleri ellerinde gezdirenler. serum askılıklarıyla yekvücut olmuş olanlar. yatalaklar ve bazı uzuvlarından yoksun kalmış olanlar. beyaz ve mavi önlük giymiş bezgin görünümlü çalışanlar. bir sonraki günü göremeyecek olanlar ve belki de zaten yaşamayanlar. hayalet olduğuna yemin edebileceğiniz nefes alan ruhlar. hepsi gözünü televizyona dikmişti. görmeyenler kulak kabartmıştı. ismi tijen olan sarı saçlı kadın darbe bildirisi okuyor, kendi yarınlarının belirsizliğini yaşayanlara ülkenin belirsizliği de ekleniyordu. bu ruhlar evrende bir anlam, onları hayata bağlayacak bir gerçeklik arıyor gibilerdi. ve absürdizm burada doğuyor olabilirdi.

anestezi etkisi altında olmamış olsa, kırık omurgası üzerinde televizyon karşısında olacak olan babamın odasına girdim. selalar okunuyordu. bir süre sonra ilaçlar etki etmeyi bıraktı. henüz gerçeklik algısı tam oluşmayan babam selaları anlamlandıramadı. gece gece ne selası bu diye sordu. ağzımdan çıkanlar çok ani gelişen, düşüncesiz bir şaka yapma refleksiydi. “selan okunuyor baba”. içinin ürpertisi gözlerine yansıdı. şimdi sağlıklı, şakamı hatırlamıyor.