yenisinin kokusu güzel olabilir fakat sahaftan alınan, iyi muhafaza edilmiş, sararmış sayfaları buram buram eski kokan kitabın kokusu benim için efsanedir.

japon asıllı abd'li siyaset bilimci francis fukuyama tarafından, 1992'de kaleme aldığı "tarihin sonu ve son insan" adlı kitabi ile teorileştirilen, köklerinin ise hegel ve alexander kojève gibi filozofların düşüncelerinde bulunduğu siyaset bilimi kuramı. fukuyama esas itibarıyla, soğuk savaş sonrası batı bloğunun zaferiyle beraber batı liberal düşüncesinin insanlığın ulaşabileceği en son aşama olarak tescillendiğini iddia eder. artık ideolojilerin sonu gelmiştir ve batı liberal düşüncesi üzerinde devletler mutabık kalmıştır, zira liberal düşünce hariç diğer sistemlerin sürdürülebilir bir alternatif sağlamadığı soğuk savaşla beraber ortaya çıkmıştır.

fukuyama ayrıca son insan kavramıyla beraber, özellikle transhumanizmin ve biyoteknolojilerin insanlığı tehdit edecek olgular olduğunu iddia eder ve bunlara karşı temkinli yaklaşılması gerektiğine inanır.

fukuyama haklı mıdır bilinmez, lakin 30 senelik süreç göstermektedir ki, dünya tek ideolojinin sınırlı değişik versiyonları özelinde hareket eden bir yapıya dönüşmüştür. getirilen her alternatif yine bu düşünce sistemi içerisinde dile getirilmektedir.

son bir anekdot olarak, eğer insanlığın en muazzam düşünsel, siyasal, ekonomik ve sosyal yapısı batı liberal düşüncesi ise, realizmin çıkış noktası olan insan doğasının kötücül özelliği doğrulanmış olur. bu idealizmin kesin mağlubiyetidir. yine de unutulmamalıdır ki her son bir başlangıçtır.

o kadar kördüm ki, yanlış doktorun odasına girmişim. swh !

ek bir önermeyle katıldığım kampanya.

eksi butonu gelsin, ancak tanımdaki eksi sayısı yalnızca tanım sahibine görünür olsun. böylece okumadan anlamadan, bodozlama gelen eksiler önlenmiş olur.

gunlerdir debeleniyorum, cikamiyorum isin icinden.

bu isler gucler bu kadar zor olmamaliydi, risk almaktan bu kadar korkmamaliydim, bu kadar garantici olmamaliydim, bu kadar netligi savunmamaliydim, orta yolcu bir p** olmak istedigim bir an daha yok.

halledemiyorum.

sac uclarimdan ayak parmaklarima kadar stres icindeyim, naparsam yapayim ustumden atamiyorum.
arkadaslarla konusmak, icki icmek, uyumak, tavanla bakismak ya da baska bir aktivite kar etmiyor.

hayat yasadiklarindan ibaret ve bu yasanilanlar hayatimin bir parcasi olsun istemiyorum.

yoruldum lan, valla yoruldum.
*

patronun köle gibi çalışmanı ister,
ailen, onların istediği gibi biri olmanı,
sevgilin ise sürekli değişmeni ister.
kimse olduğun gibi görmek istemez seni.herkes kendi icat ettiği gibi bakar sana.
sonuç olarak bambaşka bir insan olursun. demiştir.

bayram günlerinin klasik geyiği haline gelmiş facebook paylaşımı. her bayram sabahı paylaşmazsam olmaz, keza sözlük ortamında da aynısını yaptım.

tüm şeker yazarlarımızın şeker bayramını kutlarım.*

ayvayı yediğinizi gösteren sorudur. ortam bombadır.

şu sıralar güne başlarken duyulan rahatlatıcı kokudur.

etkeni mycobacterium tuberculosistir. en sık damlacık yoluyla bulaşır. bulaştırmada dört faktör etkilidir:
-enfekte kişinin yaydığı mikroorganizma sayısı
-mikroorganizmanın havadaki yoğunluğu
-kişinin kontamine havaya maruz kalma süresi
-mikroorganizma ile karşılan kişinin immün yanıtı

tedavisinde antitüberkiloz ilaçlar kullanılır. eğer tedavi yarıda kesilirse ilaca karşı direnç gelişir ve iyileşme süresi uzar ve hastalık daha da ilerler. tedavi süresi en az 6 aydır. hastalar verem savaş dispanserlerine yatırılır ve orda tedavi olurlar.

yoldaki çizgilere basmadan yürümeye çalışmak.

1919 ispanyol gribi salgınında 20-40 yaş arasındaki -neredeyse- tüm yetişkinlerin ölmesi nedeniyle yetim kalmış alaskalı çocuklar.

kaynak:

www.dresinsenol.com/2018/11...

*

www.alaskapublic.org/2020/0...

resim yaparken, en zorlandığım şey, kesinlikle imza atmak...
resmin altına imza atmaya çalışırken, resim hocam çilemi görüp, yav lokum, hepi topu 3 harflik ismin var deyip gülüyordu.
her resim bitiminde, istisnasız yaşadığım imza gerginliği, kursta dalga konusu oluyordu...

türkçeden başlamanız tavsiye edilir.

(bkz: istiyen)

benim için çok kıymetli bir yazardır çernışevskiy. ilk gençliğimde okumuştum önce nasıl yapmalı'yı. etkilemişti ama çok iz kalmamıştı zihnimde.

derken hayat akıyordu, biz bir şeyler yapıyorduk, bir şeyler düşünüyor, kuruyorduk. aradan uzun zaman geçti, belki bir on sene, emin değilim. bir gün tekrar aldım elime kitabı. kapakta yine veroçka'nın düşünceli yüzü vardı sanıyorum. sonra, sayfaları geçtikçe hayrete düşmeye başladım. bunlar benim cümlelerimdi sanki. aradan geçen sürede kendi aklımda türettiğimi, var ettiğimi sandığım pek çok şeyi aslında önce bu kitapta hissetmiş, pek çoğunda bu kitaptan esinlenmiştim, şimdi onu anlıyordum. aklıma kazınmıştı, çünkü çok sahiciydi. yaşam yolumdaki sorularıma gerçek yanıtlar verebilmişti. üstelik bunları bir öğreti gibi tepeden sunmadan.

sonradan düşündüm de, kitabı tekrar elime almam dahi rastlantı değildi. ben aslında tekrar özümü arıyordum, yollar ona çıkıyordu, ben bileyim bilmeyeyim.

dünyaya benzer bir pencereden bakıyorsanız, işte böyle fark ettirmeden yüreğinize girebilen yazardır çernışevskıy. üstün insan olduğu için değil, en temeldeki öze, en dürüst ve hesapsız şekilde bakabildiği için becerir bunu. bana yaşamın sadece özünü verin, boşlukları bırakın ben doldurayım.

olmayan sistemdir. sistemsizliğin sistemidir. boş beyinli üç beş takım elbiselinin elinin altındadır. vah ki bu sistemsizliğin pençesine takılana, vah ki bu sistemsizliğin çarkında kaybolana.

"en iyi kürt, ölü kürt'tür."
hiç ırkçı bir cümle değil gerçekten.*

dün erkek arkadaşıma solucan olsaydım beni sever miydin dediğim zaman hayır dedi. beni sadece aşırı seksi, ateşli ve güzel göründüğüm için seviyormuş yani. çok kötüsünüz erkekler.

vicdan azabı