90'lardan metin arolat şarkısı.
dert değil

suratından da anlaşılacağı üzere peçeli bir ablamızı andırır.

çocukluğunun büyük bir kısmını ailesiyle geçirdiği için zekâsı oldukça gelişen kuş.

biliyoruz ki kargalar yüz tanıma, haberleşme, kabuklu yiyeceklerin kabuğunu kırmak için mesela arabaları kullanma, bazı zekâ oyunlarından başarıyla çıkma gibi yeteneklere sahip.

bu kuşlar doğduktan sonraki 4 yıllarını aileleriyle birlikte geçiriyormuş. bu durum insan yaşıyla 20'ye karşılık geliyor. bu 4 yıl boyunca beslenme işiyle yetişkin kuşlar ilgilenmeye devam ettiğinden, kargalara oynayıp "öğrenecek" ve beyinlerini geliştirecek zaman kalıyormuş. bu nedenle de bildiğimiz karga zekâsı çıkıyormuş ortaya.

çamaşırlar asılıysa onları toplamak

kimdir necidir ne yazar pek bilmiyorum ancak en beğendiğim nick hayata katlanamayan portatif masa

yeni über saçma önlemlerin alınacağı toplantı.

aslında sonucu çoktan belli.

yukardan reisleri ne söylediyse onu açıklayacaklar.

ivan turgenyev'e ait kısa ama etkileyici bir aşk öyküsü.





kitapta karşılıksız -olduğu düşünülen- bir aşkın, iki insanın hayatını nasıl etkilediği, ölümün aşkın devamına bir engel olup /olmadığı mistik unsurlar katılarak sürükleyici bir biçimde anlatılıyor.

yalın ve akıcı bir dille yazılmış,tek oturuşta bitirilebilecek insana ve aşka dair enfes bir eser .




detaylı bilgi için

yeryüzünde ölümsüz olmayı başaramayan insanoğlu; çareyi, ölümden sonra dirilmeye veya ruhun ölümsüzlüğüne inanmakta bulmuş, hayat ağacı motifi de bu duyguları simgelemek için kullanılmıştır.
tanım: mitolojilerde dünyanın merkezinde, semavi dinlerde cennette bulunduğu anlatılan kutsal ağaçtır.

görünmez çekle ödediyse hakkıdır

bir dergide yazdığım/tercüme ettiğim makaleyi okuyan birinin, teşekkürlerini iletip çok etkilendiğini söylemesi yani birinin hayatında pozitif etki bırakabilmek..

ben az konuşan çok yorulan biriyim
şarabı helvayla içmeyi severim
hiç namaz kılmadım şimdiye kadar
annemi ve allahı da çok severim
annem de allahı çok sever
biz bütün aile zaten biraz
allahı da kedileri de çok severiz

hayat trajik bir homoseksüeldir
bence bütün homoseksüeller adonistir biraz
çünkü bütün sarhoşluklar biraz
freüdün alkolsüz sayıklamalarıdır

siz inanmayın bir gün değişir elbet
güneşe ve penise tapan rüzgârın yönü
çünkü ben okumuştum muydu neydi
biryerlerde tanrılara kadın satıldığını

ah canım aristophones
barışı ve eşek arılarını hiç unutmuyorum
ölümü de bir giz gibi tutuyorum içimde
ölümü tanrıya saklıyorum

ve bir gün hiç anlamayacaksınız
güneşe ve erkekliğe büyüyen vücudum
düşüverecek ellerinizden ellerinizden ve
bir gün elbette
zeki müreni seveceksiniz
zeki müreni seviniz.

merhaba canım/ arkadaş zekai özger.

hayatın gerçekleri ile yüzleşmeyi amaçlayanlara yönelik etkileyici bir film. seyrettikten sonra “bizimki de dert mi” diyorsunuz.
nadine labaki filmin konseptini şöyle anlattı: "günün sonunda, çocuklar gerçekten çatışmalarımız, savaşlarımız, sistemlerimiz, aptalca kararlarımız ve hükümetler için çok yüksek bir bedel ödüyorlar. sorun hakkında konuşma ihtiyacını hissettim ve düşündüm ki, eğer bu çocuklar konuşabilseydi ya da kendilerini ifade edebilselerdi, ne derlerdi? onları görmezden gelen bize ne söylerlerdi…"
zain al rafeea, savaş nedeniyle lübnan'a göçen bir ailenin çocuğuydu. başrol oynayana kadar filmdeki karakterin hayatından farksız bir hayat sürdü. çekimler sırasında 12 yaşında olan zain, hayatında hiç okula gitmemiş, sefalet içinde yaşamış, kendisine ait bir yatağı bile olmamıştı.
"yetişkinlerin beni dinlemesini istiyorum. çocuk yetiştiremeyen yetişkinlerin çocuk yapmasını istemiyorum.
ben de isveç'e gitmek istiyorum. hem orda çocuklar sadece doğal yollarla ölüyormuş".
ama dünya çapında ses getiren, 2018 cannes film festivali'nde jüri özel ödülü'nü alan filmden sonra kendisi ve ailesinin hayatı tamamen değişti. şu an zain artık norveç'te yaşıyor, kendine ait bir yatağı var ve okula gidiyor .

konfabülasyon hastası olabilirsiniz arkadaşlar, bilincinizi bir kontrol ettirin. *

bazen yataktan çıkıp, mutfağa gidiyorum. kudurun asosyaller.

öncelikle bu bir ifade özgürlüğü değildir, bir duygu durumudur. toplumun hiçbir kesimini sevmek zorunda değilsiniz, eyvallah.
ama meseleyi sübjektif zeminde ele alıyorsanız kusura bakmayın da bilinçaltınızda bir hastalık var demektir.
yani şöyle bir şey olabilir mi: ben fransızları sevmiyorum yaa!
sevme kardeşim bana ne! ben de italyanlara hastayım noolacak şimdi?

abi şimdi gidiyorsun, toplu iğnenin ucuyla işaret parmağını hafifçe kanatıyorsun tamam mı? eğer kanın mavi akmıyorsa sonsuza kadar ifadeni özgürleştirmiyorsun. kapiş?

an itibari ile (bkz: ahmed arif) ile gönlümüzü hoş etmiş radyo yayını…

kayıt kiminse bol bol teşekkürler…

sonradan gelen edit: kayıt sevgili cenk'in arka bahçesi ‘ninmiş, bir kere daha teşekkür edeyim buradan…

t: keşkeli zaman hadiseleridir.

bazen bir şeyleri geçiştirmek maksatlı küçük yalanlar söyleyebiliyorum, bu basit ve küçük yalanların açığa çıkması bende hep yerin dibine girme hissi uyandırır.

jonathanlivingston ukdesidir.

cinsel yönelimi beni enterese etmez. arkadaşlığım devam eder önemli olan benim için iyi insan olup olmadığı.