yumuşacık sesiyle bünyeye yüksek dozda hüzün yükler.

tebrikler...

hem beğeniyor mutlu oluyorum hem de gözlerimi iyice açıp dikkatimi toplayacak
tanımlar yazıyor kül oluyorum kültür oluyorum.
helal olsun.

bakışmalar
müzik
bakışmalar
tokat
efekt sesi
bakışmalar
müzik
bakışmalar
...
ve böyle sürer gider.

çok güzel bir şeydir. her yerini öpüyorum benim tosunun.

(bkz: ben malım demenin alternatif yolları)

kimsenin eşi kendi malı değildir. eşler bir bireydir ve özgürdür. istediği kişiyle konuşma hakkına sahiptir. birilerinden mesaj alması aldatacağı anlamına gelmez. aldatacağı varsa da birlikteliğiniz zaten uygun değildir demektir.

burada iyi olmuş diyenlerin hepsi suça yatkın kişilerdir. hatta sosyal medya kanunlarında bu tür yorum sahiplerinin ceza alması gerekebilir.
düşündüklerinizin sahibisinizdir ama söyledikleriniz ve/veya yazdıklarınız sizin sahibinizdir.

herkes özgürce düşünmeli ve yazmalı. ama şeriat devletinde yaşamıyoruz; en azından kağıt üzerinde.
ister aldatsın ister “namussuzluk” yapsın. bu kişinin şahsi kararıdır ve hukuk içinde cezası varsa bunu ancak mahkemeler değerlendirir. beyni gelişmemiş, okuduğunu anlama yeteceğine sahip olmayan, konuşmağı bilmeyen hayvanımsı yaratıklar değil.

gereksiz antibiyotik kullanma.

sağlık bakanı fahrettin koca'nın açıklaması.



peki bundan polisin haberi var mı? yok.

kaynak: www.memurlar.net/haber/9718...

didem madak.annesinin kaderini yaşamış,kanser yüzünden vefat etmiştir.
“erken öleceğini biliyordum bana bırakmak için,
bu acımasız ölü anne sesini.”
“canım kızım, cehaletimden şair oldum...
annesizlikten.
sen sakın şair olma!" kızına böyle seslenmişti güzel didem..

uğraşıp mutsuz etmeyin kafi.
kadınlar kendilerini mutlu etmeye becerirler.

1930'larda meksika'da yaygınlaşıp daha sonra tüm dünyaya yayılan bir tatlıdır. trileçe ismi ispanyolca'da "üç" ve "süt" anlamına gelen "tres" ve "leches" kelimelerinden türemiştir. hazırlanışı esnasında üç farklı süt ürünü kullanıldığı için bu adı almıştır.

en sevdiklerim listesinde en üst sıralarda olan filmlerden biri.
müzikleri de harika.
the morricone duel performansından gelsin. yaklaşık 3 sene önce kaydedilmiş. ocak 2018'de. danimarka ulusal senfoni orkestrası.
ayrı bir dünya, müthiş bir hediye.
sesi açın..

aaaaaaaa aaaaa aaa
waaaahh waah waaaaaahhh


buradan

tanrım tipimden asalet akıyor.

bizim bahçadaki çomara bi' pati atardım hem de tırnaklısından. az tırnaklarını geçirmedi şerefsiz, çok affedersiniz.

tam da benim kızımın durumu.
annesinin yedeği var.

annemin bir sözü vardır, her kadının hayatından en az bir kere emre geçermiş.
şaşırtıcı tespit.

insan başarısız olduğu, çabasının takdir edilmediği, varlığının önemsenmediği alandan veya insanlardan uzak duracaktır. bu sorunun o kadar çok sebebi var ki, o kadar.

-matematiği sevmeyen, bilmeyen ve matematikten anlamayan öğretmenlerin matematik öğretmeni olması (bunu söyleyip buna neyin sebep olabileceği konusunda düşünmemek çok acımasızca lütfen yapmayın). insanların ilgileri, yetenekleri doğrultusunda meslek seçimi yapabilmelerine izin vermeyen ekonomik, sosyal, kültürel bir sistemin varlığından söz edilebilir diye düşünüyorum. matematik bilen, seven, ilgi duyan insanlar neden matematik öğretmenliğini tercih etmiyorlar bu önemli bir soru bana kalırsa.

-mezun olup da atanma şerefine nail olan (çünkü güzel ülkemizde bu da deveye hendek atlatmaktan daha zor olabiliyor) bir öğretmenin mesleğine dair heyecan duymaması, duyamaması. bir yığın derdi var insanın. bir öğretmeni, diğer kimliklerinden sıyırıp sadece öğretmen olarak düşünmek doğru değil. her şeyden önce bahsedilen kişi bir insan ve her insan üzerinde ülkenin refah düzeyinin etkisi var.

-eleştirmeye çoğu zaman izin verilmemesi. dolayısıyla eleştirinin öğretilmemesi, sözel becerilerin gelişmemesi. kitap okumuyor oluşumuz. okuyan adama da madalya takılmıyor zaten son 10 yıldır. okumak elbette içsel motivasyon gerektiren bir eylemdir ancak bir çocuğa bu alışkanlığı kazandırabilmeniz için zaman zaman takdir etmeniz, ödüllendirmeniz yani öncelikle dışsal motivasyon sunmanız gerekebilir.

-matematiği neden öğrendiğimizi bilmememiz, bunun anlatılamaması

-öğretmenin kullandığı öğretim yöntemleri, bir canlının nasıl öğrenebileceğinin anlaşılamamış olması

-kalabalık sınıflar

-teknolojik yetersizlikler

-ilgisiz ebeveyn. "hocam benim çocuğum matematiği bir türlü yapamıyor" genellikle bu cümleyi anne kurar (çünkü çocuktan kadın sorumludur). o da dönemde bir kez geldiği (yani geliyorsa) veli toplantısında.

çoğunlukla edilgen cümleler kurduğumun farkındayım ama bazı şeyleri bireysel çabaların insafına bırakmak bana doğru gelmiyor. "ülkemizde matematiğin sevilmemesi" bir sistem sorunudur. bu sadece matematiğin sevilmemesi değildir. fiziğin sevilmemesi, tarihin sevilmemesi, geometrinin sevilmemesi, türkçenin sevilmemesi şeklinde listelenip uzatılabilir ancak hepsinin kaynağı aynıdır.

bireysel çabalar için bir öneri; çocuğun yapabilirim hissiyatını geliştirmek fayda sağlayabilir. her insanın farklı bir becerisi olduğu fikrinden yola çıkarak, kişinin bir alandaki yetkinliğini geliştirirseniz diğer alanlarda da başarılı olabileceğine dair kendisine güven duymasını sağlayabilirsiniz ve bu inancı yıkmadığınız sürece, ilgi ve destekle matematikte başarılı olacak ve başarılı olduğunu hissettiği alanı sevecektir.

önceki kuşakların mahvettiği türkiye'de doğmak.