birkaç renk akrilik boya. tek sıkıntı, her şeyi boyamak istiyorum. *

dünyaya gelip gelmemekten çok, nerede dünyaya geleceğim hakkında seçme şansım olsun isterdim dediğim başlık.

ilkokulda süt dağıtılırdı özellikle köy okullarına bilenler bilir . şikayetler haberlere bile çıkmıştı mide bulantısından dolayı .
bizimde sınıfça öğretmenimize midemizin bulanmadığı halde bulandığını söyledik . ders kaynasın diye :d .
olayı anlayan öğretmenimiz bizi iğne yapması için hemşireleri çağıracağını söyleyince hemen sınıfca r yapıp özür dilemiştik .
en iyi öğretmenime sevgilerle .

14 eylül 2017. saat 10.15...
bu noktada tam olarak çökmüşüm aslında. çöktüğümü 11 civarı öğrendim. kişisel çöküşümle birlikte dünyamın yarısının da çöktüğünü bir yoğun bakım ünitesinin kırılmaz cam kapılarını tekmeleyip sinir krizi geçirirken öğrendim.

kişi kafasında ne varsa onu yaşar. bakış açımızı gözden geçirmeliyiz. bazen an'lardaki saklı sürprizi unuturuz, ya geçmiş buna engel olur ya da gelecek kaygısı. bir durun, izleyin kendinizi 'ben ne yapıyorum?' diyin. ne için bu kısa hayatta hüzün? yaşarız illa hüzün ama uzatırsak tadımız kaçar, çok uzatmayalım. açalım güzel bir müzik dans edelim, şarkı söyleyelim, derin derin nefes alalım ve hayatımıza devam edelim.

"biraz gül, yahu! değmez vallahi bu dünya." demiş peyami safa

sözlük günaydın, bu geceki nöbeti de devrelerime devrediyor, kendim de dev aynasında görüp deve gibi devriliyorum.
dev-rik cümle kurmuşcasına..

artı oylarını gördüğümde heyecanlanmama sebep olan yazardır. kendilerini "kafa iznine" çıktıkları ilk gün takibe almıştım ki ondan birkaç gün sonra da geri döndüler*.

aynı zamanda, konuşmamış olmamıza rağmen yazılarını ilk okuduğum andan itibaren kendimi yakın hissettiğim yazar. merhabalar!

saltanat sürmektedir içimde bir hükümdar,
hırsının pençesinde,şehvetinin esiri;
etrafını almıştır dalkavuk ve riyakar;
korkulu bir sarayım doğduğum günden beri.

ne gizli cinayetler,neler neler oluyor,
denize her gün körpe cesetler döküyorum.
ne baharlar soluyor,ne baharlar soluyor,
azamet ve ihtişam içinde çöküyorum!

cahit sıtkı tarancı

yıl 1998 di galiba panasonic gd65 miydi tam hatırlamıyorum, 3 modeli vardı, ben en son çıkan modelini almıştım, heryerde afişleri filan var, patronumda da ericson un ilk modeli var o takozlardan, şirkette olay olmuştu, gidip gelip vay be onistanbul da nasıl bir zenginse artık son model telefonu var diyordu patronum, utandığımı hatırlıyorum, daha sonra nokia 6110 sony ericson un metalik gri havalı bir modelini kullandım, babam aşırı kızmıştı cep telefonu alınca, ikide bir "sanki fabrikaları var, çok önemli işleri varda cep telefonu almış" diyordu, hey gidi günler...

bazı basın mensupları, "her kafadan bir ses çıkması" olarak tanımlıyor. bilgi kirliliği de denilebilir.

hayırlı işler dediğim durum, ancak biri edirne diğeri şırnakta ise o iş yaş kardeşim. olur da bir başka yazar araya girerse ne olur, aşk-ı sözlük mü lan bu?

saçım kıvırcık olduğu için sürekli yaptığım bir eylem.çünkü tararsam daha da kötü oluyor.

içten bir tebessüme sahipse aksesuara ihtiyacı yoktur.

kayseri büyükşehir belediye başkanı memduh büyükkılıç, kayseri'de artan vakalar sebebiyle vatandaşları uyarmak amacıyla mecbur olmadıkça dışarı çıkmayın, toplanmayın mealinde sms attığı dakikalarda akp kongresinden lebalep dolu bir salondan fotoğraf paylaşmıştır.
twitter'da bir kullanıcının bu konuda şöyle bir tweeti var. buradan
bu arada memduh büyükkılıç bir hekim tıpkı fahrettin koca gibi.

bilenin bildiği, çok da söze gerek olmayan, kaybettiğimiz değer.

ciğeri beş etmez insan musveddeleri binlerce liralık takım elbise ayakkabı kemer saat kombinleri yapsın günlük , onlara oy veren akıl fukaralarıda senelerdir yıkanmaktan eskimiş donundan mendil... hayat çok garip !

kalp, akciğer gibi göğüs ve karın boşluğundaki birtakım organların, olması gerektiği yerde değil, bunun simetriğinde olması durumu. kalbin sağda olması durumu buna örnektir.

(bkz: egzistansiyalizm)

egzistansiyalist ne ahlaki değerlere ne de tanrıya inanır o insanın vicdanının olduğunu iyi bir iş yaparsa onu güzelleştirdiğini teskin edip huzurlu kıldığını ancak kötü işin vicdanı sızlattığını söylüyor. peki "varoluş özden önce gelir" diyen egzistansiyalizme şöyle bir soru yöneltirsek:
vicdan varlığın mı yoksa özün, mahiyetin, sıfatın mı bir parçasıdır?
çok açıktır ki vicdan özün bir parçasıdır ve sonradan kazanılan bir sıfattır. her insanda bulunan ve doğuştan gelen bir mahiyet değildir.
eylemden önce hiçbir şeyin varlığı yoktur. yani biz insanlar bazı şeyler yaparız ve bu, bu şekilde birikerek ilerler. daha sonra bu yaptıklarımızın bir kısmına iyi bir kısmına kötü deriz. iyilik ve kötülük eylem ve uygulamalardan sonra vücuda gelir. bu nedenle delilleri de eylemin kendisi yaratmıştır. yanisi şu:
iyiliğe ve kötülüğe karar veren "delilleri" yani "bu iyidir, bu kötüdür" dememizi sağlayan şeyleri zaman içerisinde insanların uygulamaları ortaya çıkartmıştır. ve toplumdan topluma doğru ve yanlış kavramları farklılık gösterir. bu yalnızca teizmde geçersizdir.
egzistansiyalizm'de neyin iyi neyin kötü olduğu belli değildir. bir dindar birey tanrı beğenmiyor diye şu iş kötü diyebiliyor, bir radikalist bu işi ahlaki değerler mekanizması ile ölçüp değerlendiriyor ve kötü ya da iyi olduğunu söyleyebiliyor fakat ne yargıya ne tanrıya ne alaka ne de maneviyata inanan egzistansiyalizm hiçbir işin iyi ya da kötü olduğunu söyleyemiyor. zira hiçbir şey insanın eyleminden önce yok ki insanın eylemini onunla ölçüp değerlendirelim.
egzistansiyalizm'in dediği gibi vicdan iyilikte ve kötülükte belirleyici delil olamaz.
egzistansiyalizm'de eylemleri, uygulamaları, işleri iyi ve kötü delillerle ölçmek mümkün değildir. çünkü eylemden önce hiçbir şeyin varlığı yoktur yani iyi ve kötü deliler de eylem veya uygulamadan sonra vücuda gelir bu nedenle delilleri de eylemin kendisi yaratmıştır.
eğer bir kimse kötü bir iş yapar fakat iyi bir niyeti varsa iyidir. sartre'dan hangi sebeple iyi niyetin kötü niyetten daha iyi olduğu sorulduğu zaman bir açıklaması yoktur. egzistansiyalist insana özgürlük verdiği ve sonra sorumluluğu arttırdığı ve sorumluluğun var dediği zaman bu sorumluluk kime karşı olmalıdır, kimin karşısında olduğunu söylemeksizin sorumluluğun bir manası yoktur. sorumluluk bir kişinin bir kimseden sorması ve neticede insanın sorumluluk hissetmesi demektir. egzistansiyalizme tanrının da vicdanında olmadığını söylendiği zaman insanı kime karşı sorumlu tutuyor. kimim karşısında olduğunu söylemeksizin sorumlu tutulmanın bir manası yoktur. egzistansiyalist sorumlu tutuluyor ama soran olmadan sorumlu tutan olmaksızın sorumlu tutuluyor.
kısaca egzistansiyalizm sıçmış sıvamış dolayısıyla evrensel ve toplumsal değer yargılarını ortaya koyamamıştır.

geldik mi yine x,y,z problemine.

tartışmanın arap saçına döndüğü bir noktada karşı tarafa söylendiğinde afallatabilecek bir cümle.