ciddi anlamda din kurbanı bu insanlar.

gelişemiyorlar maalesef, özellikle alt sınıf inançlarının kurbanı olmuş bir durumda.

(bkz: jason padgett)

ayrıca (bkz: savant sendromu)

olay 2002 yılında meydana geldi. padgett, babasının dükkânında çalışan, biraz serserice bir hayat süren bir adamdı. okulu yarım bırakmıştı. tek derdi nerede parti orada sabah olan, bilimle, hele de matematikle hiç ilgisi olmayan bir karakter düşünün. işte öyle biri...

bir gece silahlı bir saldırıya uğradı padgett ve başına bir darbe aldı. hastaneye götürülüp ertesi gün taburcu olduktan sonra hayatı bambaşka bir hayata dönüştü. eskiden kesinlikle ilgi alanı olmayan matematik, geometri, resim gibi konularda zihninin inanılmaz derecede açıldığını fark etmişti. çok zor soruları hemen çözebiliyor, daha önce bu konuda hiç yeteneği olmadığı halde detaylı birtakım geometrik desenler çizebiliyordu.

söylediğine göre beyni, matematik formüllerini geometrik figürler olarak algılayıp, etrafındaki her şeyi, her eşyayı geometrik şekiller ve çizgiler şeklinde, yani matematiksel formda görüyordu. padgett şimdi 51 yaşında ve daha önce yaşadığı o "boş" hayatı bırakmış, yaşamına matematik ve geometri ile iç içe bir şekilde devam ediyor.

çizdiği geometrik resimleri de kendi resmi web sitesinden görebilirsiniz.

link

ilk sene herkesin düştüğü hataya düşüp nasıl olsa finalde geçerim diye vizeleri sakın boşlamayın bir an da sınıfta kalırsınız benden söylemesi.

he bu arada unutmadan kim ne dersen desin takmayın ve hocalar ile aranızı her daim iyi tutun.

gereksiz yerlerde ağlıyorum. ağlamayan insanların yerine de ben ağlıyorum. sulugöz değilim sadece biraz zamansızım sözlük..

tolstoy olduğunu düşünüyorum.

bakara suresi 255. ayettir.

küçüklükten beri alışkanlık haline geldi, gece yatarken ve evden çıkarken yedi defa okumak. annemin az biraz okuma yazma öğrenince ilk eylemi bu duayı bize ezberletmek oldu çünkü, bu duanın gücüne inanması ile ilgili bir durum, hep bu duayı okumanın kişiyi her türlü kötülükten koruyacağını söyler durur, kaç yaşına geldim, hala evden çıkarken oku diye tembihler.

hem annemin tembihleri hem de ayetin anlamının güzelliği, ne zaman okusam içimin ferahlamasına sebep olur.

tadı mükemmel olan tatlıdır ama kalitelisini yemek lazımdır.

çok, bim gibi yerlerde satılanlar para etmez.

favori serilerimden olup, aynı zamanda sıkıntıya birebir olan filmlerden biri. film bilim-kurgu, komedi ve macera kategorisinde yer almakta. filmin ana konusu ise: bir gencin 1985 yılından, 1955 yılına yaptığı yolculuk sonucu yaşadığı olayları konu almaktadır. fazla spoiler vermeye gerek yok herhalde. 'eski filmleri sevmiyorum' diyorsanız, sizi birazcık sıkabilir. şans verip izlerseniz de pişman olmazsınız.

hiçbir şey için pişman değilim. yaptığım hataları yapmam gerekiyordu, yaptım. bazen düşmem gerekti, düştüm ve çimenlerin tadını çıkardım. hatalarım ve düşüşlerim beni güçlendirdi, hatta beni ben yaptı. şuana kadar hiç büyük bir pişmanlığım olmadı. *

karşı dik kenar komşu dik kenar ve hipotenüs

kendi içinde tek kişilik bir dünya kurmak.

ileride, gümüş bir versiyonuna sahip olmayı istediğim nesne.

bir sosyal medya sitesinde gördüğüm kadarıyla bilgisayar şirketi hediye etme kararı almış. maalesef net bir kaynağım yok bu sebeple emin değilim ama umarım gerçektir. çalışmasının emeğiyle severek aldığını vermek zorunda kalmak en zoru olabilir çünkü. umarım bu uğraşan didinen halin hep hakettiğin karşılığı alsın, güzel günler göresin.

balkonda domates yetiştirmem.

şu hale* bak dediğim rezil durumdur.

hoşnut olmadığını belli edecek tarzda soğuk davranmak, yüz vermemek anlamına gelen arspça sözcüktür. türkçesi kovumsamadır.

bakara süresinde geçen, hz. musa'nın inek kurban etme mevzusu gibi ayrıntıya girdikçe sıkıntı verir.

acı bibergilin mustuk.
ne yapılmak nereye varılmak istenmektedir dedirten lakaplar.

(bkz: 27'ler kulübü) geldi aklıma.


edit: (bkz: janis joplin) (bkz: kurt cobain) (bkz: brian jones) (bkz: jimi hendrix) (bkz: jim morrison) (bkz: amy winehouse) (bkz: jacob miller)

lizeta kalimeri ve sokratis malamas düetidir. italyan ressam bernardino luini’nin rönesans döneminde oldukça popüler olan tablosu prenses salome ve vaftiz yuhanna’nın hikayesindeki salome, bu şarkıda anlatılıyor.

sanırım ilk 2017 yılında dinlemiştim. yılını biliyorum çünkü lise sona gidiyordum ve hoşlandığım çocuk ne dinlediğimi sorduğunda onunla bu şarkıyı paylaşacağım için sevinmiştim biraz. dinlemiş midir bilmiyorum ama bu şarkının beni o zamanlara götürmesinin nedenlerinden biri de bu sanırım. herhangi bir neden olmasa bile, tek kelime yunanca bilmiyorsanız dahi, acıyı insana öyle bir işliyor ki, müzik evrenseldir lafının kanıtı nitelikle resmen.
her ne kadar şu hayatta en sevdiğim ve benimsediğim şarkılardan biri de olsa ve acıklı şeyler dinlemek çok hoşuma gitse de , bu şarkıyı dinlemek çok ağır geliyor bazen.