keşfet kısmına bakıldığında gereksiz olduğunu düşünebilirsiniz fakat göz ardı edilemeyecek bir gerçek var ki o da tekelleşen reklam piyasasının artık bu platform sayesinde çökertildiğidir.
yani orayı aile albümü gibi kullanırsak evet gereksizdir ama insanlar daha geniş kapsamlı düşünerek büyük kitlelere ulaşabiliyorlar.

bu aksam korku ve pismanlik konusulacak yayin olacakmis efenim.

diktik kulaklari bekliyoruz, bakalim icimize kac okuz oturtacak bu gece.

ister inanın ister inanmayın, ister 'paranoyak' deyin ister 'abartıyorsun' deyin ama son zamanlarda, evden çıkmaya karar verince; gün içinde ve çoğunlukla geceleyin 'taciz edilirsem ne yapmalıyım, ya biri beni sıkıştırırsa, ya kendimi savunacak gücü bulamazsam?' gibi ve bunun çevresinde dönen sorularla boğuşup uykularımı kaçırıyorum. bunun bir fobi halini alması beni daha çok strese sokuyor çünkü yolda yürürken bile tedirgin hissediyorum. böyle bir fobinin var olup olmadığını bile bilmiyorum ama 36-42 kuzey paralelleri ve 26-45 doğu meridyenleri tacizci ve tacizci destekleyici cenneti olduğundan dolayı bir türlü rahat ve güvende hissedemiyorum. bu tip olaylar her gün bir şekilde karşıma çıktığı için belki de böyle düşünüyorumdur emin değilim. ama benim gibi düşünüp bu düşünceleri yüzünden huzuru kaçmış olan birkaç tane insan olduğuna eminim.
bunu günlüğüme ağlayarak yazmak yerine burada paylaşmak istedim, sevgiler.

edit: bu düzenlemeyi yapıp yapmamak konusunda çok kararsız kaldım çünkü yalan söylemeciler, sana denk gelmiştirciler, abartıyorsuncular ve atma ziyacıların söyleneceklerini biliyordum ama söylemesem de çatlayacağım, çok bile dayandım. bu başlığı açtığım gün saat 17.30 civarı yanımda 2 kişi ile birlikte dışarı çıktık ve otobüsten indikten 3-4 dakika sonra takip edilmeye başlandık. takip edildiğimizi anladığımda o kişiye dönüp rahatsız ettiğini bağırırcasına bakışlar atmama rağmen güldü (evet maske takmıyordu) ve yaklaşık 3 kilometre boyunca üçümüzü takip etti. bazen, peşimizi bıraktı rahatladık desek de 2 dakika sonra 3-5 adım arkamızda beliriverdi aynı pişkin gülüşle. göz teması kurarak ona öldürmek ister gibi bakmama rağmen bu daha da hoşuna gitmiş olacak ki hiçbir şekilde vazgeçmedi bakıp sırıtmaktan. en sonunda dayanamayarak herkesin içinde 'ne bakıyorsun lan iki saattir' diye bağırınca toz oldu birden kendisi.
not: hala diğer insanları korkuttuğumu düşünen olursa psikolog masraflarım için ıban atabilirim.

ülkemizin demografik yapısını temelden değiştirmeyi ve hatta yok etmeyi hedeflemiş “şahsım “ hükümetinin yaptığı icraatlerden biridir. şaşırmadım.

bulundugum yerde sadece bir tane sahaf olmasi sebebiyle sahaf dükkanının sahibi efe bey ile çok iyi dost olduk. çalan anadolu rock parçaları, müthiş kitap kokusu ve eski, güzel kitapların varlığı beni evimde gibi hissettiriyor. kitaplarınızı bu güzel sahaflardan almanızı tavsiye ederim dostlar.

"tenhalığı seviyorum.
sık görüşülmeyen ama bağı da koparılmayan dostlukları, az rastlanılmayı, kendimle kalmayı, kendimi saklamayı ve de sınırlarımı "

tezer özlü

masumlar apartmanı izlerken ben böyle oluyorum. idare edin. *

öğrenilmiş bir şey gibi geliyor bana. çocukları biraz gözlemleyince anlamak mümkün. ne söylediği hakkında fikri bile yokken küfür eden çocuklar bu küfürleri nereden öğreniyor? bir seferinde elindeki iki oyuncak bebeği konuşturarak oyun oynayan küçük bir kızın ailesinden duyduğunu tahmin ettiğim cümlelerle bebekleri konuşturduğunu hatta kavga ettirdiğini gördüm. bu çocuk oyun oynuyor yahu! bu çocuk iki insanın konuşmasını kavga etmek sanıyor. daha o yaşta karar veriyor buna. büyüdüğünde sinirli, kavgaya meyilli bir insan olmayacak da ne olacak?

mod olmadan önce de takip ettiğim, yazılarını beğenerek okuduğum yazar.
kendisini tebrik ediyor ve güzel başarılara imza atacağından şimdiden nickaltı'nda yerimi ayırıyorum.
aynı zamanda mahlası çoğu zaman ruh halimi yansıttığı için ayrı bir beğeniyorum*

günaydın sözlük ,uyanış 07:00 ve görevlerimi tamamladım,yatış 07:20 insallah tekrar uyuyabilirim. çünkü hava yağmurlu ,kapalı ,serin ve tam uyumalık bir sonbahar günü en sevdiğim.

trollük denemesine ait olduğunu düşündüğüm saçma sapan bir söz.

sosyal medyadan hangi ortama girsek maşallah "ne işin var burada?" diye sorgulanıp kovuluyoruz. elinizden gelse öldürüp gömeceksiniz galiba 40 yaşına basanları. bir yandan çağın gerisinde kalmakla suçlarsınız, diğer yandan çağın teknolojik gelişmelerinden faydalanıyoruz diye şikayet edersiniz.

size bir tüyo vereyim gençler; bize de öyle 30'un 40'ın bir ayağı çukurda gibi gelirdi zamanında. kendiniz o yaşa erişince aklınız başınıza gelir, o işin öyle olmadığını anlarsınız. böyle saçma sapan cümleleri trollük için bile olsa kurmazsınız. kimsenin sizin istediğiniz hayatı yaşamak zorunda olmadığını da anlar, 40 yaşına giren kişinin hâlâ hayallerinin olduğunu, birçoğunun "oku-evlen-çocuk yap" döngüsünden kurtulduğunu anlarsınız.

çekirdek ve dertten anlayan, muhabbeti güzel bir arkadaş.

tam gelip "yaa ben onu seviyordum niye böyle oldu ki şimdi?!?!" diyecektim ki başlığı kendisi açmış, yoksa var yaaaa...
t: destek atılmaması gereken istek. oturun oturduğunuz yerde!

güüüüüünaaaaaydıııınnn sözlük, her sabah bana günaydın diyen minnoş arkadaşım henüz uyanmadığı için halihazırda bir günaydın mesajım yok.
günaydın mesajı güzel şey sözlük, sabah gözünüz tam açılmamışken okumaya çalışıyorsunuz, yüzünüzde tatlı bir gülümseme oluşuyor.
günaydın mesajına hasret kalanlara, bir günaydın mesajıyla mutlu olanlara, günaydın demek istediği kişiye diyemeyenlere: güüüüüünaaaaaydın.
neyse ben atayım arkadaşıma bu sabah değişiklik olsun. *

oldukça lezzetli bir mantar türüdür. tereyağıyla pişirildiğinde pirzola tadında efsane güzel bir tada ulaşılabilir.

(bkz: söktün formatı eyledin viran)

bir necip fazıl kısakürek şiiridir.

keder, saçlarıma ak
yüzüme çizgi serdi.
ruhumu çırılçıplak
soyup çarmıha gerdi.

akarken bağrımda kan
beni seyretti hayran,
bir kadın oldu o an
kendini bana verdi.

amme hizmeti olarak:
buyrun

o kadar işe gidip gelmeme, istanbulun leş otobüs ve metrolarına rağmen mucizevi şekilde hasta olmadım. bir güç tarafından korunduğumu düşünüyorum.

''sen güldüğün zaman poğaça yanaklarının içinden tatlı gamzelerin çıkıyor, sen hep böyle gül.''
ben o güne kadar gamzem olduğunu bile bilmiyordum...