iyi ki varız.. hepinizi seviyorum..

yüreğinin götürdüğü yere git.

pandemide tavan yapan durum.

kalçaları ya da memeleri kadar dikkat edilmese de aşkla bakan gözleridir.

büyüdüm büyüdüm pınarla büyüdüm..sonra büyüdüm bende anne oldum deyip çoçuğunun üzerinden reklama devam eder.korkunc bir kısır döngü..

bu konuda bilinçli bir kadın. dini bütün insanların da farklı fikirlere sahip olabileceği, körü körüne siyasi konularda bir tutumu olmadığını zaten bu videoyla öğrenen insana yazık.

gandalf soyundan gelmemden ötürü işe yaraması gerektiğinde ortada olmayan bir aylak olarak, orta dünya hakkında bütün önemli tanımları kaptırdığım yazar. kendisine aile yadigarı* ak ünvanımı teslim ediyor ve gidiyorum efenim. artık beşinci günün şafağında kaplumbağa beklersiniz, işin kötü yanı muhtemelen benden daha hızlı gelecektir.

genelde sarhoş olunduğunda çok rahatça atılan kendini yarma eylemi.

yemyeşil bir ovada yürüyorum, başımı göğe çevirdiğimde 10-12 tane mor renkli uçan koyun görüyorum, bildiğiniz kaz düzeninde uçuyorlar. hepsi de meeeeeev diye jet sesine benzer bir ses çıkarıyorlar. diyorum herhalde vukuat var. sonra yanımdan paldır küldür kalabalık bir gergedan gurubu geçiyor, hergelelerin umurunda bile değilim. deprem oluyor sanki, tören kıtası düzeninde geçişlerini izliyorum. bende herhangi bir şaşırma emaresi yok. kanıksamış durumdayım olayları. sonra yürümeye başlıyorum yavaşça, çok da önemsemiyorum durumu, bir ağacın köşesine bırakıveriyorum kendimi. sırtımı ağaca yaslıyorum, ayaklarımı uzatıyorum, uzaktan sesler geliyor. marş sesi gibi, ses yaklaştıkça ayırt etmeye başlıyorum. ''vur vur inlesin jelibonlar dinlesin!'' orada bir aydınlanma yaşıyorum. ne jelibon'u, ne oluyor falan diye kafamdan düşünceler geçmeye başlıyor.

bunu bağırarak söyleyenler de penguenler. yampiri yampiri bana doğru yaklaşıyorlar. hepsinin kafasında miğfer var. ayağa kalkıyorum. gülmemek için kendimi zor tutuyorum. adamlar bildiğiniz ordu kurmuş ama nasıl sevimli görünüyorlar. öne doğru çıkıp bağırıyorum; ''yurttan ne haberler var?''

dibime kadar geliyorlar. en öndeki penguen ''kıta dur!'' diye bağırıyor. anlamsız anlamsız bakıyor bana. sonra sert bir ses tonu ile ''manyak mısın oğlum? orta dünya mı burası?'' diye soruyor, donup kalıyorum. ulan penguenlerden ordu kurmuşsun, tepemde mor koyunlar uçuyor, gergedanlar askeri düzende ilerliyor, adam beni fantastik bir dünyaya gönderme yaptım diye azarlıyor. neyse diyorum içimden, penguen olmalarının hatırına susuyorum. ''kusura bakmayın uyuya kalmışım, ayılamadım, nereye gidiyorsunuz böyle?'' diye soruyorum.

''duymadın mı?'' diyor komutan penguen, neyi diye cevaplıyorum. ''jelibonlar trenlere binmişler buraya geliyorlar.'' yalnız bunu söylerken adamın yüzündeki endişeli ifade gözümden kaçmıyor. durum ciddi herhalde! yahu jelibon bu arkadaş, trene binmiş eyvallah sıkıntı var ama jelibon yani, ateş olsa cürmü kadar yer yakar. ciddiyeti bozmadan; ''demek öyle, durum ciddi desenize.'' diyorum. ''çok ciddi diyor.'' düşünceli bir biçimde. neyse diyorum ben sizi tutmayayım. pis pis bakıyor bana hepsi. komutanın emri ile harekete geçiyorlar. başlıyorlar tekrar bağırmaya ''vur vur inlesin jelibonlar dinlesin.''

meraklanıyorum haliyle, neyse diyorum takip edeyim ben şunları ne halt yemeye gidiyorlar acaba. jelibon mevzusuna takmışım bir kere, bunların peşinden koştururken, kendimi bir tepede buluyorum. aşağıda bir tren garı var. ''penguenler ''kutup aşkına'' diye bağırarak süngü hücumuna kalkmışlar. gergedanlar öndeki boynuzları ile tren raylarını sökmeye çalışıyor. mor koyunlar, binanın üzerine ve tren yoluna, kare şeklinde ışıl ışıl mor bombalar bırakıyorlar. yalnız manzara muhteşem. tam ben manzaraya odaklanmışım, gözümü olanlardan alamıyorum. arkadan bir film müziği giriyor; ''jelibon yüklü trenler, boş raylarda ilerler. jelibonları üzenler, bunun hesabını öderler. uyan! uyan! uyan!''

sonrasında zınk diye kalkmışım. filmin finalini merak ediyorum açıkçası. içimde ukde oldu. jelibonlar niye geliyor, bunlar niye jelibonlarla savaşıyor. enteresan bir senaryo. filmin sonunu seyirciye bırakmış olmaları büyük talihsizlik oldu benim açımdan. kim bilir belki seri halinde çekmişlerdir. ikincisini izleme şansına erişirim umarım. izlersem muhakkak size de aktarırım.

merrrrrhaaaba arkadaşlar kanalıma hoşgeldiniz. bugün gofret çiğneyip babamın yüzüne tükürdüm. ( çok riskli oldu ! ).
tanım: ifşa olacağımız için gereksiz olay.

kurban rolüne bürünmeden, kurtarıcı beklemeyip gerektiğinde yardım alarak ama her daim kendi merkezinde kalarak, kendi gücünü, sınırlarını, insanları, hayatı az çok tanımış olan insandır. özsaygısı yüksektir, hata yapınca telafi etmek için gerekeni yapan ama kendine de zulmetmeyen yani "dünyanın sonu değil yaa" deyip kendini motive etmesini de bilen, kendi kendini seven, onaylayan ve duygularının sorumluluğunu üstlenmiş olan insandır. başına gelenlerden dolayı bir suçlu aramaz, çünkü suçlu başkası ise olayları düzeltmenin mümkün olmadığını bilir. "ne olduysa oldu, ben şimdi burada ne yapabilirim?" diyerek sorumluluk ve inisiyatif alıp yoluna bakar.

yakında sözlüğe başka bi yerlerinizi de atacakmışsınız gibi hissediyorum ama hadi hayırlısı.

içerisinde ki eti kan rengi olan portakal çeşididir. tıpkı insanlarda ki bazı pigmentlerden dolayı göz ve ten renginin farklı olması gibi bu portakalın da nasibine kırmızı ten rengi düşmüş.
normal portakaldan 4 kat daha fazla c vitamini içerir. normal portakaldan daha küçük ve daha suludur. tüm bu olumlu özelliklerine rağmen her yer de bulmak mümkün değil, biraz da az üretiliyor sanırım. tam bu aylar hasat zamanı. ocak sonu ve şubat aylarında toplanıyor bildiğim kadarıyla. ben bu aylarda pazarda filan bulamazsam internet üzerinden satış yapan meyve bahçelerinden sipariş veriyorum. onda bile kısıtlı kiloda ve ön siparişle alabildim birkaç kez. genelde tükendi deniyor. bulursanız kaçırmayın efendim. afiyet olsun...

orhan veli kanık, şiirleri en çok bestelenen şairlerden.

zülfü livaneli, ada ismini verdiği albümünde şairin istanbul'u dinliyorum ve gün olur isimli iki şiirini bestelenmiştir.

anlatamıyorum isimli bilinen şiiri alpay, hümeyra, mor ve ötesi, banu kırbağ gibi farklı isimler tarafından farklı dönemler farklı besteler ile yorumlanmıştır.

bir diğer şiiri olan pireli şiir de timur selçuk tarafından bestelenmiş. aynı şiiri bozuk düzen başlığı ile ruhi su da bağlama eşliğinde yorumlamıştır.

tekrar timur selçuk tarafından hürriyete doğru isimli şiir, 1974 yılında plak halinde çıkarıldı. sonra aynı şiir ezginin günlüğü tarafından da bestelenmiştir.

ayrılış isimli şiiri yüksek sadakat, dalgacı mahmut şiiri de yeni türkü gruplarının repertuarında yer aldılar.

bedava isimli şiiri de farklı zamanlarda özdemir erdoğan, selmi andak, cem karaca tarafından bestelenmiştir .

bir garip orhan veli şiiri ahmet özhan, vesikalı yarim isimli şiiri edip akbayram, değil miydik isimli şiiri de feridun düzağaç tarafından seslendirilmiştir.

bunlar dışında levent yüksel'in söylediği dedikodu , teoman tarafından yorumlanmış olan harbe giden sarı saçlı çocuk , sonra ışığın yansıması topluluğunun söylediği birdenbire , delikli şiir isimli şiirden bestelenen erdem alkın' ın seslendirdiği kevgir isimli şarkısı, şairin akılda yer eden besteleri.

ingilizce first olan sözcük, almanca da först. proto almanca dilinde de furista. sözcükler ingilizce'ye geçmeden önce genelde almancadırlar. bu furista'nın farsça karşılığı da firişta. anlamı da birinci, önde giden demek. yani firişta'dan çıkıp first'e doğru yol almış. iran'dan çıkıp abd'ye kadar uçmuş. tabi türkçe'ye uğramayı da ihmal etmemiş. yani feriştah! birinci, önde gelen.

19 yaşında bir kez yapmıştım, sonra bir daha yanaşmadım. ha sorsalar kimseyle tanışmadım hiç derim, unutmak istiyorum çünkü. yok gibi davranıyorum. hiç yaşanmamış gibi. hiç kimsenin anniciği ile tanışmamış gibi.

küçücük bir odanın içinde tüm çakallar toplanmıştı, hiç unutmam. annesi, teyzesi, onun yüzü eriyor gibi görünen acayip kızı, birkaç erkek ve acaba onlar kimdi ya diye düşündüren başka insanlar. 46 kilo zamanlarım, nasıl narin nasıl zarifim. safım bi de. bu aile yapısı hakkında bilgim yok. göçmen çocuğuyum. biz de aşık olursan aile falan uğraşmaz gider kendin evlenirsin. hatta bizim taraf benim mallık seviyemi bildiği için gitme dediler, onlar seni yerler, haberin olmaz. dedim siz karışamazsınız, istediğimi yaparım.

yemin ediyorum 19 yaşımı verseler bana saçını başını acimadan yolarım.

aldılar beni aralarına, nasıl güzel maşallah dediler, en sevdiğimiz gelinimiz diye üstüne basa basa söylediler. en sevdiğimiz gelinimiz. en güzel gelinimiz. en zayıf gelinimiz. en güzel gözlü gelinimiz. yüzümde böyle kocaman gülücükler iltifatları alıyorum. nasıl mesudum.

eve geldim, ne oldu dediler, dedim bana böyle böyle dediler. o zaman öğrendim bizim ailenin yetişkin çakallarından, odanın içinde olan diğer gelin adayından nefret ettikleri için bana o kadar güzel şeyler söylemişler. o söylenen şeylerin aslında benimle ya da onların bana karşı hissettikleri ile alakası yokmuş.

sonra o kıskanırdıkları gelin beni birkaç kez öldürmeye çalışınca anladım ben ailem haklı. o ruh hastası beni her gördüğü yerde uzun dakikalar laf sokup yerin dibine sokup sokup çıkarınca bu işlerin bana göre olmadığını iyice anladım. çünkü ben böyle sabahtan akşama entrika falan uğraşamam firdevs hanım gibi. bihter olsaydım dizinin ilk bölümünde kafama sıkardım.

buradan o aileye sevgi ve saygılarımı iletiyorum. beni her şeyden soğuttular. pislikler.

y a s ı k.

yanlışlıkla beğendi beğenisi: çift tıklayarak beğenme özelliğinden dolayı sıkça başıma gelen durum.

bazı yazar arkadaşların sırf puan veya yüksek tanım sayısı için uğraştığını görmek beni üzüyor. umarım moderasyon ekibi bunlara dikkat ediyordur. eğer ben de aynı şeyi yapıyorsam lütfen beni uyarın.

olur olmadık aşağılık insanlarla muhatap olmaktan o kadar sıkıldım, o kadar üzgünüm ki... anlatamam. bunca emeğimin karşılığı bu mu olacaktı?

benim baktığım kadın, ben baktığım müddetce dünyanın en güzelidir.