iz bırakan kitap cümleleri
'sevgiye inanmadığın doğru değil, anne. tersine öylesine çok inanıyorsun ki, çevrendeki sevgi azlığından ve bu azıcık sevginin bile hiçbir zaman eksiksiz olamadığından deli gibi acı duyuyorsun. sevgiden oluşmuş bir kişisin sen. ama, yaşama inanmıyorsan eğer sevgiye inanmak yeterli mi?'
doğmamış çocuğa mektup-oriana fallaci
bu kitabı ortaokulda falan okumuştum.alt benliğime öyle işlemiş ki;hala çocuk dünyaya getirmenin ne kadar doğru olup olmadığını sorgulatır bana.
doğmamış çocuğa mektup-oriana fallaci
bu kitabı ortaokulda falan okumuştum.alt benliğime öyle işlemiş ki;hala çocuk dünyaya getirmenin ne kadar doğru olup olmadığını sorgulatır bana.
devamını gör...
sözlük kütüphanesi için ne dediler
gayet güzel bir uygulama. ancak son soruya da cevap isterüüük *
şimdilik elimde gönderebileceğim bir kitap yok. zamanla durum değişirse katkı yapmak isterim.
şimdilik elimde gönderebileceğim bir kitap yok. zamanla durum değişirse katkı yapmak isterim.
devamını gör...
psikoloğa gitmek
ne yazık ki ülkemizde "deli olmak" ile eşdeğer tutulan eylem. oysa nasıl ki elimiz kolumuz, kafamız gözümüz hasta olunca bunların doktoruna gidiyorsak, ruhumuz da yaralanıp berelendiğinde bunun doktoruna gitmek son derece normal.
yalnız dikkatimi çeken şey şu ki, son yıllarda hemen hemen herkesin yolu bir şekilde buraya düşüyor. biz eski toprak olduğumuzdan mı bilinmez, hiç böyle bir ihtiyaç hissetmedim, hisseden pek fazla tanıdığım da yok. belki de ülkenin içinde bulunduğu durum nedeniyle umutsuzluk ve karamsarlık boyutları çok yükseldiğinden durum bu hale geldi, bilmiyorum. yani şimdi bu doktorların da işsiz, aç kalmasını istemeyiz tabi ama umarım ihtiyaç duyan fazla insan kalmaz demekten de kendimi alamıyorum.
yalnız dikkatimi çeken şey şu ki, son yıllarda hemen hemen herkesin yolu bir şekilde buraya düşüyor. biz eski toprak olduğumuzdan mı bilinmez, hiç böyle bir ihtiyaç hissetmedim, hisseden pek fazla tanıdığım da yok. belki de ülkenin içinde bulunduğu durum nedeniyle umutsuzluk ve karamsarlık boyutları çok yükseldiğinden durum bu hale geldi, bilmiyorum. yani şimdi bu doktorların da işsiz, aç kalmasını istemeyiz tabi ama umarım ihtiyaç duyan fazla insan kalmaz demekten de kendimi alamıyorum.
devamını gör...
hal hatır sormadan konuya giren insan
yalandan hal hatır soranlardan daha samimi bulduğum insandır.
en azından en baştan niyetini belli ediyor, o da bir şeydir.
en azından en baştan niyetini belli ediyor, o da bir şeydir.
devamını gör...
erdoğan'ın bu ülkede gençlere her şey veriliyor demesi
aşı hakkımız bile yok ama olsun, her şeyimiz varmış. buradan
cumhurbaşkanı erdoğan, gençlerin sorularını yanıtladığı bir programda, “ya işte bize bu verilmiyor, şu verilmiyor gibi şeyler yok. gençlere her şey veriliyor bu ülkede, verilmeyen bir şey yok” ifadelerini kullandı.
erdoğan’ın bu söyleşide yaptığı açıklamalardan satır başları şöyle:
“aşılama sürecinde ne durumdayız?” sorusunu yanıtlayan erdoğan, “sayı olarak paylaşayım. şu an itibariyle türkiye dünyadaki aşı uygulamasında hemen hemen en önde gelen ülkelerden bir tanesi. 11 buçuk milyonu 2. doz olmak üzere toplamda 26 buçuk milyon aşılama yaptık” dedi.
erdoğan, “kabine toplantısından sonra attığımız adımla birlikte bu hızla daha da artacak. 65 yaş üstü grubunu zaten bitirmiştik, şimdi aşağıya doğru iniyoruz. 18 yaş altıyla ilgili bir aşılama olayı şu anda söz konusu değil. öğretmenlerde 3’te 1’ini bitirdik. sağlık zaten tamam, onu bitirdik” ifadelerini kullandı.
cumhurbaşkanı erdoğan, gençlerin sorularını yanıtladığı bir programda, “ya işte bize bu verilmiyor, şu verilmiyor gibi şeyler yok. gençlere her şey veriliyor bu ülkede, verilmeyen bir şey yok” ifadelerini kullandı.
erdoğan’ın bu söyleşide yaptığı açıklamalardan satır başları şöyle:
“aşılama sürecinde ne durumdayız?” sorusunu yanıtlayan erdoğan, “sayı olarak paylaşayım. şu an itibariyle türkiye dünyadaki aşı uygulamasında hemen hemen en önde gelen ülkelerden bir tanesi. 11 buçuk milyonu 2. doz olmak üzere toplamda 26 buçuk milyon aşılama yaptık” dedi.
erdoğan, “kabine toplantısından sonra attığımız adımla birlikte bu hızla daha da artacak. 65 yaş üstü grubunu zaten bitirmiştik, şimdi aşağıya doğru iniyoruz. 18 yaş altıyla ilgili bir aşılama olayı şu anda söz konusu değil. öğretmenlerde 3’te 1’ini bitirdik. sağlık zaten tamam, onu bitirdik” ifadelerini kullandı.
devamını gör...
plevral efüzyon
akciğerlerin yüzeyini saran viseral plevra ile göğüs kafesinin iç yüzünü saran parietal plevra arasındaki sıvının aşırı birikmesi. tanı ve tedavisinde torasentez kullanılmakla birlikte torasentez sadece geçici çözüm sağlar. niye o sıvı fazla artıyor bulmak gereklidir tekrar torasentez yapmamak için. tb ya da pnömoni, akciğer kanseri, kalp ya da böbrek yetmezliği olabilir. ilgili hastalığı tedavi edince plevral efüzyon da çoğu zaman düzelir.
hap bilgi bittiğine göre azıcık daha yazayım. normale kıyasla pe şöyle oluyor

(normal diye gösterdiği de aslında hatalı. fizyolojik halde de aslında iki membran arasında bir miktar sıvı bulunur ki birbirlerine sürtmesinler, hasar görmesinler).
belirtileri bellidir aslında. nefes darlığı, göğüs ağrısı (özellikle derin nefes alırken), öksürük ve ateş. şu göğüs ağrısı ve derin nefes kısmına biraz değineyim. normalde almanız gereken havayı akciğerleriniz küçüldüğü için alamazsınız, bu da derin nefes alma ihtiyacı doğurur, siz daha fazla nefes almaya çalışınca da hava basıncının içerideki suya basınç uygulaması, bunun da kostalara falan derken öyle ağrı oluşuyo işte (ne kadar da bilimsel anlattım). zorlayınca ağrır, türkçesi bu. tüp mide ameliyatı olup muz kadar mideye karpuz sokmaya çalışmakla aynı şey ciğerlerde su varken nefes almaya zorlamak. nefes darlığına bağlı olarak bu insanlar fiziksel aktivitelerde çabuk yorulur, ayrıca sıvının yer değiştirmesinden dolayı da yatar pozisyonda da nefes darlığı artar (yani bu hastalar ayakta daha rahat nefes alır).
hastayı anamnezini alıp röntgene yollarsınız, şöyle bir sonuç çıkar.
upload.wikimedia.org/wikipe...
yuvarlağın içinin aslında boş olması gerekirken (x-ray havadan geçer ve siyah görünür, kalın ve dolu bir şeye çarptığında beyaz görünür) biz orada olmaması gereken beyaz bir gölge görüyorsak orada olmaması gereken bir şeyler bulduk demektir. konumuz plevral efüzyon olduğu için bu durumda su bulduk voila!
fakat her zaman su bulamayabilirsiniz. ben de hekim değilim zaten, banane. içeri girip suyun nasıl boşaltılacağını da şurada güzelce anlatmışlar.
hap bilgi bittiğine göre azıcık daha yazayım. normale kıyasla pe şöyle oluyor
(normal diye gösterdiği de aslında hatalı. fizyolojik halde de aslında iki membran arasında bir miktar sıvı bulunur ki birbirlerine sürtmesinler, hasar görmesinler).
belirtileri bellidir aslında. nefes darlığı, göğüs ağrısı (özellikle derin nefes alırken), öksürük ve ateş. şu göğüs ağrısı ve derin nefes kısmına biraz değineyim. normalde almanız gereken havayı akciğerleriniz küçüldüğü için alamazsınız, bu da derin nefes alma ihtiyacı doğurur, siz daha fazla nefes almaya çalışınca da hava basıncının içerideki suya basınç uygulaması, bunun da kostalara falan derken öyle ağrı oluşuyo işte (ne kadar da bilimsel anlattım). zorlayınca ağrır, türkçesi bu. tüp mide ameliyatı olup muz kadar mideye karpuz sokmaya çalışmakla aynı şey ciğerlerde su varken nefes almaya zorlamak. nefes darlığına bağlı olarak bu insanlar fiziksel aktivitelerde çabuk yorulur, ayrıca sıvının yer değiştirmesinden dolayı da yatar pozisyonda da nefes darlığı artar (yani bu hastalar ayakta daha rahat nefes alır).
hastayı anamnezini alıp röntgene yollarsınız, şöyle bir sonuç çıkar.
upload.wikimedia.org/wikipe...
yuvarlağın içinin aslında boş olması gerekirken (x-ray havadan geçer ve siyah görünür, kalın ve dolu bir şeye çarptığında beyaz görünür) biz orada olmaması gereken beyaz bir gölge görüyorsak orada olmaması gereken bir şeyler bulduk demektir. konumuz plevral efüzyon olduğu için bu durumda su bulduk voila!
fakat her zaman su bulamayabilirsiniz. ben de hekim değilim zaten, banane. içeri girip suyun nasıl boşaltılacağını da şurada güzelce anlatmışlar.
devamını gör...
ruh halini bir duvar yazısıyla anlat
devamını gör...
çocuklar duymasın
2002-2019 yıllarında yönetmenliğini bora tekay'ın senaristliğini birol güven, metin açıkgöz, (2002-2012), nilüfer yenidoğan (2002-2005), özlem aybek (2002-2005), müfit can saçıntı (2010-2012), caner güler'in (2010-2012) yaptığı başrollerinde tamer karadağlı, pınar altug, mehmet baran erdoğan, buse sinem iren, zeyno günenç, volkan severcan, melek şahin, öykü güven, alp eren khamis, alparslan özmol oynadığı aile, komedi dizisidir
dizi bir karı kocanın kültür farkı ve hayat beklentilerinin değişiklik gösterdiği için pek anlaşamamalarını fakat bunu çocuklara duyurmamaya çalışarak çeşit çeşit hallere girmelerini konu alır.
meltem (pınar altuğ) ve haluk (tamer karadağlı) başladığı çocuklar duymasın bir anda pınar altuğ'un diziden çıkmasıyla başka bir oyuncuyla devam etti fakat pek uzun soluklu olamadı. pınar, tamer ikilisi bu rol için biçilmiş kaftandı ve o dönem için keyifle izlenen bir diziydi nasıl yaptılar bilmiyorum diziyi katıp karıştırdılar.
sonra dizi çocuklar ne olacak formatıyla devam etti. meltem ve haluk ortalardan kayboldu güya iş seyahati için amerika'da gitmişler çocuklar dedeleri müsteşar kemal (ferdi akarnur) büyütecek güya. sanırım diğer dizinin son bölümlerinde tamer karadağlı'da diziden çıktığı için böyle bir yola daha doğrusu uçuruma sürüklediler diziyi. berbat ötesi bir senaryo ve yoldu bence illa neden dşretirsinizki madem başroller çıktı bitirin diziyi aynı olay en son babalar duyardada yapılmıştı. çok zoraki ittirme gibi oluyor.
pınar altuğ ve tamer karadağ ile dizi tekrardan çekilmeye başladı. tabi bazı karakterler yine yoktu ama başroller bir şekilde geri dönmüştü. yeni yeni karakterlerde eklendi diziye. selami (özgür ozan) yerine tuna (volkan severcan) gelmişti. bir light gitti bir light geldi. taşfırın karşısı boş bırakılmadı yani.
açıkçası ilk sezon dışında ben izlemeyi pek tercih etmedim çünkü dizi katıp karıştırıldı. o heves kaçtı ve ben son çekilen versiyondan 1, 2 bölüm izleyip bıraktım.
ben izlemesemde 9 sezon devam etti dizi hem de elekçi kadınlar gibi kanal kanal gezerek. tgrt (2002), atv (2002-2003, 2010-2012), star tv (2003-2005), cine5 (2007-2012) (tekrar bölümleri yayınlanmıştır), fox (2013-2014), kanal d (2017-2019) yarın bir gün yeniden başlarsa şaşırmam. neysem kendi çapında seyircisi var. iyi seyirler efem...
dizi bir karı kocanın kültür farkı ve hayat beklentilerinin değişiklik gösterdiği için pek anlaşamamalarını fakat bunu çocuklara duyurmamaya çalışarak çeşit çeşit hallere girmelerini konu alır.
meltem (pınar altuğ) ve haluk (tamer karadağlı) başladığı çocuklar duymasın bir anda pınar altuğ'un diziden çıkmasıyla başka bir oyuncuyla devam etti fakat pek uzun soluklu olamadı. pınar, tamer ikilisi bu rol için biçilmiş kaftandı ve o dönem için keyifle izlenen bir diziydi nasıl yaptılar bilmiyorum diziyi katıp karıştırdılar.
sonra dizi çocuklar ne olacak formatıyla devam etti. meltem ve haluk ortalardan kayboldu güya iş seyahati için amerika'da gitmişler çocuklar dedeleri müsteşar kemal (ferdi akarnur) büyütecek güya. sanırım diğer dizinin son bölümlerinde tamer karadağlı'da diziden çıktığı için böyle bir yola daha doğrusu uçuruma sürüklediler diziyi. berbat ötesi bir senaryo ve yoldu bence illa neden dşretirsinizki madem başroller çıktı bitirin diziyi aynı olay en son babalar duyardada yapılmıştı. çok zoraki ittirme gibi oluyor.
pınar altuğ ve tamer karadağ ile dizi tekrardan çekilmeye başladı. tabi bazı karakterler yine yoktu ama başroller bir şekilde geri dönmüştü. yeni yeni karakterlerde eklendi diziye. selami (özgür ozan) yerine tuna (volkan severcan) gelmişti. bir light gitti bir light geldi. taşfırın karşısı boş bırakılmadı yani.
açıkçası ilk sezon dışında ben izlemeyi pek tercih etmedim çünkü dizi katıp karıştırıldı. o heves kaçtı ve ben son çekilen versiyondan 1, 2 bölüm izleyip bıraktım.
ben izlemesemde 9 sezon devam etti dizi hem de elekçi kadınlar gibi kanal kanal gezerek. tgrt (2002), atv (2002-2003, 2010-2012), star tv (2003-2005), cine5 (2007-2012) (tekrar bölümleri yayınlanmıştır), fox (2013-2014), kanal d (2017-2019) yarın bir gün yeniden başlarsa şaşırmam. neysem kendi çapında seyircisi var. iyi seyirler efem...
devamını gör...
krav maga
israil askeri güçleri tarafından geliştirilen ve kullanılan savaş sanatları tekniğidir. kişisel savunma için daha basitleştirilip askeriyede kullanılan “öldürme teknikleri çıkarılmış bir versiyonu”, sivil hayatta açılan kurslarla öğretilmektedir.
devamını gör...
pazar banyosu
çoğu insanın yaşadığı pazartesi sendromunu bir nebze de olsa azaltan, insana çok ayrı bir keyif veren banyodur.
devamını gör...
diyelim ki o bunu okuyor
you look like weird animals.. you look like cins and şeytans..
devamını gör...
fuzzy lee
dün itibariyle sözlük dergisinde yazısı yayımlanan yazar.
bir solukta okudum.
aslanlı kaplanlı belgesel izlerken, esprilerine bayıldığım ata demirer'e maruz kalmış gibi oldum. gülsem mi, aslandan mı korksam, kaçsam mı bilemedim.
bir solukta okudum.
aslanlı kaplanlı belgesel izlerken, esprilerine bayıldığım ata demirer'e maruz kalmış gibi oldum. gülsem mi, aslandan mı korksam, kaçsam mı bilemedim.
devamını gör...
normal sözlük'te küfrün serbest olması gerekliliği
sayın yazarlar,
küfür etmek isteyenin gidebileceği başka sözlükler varken bu çaba niye? ekmek değil su değil küfür. kafa sözlüğe kendinizi küfürsüz ifade etmek için bir fırsat gözüyle bakın. yook olmuyor, ben küfretmeden duramıyorum, elim ayağım titriyor diyorsanız da kimse sizi zorla tutmuyor. burda kalın diye de yalvarmıyor, bilin istedim.
küfür etmek isteyenin gidebileceği başka sözlükler varken bu çaba niye? ekmek değil su değil küfür. kafa sözlüğe kendinizi küfürsüz ifade etmek için bir fırsat gözüyle bakın. yook olmuyor, ben küfretmeden duramıyorum, elim ayağım titriyor diyorsanız da kimse sizi zorla tutmuyor. burda kalın diye de yalvarmıyor, bilin istedim.
devamını gör...
kendini üç kelime ile tanımla
asla pes etmez.
devamını gör...
normal sözlük yazarlarının karalama defteri
iki kadın bir erkekten oluşan bir aile grubu. bir de ben. bir otobüs durağındayız. üçlü ben yaşlarda. kardeş/kuzen bir şey. gürültülü bir grup değiller. kendi aralarında havadan sudan konuşuyorlar, ben de telefonumla ilgileniyorum.
önümüzden insanlar gelip geçiyor. ben ve erkek oturuyoruz, kadınlar ayakta. yaşça daha küçük olan kadın telefonuna bakıyor arada, nispeten daha sessiz. öbür kadınla erkek sohbet ediyorlar. kadın bir sessizliğin ardından gruba "farkında mısınız, bu sene kısa etek, şort giyen kız sayısı çok arttı." diyor. erkek onaylıyor; "evet evet." duyuyorum, tepki vermiyorum. kadın devam ediyor; "hayır önceden böyle değildi, pandemi mi açtı saçtı böyle insanları anlamıyorum, nereye baksam kıç." sessiz kadın kahkaha atıyor telefonundan kafasını kaldırmadan. erkek bana bir yan bakış atıyor. kafamı kaldırıyorum, erkeğe bakmıyorum. kadına, direkt yüzüne bakıyorum. kadın bakışımı fark etmiyor, arkasına dönüyor, yola bakıyor. telefonuma dönüyorum tekrar. tartışmak için enerjim yok. ama kadının şort giydiğimi fark edip etmediğini merak etmekten de kendimi alamıyorum. telefonuyla ilgilenen kadın konuşuyor bu defa önümüzden geçen bir kadını kast ederek "al bak, bir tane daha." artık dayanamıyorum "ne bir tane daha?" bakışlar bana dönüyor. grubun baskın karakteri olduğu belli, istatistikçi kadın "pardon?" diyor. "size ne insanların ne giydiğinden." diyorum sakin bir ses tonuyla. kadın bir şeyler söylediyse de anlaşılmıyor, çünkü erkek lafa giriyor; "hanımefendi biz sizi kast etmedik." kimi kastettiklerini soruyorum. kadın yine erkek konuştuğu için kendi cümlesini bile tamamlamıyor ve erkek sonunda "biz öylesine, sokaktan geçen insanlarla ilgili sohbet ediyoruz."
bu konuşma tabi ki tarafların asla birbirini anlayamayacağı bir düzlemde devam etti ve nihayetlendi. benim dolmuşum geldi ve bindim. neyse ki...
yazma sebebim bu diyalogu aktarmak değil. kişilerin başka insanların kılık kıyafeti ile ilgili yorum yapma haddini kendilerinde bulmaları da değil. bahsetmek istediğim şey şu; orada onlarla bekliyor olmam bizi küçük bir grup yaptı. insan çok, çok, çok garip bir canlı. sosyalliğimiz, etkileşim bağımlılığımız ve birlikte hareket etme içgüdümüz o kadar baskın ki evet bu bizi evrimleştirmiş ancak gerçekten zekamızı da duygu durumumuzu da çok net olumsuz yönde etkilemiş. tamamen rastlantısal şekilde yakın koordinatlarda doğan insanların gezegeni savaş alanına çevirmek pahasına birbirlerine çok kusurlu şekilde bağlanmasına falan sebebiyet veren mevzunun küçük ölçekli hali tam olarak o dolmuş durağında bugün deneyimlediğim şey. yahu kısa şort, etek giyen ama senin yanında oturmayan kadın hakkında atıp tutarken, sadece ben senin yanında oturuyorum diye beni kapsam dışında bırakıyor olmanın nasıl bir açıklaması olabilir? bu nasıl çarpık, nasıl yanlış, nasıl saçma bir dürtüdür?
düşündüm dolmuşta. kadın muhtemelen benim şortlu olduğumu fark etmemişti bu cümleyi ederken. adam farkındaydı, onaylarken de, sonrasında da. beni, ne tepki vereceğim diye yoklarken de kafasında netlemişti bizim küçük grupluğumuzu. ses etmeyebilirdim ama edersem de sorun değildi. cevap hazırdı, biz sizi kastetmedik. çünkü niye edelim? siz de bizim yanımızdasınız. siz de bizden birisiniz...
biz yan yanaydık, birlikteydik ve bir de bizim dışımızda kalanlar vardı. onlar hakkında "biz" bir olarak istediğimizi konuşabilirdik. çünkü "kendimizi bir topluluğa ait hissetmemiz" gerekiyor. o topluluğun davranışlarına da toleransımız default bir şekilde tanımlı olmalı. sosyal kabul ancak böyle edinilir(!) aksi, bizi uyumsuz, problemli biri yapıyor toplum içinde. sadece toplum değil, biz de kendimizden rahatsız oluyoruz. sorgusuz sualsiz bir kabulleniş. sahip olduğumuz ailede, çalıştığımız iş yerinde aykırı özelliklerimiz olsa da bir bütünün içindeyiz. mikro milliyetçilik semtçilikten başlıyor düşünsene. komşu sitelerin çocukları falan dövüşüyorlar aralarında sebepsiz yere. daha bunun ili, ülkesi... oho...
seneler var bu konuda okuma yapmayalı, düşünmeyeli. ama şurası çok net, türümüzün sosyal etkileşim, iletişim bağımlılığı, aidiyet duygumuzu çok olumsuz yönde kurgulamamıza sebep oluyor, bunun da bakış açımız üzerinde (eşitlik, adalet, önyargı vb çok kritik konularda) müthiş negatif bir etkisi var.
insan çok garip evet. ama ben zeki olduğunu falan da kabul etmiyorum genel olarak. alet oymakla, ateşi gıda pişirmek için falan kullanmakla olmamış o işler. görüyoruz. tekil, bireysel, salt yaşam ve yaşam gereklerini düşünen canlılara bakın bir, bir de bize. kim daha zeki? kim daha yararlı? kim daha "insan"?
önümüzden insanlar gelip geçiyor. ben ve erkek oturuyoruz, kadınlar ayakta. yaşça daha küçük olan kadın telefonuna bakıyor arada, nispeten daha sessiz. öbür kadınla erkek sohbet ediyorlar. kadın bir sessizliğin ardından gruba "farkında mısınız, bu sene kısa etek, şort giyen kız sayısı çok arttı." diyor. erkek onaylıyor; "evet evet." duyuyorum, tepki vermiyorum. kadın devam ediyor; "hayır önceden böyle değildi, pandemi mi açtı saçtı böyle insanları anlamıyorum, nereye baksam kıç." sessiz kadın kahkaha atıyor telefonundan kafasını kaldırmadan. erkek bana bir yan bakış atıyor. kafamı kaldırıyorum, erkeğe bakmıyorum. kadına, direkt yüzüne bakıyorum. kadın bakışımı fark etmiyor, arkasına dönüyor, yola bakıyor. telefonuma dönüyorum tekrar. tartışmak için enerjim yok. ama kadının şort giydiğimi fark edip etmediğini merak etmekten de kendimi alamıyorum. telefonuyla ilgilenen kadın konuşuyor bu defa önümüzden geçen bir kadını kast ederek "al bak, bir tane daha." artık dayanamıyorum "ne bir tane daha?" bakışlar bana dönüyor. grubun baskın karakteri olduğu belli, istatistikçi kadın "pardon?" diyor. "size ne insanların ne giydiğinden." diyorum sakin bir ses tonuyla. kadın bir şeyler söylediyse de anlaşılmıyor, çünkü erkek lafa giriyor; "hanımefendi biz sizi kast etmedik." kimi kastettiklerini soruyorum. kadın yine erkek konuştuğu için kendi cümlesini bile tamamlamıyor ve erkek sonunda "biz öylesine, sokaktan geçen insanlarla ilgili sohbet ediyoruz."
bu konuşma tabi ki tarafların asla birbirini anlayamayacağı bir düzlemde devam etti ve nihayetlendi. benim dolmuşum geldi ve bindim. neyse ki...
yazma sebebim bu diyalogu aktarmak değil. kişilerin başka insanların kılık kıyafeti ile ilgili yorum yapma haddini kendilerinde bulmaları da değil. bahsetmek istediğim şey şu; orada onlarla bekliyor olmam bizi küçük bir grup yaptı. insan çok, çok, çok garip bir canlı. sosyalliğimiz, etkileşim bağımlılığımız ve birlikte hareket etme içgüdümüz o kadar baskın ki evet bu bizi evrimleştirmiş ancak gerçekten zekamızı da duygu durumumuzu da çok net olumsuz yönde etkilemiş. tamamen rastlantısal şekilde yakın koordinatlarda doğan insanların gezegeni savaş alanına çevirmek pahasına birbirlerine çok kusurlu şekilde bağlanmasına falan sebebiyet veren mevzunun küçük ölçekli hali tam olarak o dolmuş durağında bugün deneyimlediğim şey. yahu kısa şort, etek giyen ama senin yanında oturmayan kadın hakkında atıp tutarken, sadece ben senin yanında oturuyorum diye beni kapsam dışında bırakıyor olmanın nasıl bir açıklaması olabilir? bu nasıl çarpık, nasıl yanlış, nasıl saçma bir dürtüdür?
düşündüm dolmuşta. kadın muhtemelen benim şortlu olduğumu fark etmemişti bu cümleyi ederken. adam farkındaydı, onaylarken de, sonrasında da. beni, ne tepki vereceğim diye yoklarken de kafasında netlemişti bizim küçük grupluğumuzu. ses etmeyebilirdim ama edersem de sorun değildi. cevap hazırdı, biz sizi kastetmedik. çünkü niye edelim? siz de bizim yanımızdasınız. siz de bizden birisiniz...
biz yan yanaydık, birlikteydik ve bir de bizim dışımızda kalanlar vardı. onlar hakkında "biz" bir olarak istediğimizi konuşabilirdik. çünkü "kendimizi bir topluluğa ait hissetmemiz" gerekiyor. o topluluğun davranışlarına da toleransımız default bir şekilde tanımlı olmalı. sosyal kabul ancak böyle edinilir(!) aksi, bizi uyumsuz, problemli biri yapıyor toplum içinde. sadece toplum değil, biz de kendimizden rahatsız oluyoruz. sorgusuz sualsiz bir kabulleniş. sahip olduğumuz ailede, çalıştığımız iş yerinde aykırı özelliklerimiz olsa da bir bütünün içindeyiz. mikro milliyetçilik semtçilikten başlıyor düşünsene. komşu sitelerin çocukları falan dövüşüyorlar aralarında sebepsiz yere. daha bunun ili, ülkesi... oho...
seneler var bu konuda okuma yapmayalı, düşünmeyeli. ama şurası çok net, türümüzün sosyal etkileşim, iletişim bağımlılığı, aidiyet duygumuzu çok olumsuz yönde kurgulamamıza sebep oluyor, bunun da bakış açımız üzerinde (eşitlik, adalet, önyargı vb çok kritik konularda) müthiş negatif bir etkisi var.
insan çok garip evet. ama ben zeki olduğunu falan da kabul etmiyorum genel olarak. alet oymakla, ateşi gıda pişirmek için falan kullanmakla olmamış o işler. görüyoruz. tekil, bireysel, salt yaşam ve yaşam gereklerini düşünen canlılara bakın bir, bir de bize. kim daha zeki? kim daha yararlı? kim daha "insan"?
devamını gör...
yazarların en sevdiği enstrüman sesi
piyano sesi bana çok rahatlatıcı geliyor. her daim dinleyebilirim. en sevdiğim piyano kanalından bir parça bırakayım.
devamını gör...
chernobyl
tarihteki yerini 86 daki nükleer reaktör patlamasıyla almış nam ı diğer hayalet şehir.
tv serisini büyük bir heyecanla açıp ingiliz aksanıyla konuşan ukrayna lilari görünce yapacağınız işi s...m deyip aynı hızla geri kapattım. maalesef bir yapımda bu dil meselesine kafayı takıyorum. hele ki tarihi bir hadise anlatıyorsun, konsantre rusça duymak isterken neredeyse, oi mate! şeklinde koyu londra aksanı duyacağız..millet bu kısma takilmamis seriye tavan puan vermiş ama ben tahammül edemiyorum. beni baştan kaybediyor.
tv serisini büyük bir heyecanla açıp ingiliz aksanıyla konuşan ukrayna lilari görünce yapacağınız işi s...m deyip aynı hızla geri kapattım. maalesef bir yapımda bu dil meselesine kafayı takıyorum. hele ki tarihi bir hadise anlatıyorsun, konsantre rusça duymak isterken neredeyse, oi mate! şeklinde koyu londra aksanı duyacağız..millet bu kısma takilmamis seriye tavan puan vermiş ama ben tahammül edemiyorum. beni baştan kaybediyor.
devamını gör...
ekmek arasına en çok yakışan yiyecek
beyaz peynir en sevdiginizden,şöyle taze bir ekmeğin ucunu hemen kopartıp içine katacaksın üff yemede yanında yat(orucum ben oruç,oruçç).buzdolabını açıp boş boş bakınıp yiyecek bir sey bulamadığımda peynir arası ekmek yapıp yerim o benim aç gözlülüğümü hemen bastırır.
devamını gör...
boyundan 1.60 çıkarsa kaç kalır sorusu
0. ben aslında yoğum.
devamını gör...

