ilk kez 2000 yılında danimarka’nın kopenhag şehrinde “kitabı kapağına göre değerlendirmeyin“ sloganından yola çıkılarak hayata geçirilmiş bir kuruluştur. normal bir kütüphane işleyişi standartlarına sahiptir. bilindik kütüphanelerden tek farkı raflarında kitaplar yoktur, onun yerine gerçek yaşam tecrübelerine sahip, farklı hikayeler sunan çeşit çeşit gönüllü insanlar vardır.
yarım saatliğine bir politikacıyla, bir fahişeyle, bir evsizle, bir alkolikle, belki bir şizofrenle yada bir mülteciyle oturup onların benzersiz hikayelerinin dinliyorsunuz. bu insanları kitaplardan üstün kılan tarafı, en iyi öğrenme metotlarından sayılan tecrübe transferinin sağlanması ve hikayenin ortasında soru sorup cevabını alabiliyor olmanızdır.
ülkemizde istanbul'da ''yaşayan kütüphane'' adıyla çeşitli etkinlikler*in içerisinde yer yer uygulanmıştır.

16 mart 1923 günü ulucami'de kılınan cuma namazı çıkışında atatürk'ün cemaate söylemiş olduğu sözdür. tamamı şöyledir;

"her sarıklıyı hoca sanmayın. hoca olmak sarıkla değil, dimağladır."

bırakın sözlüğü, ülke sorununun ifade özgürlüğü olduğunu düşünen yazardır.

bırakın kim ne yazıyorsa yazsın. kim ne düşünüyorsa düşünsün.

filozofun dediği gibi;

seninle aynı fikirde olmayabilirim. ancak; fikirlerini özgürce ifade edebilmen için, canımı bile veririm.

şapka çıkardım, işte mevzu bundan ibaret.

cumaya hazır girmek için yapılan alışveriş.

onun dikkatini çekebilmek için mahallede en uçuk kaçık hareketleri ben yapıyordum. çatıdan çatıya zıplamalar, inşaatın 3. katından kuma atlamalar falan. birgün annemle komşuya onların evine gitmiştik. bana herkesin içinde “sen mal mısın ?” diye sormuştu. bu da böyle bir anımdır.

derin futbol programında "einstein adam mıdır? " tartışmasına konu olan fizikçidir.
buradan

insanların büyük çoğunluğu, düşen bir yaprak gibidir, kapılıp gider rüzgârın önüne, havada süzülür, dönüp durur, sağa sola yalpalar vurarak iner yere. pek az kişi de vardır, yıldızlara benzer, belli bir yörüngede ilerler durur, hiçbir rüzgâr varamaz yanlarına, kendi yasalarını ve izleyecekleri yolu kendi içlerinde taşırlar.

-siddhartha/hermann hesse

günaydın sözlük.
angara'ya 3g'li günler gelmiş bulunmakta.
donmamak için her türlü teçhizatla donandım.
ama çoook soğuk.

linke tıklamak istemeyenler için:

annemin tırnağı acısa, ölüyorum sanırım bunlar nasıl insanlar hiç mi insanlık kalmamış içlerinde. bizden uzak olsunlar..

"özlemek ne derin bir duygu böyle
özlemek ne uzun bir mesafe..."

cahit zarifoğlu söylemiş bu seferde derdimize derman olan sözleri. çok özledim ama nasıl böyle hudutsuzca, delicesine. hani içinizde bir yerlerde sürekli duran bazen çokluğunu hissettiğiniz, sizi sarıp sarmalayan. bir de bunu söyleyememek var bu sefer de özdemir asaf'tan gelmiş bu sözler

"sus be yüreğim!
ben de biliyorum özlediğimi
sus da, bilmesin özlendiğini"

ben de tam bunu diyorum sus be yüreğim! sus da bir kendime geleyim. nedir bu çektirdiğin ben ve özleyen bütün herkese. valla sözlük kusuruma bakmayın bugün biraz duygu yüklüyüm.

kitap var dediler geldik. bayağı hoşuma gitti sonra. şimdi kitap teklif etseler bile bırakmam.

datça yarımadasının en ucunda bulunan knidos antik kentine ulaşım aracınız yoksa oldukça zor. günde iki kez şehir merkezinden kalkan dolmuşlar olduğu söyleniyor fakat deneme şansım olmadı. müzekart geçerli, bilet fiyatlarını bilmiyorum.

kent, hellesinistik dönemden kalma. oldukça ihtişamlı yapılardan elimizde kalan ise sanki sadece harabeler. bana göre dionyssos tapınağı ve tiyatro en sağlıklı yapılardan ikisi. tabii ki bu durumda en büyük etkiye sahip durum kontrolsüzce yapılan kazılar. 1800'lü yıllarda yabancılar tarafından yapılan ilk kazılarda knidos aslanı isimli heykel ingiltere'ye kaçırılıyor ve british museum'da sergileniyor. aslan'ın ait olduğu alan hala ayakta ancak kentin kazı çalışmalarının başkanı prof. ertekin doksanaltı'nın yaptığı açıklamaya göre yapının güçlendirilmeye ihtiyacı var. kültür bakanlığı kaçırılan eserlerin iadesi için epeydir çalışma yürütüyor, hep birenkte sonucu göreceğiz. kentin ikinci dönem kazıları 1960 yılında yine bir yabancı olan iris cornelia love tarafından yapılıyor. onun döneminde durum sadece tarihi eserlerin kaçırılmasıyla kalmıyor, kent ciddi bir şekilde tahrip ediliyor. kuyu gibi çukurlar da kendisinin eseriymiş. neyse ki bu kazı çalışmaları da sona erdiriliyor. love, geçtiğimiz aylarda covid-19 nedeniyle vefat ediyor. kentin şu an kazı başkanı olan isim ise selçuk üniversitesi'nden prof. ertekin doksanaltı.

kent ızgara plan üzerine şekillenmiş. biraz yükseğe çıkıldığında ızgaraları hala rahatlıkla ayırt edebilmek mümkün.
knidos'ta ünlü bilim insanları da yetişmiş; astronom eudoxos, iskenderiye feneri'nin mimarı sastratos. knidos aynı zamanda şaraplarıyla da ün kazanmış durumdaymış. ayrıca cinsellikle ilgili önemli bir merkez olduğu söylense de bu özelliğiyle öne çıktığına rastlamadım.

kenti yerleşim alanı olduğu dönemde turizm merkezi haline getiren temel eser ise çıplak afrodit heykeli. dönemin ünlü heykeltraşı praxiteles tarafından yapılan çıplak afrodit heykeli o kadar çok beğeniliyor ki farklı yerleşim alanlarından sırf onu görmek için geliyorlar. ayrıntılı vücut tasviri ve çıplaklığıyla bir ilki oluşturduğu söyleniyor. heykelin aslına ulaşılamasa da bazı taklitlerinden yola çıkarılarak görünümü tahmin ediliyor. arkeolog irvin hanım da bu heykelin peşinde olduğu için kentin altını üstüne getirmiş diyorlar.

geçtiğimiz yıllarda zeminde olan kalıntılar, restorasyon çalışmalarıyla birlikte ayağa kaldırılmakta. yapıtları aslında oldukları görünüme kavuşturmak için yapılan çalışmalar oldukça özenli görünüyor. alçıyla tamamlanmış tarihi eserlere alışmış gözlerim bu durumu epey yadırgadı.

ege ve akdeniz'in birleştiği noktada bulunan kent manzarasıyla da pek hoş bir noktada. kum zambakları da kenti mesken edinmiş, güzel kokularını saçıyorlar. gezmek için saatler yetmiyor. keşke bu kadar tahrip edilmeseydi, eserlerin kaçırılmasının önüne geçilebilseydi.

mesaj alımı açık olan herkes de sorununu mesajda hallediyor sanki. kimse nickaltlarına koşmuyor aynen..
mesaj atmak ya da nickaltı girmek kesmiyor ki insanları. bu gözler laf sokmak için saçma sapan başlıklar açanları gördü. adam resmen bana laf sokmak için başlık açmış ama o kadar üstü kapalı yazmış ki üstüme bile alınmayıp tanım girmişim. komik yani bunlar.

bana göre en güzel şarkısı yaramızda kalsın olan genç yaşta kaybettiğimiz şarkıcıdır.
"iki yalnız bir doğru edebilirdik."

ps: keşke merve özbey söylemeseydi sonradan.

(bkz: tekfur)

şeyhim kainata alışamadım