24 ağustos pazartesi , saat 00.03:
"binlerce kez yapıldığından otomatikleşmiş bir hareketle elindeki sigarayı kül tablasına bastı kadın..."

yok öykü böyle başlamamalıydı. o son sigarananın yakılması-içilmesi-vedası anlatılmalıydı ki hakkı verilmeliydi.

" artık vücudundaki kırgınlığa dayanamıyordu kadın. huzurla nefes alabildiği zaman dilimi haftada dört gün spor yaptığı anlardan ibaretti. üstelik yaşlı insanlar gibi çabucak yoruluyor, kanepede uzun saatler geçirmek zorunda kalıyor, bu durumdan rahatsız olduğu için de huzursuz bir ruh haline bürünüyordu.
artık yeter deyip doktora gittiği gün, yeni bir doktor ile karşılaştı. tüm tetkiklerden sonra uzun uzun anlattı; sebepleri, etkileri, uzak durulması gerekenleri. başını sallayarak dinliyor, iyi olmak için sorularla konuşmayı daha anlaşılır kılmak için uğraşıyordu kadın. doktor anlattı, kadın dinledi. en son doktor dedi ki 'yalnız ameliyatını yapmadan bir ay önce sigarayı bırakmalı ve tekrarlamaması için de bir daha içmemelisin! ' düşüneceğim diyerek ayrıldı kadın.
düşündü de. neydi ki sigaranın hayatındaki yeri. sabahı karşılamanın yoluydu kahveyle beraber. ev işlerinin arasındaki soluklanma anıydı. minik balkonunda öykülerini karalarken düşünme anıydı. dostlarınla tokuşturduğu kadehlerin arkadaşıydı. moralini bozan bir konuşmaya es vermek için kaçma anıydı. kaçış ya da keyifti. hatta keyifli geçirilmiş anların kutlamasıydı.
düşündü. düşündü. çok zor, dedi.
aradan iki ay geçti. bu iki ayda canı sigara istediğinde sonra, dedi. kahveden henüz iki yudum almışken biten sigaranın ikincisini yakmadı. keyif aldığı şeyleri yapmaya devam etti ama sigara ile taçlandırmayı bıraktı. artık tamam, dedi.
ameliyat öncesi son gecesinde saate baktı. tam olarak on ikiye on kala kendine koyu bir americano yaptı. müziğini açtı. bir sigara yaktı. hızlıca çekti içine. saate göz attı, bardaktaki yarım kahveye baktı. bir tane daha, dedi. bir sigara daha yaktı. keyfini çıkara çıkara çekti içine zehri. ve son kez - binlerce kez yapıldığından otomatikleşmiş bir hareketle- elindeki sigarayı kül tablasına bastı kadın..."

hakkında yanlış algı yapılan hayvanın etini yiyen sözlük yazarlarının oluşturduğu veritabanıdır.

domuz eti kendi pisliğini yemez, kendi pisliğinde yaşadığı için öyle var sayılır.
tavuklar da 2 m2 kümeste kendi pislikleri arasında yaşıyor.

1. her şeyin düzeleceğine inanarak yaz.
2. her şeyi düzeltebileceğine inanarak yaz.
3. ve bir gün yazar olacağın hayaliyle yaşa.

bu üç şey seni yazarlığı ulaştıracaktır.

-damdan düşen: ben ne alaka hocam.

fazla yağ ve hamur işleri.

senelerdir telefonumdaki tek oyun, beni de yazınız lütfen.

fes.. fas'ın üçüncü büyük şehri, daracık sokaklarında kaybolmak, yarı arapça, yarı fransızca, yarı ingilizce sohbet etmeye çabalamak, yüzlerce yıl öncesine ışınlanmak gibi bir hissiyat veren dükkanlarını hayran hayran gezmek çok güzeldi.

sizin çevrenizdeki kadınların espri yapamaması tüm kadınların espri yapamadığı anlamına gelmez.

çeşitli yerlerden gelen korsan kullanıcıların ele geçirdiğini iddia ettiği fotoğraf pozlarıdır. paylaşmama karşılığında toprak talep ediyorlar. ayrıca merak ettirendir. eyvah yandı ana vatan, kahrolsun dava mı dedirtir, yoksa dava yolunda gurur kaynağımız mı olur bilemiyoruz.

ama dedirteceğini kesin olarak bildiğimiz bir şey var.

(bkz: portakalı soydum yoldaş benjamin'e koydum)

uykuluyum fazla üstelemeyin.

hayvanlara iyi davranan insanlar. en başta bu..

(bkz: gariban)
üniversitede arkadaşlarla çorbacıya gitmiştik. öğrenciyiz, paramız kısıtlı. adam çorbayı getirdi yanında da ekmek. önce sepetteki ekmek bitti. sonra ikinci sepeti istedik. onu da yedik ama yok, doymadık. hepimiz birbirimize kızıyoruz "yeter artık doy" diye ama ekmekler gelince hapur hupur yiyoruz. neyse, utana sıkıla üçüncüyü de istedik. açıkçası onu da yedik. sonra yine utana sıkıla hesabı ödemeye gittik. ödeyip uzadık oradan.

yanisi parasızlık itiyor bu durumlara. yoksa gider kebap yerdik, napalım mercimek çorbasını.
buradan çorbacı abiye teşekkürler, kolay gelsin demek istiyorum. *

göklerin tanrısı. yunan tanrılarının atasıdır. gök baba olarak bilinir. genelde kıvırcık saçlı, sakallı ve kaslı bir adam olarak resmedilir. gaia'nın oğlu ve kocasıdır. yüz elliler, titanlar ve kiklopların babası; olimposluların dedesir.


yüz ellilerin yüz eli ve elli kafası vardı.


titanlar, yunan mitolojisindeki efsanevi altın çağ sırasımda dünya'yı yöneten tanrı ırkıydı. 12 tanrıdan oluşuyorlardı.
kikloplar yüzünde tek gözü olan dev yaratıklardı.


aynı zamanda kanından yaratılan devlerde uranüs'ün çocukları sayılabilir.
uranüs güçlüydü, saygın bir tanrıydı ama kötü bir huyu vardı. titan çocuklarını bütünüyle midesine indirirdi. diper çocuklarını da kilit altında tutardı. evlatlarını çok seven gaia bu duruma çok üzülüyordu. bir gün gaia kronos'u yani satürn'ü doğurdu. bir kafa parçasını kundağa sarıp ham yapması için uranüs'e uzattı. tam tahmin ettiği gibi uranüs kundağı kontrol etmeden mideye indirdi. uzun yıllar kronos'u sakladı gaia. artık canına tak ettiği sıralarda uranüs'in hizmetine verdi kronos'u. ve bir gün kronos'a bir tırpan verip uranüs'ü durdurmasını söyledi. kronos uranüs'ün şarabına uyku iksiri döktü. uranüs baygıngen kronos babasının penisini kesti. penisinden çıkan meniyle hamile kalan gaia ilerleyen günlerde afrodit'i doğuracaktı. penisinin kopmasıyla midesindeki tüm titanları kustu uranüs. kronos uranüs'ü sürdü ve yeni bir sayfa açıldı.
aynı zamanda masmavi, buz devi bir gezegendir uranüs.

biz allah yolundayız demektedir.
mübarek bir yazar, allah kabul etsin bize de dua et muhterem.

ihsan oktay anar tarafından kaleme alınan tarihi roman. muhteşem bir anlatıya ve finale sahiptir. ayrıca osmanlı zamanının denizciliğine dair belki de bir ders kitabından daha çok şey anlatır. bu yönden de yazarın detay ve kelime dağarcığı bilgisine şaşırmadan edemezsiniz.

bir de oldum olası çok ilgimi çekmiştir:
(bkz: dairesel zaman)
(bkz: döngüsel evren)

anısı olan,insana bir şeyler hatırlatan,kimi zaman tebessüm ettiren kimi zaman da gözyaşı dökmemize bile sebep olabilecek kadar bizim için değerli eşyalardır.anı kutumda sakladığım her şey buna dahil aslında benim için ama birkaç sene önce babamın bana hediye olarak aldığı kar küresi ve anneannemle dedemin bundan yaklaşık 50 yıl önce evlendikleri gün çekildikleri o orijinal fotoğrafın yeri apayrıdır bende.

bir ülke nasıl bu kadar berbat yönetilir sorusunun onlarca yanıtından biridir.

her türlü ayrımcılığı yapmakta sınır tanımayan insan türünün cinsiyetçilik ve ırkçılıktan önce çağlar boyunca yaptığı türcülüğe verilebilecek en alâ örneklerdir. köpekler, katırlar, eşekler, horozlar, kurtlar, kuzular... dünyayı anlamlandırmaya çalışırken günahlarını aldığımız biricik tabiat dostlarımız. dilimize çekidüzen vermenin vakti geldi de geçiyor. türcülük de diğer ayrımcılıklar gibi muhakkak kınanmalı.
ilgili kaynak

örnekler:
eşek hoşaftan ne anlar.
itle yatan bitle kalkar.
katıra (eşeğe) cilve yap demişler, çifte (tekme) atmış.
it derisinden post olmaz.
katıra baban kim demişler, dayım at demiş.
kaz kafalı .
köpeğe dalaşmaktan çalıyı dolanmak yeğdir.

(bkz: kırık değildir kırık olsa duramazdın)

sürekli "ben demiştim" diyenlerden hiç haz etmiyorum. dedin de erdin mi?