en azından 4-5 yıl gibi bir süreyi kafa sözlüğün devirmesi gerekiyor.

bu arada ekşi sözlüğün yaptığı hataları yapmaması gerekiyor..

bizlerin katkısı da epey önemli. birbirimize saygı duymalıyız, kutuplaşmamalıyız.

insanları ötekileştirmemeli ve linç etmemeliyiz..

sözlük yönetimi de aynı şekilde planlı programlı hareket ederse gün gelecek kafa sözlük çok büyük bir cazibe merkezi haline gelecektir.

kuma işemiyorum

gereksiz samimiyetlere girmeden işimize bakalım kardeşim boş muhabbete gerek yok sana ayıracak fazladan 3 saniyem yok anlasana.

gözünüz bu hale geliyor, ve canlı yayında annenize bağırabiliyorsunuz çok okuyunca. ama 2010 doğumlu olmanız gerekiyor.

hamdım, piştim, yandım.

yazarların neden evcil hayvan bakamadıklarına dair sebepleri paylaştıkları başlıktır. benimki evde 2 adet z kuşağını doyurmaya çalışmamdır. allahım ne yerse yesinler, neden bu çocuklar 1 saat sonra hiçbir şey yememiş gibi açlar hiç anlamıyorum. son zamanlarda okulların da tatil olması ile birlikte sürekli yemek pişirdiğimden dolayı sadece mutfak masrafları için çalışıyormuşum gibi hissetmeye başladım. akşam yemeği sonrasında acıkmaları halinde farklı bir yemek yapamayacağıma dair kural koydum ama bu sefer de yemek yapmayı öğrendiler.* gece yarısı mutfaktan gelen tost, sucuklu yumurta vs. kokusuna uyanmak, benim için şaşırtıcı değil. böyle bir ortamda bir de evcil hayvan bakacak param yok açıkçası.

yemek yememek.

kilo vermek ve kiloyu korumak konusunda her zaman devamlılık sağlanamıyor. kısa zamanda hızlı biçimde verilen kilolar daha sonra fazlasıyla tekrar dönebiliyor. kişi 15 kilo vermişse 20 kilo geri alıyor ve her seferinde 5 kilo daha eklemek gibi bir durumla karşı karşıya kalıyor. bu kısır döngülü duruma da yoyo sendromu deniyor.

bilimin önemini anlamayan toplumlarda rastlanan durum.

sanat önemsiz mi? tabi ki değil. bilime önem verip sanata boş vermek de olmaz. fakat dünya çapında söz sahibi olmak için önce bilim gerekir her zaman.

insanlar ev geçindirme derdinde, bilimi falan gören yok diyoruz. fakat bilimle uğraşan bir toplum olmak için cehaleti de, ev geçindirmek için bu durumlara düşmüyor olma evresini de çoktan atlatmış olmamız gerekiyordu zaten.

bugün insanların bu durumda olup da kafayı kaldırıp bilime bakamıyor olmalarının nedeni, "meleklerin bacaklarına bakılıyor" diye rasathaneler yıktırılırken, köy enstitüleri kapatılırken seslerini çıkarmadıkları gibi, yapılan bu eylemlere bir de alkış tutmalarıydı. cehaletlerine giden yola koyulan her taşa mutlulukla destek verdiler. bugün de bu tavrın değişmediğini görüyoruz.

bu ülkenin, bizi bu noktaya getiren şeyin bilimden uzak kalmak olduğunu hiçbir zaman anlayamayacağını düşünüyorum açıkçası.

çok keyifli tanımları olan yazar. imla kurallarına da uyuyor, daha ne olsundur.* önerileri doğrultusunda, kaktüs yetiştirebilmeye dair içimdeki umudumu arttırmıştır. ilgi alanımdaki filmlere yönelik yazdığı tanımlarını okudum, izlemediğim filmleri de sırayla izleyeceğim. umarım bir film başlığı altında karşılaşırız demek istediğim yazardır. tanımları daim olsun...

siyasetçi de denmektedir.
devletin etkinliklerini amaç, yöntem ve içerik olarak düzenleyip, gerçekleştirme aşamalarını yürüten kişilerdir.

ülkemizde geneli yalancı olarak bilinmektedir.

malum kişinin resmini de bastırmam gerekir öyle olursa, ama yok o zaman silivriye gönderilirim.
neyse yapicam ben bunu.

lucifer bende. geri almak istiyorsanız söyleyeceğim miktarda karma puanı istediğim yere getireceksiniz. tekrar ararım ve yeri bildiririm daha sonra.

edit: ben de öyle düşünmüştüm *

çok güzel bir eser olduğu için seslendiren her kim olsa da dinlenir.

geçen bayramda bazı dangalakların "meclisin açılmasıyla çocuğun ne alakası var?" dediklerine şahit oldum.

cevap vereyim, bir alakası yok. sadece atamız bu bayramı çocuklara armağan etmiş. çocuklar mutlu olsun demiş. zorunuza gidiyorsa kutlamayın. çocuklara değer vermiyorsanız kutlamayın. umrumuzda değil. geçmiş ve gelecek bütün bayramlarımızı kutluyorum.

411 gündür tiyatro sahneleri kapalı. sanatçıya destek verilmedi.
allah rahmet eylesin bizim mahlas öldü.

aynı ismi taşıyan, çok farklı türlerde iki güzel parça:

bermuda sahillerinde, elimde martini bardağımla bir şezlongda uzanmışım. kafamda koca bir hasır şapka, bacak bacak üstüne atmış keyif yapıyorum. hafif, tatlı bir rüzgâr eserken gözlerimi kapatıyorum.

tam o esnada koca bir gürültüyle bir grup çocuk yanımdan koşarak geçiyor ve beni ıslatıyor. güneşten sıcacık olmuş bedenime değen su damlaları anında buharlaşırken bir anlığına ürperiyorum.

ürperiyorum çünkü 2 metre ötemde türk bir aile var, çocuklar da onlarınmış. gürültülerinden, haylazlıklarından anında kafam şişiyor. "burada da mı buldunuz lan beni!" diye, hiç de kibar olmayan bir biçimde söylenerek kalkıp oradan uzaklaşıyorum.

hayalimde bile rahat yok. yazıklar olsun size!