verdiğimiz karma puanlar iade edilecekse desteklediğim kampanyadır. yok iade edilmiyorsa da kendimizi diğerleri için feda etmiş olalım..*

adam tutuklanmis ,ev halkı nerde yaşayacak şimdi karda kışta bir dusunsenize . çok zenginlermis gibi mi görünüyor o eve bakinca. noldu yani evi yakınca mahallelinin malligi.adamı bulun adamı yakın.

yaşıtım olan insanları geçtim benden küçük olanlar tarafından bile ciddiye alınmadığım için lanet ettiğim özellik, keşke herkes yaşında gösterse ve dünya çok daha iyi bir yer olmaya başlasa. bir de buna minyonluk eklendiğinde, sinirlendiğiniz zaman bile elinde bıçakla gezen civcive dönüşüyorsunuz ve ciddiye alınma oranı eksilere düşüyor.

amin maalouf tarafından yazılan 1996 yılında yayımlanmış kitap. türkçeye yapı kredi yayınları tarafından kazandırılmıştır.

kitabın yazarının en sevilen kitaplarından biri olan semerkant'ı yıllar önce okuyup derinlikli bulmuş, sevmiştim. fakat bu kitap beni tatmin etmedi. konusu fena sayılmaz, akıcı da bir kitap fakat sıradan. okurken zülfü livaneli okuyormuş gibi hissettim. çok farklı etnik kökenlere ait bir ailenin hikayesi olması garip olmuş. hıı bu türk ermeni ile evlensin, şu yahudi ile evlensini rastgele seçmiş yazar. ticari kaygıyla sığ bir konu ele alınmıştı. okumasam da olurmuş dediğim kitaptır neticede.


.

hikaye kısır bir döngüde kalıyor. semerkant havası vermiyor ne yazık ki.

hayyam rubailerinden yola çıkarak tanıştığım, mutlu olma felsefesidir.
biraz da uzmanının kaleminden alıntılayacak olursak:
epiküryen felsefede insan huzur ve mutluluğu için varoluşu üzerinde düşünmeli, emek harcamalı, hayatına anlam kazandırmalıdır. boş ve umarsız yaşamak, amaçsız bir hayat sürmek iç huzursuzluğuna yol açacak bu da kronik mutsuzluğa sebep olacaktır. paylaşılmayan zenginlik, özgürlük içinde yaşanıp değerlendirilmeyen para, mal, mülk, kendinle ve dostlarınla fikir alış verişinde bulunup, düşünsel katkıda bulunmadan düşüncesizce, boş bir yaşam huzursuzluğu arttıracaktır.
daha ayrıntılı okumak isteyenler için buradan

uzaktan seviyorum seni
kokunu alamadan,
boynuna sarılamadan
yüzüne dokunamadan
sadece seviyorum

ööyle uzaktan seviyorum seni
elini tutmadan
yüreğine dokunmadan
gözlerinde dalıp dalıp gitmeden
şu üç günlük sevdalara inat
serserice değil adam gibi seviyorum
öyle uzaktan seviyorum seni
yanaklarına sızan iki damla yaşını silmeden
en çılgın kahkahalarına ortak olmadan
en sevdiğin şarkıyı beraber mırıldanmadan
öyle uzaktan seviyorum seni
kırmadan
dökmeden
parçalamadan
üzmeden
ağlatmadan uzaktan seviyorum
öyle uzaktan seviyorum seni;
sana söylemek istediğim her kelimeyi
dilimde parçalayarak seviyorum
damla damla dökülürken kelimelerim
masum beyaz bir kağıtta seviyorum
cemal süreya

aslında herkesi en çok korkutan budur.
ayni zamanda sende önce/ ve senden sonra dünya olarak da degisilebilir.

amerika'nın ilk kadın dışişleri bakanı (bkz: madeleine albright) denen insan müsvettesinin sözüdür.
kendisi dün itibarı ile katletttiği o 500 bin çocuğa hesap vermek üzere bu dünyadan ayrılmış.
gebersin, ateşi bol olsun.

şeytanarabası

saat olması elzem açıklama. ama gün de olabilir şu cevapta sonra...

dipçe: başta başlık yanlış zannedip düzeltmek üzere geldim ama bastım kahkahayı.

insanın arada bir kendini kaptırıp çaba göstergesi geliyor. sonra ne için çaba gösterdiğini görünce bu kez bir gülme* geliyor. sessizce uzaklaşıyor.

saçma sapan tanım giren tüm yazarlar, önderiniz psg olsun.

birden bire dizlerimde oluşan ağrı ve hareket kısıtlılığı ile kendini belli eden hastalığım.

bir kısır döngü hastalığıdır aynı zamanda. doktorum söylemişti, ağrım var dedikçe oturursan ağrın geçer ama hastalık şiddeti artar.
gerçekten de hastalığın en iyi ilacı yavaş ve sakin şekilde miktarın yavaş yavas artırıldığı yürüyüşler.

mevsim değişikliği ve buna bağlı ayakkabı değiştirmek, ani bir hareket, ağır taşımak, benzer adım sayısında hep aynı yolu yürüyüp de bir iki gün daha fazla ve yorucu bir mesafeyi yürümek, kilo artışı ve ya azalması, ağır taşımak.... bunların her hangi birisi ya da bir kaçı ağrılara neden oluyor. dizimin birisi şişiyor. 10 adımlık mesafeyi yürümek ızdırap haline gelebiliyor.

işte o zaman anlıyorum ki içeride yine bir şeyler yer değiştirdi, kırıldı parçalandı ezildi, yaralandı vs. o acının kuvvetli ve yaranın taze olduğu zamanlar bir günü bitirmek gerçekten çok zor. birden bire ağlama hissine kapılıyorum.
işte hastalığın kendimce atak anları ismini koyduğum dönemlerde günde 2-3 kez buz kompresi uygulamak, lodine gibi iltihap giderici ilaçlar içmek ve stressiz günler geçirmeye çalışmak gerçekten çok işe yarıyor. bir de gün içerisinde fırsat buldukça esneme, gerinme hareketleri yapmak ve akşamları bir müddet yerde sırtüstü yastiksiz yatarak vücudun kendi formunu almasına yardımcı olmak.

son olarak da 2 aydır sabahları aç karnına (geceden suda beklettigim ) bamya tohumu tüketiyorum. bu tarz ot sap işlerine pek kafam basmasa da çevremde o kadar çok kişi tavsiye etti ki, bakalım hadi inşallah...

yeni bir şehir, yeni bir cadde, yeni bir mahalle, yeni bir adres, yeni bir muhtarlık, yeni komşular, yeni insanlar...
alışma süreci isteyen yeni ve farklı bir hayat.

''uzun zaman önce, xu ailesinin ataları sadece bir tavuk beslerdi. o tavuk büyüyünce kaz oldu, kaz kuzuya döndü ve o kuzu öküz oldu. ailemiz böyle zenginleşti." babamın sesi fısıltıya dönmüştü. bir kaç dakika sustu ve sonra tekrar devam etti: "sıra bana geldiğinde, xu ailesinin öküzü kuzuya döndü, sonra kuzu eridi kaza döndü. sıra sana geldiğinde, kaz tavuğa döndü ve şimdi bir tavuğumuz bile yok."

merak.
acaba bu mükemmel yazarın başka hangi kitapları var?

ulu çınar ağacı.

bu görsel buraya cuk diye oturur bence. şuraya koyayım o zaman;


edit: bazıları görselini kaldırmış. iyi de benim görselim sap gibi ortada kalmış ya. neyse illa ki görsel paylaşacak olanlar vardır ben yine de silmeyeyim görselimi.