babayla olan ilişki

inişli çıkışlı. birbirimizin huyuna gitmeye çalışıyoruz bu ara.

benim için olmayan desek daha doğru olur.

bizimkisi eğlenceli. odadan odaya mesajlaşmalı. komikli post atmalı.

küçükken korkardım babamdan, sert bir adamdı, kızıp bağırmasa bile gözlerinden anlardık kızdığını. o yaşlandıkça yumuşadı, ben yaşlandıkça ona ne kadar benzediğimi farkettim.

babalarınızın kıymetini bilin dostlar. giden geri gelmiyor, gidince de bir sürü pişmanlıklar bırakıp da gidiyor. babalarınızın kıymetini bilin.

genelde ben söylerim babam beni dinlemez sonra beni dinlemediğine pişman olur yine bir konu da fikrimi alır yine dinlemez hep böyle gitti.

aşktı bizimkisi, ölürdüm hatta öldürebilirim onun için. arkadaşımdı, koluma takıp gezerdim. çok yakışıklıydı, becerikliydi, öğretmeni, müzik öğretmeni hem de. allah herkese böyle baba kız ilişkisi nasip etsin.

mesafeli olunan bir ilişkiydi bizimkisi. gülmenin yasak olduğu ağlamaya ise izin verilmeyen bir ilişki.

hiç iyi değil.

sık sık rüyalarıma geliyor. rüyamda, sanki sekiz ay önce yaşama veda bile edemeden göçüp gitmemiş, bir yerlerde saklanmış sonra ortaya çıkıvermiş. öyle kırgın öyle deli bir hasretle sarılıyorum. hatta bir keresinde ankara'ya gittiğimizde, o gittikten aylar sonra satılan çok sevdiği arabasını tam da evinin önünden geçerken görmüştüm de kalbim göğsüme sığmamıştı. meğer alan kişi de o civarda oturuyormuş. fakat rüyama göre o arabayı da hep o kullanıyormuş. neden kaybolup gittin, diye soruyorum durmadan. yüzünü çeviriyor sadece...

öyle işte, gündüz aklımda, gece düşümde...

her baba baba olmuyor maalesef...
her baba kıymetli değil ama bi yerlerde size baba şefkati gösteren fedakar ve cefakar birileri varsa onların kıymetini mutlaka bilin...

babayla olan ilişkinin çok önemli olduğunu büyüyünce anladım. kötü bir babam yoktu aksine canım bir şey çekse alırdı. giysim yoksa temin ederdi ama bir kere bile kocaman sarılmadı. o sarılmaya büyüdüğüm zaman ihtiyacım olduğunu anladım. insan bazen kocaman sarılmak istiyor babasına, sevildiğini duymak istiyor ama geleneksel bir baba olmaya zorlanan babalarımız da sonunda bizi eksik bırakıyor. kimi baba çocuk ilişkisinin yanında eminim ki benim derdim hiçbir şeydir de ne bileyim yine de içimi dökmek istedim

iki kız kardeşiz.babam anneme göre her ikimizde duygularını belli etse de önceliği her zaman kardeşim olmuştur. taa ki ben göreve başlayana kadar.
ne zamanki atandım evimden kilometrelerce uzakta bir dağ köyünde yaşamaya başladım babamda işler değişti.40 yaşında boyu kadar oğlu olan bir anneyim. çocuk sever gibi sever beni babam yolda sokakta gördüğü zaman sarılır öper koklar elalem konu komşu umrunda olmaz ufacık kızı olurum ben o an, canım babam.

arada bazı aile yemeklerinde karşılaşıyoruz...

kötüdür.

dün leptopta geziniyordum. dalmışım. saat gece 2 falan. derken babam gördü. bir sürü laf etti. halbuki 10 dakika sonra kapatacaktım. bir sürü de laf söyledi. neymiş, bu saatte leptopta ne işim varmış vb. o kadar bağırdı çağırdı. onun yüzünden o gece uyuyamadım.

kimse baba candır ayaklarına falan girmesin. sürekli çocuğunu aşağılayan, onun onurunu kıran babalar da var.

gut nays.

beni allah yoluna davet eden, beni musibetlerden korumak isteyen, eskiden, geceleyin tam da cem yılmaz'ın anlattığı gibi, elinde çokonatlarla, tatlılarla, dondurmalarla gelip, beni uykumdan dahi uyandırmış, bak sana tatlı aldım, bak sana gofret aldım demiş, bir yaşıma kadar ver bir öpücük diyen, şimdilerde, oğlum 200'le gidiyorsun, vitesi hiç küçültmüyorsun, bu motor bir gün araz verir diyen, sevgili bir babam var.

bana, alkollü geleceğimi bildiği gecelerde, portakal ve mandalina suyu sıkar, iç öyle yat alkolü temizler, der.

cânım. allah gölgesini eksik etmesin.

anneyle olan ilişki.

sıfır sıfır sıfır elde var sıfır.

sevilmeyen bir şeyler vardır ortada. böyle mesafe gibi. yanındadır. dibindedir ya. mutfakta su içiyordur.
bilirsin, hayatını öylesine yaşıyordur. sabah evden çıkıp akşam gelir. yalnızdır.
üzülürsün onun için ama o üzüldüğün insana yanaşamazsın. şöyle doyasıya sarılıp babam sen üzülme diyemezsin mesela.
oysa küçük bir çocukken, elinden tutup seni ne güzel gezdirirdi. ne kadar hayat doluydu. şakalar yapardı.
durup dururken kalkar oynardı kendi kendine neşelenip.bu saçma huyunu ondan aldığını farkedersin.
misafir geldiğinde hevesle hazırlık yapan, gidip balık tutan, sofra kuran neşeli adamı düşünürsün.
gülümseyen, kahkaha atan, özel günlerde annene çiçek almadan gelmeyen...
sonra gerçek hayat... şimdiki zaman...
sırf iki kelime konuşmak için sana saçma sapan şeyler sorar bazen. seni sever bilirsin.
senin için yaşadığını söyler.
o hayat dolu adam kendini bırakmıştır artık.
üzülürsün.
babasıyla iletişimi harika olan insanlar görürsün. sarılıp fotoğraf çeken, beraber plan yapan.
babasını kaybetmiş ya da , ama hep anılarında babayla güzellikler olan.
senin son on yılda babanla iki fotoğrafın vardır. birinde, kameraya bile bakmıyordur.
bir gün artık olmadığında, ölümünden çok onunla yaşayamadıklarına üzüleceğini düşünür daha çok üzülürsün.
ailenin çocuğu değil,çocukları için endişe eden büyüğüne dönüşmeye başladığını o gün anlarsın. ona benzediğini görürsün.
şakalar yapan, etrafını neşeye boğan sen de onun gibi olacağını hissedersin.
büyüdükçe onu daha da iyi anlarsın...

breaking bad falan izliyoruz öyle bi ilişki.

çocuğun hayatını fazlasıyla etkileyecek olan ilişki.
aynı evin içinde 2 yabancı gibi yaşayan baba-çocuk çok var. çocuk anneyle ister istemez daha yakın bağ kuruyor. ancak özellikle erkek çocuklarının tökezlememesi adına babasıyla iyi bir ilişkisi olması gerektiğini düşünüyorum.

çok şanslı olduğum bir ilişki türü bu. açıkçası sanal alemde vakit geçirdikçe insanların ne kadar babasının yanında babasız büyüdüğünü algıladım diyebilirim.