babayla olan ilişki

baba konusunda şansız olanların üzüldüğü konudur. maalesef babam var ama sadece isim olarak başka bir iletişim beklemek çok olur.

bu ne yaman çelişki?

babasıyla arası iyi olanlar bence bir sıfır önde
burdan babalara sesleniyorum özellikle kız cocuklariniza bir nebze daha ılımlı olun..

bazılarının tuhaftır.
bir gün ilkokul arkadaşımla onun arabada geziyoruz babası aradı, telefon müzik sistemine bağlı, telefonda arkadaşa “seni şikayet ettim” diyor, sövüyor, “plakayı verdim polise, hadi şimdi napıyorsun bakalım ak..” falan saydırıyor, sövüyor. durduk yere. adam alkolik. yine kapışmışlar bunlar. bizde çok fenayız.
arkadaş da babasına “baba” diyor “balkona çık, arabayı ateşe vercem şimdi sende izlersin. beş dk sonra balkona çık.” diyor.
öyle bir ilişki yani..
bazıları şanslı doğmuyor..

babanızın, babasıyla olan ilişkisi nasılsa sizinle de öyle olur/olacaktır çok yüksek ihtimalle. istisnalar olabilir tabi ki ama genelde bu kaide bozulmaz. ama babanızın babası erkenden yani babanızın bebek/çocuk/gurbetteyken vb vefat etmişse "örnek alabilecek babası olmayan bir baba" ile karşılaşacaksınız demektir. ilkine göre çok risklidir tedbir almanız/ hareketini tahmin etmeniz ya da manipule etmeniz zolarşır. kötünün iyisini şimdiden yazayım; gençliği ziyan olmuş bir çocuk ve pişmanlık duyan bir babanın olması.
bu kadar şeyi yazmamın sebebi bu zinciri önceden.fark edip kıracak olan sizsiniz. yani bu yazıyı okuyorsanız sizin zaten yanmış olma ihtimaliniz yüksek. ben çocuğunuzu kurtarmanız için yazdım.
yok illa ki kitap önerisi isteyen arkadaşlar için; zor bir ailede büyümek adlı kitabı tavsiye ederim zinciri parçalamak için.

babasının prensesi ve her küçük kızın kahramanı olmayan bi ilişki türü bizimki. küçük yaşlarda çalışmaya zorlayıp el altında ezilmemize sebep olan, ciğeri beş para etmez insanlardan sürü gibi laf yiyip yine de çalışmak mecburiyetinde koyan bi ilişkiden bahsediyorum. evet evet.. en ufak bi hatanızda sizi yerin dibine sokup çıkaran bi babayı anlatıyorum sizlere. iş yerinde sorunlar yaşayıp hıncını döverek çıkartan, bazen de keşke eliyle dövse de diliyle bu kadar yaralamasa dediğimiz bi ilişki. ben babama hiç canım babam diyemedim mesela, doya doya babacığım diyerek seslenemedim. imreniyorum.. hani kız-baba ilişkilerine de değil, erkek çocuklarını öpüp koklayarak seven babaları bile gördükçe hep için için ağladım. ama alıştım sanırım. kendimi çok güçlü yetiştirdim sanıyordum hep. ta ki bi erkeğin peşinden sevgi diye koşup kapılarında kırıntı sevgiler için ağladığımı fark edene kadar. babama beni dövdüğü veya bana sövdüğü için değil ahım. beni ufacık sevgilerin peşinden koşturduğu için. hep bu yüzden kinim de nefretim de ona karşı diri kalacak. en büyük travmalarımın sebebi babamı sevmek için çok çabaladım. görülmedim. fark edilmedim. olsun. zaten beni daha kimler kimler görmedi, sevmedi sayesinde.

sayende baba.
zaferini kutla.

burayı günlük gibi kullanıyordum. bu yıl gerekli özeni gösteremedim ama makul nedenlerim vardı.

babam emekli olalı oldu bayağı bir. eh evde beraberiz genelde. birbirimizi oyalayacak şeyler bulmaya çalışıyoruz. hepimizin adapte olması gereken bir süreçmiş.

o altyazılı izleyemiyor ben de dublajlı izlemeyi sevmiyorum. kendimizi bu yüzden türk dizilerine verdik. aklınıza gelebilecek her türlü diziyi izliyoruz.

bazen sürekli birbirimizi gördüğümüzden çok sıkılıyoruz ama seviyoruz birbirimizi. çünkü babiskomuz tatlı bir adamdır. temizlikte asla yardım etmiyor ama olsun akşam çok meraklısı olduğu perdeyi çeksin yeter.

babam benim taşkınlıklarıma ses çıkarmıyor diye hep ona karşı şımarıyorum umarım kırılmıyorsundur baba. bir de emekli oldun neden hala 5'te uyanıp takım elbise giyiyorsun?

eskiden her şeyin üzerinde tutardı, şimdi ise 2 aydır bir sesini duymuyorum gerçekten insan en çok babasına kırılıyormuş onda güvenini kaybediyormuş yaşayınca anladım.

aynı evin içinde farklı kıtalardayız baba.

buraya gelip babam hakkında çok güzel şeyler yazmak isterdim. ama o benim bu hakkımı elimden alalı çok uzun zaman oldu. iki yabancıyız sadece. ben asla babasının prensesi olamayacağım. ve o aynı evde kızını tanıyamadan ölüp gidicek.

maslahatgüzar seviyesinde olan ilişkidir.

babama kilo mu aldim diye sordugumda hayir sacmalama ne kilosu bakimsiz tarzana donmussun dedi gecenlerde. bu onun lugatinda cok zayifsin ve cok guzelsin demekmis.(ne alakaysa) duydugumda anlik bi sok yasamistim ölüyodum. bi anda oyle denir mi ha!!???!????!???? ne varsa eskilerde var diyolar ya sanirim yok ya. bu eskilerde hicbisi yok. insan arada bi lovebombing yapar dimi. nerdeee. neyse kisaca iliskimiz boyle birbirimizi anlamaya calisiyoruz diyelim

benim ki vefat etti onbeş yıl önce. yeni yeni aynaya bakınca, bir duruşumda, oturuşumda kalkışımda sanki onu görür gibi olmaya başladım. hayırdır diyom. az biraz da kaygılanıyom. ne oluyor bana böyle diye. ha yaşarken rahmetlinin ne oturuşunu ne kalkışını ne de duruşunu beğenmezdim. acaba ben yeni yeni kendimi beğenmez olmaya mı başladım? garip bir his bu

ekrem ayrı eve çıkmayı düşünüyormuş!

varlığı ile yokluğu bir.
varlığında olmasa keşke dersin. yokluğunda da aramazsın.

müthiştir.. öldüğü gün kumsalda after parti düzenlemezsem namerdim.

“sometimes it is a big dick competition.”

logan roy

hayatınızın nasıl devam edeceğini belirler.
babam var ama yok. baba sevgisi nedir hiç bilmedim, ihtiyacım olduğunda sarılabileceğim, sırtımı yaslabileceğim, güvenebileceğim bir babam hiç olmadı ve bu beni o kadar güçlü bir insana çevirdi ki..
her şeyi kendi başıma yapmaya, kendi kendime atlatmaya, her şeye yetişmeye çalışmaya o kadar alışmışım ki, paylaşmak, güvenmek ne demek öğrenememişim. hiçbir işi başkasına emanet edemiyor, hiçbir derdimi kimseyle paylaşamıyorum. ironwoman olmaktan çok yoruldum.

babam kendinden nefret ettirmek için bir hayli çaba sarf eden bir adam. nispeten başarılı da oldu.