babayla olan ilişki

arar beni hep.

gelmiyor musun oğlum? der, şimdi gidip sarılmak gelir içimden, babama hiç sarılmadım ben, çok sever beni, ben de onu.

yatmaz ben eve gitmeden, eve girmeden, uyumaz, gece 3 olsa, bekler beni, ben babama çekmişim, babamı çok seviyorum.

aramız iyi.

(bkz: 404 not found)

yaşarken iyi değilse öldükten sonra daha iyi oluyor. her aklına geldiğinde ah ah diyorsun

bizimkisi bir aşk hikayesi.

evet bundan daha iyi açıklayamazdım sanırım. çocukken annemi ne kıskanırdım fjkghd. düşünüyordum ki annem olmasaydı babam benimle beraber olurdu jkhgj. aralarında yatmaya kadar gidiyordu bu halim. hala çok seviyorum ve sevgimiz karşılıklı.

bayılıyorum ona. hayattaki tek rol modelim. görüntü olarak annemin bire bir kopyası olsam bile huylarım kesinlikle babam olmuş. * tam bir babasının kızıyım yanim.* ben böyleysem babamı düşünün jfghj.

bir 5-6 ay konuşmadık geçen ramazan bayramında barıştık işte. biraz gelgitli ilişki bizimkisi babam gerçekten iyi adam ama bazı konularda hiç anlaşamıyoruz

düneyin rahmetli sakıp sabancı'nın sözleri beni çok etkilemişti, geceleyin 3 sularında babama vidyosunu atmıştım.

artık aklı yerine geliyor gibi inşallah.

tayyip -1.

uyanmıyor musun? dedi. lakin nasıl uykum var. son zamanların en akşamdan kalma haliyim.

seni bırakayım." dedi. babam beni çok alkollü zamanlarımda muhakkak işe götürür, bazan arar gelim seni alayım istersen der çok geçe kaldığım geceleri. güvenmez yıllardır bindiğim taksiciye bile. bana da güvenmez. düşerim ederim diye.

ha diyeceksiniz niye baban sana servis yapıyor. ben araba kullanmıyorum. kullanmağa da niyetim yok. isteğim de yok, ilgim de yok. porş alacak param olsa havam olsun statü olsun diye almam. binmem. araba benim içim lüzumsuz.

bütün işlerim gitti aksi,
hey, dur taksi

sabah aynı asansördeydik ve havalandırma düğmesine bastı. köşeye sindi. yüzünü ekşitti.

gidince bir kahve iç." dedi.

kokuyorsun oğlum, sanki şişeyi açmış gibi kokuyorsun." dedi.

yav allahın adamı, gargara yapacak zaman bile bulamadım, bir bardak soğuk su içebildim, 1 saate kalmaz geçer bu tankerliğim, yiyeceğim içeceğim zaten, beni neden mahçup ettin?

ben zaten akşamdan kaldığım günlerin sabahı hiç konuşmam, nefes alıp vermemi dahi saklarım, belki insana alkol kokarım diye.

şeker atarım, sakız çiğnerim, evden çıkmadan evvel ağzımı 5 dakika yıkarım. tüm bunlara rağmen alkol kokmak nefes işidir. nefesimi yıkayamam ki. ne kadar güzel kokular sıksam da nefesimin temizlenmesi bir zaman alır.

alkol kokuyor derler, yine içmiş derler." dedi.

şimdi de cuma mesajı atmış. açıp okumayacağım. sabahtan belli etti, bugün beni herkes üzecek.

arkadaşım gibiydi adeta bir sorunum olunca yanına koşmaktan çekinmediğim, akıl hocam, merhametli mi merhametli bir melek diyebilirim kendisine ama bu sene öyle kırıldım ki ona asla sarılamayacağım bir yere gitti. toprak altında uyuyor diye düşünüyorum sadece ama yine de değişen bir şey yok cevap vermese de sağken bir bakışı dinlemesi yeterdi. dert ortağım olurdu gidiyorum ben anlamıyorum o beni dinliyor yattığı yerden bir gün yan yana geldiğimiz zaman bunlara çok güleceğimizi ve son anlarında canı yanarken ağladığı akıttığı göz yaşlarını düşünüp gene güleceğiz. o güne kadar o beni dinleyecek bende onun yanına gidip derdimi anlatacağım...

-alo
-tamam

çengel bulmaca.

babamın despot gözükmeye çalışması ama sadece bir bebek olması o kadar tatlı ki... babam ailenin en küçük bireyi ruh olarak böyle çabuk küsen bir çocuk. kardeşimle çoğu zaman köşemizde onun tatlılığına ölüyoruz.
çoğu zaman onla fikirlerimiz uyuşmasa da her zaman yanında olmamı hayal ediyor ben dünyaya açılmak istediğimi ne kadar dile getirsem de. gideceğimi anladığı zaman ise üzgün bir şekilde köşesine oturup oturuyor, “kızımı özleyeceğim. nasıl üzgün olmayayım?” diyor.
başka babaları bilmem ama benim babam en fazla 3 yaşında bir çocuk ruhuna sahip.

bizdeki ilişki türü, baba-oğuldan çok arkadaşlık ilişkisi gibiydi, iyi ki de öyle olmuş. aksini yaşamak istemezdim, seni seviyorum adam.

yaşlandıkça bir ponçikleşti ki anlatamam size. bal gibi oldu. çok çok güzel bir bağ kurduk. ergenliğimde daha soğuktuk ama şimdi beyazlayan kaşlarını boyamaya kadar yakınlaştık.

arada şakasına göbeğimi omzuna yaslayıp berberde gibi hissediyor musun şakasını bile yapıyorum. gülüyoruz.

bu aralar aşırı sinirlerimle oynuyor. ağzımdan kötü bir söz çıkmaması için kendimi çok ama çok zor tutuyorum. çok aşıktım babama ama o kadar soğudum ki üst üste yaptıkları yüzünden.. anneme de söyledim bu durumu. gerçekten iliklerime kadar hissettim bu öfkeyi.. yaptıkları yüzünden tek kızını kaybetmek üzere haberi yok. biraz daha sabrımı zorlarsa alacağım okulum bitince annemle kardeşlerimi yanıma o olacak. sabır dileye dileye sabır taşı oldum.. allah akıl fikir ihsan eylesin bu adama. kırkı geçmiş hâlâ baba olmayı öğrenemedi.. çok üzüyor bu durum beni..

sen şimdi ne olacaksın dedi, ziyan dedim. güldük. bir hastane soguklugunda samimi bir gülüşme idi. içinde kaybolan 10 yılı ve hatalar silsilesini barındıran bir gülüşme.

babayı anlamam için baba olmam lazımmış, anladım.

görmem
duymam
bilmem

bana sinirlendiği zaman gidip anneme bişeyler anlatıyor. beni adam yerine koymuyor. bi gün açılacam o olacak.

öyle bir ilişkimiz var ki, benim adıma kız istemesi gerekirken ben gittim ona kız istedim. üstüne bir de düğününü yaptım ve balayına yolladım. annem de ayrı bir olay aküğ. yahu ben evlat olmanın keyfini bile süremedim. sonra neden ilaçlar terapiler ile çılgın atıyorsun diyorlar! işte başlangıç noktası budur! sözlükte çocukları olan değerli yazarlarımız lütfen göz bebeklerinize ağır sorumluluklar yüklemeyin.
edit: bunların hepsi ergenlik dönemimde oldu. o zamanlar farkında değildim ama çok ağır travma olduğunu fark ettik. bunlar deprem gibi sinsi hareket ediyor!

kimle?