babayla olan ilişki

kendisini en son annemin cenazesinde gördüm.
4 dişini 2 kaburgasını kırmıştım.
sonra yüzüne karşı o öldüğünde mezarından kemiklerini çıkarıp kazanda kaynatıp kemiğinin suyuna tecavüz edeceğime dair yemin ettim.

sırf yeminimi tutmadan ölmeyeyim diye hayatta kalıyorum.

ay tahtaya vur tahtaya. allah başımızdan eksik etmesin.

annemle olan ilişkisi karadeniz gibi dalgalı. bir iyiler, bir kötüler ama bizimle süper. çok komik adamdır. dedikoduyu da pek sever. sessizdir, sakindir. bize karışmaz. bazen kızdığı oluyor fakat sonra hemen gönlümüzü almaya geliyor. daha demin çingene misiniz, siz medeniyetsizsiniz diye söylendi. evet, baba biz medeniyetsiziz. ne de olsa sen mezopotamya adamısın. medeniyetin beşiğinde doğmuşsun.* bazen kırılsam da var olsun. seviyorum.

cenazesine bile gitmedim.

kedi köpek gibi. fıtratlar tamamen aynı olunca çatışma kaçınılmaz oluyor.

aydıncığın anahtarı nerede?
anahtarlıkta
arabanın anahtarı nerede?
anahtarlıkta
hmmm ben oraya bakmamıştım...
şarabın hepsini içmişsin?
sen içmiyorsun
olsun dursun orada
baba beni niye rakibin olarak görüyorsun?

çok yüzeysel konuşmalar;
"geç oldu yat artık.",
"hep telefondasın bırak telefonu.",
"kahvaltı hazır mı?",
"ne içereceksin bize?"
"alo baba yemek hazır gecikir misin?"...
ve anlık vakit geçirmeceler;
"gel maydanozu sulayalım.",
"gel domates ekelim.",
"çarşıya gidiyorum istersen birlikte gidelim.",
"gel yürüyüş yapalım."...

#2324168
halen karışık.

14 yaşına kadar mükemmel bir ilişkimiz vardı. çok eğlenirdik. istanbul'un bütün tarihi yerlerini birlikte gezer bana anlatırdı. çok bilgili ve muzik zevki inanılmaz bir insandır kendisi. ne olduysa 15 yaşından sonra oldu. sürekli kavga eder hale geldik. öyle hakimiyet kurma gibi bir huyu yoktu ama onun istediği kararları vermediğim zaman tepkileri çok ağır ve agresifti ve çatışmalar başladı. hala tedavisini gördüğüm öfke kontrol sorununda payı maalesef çok büyük. 19 yaşında annem ile boşandıktan sonra resmen roller tam tersine döndü. o zamanlar bu kadar kötü durumda değildim. mantıklı bir karar verip evlenmesine vesile oldum. eşini istemeye ben gittim düğünü vs birlikte yaptık. evlendikten 6 ay sonra hayatımın akışının içine eden ve komple karakterimi değiştiren bir hastalık yaşadım. taburcu olduktan sonra ki süreçte destek sağlamadı bana maalesef. kardeşim doğduktan sonrada zaten artık kopma noktasına geldik. babamın dinleme huyu pek yoktur ve direkt suçlamaya geçer. 2.5 ay önce hayatımın 2.dönüm noktasını yaşadım ve kendisi ile irtibatı kestim. bugün tekrar aradım ve artık bana karşı daha hassas ve ne yaşadığımı anlayarak tepki vermesini ve biraz daha yapıcı olması gerektiği konusunda kendisinden rica ettim. bakalım bundan sonra ne olacak merak ediyorum. eskisi kadar agresif değilim. benim için bu son 3 gün psikolojik olarak çok zor geçti. konuşmak biraz iyi geldi. ölümlü dünya çünkü kimse ile dargın gitmek istemiyorum bu dünyadan. annem ile ilişkim toparlandı hatta en iyi dönemimizi yaşıyoruz. bu ayrılık süreci umarım ona ders olmuştur.

kartından harcama yaptıktan sonra vicdan azabı çektiğim için kendisini arayıp hal hatır soruyorum..

bir iyi bir kötü. insanları dinlemeyi pek sevmediği için bende genelde konuşmuyorum kendisiyle. aramızda telepatik bir iletişim var resmen.

mezar ziyareti.

merdiven gibi inişli çıkışıdır

babasıyla sağlıklı ilişkisi olan insan sayısı bu ülkede yüzde 1 bile değildir. hele kızsa cok cok daha dusuktur.

yavaş yavaş onun çocuk benim ebeveyn olmaya başladığımız ilişkidir. iyi ki vardır.

aklıma geldikçe ruhuna fatiha...

+ baba beni bu adresten alır mısın?
- özel şoförün müyüm ulan ben, o kadar para verdik. kendin gelirsin.

5 dakika sonra,

+ adresi ver eşşoglueşşek.

severim babamı. iyi adamdır.

babamla olan ilişkim hep kötüydü, genel olarak mizacını sevmiyorum. ama ortalıkta o kadar çok “daddy issues” muhabbeti geçti ki bu durumdan tiksindim, normalleştirdim. artık büyüdüm galiba, baya normal geliyor bana aslında çok da normal olmasa da. salla gitsin demek işe yarıyor, her şeyi travma haline getirmeyin.

hayatımda en sevdiğim en değer verdiğim ve kaybetmekten en çok korktuğum insan.