bilim insanlarının şarkıcılar kadar değer görmemesi

başlığa dışardan bakınca, jim morrison, münir nurettin selçuk gibi şarkıcılar ile einstein, tesla gibi bilimcilerin kıyaslandığı hissiyatına kapılabiliyoruz. fakat başlık insana değer yargısı denilen şeyi sil baştan ele almasına sebebiyet verebilecek bir başlık.

başlığı okuyunca ve yaşadıklarımızı düşününce aklıma şu söz geldi:

"her bilimkurgu filmi değer görmeyen bir bilim insanının inanılmayan sözüyle başlar."

neticede deprem oluncaya kadar kaçımız celal şengör' ü yakinen takip ediyordu ve dinliyordu ki?*

ayrıca 1 üstteki yazar arkadaşa da katılıyorum. şarkıcıları tanımıyorum. kimdirlər nedirler bilmiyorum ama bilim insanlarını tanıyorum hatta bazen kendi kafamda kapıştırıyorum.
tesla vs einstein gibi.

birileri gibi bir taraflarını sallamıyorlar ya da inanç üzerinden prim yapmıyorlar ondandır.

ülkede okur yazar sayısının az olmasından.

tabir yerindeyse bir örnek vermek istediğim başlık;
zeytin birçok faydası olan temel bir gıdadır, elmas ise sadece güzel parlak bir taştır.
insanlar zeytinin kilosu 200 lira deseler pahalı bulurlar,
ama zeytin kadar elmasa 2 milyon verirler.

"her bilim-kurgu filmi değer görmeyen bir bilim insanının inanılmayan sözüyle başlar." diye bir söz okumuştum. gerçekten de haklılık payı çok. onlara değer vermeli ve en az şarkıcıları dinlediğimiz gibi onları da dinlemeliyiz.

magazin gazetecileri derneğinin ödül töreni nobel ödülünden daha mı prestijli. bir şeyi kaçırıyorum ama neyi.

ülkenin yarısına azis sancar'ı sorsak o kim derler ama herhangi bir vasfı olmayan sosyal medya fenomeni'ni sorsak size hayat hikayesini anlatırlar.

insanlar telefon sayesinde hiç bir şeye odaklanamıyor. gidip bir şeyler araştırmayan beyin ise bir kaç saniyelik saçma sapan tiktok videolarına veya instagram videolarına bağımlı oluyor.

hiç nobel ödüllü şarkıcı görmedim.

günün sonunda bilim kazanıyor çünkü.

hangisi ben aşk acısı çekerken yanımda, tabi ki kötü günümüzde yanımızda olana değer vereceğiz.

sosyal medya ve geleneksel medyanın algı yönetimiyle alakalı.
geleneksel medyanın güç kaybetmesiyle eskisi gibi değil tabi.

laboratuvar masalarından kafalarını kaldırmadıkları içindir. sosyal mesafe ilişkiyi daha doğmadan önce öldürür. şöyle kafalarını kaldırıp bir insanlara göz atmayı denerler ise (biliminsanları yani) görebilecekleri kadar değeri de görürler kanımca..

kafa çalıştırılan ne değer görüyor ki bu görsün? sözlüğün hali ortada. azıcık beyin çalıştırmaya korkuyor insanlar.

bilim insanlarının işinin o kadar da halka hitap eden bir iş olmaması ile ilgilidir. allah rızası için kaç bilim adamı tanıyoruz da empati kuracağız? oysa şarkıcı dediğin sürekli göz önünde, draması var, magazini var. insanların idealize etmesinin de antipati beslenmesinin de çok daha kolay olduğu bir görünürlük.

benim şu anda sempati duyduğum tek bilim insanı david t booth onu da allah bilir ülkede 5 kişi tanıyoruz. tanıyoruz dediğim de makalelerini okuduk, nerden taniycaz yoksa? kendi alanında yolun kesişen insanı az çok biliyorsun. oysa yıldız tilbe, seda sayan öyle mi? her an bir yerden bir reelsı çıkabilir teoman'ın.

bi de entelektüel faaliyet göstereni az. toplumsal konulara yorum getireni az, tabi alanı sosyoloji, psikoloji falan olanları demiyorum. ha onları da bilimden de saymayan bi grup var zaten. einstein 'ın yaşadığı dönem itibariyle savaşla mavaşla ilgili bir sürü yazdığı söylediği bir şey var. ne bileyim darwin'in günlükleri münlükleri var. insan kimliğini de az çok görme imkanımız var. tesla'yı her seven sanki çok fizik biliyor da ondan mı seviyor? yaşam öyküsü ilginç geliyor insanlara.

oytun erbaş'tan bi rap parçası bekliyoruz diyenler yorumu beğenip kanalıma abone olurlarsa sevinirim..

çünkü size bu öğretildi.
özellikle 90lardaki o magazin haberlerinin her yerimize sokulduğu dönemler (çocuktuk farkında değildik tabi)
bir hastalığa çare bulanı çıkartmadılar ekrana ama boy boy tostumu yedim bekliyorum izledik günlerce...
heee dedik, demek ki bu değerli çünkü herkes onu yayınlıyor.

nobel ödülü 1,2 milyon avro. az mı?

bildiklerini anlatma konusunda çok mahir olmadıkları için olabilir. şarkıcıların işi sahne önünde olup, insanlara bir şeyler anlatmak, söylemek. sahneye çıktığı zaman eli ayağı dolaşacak bir dünya bilim insanı var.

diğer taraftan, bilim insanlarının popüler olmak gibi bir misyonu da yok. merak eden, ihtiyacı olan istese de, istemese de öğrenecek. halka hitap etmek gibi bir dertleri de yok. hedef kitleleri halk değil.

şarkıcılar popüler olmazlarsa aç kalırlar. işlerini yapabilmek için belli bir çevrede popüler olmalılar. bu çevre, yüz kişi de olabilir, yüz milyon kişi de. dolayısıyla, işi popüler olmak zaten.

şimdi, ben geyik amacıyla açılan bir başlığa neden böyle uzun uzun açıklama yaptım. çünkü, yoldayım ve yapacak daha iyi bir işim yok. evde olsaydım da, bu açıklamaları yapardım büyük ihtimalle. zira, işsizlik bir ruh halidir. çoğu zaman önüne geçilemez.

bilim insanı düşündürür, sanatçı bir şeyler hissettirir. * düşünmek de çoğunluk için yorucu bir şey. merak duygusu da olmazsa olmazı. o yüzden normaldir diye düşünüyorum. bak düşünmek dedim yine yoruldum.

ben şarkıcılar dahil neredeyse kimseyi umursamıyorum ki, insan işte hepsi neden daha çok değer veriyim ki, anam değil babam değil. magazinide hiç sevmem takip edenide anlamam, bana ne insanların kendi hayatından.ailemden ve yakın çevremden olmayıp değerli gördüğüm sadece içerik üreticileri var bir kaçtane o kadar onlar da bana keyifli vakit geçirmeme fayda sağladıkları için.