boşanmak

evlenmek kadar normal olan durum.

ülkemizde öcü gibi görülen durum. iki insan geçinemiyor ise boşanması gayet doğaldır, asıl anormal olanı boşanmamak için (evliliği kurtarmak diyorlar) çocuk yapmaktır.

ay aman 2 aldatıldınız, hemen boşanmak falan ne kadar ayıp şeyler...
gidip siz de aldatın.

evliliğin yasal olarak sona erdirilmesi durumu.

nakafa!!!
şunu net şekilde söylemem gerekirse evlendiğim gün karımın kulu kölesi olduğumu cümle aleme beyan etmiş sayarım kendimi.
saygımı, sevgimi korurum, hoşgörülü olurum. böyle bir yaklaşımım olursa zaten karım kişisi dünyanın en deli insanlarından biri bile olmuş olsa insanlık öğrenir benden. benimle beraber kötü özelliklerini de törpüler. niye boşanayım? niye didişeyim abi.
sevdim mi? sevdim.. beğendim mi? beğendim.. eeee?
tamam işte kardeşim uzatmaya gerek yok o zaman. bitti gitti. karımızın hizmetkarı olacağız. ötesi berisi yok.

ohohohohoyşşş.. erkek tarafı biraz alttan almayı, idare etmeyi ve sadık kalıp gönülden sevmeyi öğrenirse boşanmalar da azalır bence. hanımınızdan başkasını arzulamayın. oldu mu cicilerim. muçks.

boş olmak. dertlerinden kurtulmak.

çevremde bazı insanlar çok yakından, nefret ediyorlar birbirlerinden yinede boşanmıyorlar kavgalar gürültüler hakaretler küfürler neler neler herşey havada uçuşuyor ama boşanmıyorlar.. çocukları var birde çok yazık

yeniden evlenebilmek için gereken bir ön şart.

(bkz: hayır aynı .oku yemek için neden boşanır ki insan? ilk .okun tadından farklı mı sanki?)

ailesinin büyütüp eğitemediği birine denk gelinirse yapılması kaçınılmaz davranış. akabinde insana muazzam bir rahatlama geliyor. ben neden bu sümüklü böceği çektim hay kafama tüküreyim dahi diyebilirsiniz.

evlenmek kadar doğal bir hadise. ilişki yaşayıp ayrılmak kadar da doğal. ama işin içine resmi işlemler girdiği için bürokrasi nedeniyle biraz uğraşmalı. ama uğraşmaya değiyor.

hatta uğraşmaya, mücadele etmeye değer en önemli şeylerden biri. 5 yılın sonunda düşünüyorum da bu hayatta aldığım en önemli kararlardan biri!

ülkemizde bir aile faciası gibi gözükse de, gayet hayatın olağan akışında bir olaydır. tamam başta zor gelebilir ama sonunda iyi bir rahatlama getirir. hele ki boşandığınız kişi zaten eşiniz, yâriniz, dert ortağınız değilmiş ise.

efsunlu bir kelimedir. bir kere zikredildiği evlilikte mutlaka gerçekleşir.

sürekli dillendiren kişi tarafından değil de bu tehdite maruz bırakılan kişi tarafından yapılır genelde. yapılmayabilir de. evli olmak, evli kalmak.. konfor alanından çıkmak istemiyor genelde insanlar. konfor alanı güvenli. boşanmak, özgür olmak.. beraberinde kocaman bir güvensizlik ve belirsizlik duygusunu da beraberinde getiriyor. hayatta hiç risk almadan yaşayıp ölüp gidiyor insanlar. risk almaya değer mi orası da tartışılır.

büyük şehirlerde kimsenin umrunda değildir boşanmanız evlenmeniz ama herkesin herkesi tanıdığı, ufak bi ilde yaşıyorsanız sosyal hayatınız fena etkileniyor. bakın kadını erkeği yok, boşandığınız an insanlar sanki 4. evre kansere yakalanmışsınız gibi tepkiler veriyorlar. vah vahlar tüh tühler olsunlar havada uçuşuyor.

-kardeş ne denir bilemedim ya, büyük geçmiş olsun.
+olum hastalık atlatmadım ben, boşandım sadece.
-olsun bro, zor yine de.

-sen daha önce evlenip boşanmışsın. benim ailem onaylamaz bu ilişkiyi.
+ya alınma ama 100 tane sevgilin olmuştur şimdiye kadar. hepsiyle evlenmek için mi görüştün tanıştın sevgili oldun?
-yok ama ne bileyim, sen biraz ciddi bakıyor gibisin olaya. sonrasında üzülmeni istemem.
+heee... kırk yılın başı evlenilecek erkek çıktı karşına, o da boşanmış olduğundan içine sinmiyor yani. öyle mi?
-ne diyorsun be.
+ ya bi s...r git allasen.

bazen aynı ailede olanların da başına gelebiliyor.
hayat işte.

ülkemizde cinayet sebebi.

ülkemizde normalleştirilmesi gereken eylem.

boşanmak, hastalıkta ve sağlıkta diye başlayan nikah akdi, bir yastıkta yaşlanma hayallerinden başlayıp şiddetli geçimsizlik ve nafaka davalarına uzanan sancılı, sıkıntılı ve meşakkatli bir süreç. daha doğrusu evlenenlerin değil de evlenemeyenlerin yaşadığı karmaşanın duruşma salonunda sonlanması.

bir üstteki tanıma çok güldüm.
ama abicim ya o tamda öyle bir şey değil.
her boşanma ayrı bir hikaye.
ben henüz ötekine benzeyen bir boşanma hikayesi duymadım. ötekine benzeyen bir eski koca/karı görmedim.
neyse aramızda bekarlar var kimsenin umudunu kırmıyoruz.
bir hocamın bir lafı vardı.
yok öyle , herkes evlenecek, biz niye evlendik ya.
ben o lafa şunu da ekliyorum.
ne edin edin 30'a kadar evlenecek birini bulun, 35'lerde en az bi çocuk yapın.
sonra da baktınız olmuyor boşanın.
çocukta yanınıza kâr kalsın.
karı/koca her yaşta bulunuyor ama çocuk bulunmuyor.
sonra 45'ten sonra çocuk yapmak için o doktor senin bu doktor benim uğraşmayın.
o yaştan sonra devlet tüp bebek ödemesi de yapmıyor.
tüp bebek falan dünyanın parası, bi de öyle her tüp bebekte tutmuyor.
yazdıklarım yatırım tavsiyesi değildir.
aklınıza yatmadıysa okuduklarınızı da beni de unutun.
satın ... anasını.

evlenmenin tam tersi.