evlilik

evlenince daha sağlıklı konuşabileceğim başlık. şimdilik etrafımdakilerden hareketle bir şeyler yazarsam pek de iyi bir manzara ortaya çıkmaz diye düşünüyorum. tabi bir de evlenirsem. o da var.

dilimde tüy bitti..
eğer eşin iyiyse düğün senin evinde, gir oyna çık oyna. haaa ama eğer eşin kötüyse cenaze senin evinde, gir ağla çık ağla.*

risklidir. ama doğru insanı bulunca güzeldir. *

uzun bir süre sonra veya hiç düşünmediğim faaliyet. evlenip başımıza dert mi alalım gencecik yaşımızda?

dilimde tüy bitti. bakın tekrar ediyorum. rahmetli dedem şöyle derdi; eğer eşin iyiyse düğün senin evinde, gir oynaaaaaa çık oynaaaaa. haaaöö ama eğer eşin kötüyse cenaze senin evinde, gir ağlaaühü çık ağlaaühü.

bir kağıda iki imza atarak başlayan iki kişilik bir yalnızlık, taraflardan birinin caymasıyla bozulan koşullu bir akit, doğru kişiyle yapıldığında dünyanın kötülüklerine ve hayatın zorluklarına katlanma gücü veren bir kurum.

eğer kafanizin uyustugu biriyle evlendiyseniz güzel bir duygu.

not:evliyim.

aziz yıldırım kendinden 30 yaş küçük kadınla neden evlenir abicim?
boşandılar sanırım en son eşi 10 milyon dolar yetmez , 50 filan istiyordu .
başkan cahil miydi? avukatları yok muydu? yoksa gözü hiç bir şeyi mi görmüyordu?
şimdi böyle bir evlilik yapan bir erkek ( başkan şikayet etti anlamında demiyorum) kanunlar ondan yanaymış bundan yanaymış kısmına gelemez ki.

kaldı ki, abartılacak bir durum da yok. evlilik öncesi erkeğin malı varsa boşanmada kadın o kısımdan pay alamıyor ki . evlilik süresince üstüne konulanlardan hakkı olan yüzde 50 yi almıyor mu? keza kadının da varlığı olabilir. sadece erkek mi para kazanıyor bu ülkede. erkek de bundan hak iddia edebilir evlilik sonrası edinildiyse.

sadece bir ara ömür boyu nafaka olayı vardı .ondaki son durumu bilmiyorum ama bir değişiklik yapılması planlanıyordu diye hatırlıyorum.

benim dağarcığımdakiler bunlar. hukukçu yazarlarımız yeşillendirmek isterlerse eleştiri de gelebilir elbette.

evlenmeden önce boşanmayı düşünüp buna göre bir planlamayla hay........ yazarken kustum. ne bu ya .kafana silah mı dayıyorlar evlenme. erkek evlenmeden daha boşanmaktan korkuyorsa fakbadi makbadi devam etsin.

dipnot: bakmayın siz bana , bekara boşanmak kolaydır.

sevdiğimle birlikte yaşıyoruz. seneye bugün yasal imzayı atmayı diliyorum. onu çok seviyorum çok. evlenirken ona söz verdiğim beymenden takım alacağım. yakışıklım sağlıklı olsun da...

kimse kimseyi beğenmiyor artık. bu gidişle insanlar yalnız kalacaklar.

toplumun statü eşiklerinden biridir. özellikle bazı toplumlarda evli değilseniz adamdan sayılmazsınız. burda evlilik, daha çok erkeğe dayatılır. yaşınız kaç olursa olsun, örneğin sizden küçük biri evliyse sizden daha üstündür; ki genelde bu dengeyi kurmak için önceden senin büyüğün evlenmeden evlenemezdin. bunun bir sonraki eşiği de çocuktur. hele bir de o erkek evlat yok mu ahhh! nasıl yükseltir insanın konumunu. bu dalganın etkisi eski dönemlerde çok şiddetliydi. özellikle erkek, evlenmeyi bir düşünüyorsa durum kadın için on düşünmelikti -hoş, pek söz ve düşünme hakkı tanınmıyordu o ayrı. bir evliliğin bitişi, toplum içinde en çok kadına zarar veriyordu. "dul" damgası var ya, heh işte o. dul kadına ne iş ne ev verirler. boşanma, daha çok kadının sembolik ölümüdür. ve hâlâ günümüzde boşanmak, kadını sadece sembolik değil gerçekten öldüren bir şey olabiliyor. bu da zihniyetimizin hâlâ bir balçıktan ibaret olduğunu gösteriyor. balçığı kurutsan da zemin leş. bu kafayı alıp dağa taşa vurmak lazım.
evlilik kurumunda erkeğin de toplum tarafından mağdur edildiği noktalar yok değil. var. toplum, her role sorumluluklar dayatır ve üzerinde baskı kurar. herkes için özgürlük, herkes için hoşgörü istiyoruz.
fakat evlilik, kesinlikle ciddi bir müessesedir. oyuncak edecekseniz zaten o masaya hiç oturmayın. saygı, sevgi, merhamet, anlayış, empati sahibi biri değilseniz kimsenin başını yakmayın. evlenmek istemeyen kardeşlerim de kimseye zararınız olmadan eğlenmenize bakın. kağıda imza atmanız şart değil. hayat sizin.

iki kişinin tek başına yaşarken hiç karşılaşmayacağız sorunlara iki kişi olarak çözüm arama sanatıdır.

insanin her turlu fitri ihtiyacini karsilayabildigi tek iliski turu. hatta muhtac oldugu, huzur bulabilecegi gercek iliski turu.

ruhsal olarak olgunlasmamis insan evliligi sacma bulabilir, ehemmiyetini kabul etmeyebilir ama yasi ilerledikce, gelip gecici iliskilerden de biraz gecince evinin yuva olmasini, sevgiliden ote aslinda ihtiyacinin yoldaslik oldugunu nihai olarak anlar. cunku insan yalniz yapamaz, essiz eksiktir, bir alani hep bosluktadir.
aksini iddia eden de ya toydur (yasi genctir), ya da bilincalti kirlidir…

evleniniz efenim, halinizi siz daha kelama dokmeden anlayan birine denk geldiniz mi evleniniz. vicdanindan, karakterinden emin olabildiginiz biriyle karsilastiginiz an evleniniz.

her insanin hayali olmasi gereken iliski turudur. birine es olmak, yoldas olmak hatta iki kisi yek olmak muhtesem bir histir. en boktan aninizda birinizin hep yaninda olmasi, boyle bir guvene mazhar olmak herkese nasip olmaz.
hele ki esiniz sadiksa, sizi cok iyi anliyorsa balli borek bir iliskiniz olur.
yine de her seye ragmen mutluluk kisminda eksikseniz de yapacak bir sey yoktur. o da sizin insan olmaniz ve sosyal bir canli olarak duygusal acliginiz ile alakalidir. bu da oyle cok ayip bir sey degildir.
zira insan olmak, her turlu durum ve olaya sebep olmaktir.

evlenip yapabileceğimiz her şeyi evlenmeden de yapabiliyoruz. neden evlenelim ki?

ahanda budur.

olmasa da olan çoğu zaman mutsuzluk barındıran müessese. asla iki kişi arasında kalmayan ailelerinde evlendiği boş yere huzurunuzu bozacak bir evre.

insana hiç sevmediği halde kurufasulye yaptırtan kurum.

yaşım 46 çok güzel ilişkilerim oldu teklif aldiğım halde işler ters gittiği için evlenmedim. şimdi 6 yıldır beraber olduğum biri var. sevdicek ile 2 yıl benim evimde yaşadık. huysuzdu ama o kadar çaktırmıyordu. 2 yıl sonra kendi evine geçince tam titiz bir adam oldu çıktı. evine gidince çok karışıyor. yok dolabın kapaği yok elektrik açık kalmış yok orays oturma.
dün artık dedim bababnenim evinde hissediyorum kendimi. çok tedirginim. neyse tamam dedi konu kapandı ama bu seferde televizyon izlerken uyudum diye sinir oldu. konuşmak istiyormuş benimle. bre adam 2 saat dizi izlemeseydik o zaman. sinirini abartti git artık dedi. şaka gibi bir de kovulduk yaaa

çok seviyirum sevgilimi ayağına taş değmesin ama asla onunla uzun süre aynı evde olmak istemiyorum. ben kendi evimde o kendi evinde hafta 3 gün birliikte. yoksa sinirimden kafasına bir şey atacağım birgün.

ancak belli bir yaştan sonra belki aynı evde oluruz. gittikçe evliliğin aynı evde sürekli birarada olmanın insan doğasına uygun olmadığını anlıyorum.

ayrıca ben ona gidince hiçbir iş yapmıyorum. elimi sıcak sudan soğuk suya sokmuyor. bir de ev işlerive çocuk bakımı olsa kesin çıldırırdım.

neden kadınlar bu kadar evlilik istiyor bilmiyorum.

not: sevdicekle bu cumartesiye kadar görüşmeyeceğim bir süre de evine gitmem. resmen stres topu gibi oldum. evet evet hala sinirliyim.

not: evliliği iki sene sonra filan düşünüyorduk. böyle konuşuyirduk. dediğim gibi ayağına daş değmesin.