hayatın anlamı

galiba anlam aramak hatalı bir şey. bunu ne kadar sindiremiyor olsak da. bir anlam varsa da bizim bilmemizin anlamı, önemi yok gibi görünüyor. üstümüze vazife olmayan bir şeyle uğraşıyoruz. zira şimdiye kadar milyarlarca insan patır patır ölüp gitti hiçbir şeyden haberi olmadan. kainatın hiçbir gücü de bunları "yav dur hele daha anlamı bulacaktın" diye durdurmadı. demek ki anlam bulmak genel akışta gerekli ya da önemli bir şey değil. puzzle ın bir parçası gibi görünmüyor.

anlam bulmak gibi bir görevimiz de yok. anlam bulduğunu iddia eden nice kişi de hep kendine göre kişisel anlamlar bulmuş. oysa bu yalnızca kişinin kendisini ilgilendirecek kadar öznel avuntulara sığınmaktan fazlasını umuyor insan.

ha bu demek değil ki anlam aramayı bırak keyfine bak. ne keyfi? burada bakılacak bir keyif de yok. her an yok olup gidebilme ihtimalim olan bir varoluşta her şeyi bırakıp keyfe bakmak nasıl bir aymazlık nasıl bir gamsızlık aklım ermez. varı yoğu sıkıntı. bizim tüm vazifemiz böyle boş beleş dolanıp ölmek. işte max anlam bu. bunun dışında hiçbir şey bizim sorumluluğumuz veya misyonumuz değil. misyonlar kendi uydurmalarımız. bu bakış açısı can sıkıyor fakat eldeki verilere göre vaziyet bu. boktan.

ruh halimize göre değişir.

herkesin kendince bir cevabı vardır muhakkak ama esas mesele bu cevabın seni tatmin edip etmemesi bence, özellikle gelecekten ve insanlıktan ümidini kestiğin o an bile standart cevap işe yarıyorsa güzel ama yaramıyorsa büyük sıkıntı. yoksa herkes kendince hayatın bir anlamı olduğunu söyler, önemli olan o cevabı sindirebilmek.

hüzünmüş.

"kendini iyi hissetmektir." kendini iyi hissetmeyen insan çoğu şeyden mahrum kalır. en başta da "kendisi"nden.

................anlamı biziz.
anlam katan yine biziz.
tadını kaçırın yine biziz.
..............hayat bile biziz.

anlamı yok diyenlere katılanlardanım. sadece yaşıyoruz büyütmeye gerek yok. ister sev sevil, ister kös kös otur hayat senin. hem her şeye anlam yüklemek yorar ve yaşlandırır. hayat hayat işte.

kaç milyar yıllık gezegende ortalama 80 yıllık bir ömrün ne anlamı olabilir? doğduk, becerebilen yaşıyor, öleceğiz. yaşamayı becerebilsek kafi.

yaşamın anlamını arama süreci, kişinin bu dünyadaki algısıyla doğrudan ilişkilidir. insan kendisi için hangi yerin hazırlandığını ve değerli yaşam armağanının boşa gitmediğinden nasıl emin olunacağını anlamak ister. yaşamın anlamını aramak, "iyi ve kötü"nün ne olduğunu anlamak ve yaşam önceliklerini belirlemek için bir fırsattır.

felsefik bir tanımla, yaşamın anlamı, varlığın anlamı, varoluşun nihai amacının, insanlığın kaderinin, biyolojik bir tür olarak insanın ve ayrıca bir birey olarak insanın tanımıyla ilgili felsefi ve manevi bir sorundur.

nihai olarak; bir insanın hayatının anlamı ve amacı, sadece etrafındaki dünyayı değiştirmek değil, kendisini değiştirmek ve geliştirmektir. insan problemlerinin en önemli yönlerinden biri, aktif bir insan olmak ve olma ihtiyacının oluşmasıdır.

kalpten mutlu olmaktır.

çelişkidir.

hayatın anlamı tamlaması nasıl bir çelişki ise hayatın ortalaması alınsa ortaya çelişki çıkacaktır.

anlam ve hayat, varoluşun içinde savrulan bizlerin kavradığı ve algıladığı şeyler. hayat bizden ve kavramlarımızdan büyüktür. bizim bize dair olan şeylerin anlamı vardır. hayatın bir anlamı yoktur. biz varoluşu kapsamıyoruz. algılara sahip beyinlerimizi hayatın (varoluşun) kendisine bağlamak yerine bir tarafımızdan ideal bir evren uydurup ona göre yaşarsak varlık sürecimizi anlamlandırmak meczupluk olur. (bkz: insan neden yaşar) insan meczuptur çünkü. (bkz: insan neden yapar) çünkü insan beyin işletim sistemi kullanan canlılardandır.

en az 1 kişinin kalbine dokunabilmektir.

bile isteye kimseyi üzmeden, kırmadan ama kendini de mutsuz etmeden yaşamak

kulağa çok ılık gelecek ama anda kalırken geleceği kaybetmemeyi başarmaktır. ağustos böceği ve karınca hikayesi çok basit bir ikilemi masaya yatırır fakat verdiği cevap yanlıştır. ne gelecek için çalışırken hayatı ıskalamak ne de hayatın tadını çıkarırken geleceği kaybetmemek gerek. aksi taktirde hayat karanlıklaşıyor, sorunlar baş gösteriyor ve aşağı yukarı 80 küsur yıllık hayat zehir olmaya başlıyor. sonucunda biz hayatın anlamını sorgulamaya başlıyoruz.

bana kalırsa hayat bir jungle gibi. rengarenk fakat parlak renkler her zaman neşe anlamına gelmiyor. malum en tehlikeli hayvanlar en gösterişli postlara sahiptirler. o yüzden içinde var olmaya çalıştığımız bu jungle bizi öğütmeden mutlu olmayı başarmaya çalışmak bana en mantıklısı gibi geliyor. zira yıllarca aradığımız şey ya hiç var olmadıysa? boşa geçen bir hayat demektir bu. hayat, mutlu olmayı beklerken geçen zaman dilimidir denir. o yüzden inanıyorum ki ''anlamı bulmak'' manasız. önemli olan ''arayış'' tecrübesi.

bi anlami yok. her canlı gibi dünyaya geliş amacımız daha güçlü nesiller yaratmak yani uremek.

anlamı yoktur halleri vardır.

yok.

geçmişe bakarak bugünü anlama ve bugünü anlayarak da geleceği aydınlatma çabası.

bence bir resim yapar gibi yaşamak, tek falsosu ise silgimiz yok. yaptığın hiçbir hatayı ve hamleyi silemezsin. izi kalacak.
mezar taşında doğum ve ölüm tarihleri arasında bir zaman dilimi verilmiş ve bu zaman diliminde ye, iç, gez, sev, yaşa, oku, izle, ağla, gül, bütün hücrelerinle yaşa, anla, anlat.

çünkü buradan bir daha geçmeyeceksin.

bulunca anlamını kaybedecek bir şey için ekstra efor sarf etmenin kendisinin de anlamsız olacağı anlamlandırma anlamsızlığına meze olan anlam.

bir çay koyalım bari.