insan iyi midir kötü müdür sorunsalı

kendi familyası hakkında objektif olması beklenemeyen bir türdür, bence.

bir ondan bir bundan işte.
kötü biriysem bile arada iyilik sever yanım ortaya çıkıyor.
bu beni tam kötü yapmıyor. tam iyi hiç yapmıyor.
bence çoğu insanda böyle.

kime göre neye göre?

kalabalıkta iyi, yalnızken kötüdür. eylemde olmasa bile düşüncelerde kötüdür. çünkü insandır. yani allahın belası.

insan özünde kötüdür. iyi olmak için çaba göstermesi gerekir. yani bence tüm iyi insanlar, iyi olabilmek için çaba göstermiş insanlardır. (iyi nedir, doğru nedir diye sorgulamak, bunu bütün ömür boyunca yapmak zor iş)

ne yazık ki kötüdür.
ve
iyi olmayı başardığında dünyadaki en harika yaratık olabilecek kudrete sahiptir. bunu bazıları dinle yaparlar bazıları kişilik geliştirmeyle yaparlar vb. ne ile yaptıklarının bir önemi yok,yeter ki yapsınlar.
dünyaya daha çok iyi insan lazım.

seçimler azizim, insanı seçimleri belirliyor. ve illa ki iyi yanları olduğu gibi kötü yanları da vardır biz insanların. mutlak bir iyilik biz faniler için imkansızdır.

insan insandır. bir insan hiçbir zaman sadece iyi veya sadece kötü olamaz. insanı şekillendiren deneyimleridir. mesela yetiştirildiğiniz ailenin ve toplumun normları değer yargılarınızı şekillendirir. bu değerler süzgecinden geçen kararlar kimine göre iyidir kimine göre kötü.
bir bitki bile yetiştiği toprağın özelliğine göre başka tatta, başka kokuda, başka renkte olabiliyorken, insan çevre şartlarından bağımsız bir kalıba sığdırılamaz.
velhasılı insan insandır. insan olduğu için değişkendir.

istediğinde iyileşebilen kötü.

kitaplar bile iyiyi anlatmaz, kötüyü anlatır. hele ki dostoyevski.

iyiler unutulur.

insan eğer insansa insandır...

iyilik yaptığımızda iyi olmanın verdiği hazzı istemsiz veya istemli olarak yaşarken, insanın iyi olduğundan bahsedebilir miyiz yoksa insan, en kötü ihtimalle kişisel çıkarları için yaşayan bir varlık mıdır?

içinde iyi ve kötünün daimi savaşının yaşandığı ,iradesine göre seçim yapan ,seçimlerinin hayalkırıklığına uğramakla sonuçlanması durumunda genellikle dış etkenleri suçlayıp kendini aklamayı adet edinmiş homo sapiens.

siyah beyaz mı yoksa gri mi. morcivert nasıl?

iyilikte kötülükte içimizde vardır. neyi seçeceğimiz neden seçeceğimiz yaşamı algılama biçimimize bağlıdır. bazen günah diye bazen vicdanımızdan bazen de elalemden ötürü iyi kabul edilen tarafı seçeriz. gerçek iyilik hali midir yoksa kötü müyüz bunu bilemeyiz. yetiştirilme tarzı diyenler vardır fakar bence yinede her zaman kişinin iç dünyası ile dışarıyı algılama biçimi yaşanmışlıklarla birlikte kişiseldir. sonuçta aymı ailede büyüyen iki kardeş bambaşka olabilir. çok kötü bir çocukluk geçiren biri iyi olmayo seçebilir kötü de olabilir. saf iyi ve kötü de yoktur. tabi çok bütük kötü kişileri saymazsak. iyiliğin altında da bazen kibir sakalı olabilir ki buda saf iyilik olmaktan çıkartır. yani analizi çok zor kavramlar. yaşamak zor zanaat

herkes anakin skywalker olarak doğar insanı darth vader yapan zamandır esasında.

biraz dostoyevski okuyan biri bunun cevabını bilir zaten.
insan ruhu karanlıktır. en iyi sandığın insan gün gelir tek bir hareketiyle şoka uğratır, en berbat bulduğun insan gün gelir senin bile yapmadığın bir iyiliği yapar.

insan fikri her an değişen bir varlık olduğu için, hiç kimsenin yüzde yüz iyi ve yüzde yüz kötü olduğunu sanmıyorum.

bir yere kadar adil olabilir. daha sonra işine geleni yapar.

insanın iyiliği sonsuzdur, tıpkı kötülüğü gibi.

insan beyninde başlığa münhasır olarak belirteyim; çok önemli iki bölüm vardır. bunlardan bir tanesi prefrontal korteks, diğeri ise amigdala bölgesidir.

prefrontal korteks sevgi, saygı, mantıklı olma, hoşgörü, sağduyu, soğukkanlılık, aşık olma, duygusallaşma, merhamet, vicdan gibi tepkileri yönetirken amigdala korku, kıskançlık, öfke vs. gibi kötü tepkileri yönetir.

prefrontal korteks ile amigdala bölgeleri tahterevallide oynayan iki çocuk gibidir. bir bölge baskın halde iken diğer bölge pasifleşir. burada önemli olan kısım kişinin gün içerisinde ve/veya tüm hayatı içerisinde hangi bölgeyi yoğunlukla kullandığıdır. öte yandan en çok kullanılan bölge kullanıldığı süre içerisinde diğer bölgeye oranla daha fazla üstünlük kazanır. vücut geliştirme çalışan ile çalışmayan insanların vücut görüntüleri gibi düşünebiliriz.

en çok kullanılan bölge tahterevallide baskın tarzda olacağı için hayat içerisinde de baskın haldedir.

bu durumda amigdala berbat bir bölge olmalı! hayır; değil. amigdala korku gibi doğru kullanıldığında yararlı olabilecek tepkileri de yönettiği için profrental korteks kadar önemli bir bölgedir; -ki beyinde zaten önemsiz bir bölge doğal olarak yoktur.

gün içerisinde alkol alacaksınız diyelim. o gün sizin için gerçekten çok gergin geçti. alacağınız alkol amigdalanıza turbo etkisi yapacağı için daha da gergin veya öfkeli olacaksınız. ya da tam tersini düşünürsek alkol profrental korteksinize turbo etkisi yapacak ve insani düşüncelerinizde daha da ileriye gideceksiniz. tabii bir yere kadar! zira alkol almaya devam ederseniz beyin bir yerden sonra kanalları karıştıracaktır ve bu çok doğaldır;

"insan varlığı beynini kullanarak beynini nasıl kullanacağını öğrenmeli" şeklinde yanıtladığım sorunsal.

iyisinin de kötüsünün de olduğunu bilmeyecek kadar aptal mı bu başlığı açan arkadaş?