intihar

bu öyle bir an ki.. inan bana farkına varamazsın. bir an kendini yolun sonundayken bulmuş olursun. yapman gereken tek şey o an neyse onu yapıyorken bulursun kendini. akıl ve mantık o zamanlar devre dışı kalır. yaşamayan bilemez.

ne olursa olsun her zaman bir çıkış yolu aramaya odaklanın.

kişinin kendi yaşamına son vermek için aksiyon almasıdır.
yaşam biraz komplike bir olgu, nasıl denir ''yüzlerce kablonun dolaştığı bağlantı noktası gibi''
ömrü tükenen kabloları çekip çıkarmak yerine, neden gücü keseyim ki ?

geçen günlerde bir yerde bir yazıda intihar edenler için, katillerdir tek şansımız başkalarını değil kendilerini öldürmüş olmalarıdır diyordu şans kısmını ben eklemiş olabilirim.

ölümü göze almış biri için gerçekten en mantıklı ifade şekli katil demektir gerçekten.

övülecek birşey değil. ancak bir seçimdir.

etrafta anlamsız bir hayatı sirdüren bir sürü insan var. hiç biri intiharı düşünür gibi gözükmüyor. bence farkında bile değiller yaşadıklarının. ot gibiler.

çaresizlik
cennete girememe
sonsuz bir hayat yerine sonlu bir hayat seçip yok olma
imanın zayıf olması

birtakım mutsuzlukların, memnuniyetsizliklerin insanı yeni arayışa itmesi sonucu hayata son vermek.

"kötü kader diye birşey yoktur. 21. yüzyıl vardır. ve bu yüzyıl, yavrucuğum bir kelebeği bile intihar ettirebilir."
josé saramago

herkesin hayatında en az bir kere düşündüğü, çoğumuzun günaha girmeyi göze alamayıp vazgeçtiği bir eylem.

artık geleceğe dair umudun kalmadığında, bir işe yaramadığını düşündüğün de en iyi çıkış yolu olarak görülen yöntemdir.

intihar düşüncesi zehirli bir tohum gibi. ne zaman ektiğimi bilmiyorum toprağa ama her gördüğümde daha da serpilmiş biliyorum zihnimde. giderek daha çok çekiliyorum giderek daha çok sığınmak istiyorum gölgesine. yaşamaktan beklediğini bulamayan herkes gibi hayata attığım en büyük sitemim bu düşünce. damarlarımda gezinip durmasına engel olamıyorum...

intihar güzellemesi yapan insanı sevmem kendim de yapmam ama "ne kadar harika bir gün. çay mı demlesem kendimi mi assam karar veremiyorum." demiş çehov.

bu aralar modum tam olarak budur.

haram ve suç olduğu şu ayetlerde anlatılır:

"kendi canlarınıza kıymayın/intihar etmeyin. hiç kuşkusuz, allah, size karşı çok merhametlidir. kim düşmanlık ve zulümle intihar günahını işlerse onu ateşe sokacağız. bu, allah için çok da kolaydır." (nisa 29 ve 30. )

ayrıca cana kıymanın büyük günah olduğunu söyleyen ayetler de yine aynı zamanda intiharı da yasaklayan ayetlerdir.

eskiden aptalca gelirdi ta ki tam 2 sene boyunca sadece ölümü düşünene kadar. 2 sene boyunca düşündüğüm şeyi gerçekleştiremeyecek kadar korkak mi yoksa hayata karşı hala umudum olduğundan bir şeyler beni durdurdu diye hala düşünürüm. kimse intihar edecek kıvama kolayca gelmez kısacası

bazen deli gibi cyapmayı düşündüğüm eylem. özellikle şu an olduğu gibi umutsuzluk içindeyken yapmayı çok istiyorum ama cesaretim yok çünkü hâlâ ardımdakileri düşünüyorum.

herhangi bir nedenden kafanın içine bir kere girdim mi, bir daha olur olmadık akla gelen, kendisine göre cezbedici yanı inkar edilemez fikir.

bir kızım olmasa bir saniye düşünmeden yapacağım eylem. boşanmış biri olarak ona bir de baban yok dedirtmem. yoksa yemişim hayatı.

eğer gerçekten böyle bir şeye karar verdiyseniz o son dakikalarda hayatınız resmen bir film şeridi gibi geçiyor gözünüzden. korkuyorsunuz, bazen de gerçekten cesur olmadığınızı anlıyorsunuz.

hayata tutunacak dalı olmayanlar için kurtuluş

mesela şu:
"...iki tür intihar var. biri, büyük bir acı ya da öfkenin etkisiyle intihar edenler; diğeri, çıldırıp da canına kıyanlar. bunlar aniden bitirirler işlerini. acıyı düşünmezler. aniden bitiverir her şey. ama bu işi bir de aklı başında, düşünerek yapanlar vardır... bunlar çok düşünür... yaşamakla, yaşamamak arasında hiçbir fark kalmadığında özgürleşir insan."
dostoyevski
ya da şu, üsttekini ete kemiğe büründüren:
"yaralarım benden önce de vardı, ben onları bedenimde taşımak için doğmuşum."
joe bousquet
kimi için kurtuluş, kimi için acıların sonu, kimi için toprağın altına yolculuk, kimi için kendini gerçekleştirme eylemi, kimi için sonsuz hiçliğe katkı; öyle ya da böyle, şu ya da bu şekilde, yaşama iyice bir dişlerini geçirmeden başvurulmaması icap eden bir yol. tatlı çelişkisi burada. dişlerimizi tırnaklarımızı ne kadar geçirsek de bunun limiti yok. hayatlarımızın içinde yol aldığı dünya kedilerin oynadığı ip yumakları gibi. tamamlanmış olma hissine yaklaşmaktan çok uzaktayız daima. kişi kendisinin sonsuz sınırını keşfedene kadar cebinde tuhaf tuhaf intihar fantezileri taşıyabilir tabii. bu da bir motivasyon, tehlikeli oyuncak.
"intihar fikri olmasa çoktan intihar etmiş olurdum."