intihar

muğlak bir zamanda mutlak sonum.

kalbimin batmasına her daim neden olan,
nefes zorluklarımda baş rol oynayan.
kafamı vurduğum zamanlar duvarlara,
bağımlılıklarıma attığım adımlar,
yaşadığım kriz kadar
emeği olan varlıklar.
gerek kenara çekilip sorgularla
gerek sözümü kesip lafa dalmanızla
gerekse aldığım binlerce tehdit, öfke
gerekse de maruz kaldığım akbabalar.
ya kendimi kesmeme,
ya duvarlara vurmama,
ya sıcağa maruz kalmama,
ya da buraya sürüklenmeme.
belki de çeşitli yollar aramama.
bazen yatakta daraltı gelmesine
bazen başımı yükseltemememe
bazen düşünmekten çıkamamama
bazen göz yaşıyla boğulurken uyumama
bazen burada bunun gibileri yazmama
bazen kendimi kesmeme
bazen kafamı vurmama
ve titrememe
ve bazen de kendimi ağır yargılamama.
ve bu noktaya gelmeme.
yaptıklarından bir haber yaratıklara,
ya da gözü kör varlıklara,
belki de verdiği sözü tutamayanlara,
bazen de yanımdan ayrılanlara.
tanıdıklarım, veya tek sefer gördüklerim,
tebrikler, işte bu sizin eseriniz.

ibadet+tevekkül+doğru hamleler=antidepresan

illa intear korkusu mu olmalı içimizde

çok sevdiğiniz biri başarılı olunca korkunç gelmiyor gözünüze. can tatlı, falan diyor ya hani insanlar. hayatı ve yaşamayı seviyorsanız can tatlı. insan kendine kıyar mı? bu bir kıyım değil ki. tahammülün tükenişi.

artık korkunç gelmiyor bana. önceden intihar edenlere üzülürdüm. hayata onu bağlayan hiçbir şey kalmadığına üzülürdüm, geride bıraktıklarına üzülürdüm. şimdi, şimdi üzülmüyorum. çünkü o tahammülün bitişini, hayatın ve ona tutunmaya çabalamanın sadece bir yüke dönüşmesini anlayabiliyorum. bu kadar iyi anlamak istemezdim.

i dont wanna work for anything anymore. i dont want to understand things anymore. i dont want help anymore. i dont want to fix myself anymore.
i dont want anything anymore. its too late. people did not get me. they minded their own sh*ts while also making my mood sh*t. had enough, lets destroy the things, but this will be last time. feel like gonna destroy everything. im bored. bored, bored. same sh*ts again and again. nothing changes. its only up to me. and i am bored so i choose destruction. generally all my wish is take care of my brain well and make it not die. study on it, i might not end myself right now so i say this is my general wish. what i wish right now is, people i want to talk last time. though even this will not come true since i can not contact with all of them. life is cruel, and if god exists, god is too -though i know i shouldnt criticize things from a human's perspective-. well, f**k it. i cant explain all my sh*t here.

üç tane çocuk doğuran ve eşine çok aşık arkadaşımı dünyadan koparan karar. psikolojik olarak yorulduğu, kendini çok kötü hissettiği, lohusalığın ardından da toparlanamadığı bir dönemde sözde yakın arkadaşı olan benim de tanıdığım ve yüzüne tükürdüğüm başka bir kadınla kocası birbirine aşık(!) olmuş.

sizin iki ekmek dürmüş yemiş ehihihi dediğiniz şeyler yüzünden (kadının yakalanınca aynaya bak demesi, erkeğin buraya yazmak istemediğim zorbalıkları) gencecik bir kadın kendini öldürdü. tetiklenmemeye çalışıyorum ama bundan utanmayanlardan çok buna çanak tutanlar midemi bulandırıyor.

"first rule of suicide is, you do not talk about suicide" demişti bi rahmetli48 emmi

umutsuzluğun ve cesaretin birleşmesinden ortaya çıkan bir son

gal'de yaygın bir mezhep olan druid'ler arasında in­tihar; bir arkadaşlık, dostluk, ilgi ve sevgi simgesi olarak
benimsenmiş. birbirine çok bağlı eşlerden ya da arkadaşlardan, dostlardan biri öldüğünde, onu çok seven yakınlarının intihar etmesi gerekir, böyle davranmayan, toplum tarafından suçlanırdı.

(bkz: coğrafya kaderdir)

ihsan fazlıoğlu'nun kişinin kendini imhası olarak tanımladığı insani eylem.

hayatınızın bir anlamı kalmadığında, bütün renkler siyaha yakın göründüğünde ve gülmekle ağlamak arasında ince bir çizgi kaldığında hayat önünüze iki seçenek sunar; ya imha edeceksin ya da çözeceksin. çözülecek olan ne? o da size kalmış. intihar da bence kişinin elinde. benim o kadar cesaretim yok da diyelim cesaret ettiniz "ölüme cesaret edebiliyorsam yaşamaya hayli hayli ederim," deyin ve yolunuza bakın. saygılar.

bir insanın sırt dönüşü.

saygı duyulmalı mı duyulmamalı mı ?

ben on kere denedim ölemedim, seri katil tuttu bizim büyüklerden birisi, balkona çıktım, herifin eli titredi, evden çıkıp kahvehaneye daldım, dedim falcı var mı, gösterdiler bir tane, dedim ölüm zamanı mı söyleyin beyefendi, onun da eli titredi, dedi ki sen azrailsin, baktım aynaya harbiden kendimi sürekli öldürüyormuşum.

geçen ay bir iş arkadaşımız intihar etti. tabi yeni gelmişti ve içine kapanık birisiydi. haksızlığa uğradığını düşünüyordu. sürgün gelmişti yani. tek başına yaşıyordu takılıyordu. ailesiyle eşiyle vs sorunları varmış.
ben bir kaç kez yanına gittim konuşmak için. ortak arkadaşlarımız varmış. ama yok iletişimi kurulamıyor.
çok tepkisiz birisiydi. ama yinede selam verip geçiyordum. taki o sabaha kadar. gördüm bir şey demedim. çünkü selam verincede almadığı oluyordu. bana baktı baktı bir şey demedi .
ben demiştim ama dedikodu vs takma buralar böyle. insanlar kötü olduğu için değil boş olduğu için çok dedikodu yapar burda. çoğu iyidir insanlara karış.
zeki birisiydi aslında kısa zamanda herkesi çözmüştü.
ama çok içine kapanık yaşıyordu. namaz kılıyordu alkolü vs yoktu.
sabah işe gelmeyince bizimkiler gittiki ölmüş .
insanlar üzüldü tabi. benim gözümün önünden yüzü gitmiyordu bir türlü. çoğumuz kendini suçlu hissetti.
hatta benim gibi birileri ortamda şöyle dedi.
ya keşke konuşsaydı biz hallederdik. ne varsa çözerdik. bunun için ölmeye değer miydi.
o sıra birisi dediki.
ulan benim çok borcum var. hacizliyim intihar etsem ben ederdim. etsem demek ki diyeceksiniz ya niye yaptın. biz aramızda toplanır öderdik o borçu. hadi şimdi ödeyin bari.
adam haklı valla. komik ama haklı.
intihar aslında başkalarını cezalandırmak için mi.
ölünce tüm acıları bitecek diye mi .
çok basit şeyler için ya da bize basit gelen bir şey için birike birike sorunların sonucu olan bir şey demek ki. çok üzücü.