kötü ilişki vs yalnızlık

biz bu aşamayı aştıkkk!
artık iyi ilişki vs yalnızlık arasında karar veriyoruz.
kötü bir ilişki sunacak olan bu ilişkiyi kendine sunabilir.

aşk kırıntısıyla doyanı tek başına aç kalmaya mahkum etmiyor muyduk en son?

yalnızlık iyidir kırmazsın,kırılmazsın,yalanlar gözyaşları yoktur iyidir yalnızlık be yalnızlığın nemli küflü kokusu.

"yalnızlık"

kötü ilişki, sonrasında yaşanacak ilişkiler için de güven sorunu oluşturabilir, insanı yalnızlığa itebilir. sonuç olarak yalnızlık daha mantıklı geliyor. kötü ilişki sonrası yalnızlık mecburiyet oluyor. bunu yaşamaktansa, direkt yalnızlığı seçip doğru zamanı ve insanı beklemek daha sağlıklı olacaktır diye düşünüyorum.

kötü ilişki yalnızlıktan daha iyi bence.
iyi ilişki de kötü ilişkiden daha iyi.

yalnızlığı tercih ederim.

bu ikisinin versusunda kalan kişi kendisinin neden iyi ilişki kuramadığını sorgulayabilir. buradan opsiyonlar çok dar gözüküyor.

ikisinde de huzursuzsan,mutsuzsan...

ilişki deneyimim yok. sabah işe giderim akşam eve gelirim ya da akşam 5'te işe giderim gece 1'de eve gelirim. insanların yüzünü kesinlikle görmek istemiyorum. izinli günümde market alışverişlerini yapıp 1 hafta boyunca iş dışında dışarıya çıkmam. faturalarımı zaten mobil banka hesaplarımdan ödüyorum. yani diyeceğim şu ki dışarıda birisi ölse umurumda olmaz. o derece tiksiniyorum insanlardan. eve gidince kapıyı kilitlerim ve dünya umurumda olmaz.

tartışmasız yalnızlık.

kötü ilişki.

kesinlikle yalnızlık.

sorunlu insanlarla ilişki kurulamayacagını sayısız kez deneyimleyerek öğrendiğim için, bu konuda hiç istisnam yok.

problemli insanlar genelde kendilerini son noktaya kadar saklama eğilimindedir. size kendilerinin yapay ve en iyi versiyonunu satarlar ve sizi duygusal olarak bağladıklarına emin olana kadar gerçek yüzlerini ortaya çıkartmazlar. bağlılığın verdiği o duygusallıkla, her türlü kibirlerini- nazlarını ve saygısızlıklarını çekmeye başlarsınız.

ben bu noktada hep terk eden taraf olduğum için, bu konuda büyük bir yaram bulunmuyor fakat ülkenin çoğunun psikolojik olarak sorunlu olduğunu göz ardı etmek ciddi bir yanılgı oluşturur. kadın/ erkek fark etmez, ciddi patolojilerle yaşıyoruz. bu ülkede duygusal ilişki kuracaksanız, psikolojik eşiklerinden emin olduğunuz insanları seçmelisiniz. bunun için uzun vadeli gözlem gerekiyor. size her duygularını açanı hayatınıza kabul etmeyin. biraz kapının önünde bekletip, davranışlarını gözlemleyin.

problemli insanlar zamanla direnç kaybeder ve asıl karakterleri kendilerini belli eder. hiçbir patoloji 3-6 ay boyunca kabul edilmek adına direnemez. nadir olan vakalar var ama geneli sıkılıp- bıkıp çözülür. sizde hayatınıza almadığınız için hiçbir şey kaybetmemiş olursunuz.

boşuna demiyorlar "zamana bırakın. biraz ölçün- tartın- biçin."

kimse aslında yalnız kalmak istemez. insan, bağ kurmaya, anlaşılmaya, sevilmeye, bir başkasının hayatında yer bulmaya ihtiyaç duyan bir varlık. ancak bazen insan yalnızlığı seçmez de yaşadığı ilişkiler, hayal kırıklıkları, güvensizlikler ve mecburiyetler onu yalnızlığa iter. sonra da o yalnızlığı kabullenmek, hatta ona bir anlam vermek zorunda kalır.
benim tercihim yalnızlık. ama bu biraz da zoraki yalnızlık.. belki yalnız kalmayı seçmem de sadece kendimi daha fazla tüketen bir ilişkinin içinde kalmamayı seçebilirim.

kötü ilişki zarar verir. en basitinden zaman kaybıdır. enerjınızı başkalarına ayıramazsınız. " ak dedik kara çıktı" örneklerini yaşamamak için hayatı ve insanları ciddiye alıp, kaldıracagınla denenmelidir. manipülasyonlara dikkat edilmeli.

ben aynı evde yaşamadan evlenmem. kendimi sokakta bulmadım. büyük hata hayatınızı karartabilir.

bu potansiyele sahip aday yoksa yalnızlık iyidir.

yalnızlık.
kötü ilişki insanı içten içe öldüren bir şey.

yalnızlık tabii ki. ilişkim olsun diye histriyonik kişilik bozukluğu olan biriyle uğraşacağıma evde tek başıma oturur, canım sıkılınca kendi kendime lan sen de eskisi gibi değilsin artık derim daha iyi.