otobüs yolculuğu

yaklaşık 2,5 saat sürecek bir otobüs yolculuğu beni bekliyor ve önümde oturan kız leş kokuyor. elime parfüm sıktım, elimle burnumun arası 15 cm. nasıl bir lanet koku ki elimdeki parfüm kokusunu bastırıyor, klimanın rüzgarıyla dalga dalga geliyor.
t: otobüsle seyahat etmek.

bunun romantizmini yapanın ağzının ortasına terlikle dalarim. yok sevdicek cam kenarında oturur benim manzaram zaten o gibi edebiyat kasmak için binerseniz bilin ki arka koltuktan boyun yastigiyla boğmaya yeltenirim, zaten bebek sesinden sinir küpü olmuşumdur o krizle gomerim yol kenarında bir yere haberiniz olsun entel feridunlar.

kısa süreli nezarettir. özgürlüğünüz sınırlıdır, tabi ki insanlar yokmuşçasına takılabilen bir hanzo değilseniz. uyusanız uyunmaz, oksijensiz ortamda yaşamaya alışmalısınız, ağlayan bebek varsa hiç çekilmez, birbirini tanıyanlar denk gelirse sesten geçilmez, şarj için priz varsa şanslısınız ama o da genelde şarj etmez şarj boşaltır.

güzeldi istanbul'dan ankara'ya gelmek. çok güzeldi hem de.

hayat sorgulamak için birebir.

üniversite öğrenciliğinden itibaren 15 yıl kadar şehirler arası otobüs yolculuğu yaptım. hepsinde rahat uyurdum. hatta yolculuk sabahı kalkar okula gittiğim, işe gittiğim de olurdu.

artık yaştan mıdır, konfora alışmaktan mıdır bilmiyorum. dün geceki yolculuğumda uyuyamadım. geldim bir güzel de evde uyudum. psikologlar bunu da açıklasın

hiç de huzurlu olmayandır. başını cama yaslayıp hülyalara dalmayı hayal ederken, kafanın tak tak cama vurması kadar iğrenç bir şey yok.
hele sabah yolculuğu, özellikle mevsim yazsa... gözünü güneşten açamamak da çok kötü.
her seferinde başım fazlalıkmış gibi hissediyorum. sağa yatırsan olmuyor, sola yatırsan olmuyor, geriye yatırsan hiç olmuyor. yolculuk sonunda ağrıyan bir baş, tutulan bir boyun ve bulanan bir mide oluyor genelde.
ya da ben yola gelemediğim için böyle oluyor, bilemiyorum.

nereye ve ne zaman gittiğinize göre değişebilir. bahar, yaz ya da sonbahar aylarında biraz daha çekici hale gelirken kışın yolların buzlanması sebebiyle şoförün biraz daha yavaş gitmesiyle uzayan yolculuğun yanı sıra mola yerinde inip bir hava alayım deyip dışarıya çıktıysanız muhtemelen eksi bilmem kaç derece havada nefes bile alamadan öksürmeye başlarsınız. önünüzdeki, yanınızdaki veya arkanızdaki koltukta oturacak/yatacak olan insan da cabası olabilir çünkü önünüzdeki aniden koltuğunu size sormadan çat diye arkaya yatırabilir, arkanızdaki yüksek sesle "kanka yoldayım geliyorum" edasıyla tüm bir otobüsün duyacağı bir frekansta konuşabilir, yanınızdaki bu durumda muhtemelen en az hasar alacağınız kişi olacaktır tabii çocuklu değilse...
iyi yolculuklar :')

kusturur ve uyutmaz. öndeki çomarın koltuğu sonuna kadar indirmesi var ki offf.

otobüs yolculuğunun güzel tarafı uzun yol olması.
ya cam kenarı olacak yada en ön koltuk. uyuyamam ben. camdan dışarıyı izlemeli bazende ön tarafta kaptan şoförü.

gece karanlığında merak etmeliyim kuş uçmaz kervan geçmez karanlığın için küçük bir camdan sızan ışığı. nasıl yaşarlar ne yaparlar bu dağ başında diye.

gece mola yerinde o ayazı hissetmeli ve üşümeliyim. sonra sıcacık otobüse binip o sıcaklığı arada cama vuran gelip geçen araçların ışığında camdan o soğuk karanlığa bakıp dalmaliyim.

gündüz ise, o renk renk yeşili, çiçekli tarlaları, uçsuz bucaksız orman denizini. sonra sonra o küçük köylerin otlayan hayvanlarını.

işin garip tarafı otobüs yolculuğunda verilen o kek veya krakerin tadı hep daha güzel gelir.

özledim çoktandır uzun otobüs yolculuğu yapmıyorum.

iyi yolculuklar.

kendimizle tanıştığımız yolculuklardır.

hiççç romantize etmeyin. 17 saat oturduğum otobüs yolculukları biliyorum. o bel ağrısından kafayı yersiniz!

4 saatten sonrası işkencedir.
bilhassa önünüzde koltuğu ağzınıza kadar iten biri ve ağlayan çocuklar varsa..

mesafe bu şekildeyse pek tadı kalmaz.

(bkz: kışın bilet alırken yol durumunu sormak)

şimdilerde fiyat uçuşlarıyla birlikte insanın düşündüğü ve vazgeçtiği yolculuk...
neredeyse uçakla ile aynı rakamlarda dans ediyor...

sevgili serseri'nin şu anda yapmakta olduğu şey.

uzun zaman oldu otobüs yolculuğu yapmayalı. özlediğimi söyleyemem çünkü ankara'dan herhangi bir yazlık beldeye otobüsle gitmek uzun sürdüğünden bana göre yorucu. uçak candır. fakat varılan yer açısından düşünürsek evet, özledim.

genellikle gidişler zevkli, dönüşler sıkıcı ve buruk olur.

hem zevk aldığım, hem oturmaktan popomun ağrıdığı, hem de heyecandan uyuyamadığım yolculuktur.
otobüs yolculuğunun en sinir eden tarafı ; öndeki yolcunun koltuğunu geriye doğru iyice yatırması ve insanların fosur fosur horlayarak uyumaları. nasıl uyuyabiliyorlar anlamıyorum. ben hayatta uyuyamam. onların horlama sesinden kafam şişiyor. onlar da başkalarını rahatsız ediyor muyum acaba diye düşünmezler ama.

insanın kafa dağıtmak için arada 1 çıkması gereken yolculuk

akp'nin uçurduğu ehonomi sayesinde şeere bile gidemiyorum. otebist 80 kağıt.

nirdeen niraa?

mazut seçimden önce 18 tl iken ,seçimden 40 gün sonra 40 kağıt olunca...