sevdiğini itiraf etmekten utanan erkek

kadın bakış açısıyla bakarsak erkeğin aktif kadının pasif olması gerekiyor. istisnalar kaideyi bozmaz. ben buna katılmıyorum.

bir kadın ilgisini gösteriyorsa siz de boş değilseniz ilginizi belli etmelisiniz ama kadın ilgisi olduğu halde sırf ilişkiyi domine eden taraf olmak için beton gibi duruyorsa ben hoşlansam da ilk adımı atan taraf olmam.

ikili ilişkileri oyun gibi gören güç mücadelesi olarak değerlendiren insanlar aşık olmazlar diye düşünüyorum. bu nedenle mutsuz olmamak için bencil kibirli insanlara karşı mesafeliyim.

nazik duyarlı empati becerisi olmayan insanlar sevmeyi beceremez. friends with benefits olarak yaklaşanların böyle dertleri olmuyor.

kaşar k*dından red yiyeceğini bilen erkektir.

niyet ettim,
gönül rızam için,
hiyeroglif edebiyatını öğrenmeye… *

aynen öyle hatta diğer 12 flört 3 sevgili ve 2 karısını da söylemeye utanıyordur, edep sen ne güzel şeysin.

utanan erkek ne ya sksjsjjs yani başlık mantıklı olsun bari. zaten yaptıkları mantıklı şey çok az artık

ezik, özgüvensiz ya da yabanidir...

gözlerini parlatan şey için savaşmamak ne büyük korkaklık..

ben. hicbi sevgilime ilk ben seni seviyorum demedim. cok rahatsiz edici. hatta dememeye ozen gosteriyorum iliskide bile, asiri bunaltici 1 durum. yani cok terletici. evet.

burada önemli olan şey, sevilenin sevildiğini tartışmasız hissedeceği biçimde bir söyleyiştir. ilişki taraflarının ortak dili ve iletişiminin tek bir biçimi yoktur. tarafların birbirlerini, kendi ortak dil ve davranışının dışına zorlamak, kendilerine yabancı bir dilde ve üslupta bir tavır beklemek doğru değildir.
sevginin dışardakilere ilanı ve deklaresi sevginin kendisinden önemli olamaz..

kaybetmekten korkuyordur. öte yandan, little miss sunshine'dan gelsin: gerçek kaybeden kazanamayan değildir, gerçek kaybeden kaybetmekten öylesine korkar ki kazanmayı denemez bile.

itiraf etsen de etmesen de sevmek başa bela bir iştir.
kurşuna dizilmek sevmekten daha az acı verebilir.

bazı sevgiler uzaktan çok daha güzel.

halepte 70 arşın atlayamazsın. birisine karşı içinde duyduğun gizli bir sevgi varsa ve bu sevgi en sonunda karşılığı olmayacak tek taraflı bir aşka dönüştüyse, gayet tabi çekinir insan.

bazı insanlar girişken olamıyor maalesef.
peki bu iyi birşey mi?
yerine göre evet, yerine göre hayır. ama çekingenlik, başlıkta belirtilen durum için pek makbul değildir. medeni kurallar dahilinde bir insan, hoşlandığı kişiye ya da sevdiği kişiye bunu gayet rahatlıkla söyleyebilir.
peki sorun ne acaba?
aynı şekilde ret cevabı alamamak olabilir mi? küçük düşürülme korkusu ya da? ya da ne bileyim kaybetme korkusu? çünkü yanında yöresindeyken bir şekilde, artık belli olmaktan mütevellit uzaklaştırmak ve dolayısı ile bir kayıp söz konusu olabilir mi?
klinik anlamda uzman kişiler e değerlendirilecek başka sebepler illa ki çıkacaktır. fakat benim açımdan bu konunun sebeplerinden biri anlattığım şekildedir.

düpedüz benim bu erkek.

kaç tane var sevdiğim, saymadım cidden. utanırım, birine bile, seni seviyorum demeye. *

bazı erkeklerin seni seviyorum demesine gerek yoktur.

o zaman sevmeyin gençler, baştan beceremiyorsunuz siz olayı, düşünün yanlışlıkla ilişkiye başlıyorsunuz sevdiğini söyleyemeyen kişi ilişkide ne paylaşabilecek..

kaybeden ve / ve ya kaybedecek insandır. sınırını zorlayan insandır ayrica.

aa benim bu aaaa şaşkınlıktan bittim şu an. bu erkeklerin yüzü kızarır kadınlarla iletişimde. bazı insanlar utangaç ve nurlu doğar arkadaşlar. bunların tümünün doğumla ve doğum lekesi dediğimiz gizemli izlerle ilgisi olduğunu düşünüyorum. tesadüf yok bu hayatta. belki o adam utanmasa yengeme bir şey olacaktı gibisinden bakıyorum. kaos teorisi bunlar. bunlar hep bilinmeyen bir matematik. matrix'in cilveleri bunlar. utanıyorum. sürekli bir osbir halindeyim. evde cesurum ama kadın gelince kekelerim. beni en iyi anlatan film karakteri, the gods must be crazy'deki biyolog andrew steyn'dir. efsanedir kendisi kadın ezme konusunda.

hayatın sadece 1 tane olduğunun farkına varamayan, çaresiz ve korkak bir erkek.

çok kolay arkadaşlar. "ben sana ilgi duyuyorum, seninle sevgili olmak istiyorum" demek. evet belki bunun ardında reddedilmek de var, ama reddedilince hayat bitmiyor. özellikle 15-18 yaş arası ergenseniz hiç bitmiyor. hatta iyi bir şey bile denebilir. o kişiyi kaybedeceksiniz, ama itiraf etmenize sebebiyet verecek cesareti ve tecrübeyi kazanmış olacaksınız.

genelde bu tarz komplekslere bu yaş aralığında erkekler giriyor, ondan özellikle bu yaş aralığından bahsediyorum ama ne farkedecek? zaman zaman 30-40 yaşında hayatı boyunca hiçbir kadına dokunamamış erkekler de bu komplekslere giriyor.

yani anlatmaya çalıştığım şey, o sevdiğiniz kadın da sizin gibi insan. utanmanızı gerektiren hiçbir şey yok. ha kendinize bakmazsınız, ot gibi yaşarsanız bu utanma olayı bundan gelebilir tek sebebi bu olmasa da. zira genelde kadınlar kendine bakıyor. temizliklerine, makyajlarına vs çok dikkat ediyorlar. bu sizin özgüveninizi düşürebilir, utanmanızı da sağlayabilir. ne yapmalısınız? üzerinize oturacak şeyler giyin. düzenli duş alın, deodorant kullanın ve dişlerinizi fırçalayın. bunları yaptığınız sürece bile kişisel bakımınıza dikkat etmiş olacaksınız. bu da sizi özgüvenli biri yapacak. o utanma duygusu da bir nebze kırılacak. insanoğlu organize olabilen bir varlık olduğu için dişilerle birlikte de sosyal ortamlarda rahat olmak zorunda.

gidin ve itiraf edin. en fazla reddedilirsiniz. kazandığınız tecrübe baki kalacak, bana güvenin. reddedilmekten de korkmayın.