yazarların bugüne kadar hissettiği en büyük fiziksel acı

diş ağrısı

kolunu kır, bileğini burk, öl hatta *m*** ko***** bu diş ağrısı hiçbir şeyle karşılaştırılamaz.

çok şiddetli baş ağrıları geçiriyorum zaman zaman. ama bir defasında bu olayın nirvanasını yaşamışlığım oldu. öyleki unutmamışım bile. uyandığımda içtiğim bir bardak suyun tetiklediği ne oldu bilmiyorum ancak takip eden 10 dakikada bir sızlama olarak başladı. baş ağrılarım genellikle en az 5 saat sürüyor. ilk iki saati boyunca yükselerek artması. bir saat kadar en üst notalardan beynimi çatlatması. ve kalan iki saatte ise yavaş yavaş azalarak bitmesi. yanımda hep majezik duo olur. baş ağrımın yaklaşan ayak seslerini farketmem ile beraber bir tanesini içtim. bir saat kadar sonrasında diğer çabalarımla beraber azalmanın aksine daha da yükseliyor olduğunu farketmem sonucu bir tane daha içtim. ama nasıl bir ağrıdır ki gram azalmıyor. baktım oluru yok. hastahanenin yolunu tuttum. yüzümdeki damarlar şişmekten çatlayacak resmen. süreci anlattıktan sonra doktor bey amca bir tane ağrı kesici iğne yaptırdı aneleden. yarım saat kadar bekledikten sonra tekrar kendisini görmeye gittim. hiç bir azalma olmadığını söyledikten sonra bir de serum solüsyonu yazdı. içerisinde muhtelif ağrı kesici de barındıran. serumun da bitmesinin ardından yaklaşık 6~7 saattir ecelle cebelleşmeye devam ediyordum. tekrar doktorun yanına gittim. kolum kanadım yerlerde. değil konuşmak gözlerimi hareket ettirirken bile canım nasıl yanıyor. çok şaşırdı. bunca ilaca rağmen hala bu ağrı nasıl devam edebilir diye düşündü bir kaç dakika. bir serum daha yazdı ardından. bu defa içeriğinden, yapacağı müdahaleden bahsetmedi. zaten açık damar yoluna bir anda takıldı serum solüsyonu. normalde ne yapıldığını izlerim. ama gözlerim açılmıyor ki izleyeyim. bekleme odalarından birinde uyuya kalmışım. uyandığımda tahta gibi olmuştum. yarım saat kadar güneşte ısıtmak zorunda kalmıştım kendimi.

diş ağrısıdır. düşmanım yaşamasın o acıyı.

kafama sıkıp kurtulmayı düşündüm. kendimi öldürüp huzura ermek istedim. kutuyla ağrı kesici içtim. berbat bir acı.

bir adet dişin insana bu kadar zarar vermesi akıl alır gibi değil. yemin ederim değil.

dişin ağrıyor. yüzün ağrıyor. geriliyorsun. ulan yetmezmiş gibi kulağına ve kafana vuruyor.

yirmilik dişin ağrısı

çocukken parmağım okul kapısına sıkıştı. nasıl oldu bilmiyorum, aklım havada bir çocuktum biraz. neredeyse kopmak üzereyken beden eğitimi hocamız beni kucaklayıp hastaneye koşmuştu, hiç unutmam. kendi hocamız da boş ders diye voleybol oynuyordu hehe. neyse aslında en büyük acım da değil çünkü şoktan dolayı çok hatırlamıyorum. fakat iğrenç bir hemşire vardı ve sağ olsun sayesinde pansumanlarım baya işkenceli geçmişti. yaş da 7 falandı.

askere gitmeden önce kalbimin altından bıçaklanmıştım.

kan dışarı çıkmayıp akciğer boşluğuma dolduğu için bir süre nefessiz kalmıştım.

sonra acilde doktor dedi direnaj takılacak.
taktı ameliyat eldivenini bıçak yarasına parmağını takıp direnaj hortumunu oraya yerleştirdi. allahım yok böyle bir acı zaten üç saniye içinde ağrıdan bayıldım.

bundan daha şiddetli bir fiziksel acı yaşamadım.

tabii ki diş ağrısı. adamı intihara sürükleyen bir versiyonunu yaşadım. tavsiye etmiyorum.

bel fıtığı. aniden kalakaldığınız o an ve sonrasında ki süreç… doktorların acil ameliyat demesi ile geçsin artık dediğiniz ama damardan morfin almanıza rağmen geçmeyen ağrı.
rabbim kimseye böyle sıralı 3 fıtık+bel kayması vermesin. düşmanıma bile…

gözümdeki dikiş acısı. gözümü kendi içinde bile hareket ettiremiyordum. her ilaç damlatıldığında kendime zarar vermemek için yatağı yorganı sıkıyordum. ağlıyordum. hem bişey batıyor hem yanıyor. bunun üstğne bir acı yaşamadım.

tırnak çektirmektir ki zaten bir işkence yöntemidir. o kadar uyuşturmaya rağmen yine de hissedersiniz. uyuşturucu iğneler de insanın gözünden yaş getirir ayrıca. sezeryandan çok acıyor.

tırnak batması sonucu sadece lokal anestezi yapılıp tırnağım çekilmişti... bu kadar diyorum, gerisini siz anlayın.... bayıldım acıdan.. ah bergen ah, neleri kaldırdın sen..

bademcik ameliyatı sonrası geçen 1 hafta kıyamet gibiydi; her yutkuğunda ızdırap, boğazda bıçak çevirmeceler... bir ara baktım, küçük dilim şişmiş ve aynı oranda sünmüş, dilimin üstünde sere serpe yatıyor. su bile içerken gözlerden yaş geliyor.

acil sedyesinde kırılan parmağımı yerine oturtmak için parmağımı tekrar kırmışlardı. auschwitz kampında ki polonyalı bir yahudi gibiydim o an.

omzum çıktıktan sonra yerine takılırkenki hissettiğim acı sanırım. kendimden geçmiştim omzumu tekrar oturttuklarında.

lab'da ufak bir iş kazası yüzünden bacağım yandı. ondan beridir piroforik maddelerle aramda ciddi bir husumet var. bir hafta acısından uyku uyuyamadım. bacağımı kesip atsalar bu kadar zoruma gitmezdi. gençliğimde koluma demir girmişti. yarım saat o demir içerideyken acısını çektim de yanık hiçbir şeye benzemiyor. lab zaten cadı kazanı. her an ufak bir ihmalde pimi çekip bırakıyorsun kendi eline.

neticede bomba sadece pimi çekildiğinde bomba olmuyor. bunu bilerek çalışmak lazım.

edit: imla hatası düzeltildi.

ameliyat ile alınan 20'lik dişim.

başımı daha doğrusu üstünün tam ortasını antene (ne anteni olduğu önemli değil) çarpmıştım. beynimi hissettim, yerinden oynadı resmen. bir kaç dakika sonra baygınlık geçirdim. inanılmaz bir şeydi. 1 hafta baş ağrısı.

edit: diş ağrısı, böbrek ağrısı ki 2 taş operasyonu dahil, el bileği dönmesi, dizin yamulup üzerine düşme vir kaç çapraz bağ olayı ama hiçbiri beyin sarsıntısının yerini tutamaz. tğm vücudu mu acır bir insanın tüm hğcrelerine kadar.

diş ağrısı. allah düşmanımın başına vermesin derler ya aynen öyle. yemin ederim kafama çivi çaksalar daha az canım yanar.

ben size afiyet bir kum dökmüşüm.. ömrümün yarısı orada gitti diğer yarısını yaşamaya devam