yazarların bugüne kadar hissettiği en büyük fiziksel acı

yataktan düşmüştüm, burnum kan revan içinde kaldı, dudağım patladı. o anki acıyı unutamam... erkekler nasıl ağız burun girebiliyorlar birbirlerine hayret.

gözüme tekme yemiştim.gözüm içime kaçtı zannettim nefesim kesildi.adet sancısı halt etmiş.sinüzit oturup ağlamış o derece yani

çocukken bahçe demirinde oturmakta iken sırtüstü olacak şekilde diğer binanın bahçesine düşmüştüm. yüksekti epey. nefesim tamamen kesilmişti bir süreliğine. sanırım en korkunç olan buydu.

yüksek tansiyon sebebi ile ense köküme yumruk yemiş gibi, betona düştüm. kafam kolum bacaklarım aynı anda kırıldı sanki.
sezeryan ile doğumu hiç saymıyorum. ikisi kapışsa düşme kazanırdı sanırım

boynumdan ameliyat oldum ve sonrasında öksürurken hapsirirken yaşadığım acı inanilmazdi, dikislerimin patlicagini filan düşünüyordum. bunlari içinde tutmak da mümkün değil ki öksürük esnemek filan hapşırmak neyse de

kolumu yakmam. iki üç sene önce yaz ayında kışlık olsun diye domates kaynatıyorduk konservelik. sonra bunları tek tek doldurup kavanozlara, kapak kapatıyorduk. biraz güç biraz teknik isteyen bir durum. ben bir anlık gafletle kavanozu elimde havlu ile tutup kapamak istedim. bir yere koyunca iyi sıkamıyorum fire veriyoruz boşuna gibi geldi. ama kavanoz kaynar tabi. tam sıkayım derken kapak boşa döndü açıldı tutayım kavanozu derken o da parça parça tüm koluma sıçradı. kaynar domates anında yaktı tabi beni. hemen musluk vardı yanımda soktum suya. domatesleri temizledim. acısı öyle hemen gelmedi. böyle durumlarda kendimi kurtarma adına soğukkanlılık gelir bana. sonra hemen gittim tekrar suya sokmaya. o ikinci suya sokuşum ve acı. suda tutuyorum ayrı acı, çekiyorum ayrı acı. o gün ilk defa ağladım, canımın acısına. ben garantici bir insanım kesik yanık başıma gelir bilirim o yüzden evde yanık kremi tutarım hep. o olmasa hastaneye bayılarak giderdim herhalde. hemen onu bocaladım 1 tüp. acısı geçti, sonra da deli dehşet bir kaşıntı yaşadım. acı daha iyiydi diyordum hatta. hastaneye bile gitmedim. normalde koşarım. kremler yağlar derken ucuz atlattım bunu da. bu yaz güneş yanığı oldum acile gittim herkes bana ah vah çok acıyor diye bakıyordu yine pansuman krem vs o bile acı vermedi. kaynar sudan ve yağdan korkarım. bir daha asla kızartma konserve yapmıyorum. yardım etmiyorum. benlik değil.

trigeminal nevralji
bilen bilir fecidir.

kafamı arabaya çarptım.
ama nasıl olduğunu anlatamam. çünkü çok utanç verici.
arabada hasar yoktu.. beynim için aynı şeyi söyleyemem.

20 lik dişimden ameliyat oldum. dişi parçalayarak çıkardılar. dört beş tane local anestezi yaptılar ona rağmen çenem kırılıyormuş gibi hissettim. panik atağım tutmadı neyse ki. onun sonrasında gelen kemik ağrısından 4 gün sadece ağladım yemek yiyemedim. ilk defa canım bir şeyden bu kadar acıdı. 5. gün açlıktan köfte patatesi ezip ağzımda tutarak tadını almaya çalışıyordum. her akşam 9 da yatmaya başladım uyuyunca acımıyor diye uyku düzenim oturdu resmen. bu da yetmezmiş gibi dikişlerin alınacağı gün 30 ağustostu sinirden ona da ağladım. ertesi gün dikişlerim alınırken doktor dudağımı kesti. bu kadar şansızlık da artık bünyeme çok fazla.

parmağımı çekas'a sıkıştırmıştım, böyle bir acı yok. o günden beri çekası tek başıma katlamaya çalışmıyorum, fobi oldu.

enfeksiyon ağrısı

ayak baş parmağımdaki tırnağımı kökünden tamamen çektirmiştim. pansuman yaparkenki acıyı tarif dahi edemem. sürekli kanadığı için her gün pansuman gerekiyordu, o kanda kurudukça sargı bezine yapışıyordu açana kadar neler çektiğimi bir ben bilirim bir de allah bilir ağlaya ağlaya pansuman yapardım. bir daha yaşamamam dileğiyle.

burun kırılması

çok acılar yaşamadım fakat erkek ve kıllı birey olarak göğsüme yaptırdığım ağda diyebilirim. acı eşiğimi arttıran bir olaydı.

pankreatit ağrısı/sancısı.

mide kanamasi ,iki defa bayilip ayildim,midem, bagirsaklarim ,kesiliyormus gibiydi,acile kaldirildim sonunda ,cok dikkat ederim yediğime içtiğime ,belkide fazla onemsemek lazim .

böbrek ağrısı

mide spazmı

böbrek taş'ı, nereye kıvrılsan geçme'z

ayağımın altına dikiş atılmıştı. hani tamam, yanı filan olsa, yada bacak - kol olsa daha az acır. ama ayağanın altı acayip bir acı. dikişler çıkartılırken de müthiş bir acı yaşadım ve yaklaşık 1 ay ayağımın üzerine basamadım.