gümbür gümbür patladığım bir kesit olmuş tebrikler tartarus. *
şaka maka kafa sözlük sineması gelişiyor.

hayatın gerçekleri ile yüzleşmeyi amaçlayanlara yönelik etkileyici bir film. seyrettikten sonra “bizimki de dert mi” diyorsunuz.
nadine labaki filmin konseptini şöyle anlattı: "günün sonunda, çocuklar gerçekten çatışmalarımız, savaşlarımız, sistemlerimiz, aptalca kararlarımız ve hükümetler için çok yüksek bir bedel ödüyorlar. sorun hakkında konuşma ihtiyacını hissettim ve düşündüm ki, eğer bu çocuklar konuşabilseydi ya da kendilerini ifade edebilselerdi, ne derlerdi? onları görmezden gelen bize ne söylerlerdi…"
zain al rafeea, savaş nedeniyle lübnan'a göçen bir ailenin çocuğuydu. başrol oynayana kadar filmdeki karakterin hayatından farksız bir hayat sürdü. çekimler sırasında 12 yaşında olan zain, hayatında hiç okula gitmemiş, sefalet içinde yaşamış, kendisine ait bir yatağı bile olmamıştı.
"yetişkinlerin beni dinlemesini istiyorum. çocuk yetiştiremeyen yetişkinlerin çocuk yapmasını istemiyorum.
ben de isveç'e gitmek istiyorum. hem orda çocuklar sadece doğal yollarla ölüyormuş".
ama dünya çapında ses getiren, 2018 cannes film festivali'nde jüri özel ödülü'nü alan filmden sonra kendisi ve ailesinin hayatı tamamen değişti. şu an zain artık norveç'te yaşıyor, kendine ait bir yatağı var ve okula gidiyor .

herhangi bir manzaraya ait tüm karelerin ayrı ayrı fotoğraflar çekilerek sonradan birleştirilmesiyle ortaya çıkan geniş açılı fotoğraf.

siz de kolaylıkla panoramik fotoğraflar çekebilirsiniz. herhangi bir yerde durun. elinize kameranızı alın ve birkaç derecelik küçük açılarla, 360 derecelik daireyi tamamlayacak şekilde kendi etrafınızda dönerek fotoğraflar çekmeye başlayın. bunu yaparken kameranızı yukarıya aşağıya oynatmamaya, yani sabit döndürmeye çalışın. en sonunda ortaya çıkan tüm fotoğrafları, mesela photoshop gibi bir program yardımıyla birleştirin. sonuçta elinizde bir panoramik fotoğraf olur.

aşağıdaki örneğin üst kısmında ayrı ayrı çekilmiş fotoğrafları, alt kısmında da birleştirilmiş hallerini görüyorsunuz:

(görsel, digital-photography-school. com'dan alıntıdır.)

bu da benim çektiğim bir tane (bazı hatalı yerler olmuş yolu kapatmamak için aceleyle çektiğimden):

sararmış efenim. yeni yöneticimiss.
hayırlı olsun.

+ oylara basarken parmağını yanlışıkla tuşta unuttuğunu düşündüğüm sevgili yazar * bonkörlüğü için teşekkür eder nickaltıma devamlarını dile.. şaka şaka.. başlıklarınız ve entryleriniz bol olsun efenim.

mânâsı çok derin uyarıdır. adama, kişiye, cemaatlere, vakıflara hizmet işi bitti anlamı da çıkar.

yine kendi kendime sormadan duramadım,
niye seni böyle istiyorum bulamadım

anlamak çözmeye yetmez
sensiz olmaz sensiz olmaz

bülent ortaçgil - sensiz olmaz

kimseyi merak etmiyorum, kimsenin başarısını kıskanmıyorum. kimseyle kıyasa da girmiyorum, sadece kendi hayatımla ve sevdiklerimle ilgileniyorum. kendi halindeliğin getirdiği huzura bayılıyorum.

başlık ve entrynin bir kısmı fazla üst perdeden bence, herkes alimse sözlükte ne yapılıyor?

trollere yönelik eleştirilerin yüzde yüz arkasındayım, nerede bir kadın düşmanı, cinsiyetçi, rahatsız edici türde cinsel içerikli başlık var alayının altında aynı isimler. komik olduğuna kim inandırdı bilmiyorum ama buradan sadece sinir bozucu gözüküyor. sonra da hepsine "sözlüğümüzün güzide trolü ayy yeriz abisi" şeklinde bir de nickaltı tanım giriliyor. ne diye sırt tıpışlanıyor bro?
çelişmeyelim arkadaşlar rica ediyorum.

söz yazarı, şarkıcı.
kendisini sarılınca sana şarkısıyla tanıdım.

öyle diyince aklıma bir şey gelmiyor. ama zaten babam eve ne getirse mutlu olurdum. elinde poşetlerle kapıda olsun o heyecan yeterdi, ne olduğunun çok da önemi yok.

yazın vazgeçilmesi zeytinyağlı taze fasulye yemeği bir zaman sonra insanı kendinden soğutabilir. işte bu noktada değişiklik arayanların imdadına yetişen bir tariftir. oldukça basittir de.

malzemeler:
* evdeki kişi sayısına göre yarım ya da bir kilo taze fasulye
* sıvı yağ
* domates
* sarımsak
* tuz

yapılışı:
taze fasulyeleri güzelce ayıklayalım, büyük olanlar bıçakla ortadan ikiye ya da üçe ayıralım. yenmesi kolay olsun diye ikiye, üçe ayırdıklarımı da uzunlamasına ikiye ayırıyorum. çok minnoş oluyor. tüm fasulyelerin ayıklanma ve doğranma işlemi bitince fasulyeleri sudan geçirip iyice kurutalım. kapak kapatabileceğimiz bir tavaya bir miktar sıvı yağ koyalım. yağımız kızınca taze fasulyeleri atalım. yağ çok sıçrayacağı için kapağı hemen kapatalım, mutfak kazası olmasın . posta posta kızartabileceğimiz gibi tek seferde de yapabiliriz.

fasulyeler kızarırken küçük bir tavaya domatesleri rendeleyelim. tahmini iki domates yetecektir. domates sosu da kullanılabilir. biraz sıvı yağ katalım. 2 diş sarımsak rendeleyelim ve bir miktar tuz ekleyip domatesler sos kıvamına gelene kadar pişirelim.

pişen fasulyeleri servis tabağına alıp üzerine domates sosumuzu dökelim ve afiyetle yiyelim.

senin allah belanı versin mall!

seviyor ve siz de sevdiğini biliyorsanız, bu durumu evlat olarak çok da dert etmemeniz gereken babadır.

sevmek zaten zor bir eylemken, bir de bunu gösterebilmek çok daha zordur. biraz empati yapmak lazım. elbette çocuk yaşlarda bunu yapmak pek mümkün değil. ama artık burda pek çoğumuz belli bir yaşın üzerinde bedensel ve zihinsel gelişimini tamamlamış insanlarız. acaba babamızın kendisi ne kadar sevgi gördü, nasıl bir ortamda yetişti, sevgiden anladığı ne? bunu sorgulayabilecek ve anlayabilecek durumdayız.

farzedelim ki sizin babanızın sevgisini hissedebilmeniz için, ondan gelecek bir kilo zeytinyağına ihtiyacınız var. ama babanız da size olan sevgisini gösterebilmek için kalkıyor bir kilo zeytin veriyor:)) çok mu saçma oldu? oysa ki sadece baba evlat olarak değil çevremizdeki pek çok insanla sevgi alışverişimiz tam olarak böyle.
kendimize göre doğru bildiğimiz şekillerde seviyoruz, gösteriyoruz ve karşımızdaki insandan bunu anlamasını bekliyoruz.

yüreğinde sevgi kırıntısı dahi olmayan, öfke ve nefretten beslenen ve şiddete meyilli babalar daha doğrusu insanlar bu konunun dışında. ama sevgiyi ifadenin pek çok farklı şekli vardır. babasından sürekli dayak yiyerek büyüyen bir erkek çocuğunun, ileride kendi çocuğuna hiç el kaldırmaması, ona göre bir sevgi göstergesi olabilir. çocuğun beklentisi ise babasının başını bir kez okşaması veya babası ile bir futbol maçına ya da bir parka gitmek olsa bile baba aslında evladını kendince seviyordur.

geçmişin telafisi maalesef yok. o şekliyle yaşandı bitti geçti. ama bu düşünce ile yaklaşırsanız babanızla geçmişinize, emin olun kendinizi daha mutlu ve iyi hissedersiniz. babası ile beraber büyümemiş ve neredeyse tek bir mutlu anı olmamış, hatta annesinin ölümünden bir nebze de olsa babasını sorumlu tutan bir evlat olarak söylüyorum bunları. anlamaya çalışın, yapabiliyorsanız affedin ve yüreğinizdeki yükü hafifletin.

pandemi döneminde evde çekilen fotoğraflardir.

neyin kafası olduğunu anlamadığım söylemdir.

ayrıca ne osmanlısı ne tokadı fanatikler mutlu oluyorlar mı böyle tabirlerle.

vaayy osmanlı tokadını biden'ın suratına indirmişiz mi diyorlar çok ilginç.

çok gözüme batıyorsun sarı oğlan, seni sevmiyorum.

gerçekten elinize sahip çıkın bir kardeşim ya.

kafa sözlük üniversite olsa, bu başlıkla aynı ismi taşıyan bir bölüm olabilirdi.

*dekan: (bkz: lucifer)

*halkla ilişkiler departmanı: (bkz: ermolettin)

*öğrenci işleri: (bkz: abdulseyidbincabbar)

*temizlik ve çay-çorba hizmetleri: (bkz: armullah)

anlayış
anlayış
anlayış
...
anlayış... diye uzar gider. anlayışlı insanın yeri ahanda bura; *.