eskiden insanların boşanması kocaman bir tabu ve ahlahsızlık olarak görüldüğü için şimdi daha sık görülmesi gayet normal bir olay. kadınların hayat standartlarının artması nedeniyle hayat boyu istemedikleri evliliklerini sürdürmeleri olayının azaldığını gösterir.

kalbimin küt küt atmasına sebep olan kafa sözlük bildirimidir.

bir noktadan sonra mahmut abi* olacaginiz gercegi ile yuzlestirmek istemezdim fakat;

-les erkek muhabbetini kaniksayacaginiz icin biyiklariniz* hatta sakallariniz* cikacak,
-her seyi cat cat soylemeye alisacaksiniz, bu sebeple hicbir kiz arkadasinizla eskisi gibi konusamayacaksiniz,
-rahatligina eristikten sonra bakis aciniz koreleceginden duzlugunuz artacak,
-“yaa eyluling* sen kizdin* bi’ baksana ne yazalim manitaya?” gibi iliski koclugu yapmaniz beklenecek,

tum bunlara ragmen efsonello bir olay oldugunun altini cizeyim de tercih size kalsin, ben bi’ lol atip geliyorum.*

öğretmenlerin genelde erkek öğrencileri için kullandığı tabir.

(bkz: sen bize fazlasın üstad)

gün geçmiyor ki riyakar islamcılar çirkin yüzlerini göstermesinler. srebrenitsa soykırımı için, ‘uydurma’ diyen bosnalı sırp milliyetçisi milorad dodik'in resmini bastırmış ptt puluna adamlar şaka gibi ya....

buradan

psikolojik baskıdır, mahalle baskısıdır. bakışlar nefret doludur. ama her zaman olmayabilir. gelin size başımdan geçen bir hadiseyi anlatayım.

kızılay meşrutiyet caddesinden ego 541’e binmiştim. o zamanlar kızılay’a gidiyordu artık gitmiyor, öta mevcut. tıklım tıkış attım kendimi otobüse, neyse ki sırada ilerideydim, arkalara doğru oturacak koltuk buldum. şanslı hissettim kendimi çünkü donmuşum dışarıda, oh mis gibi geldi. sonra, gerçekten yaşlı ve hasta bir dede arkalara, benim oturduğum yere doğru geldi. ben de yer verdim. ama nasıl yorgunum. dede, biraz utanarak geçti oturdu. insanlar da ön taraftan geldiğinden ben iyice arkalara geçtim.

neyse, eskişehir yolu civarlarında dedenin yan koltuğunda oturan kişi indi. dede, oturmak için atak yapan insanlara karşı mücadele verip en arkada olmama rağmen ısrarla beni çağırdı. insanlara işaret ettirdi, seslenin gelsin diye. gittim, bana söylediği şey şuydu,
“sizler talebesiniz, okuyorsunuz, yoruluyorsunuz. oturmak sizin hakkınız.”

gerçekten bu sözler içime işledi ve böyle bir insanın ne kadar duyarlı olabileceğini orada gördüm.

yakın gelecekte gerçek diploma sahibi olanların küçümseneceğini gösteren olay. sonuçta çoğunluk kimden yanaysa onun borusu ötüyor.

buradan

kesinlikle yapılması gerekendir. çektiğiniz zorluklar bile güzeldir. kendi başınıza yaşamayı öğrenir, ailenin baskısı altında kalmaktan kurtulursunuz. öğrenci hayatını sonuna kadar yaşar, güzel dostluklar biriktirirsiniz. seneler sonra hüzünlü bir gülümseyle hatırlarsınız biriktirdiğiniz güzel anıları.

sabahtan akşama kadar sosyal medyada insanların ne yedip içtiğini izlemektense burada insanların fikirleriyle beyin fırtınası yapıp düşüncelerini benimsemek veya kendi düşünce süzgecinden geçirmek çok daha mantıklı. ayrıca bu sözlüğün bağımlı eden bir yanı var efendim, girdiniz mi çıkamıyorsunuz.

''bak bu güzel seversin bunu.'' cümlesi de söyleniyor ise kendinizi çok minnoş hissedeceğiniz hediye çeşididir.
seni az çok tanımış, neyi seveceğini biliyor, okurken aldığı keyfi senin de almanı istiyor.
sevin böyle insanları*

yabancı bir kelime* 'yeşil' demek. yeşil rengi cok seviyorum. canlının, doğanın, huzurun rengi.

lc waikiki'nin maymunlu poşetli devri. şimdi semt pazarı kategorisinde devam ediyor.

buraları sevimli kılan bir eylemdir.

eli öpüyorsa iyi dediğim başlık . zira çoğunun aklı başka yerde.

ölümden sonra; bedenin pozisyonuna göre, zeminle birleşik olan kısımlarda kanın pıhtılaşması sonucu oluşan morluklar.
ölümden 6 saat sonra görülür.
ölüm lekesi

zeytinyağlı yemeklerde toz şeker yerine pekmez kullanmak hoş bir fark yaratacak, +1 gün de buzdolabında bekletmek o farkı arşa kadar çıkartacaktır.

ben bunu yeni unutmuştum allah kahretmesin yine 2 yıl boyunca sadece bunu söyleyeceğim.