"ısak danielson - ı am falling in love"

malatyalı niyazi mısri'nin şiiridir.şu videoda asrın lideri söylemektedir buyrun.https://

1968 olimpiyatlarında 200 metre yarışını kazanan tommie smith, john carlos ve peter norman'la birlikte amerika'daki ırkçılık ve fakirliği protesto etmek için siyah eldiven ve çıplak ayakla podyuma çıkarlar. amerikan milli marşı sırasında siyah atletler yumrukları havada, başları öne eğik, peter norman ise göğsüne taktığı insan hakları için olimpiyat projesi kokartıyla eylemi gerçekleştirir. eylem büyük ses getirir. ancak bu üç sporcunun da atletizm hayatı bitirilir.

bu cesur adamların bütün kariyerleri pahasına yaptığı eylem de bu fotoğrafla ölümsüzleşir.

sorun teşkil etmeyen eylemdir.

konu ilerlerse sıkıntılar doğabilmesi muhtemel konudur aynı zamanda. ha derseniz ki ben eğer seversem* tipi de sorun değil,aynen go tatlım.

başlıkta dürüstçe ifade edilmeyen yerlerdir.
ben görüşümü söylemeyeceğim lakin okudum okudum kendimi tutamadım.

bak yaaa! kasmayın olm kendinizi. kalbidir, ruhuma işleyen gözleridir felan.

kasmayanlar da abartmasın. metrik ölçü veren var hehe. avucumun şu kadar fazlası olsun felan.

hee bana göre de kalbidir o ayrı.

umduğum değil, bulduğum.
sebebini filan hiç sormayın hiç..

"insan yaşadığı yeri niye sever?
başka çaresi yoktur, onun için sever."

vizontele.

arapça wfk kökünden gelen "birbirine uygun olma, denk gelme" gibi bir anlam taşıyan sözcük ve sanırım farkında olmadan başlığının açılmasına sebep oldum. ne mutlu bana.

"tevafuk kelimesini kullananlar korkunç" diyen yazara teessüf ederim.
sık olmamakla birlikte kullandığım bir kelimedir ve gayet güzel bir anlama sahiptir. türkçe karşılığı yok tam olarak, ama her durumun her dilde karşılığı yoktur. ne yapalım biz de başka dillerden ödünç alıyoruz.*

yuh yani! nasıl bir islamofobi bu... ayrıca bu kelime islam'dan çok önce de vardı arapça'da muhtemelen.

yazarların birçoğunun zorla evlendirmek/evlendirilmek ile karıştırdığı geleneksel evlilik usulü.

ural-altay dil ailesinin türk dilleri gibi altay koluna mensup olduğu birçok dil bilimci tarafından kabul edilen, ada ülkesi olan japonya'da konuşulduğu için rafine kalabilmiş, kadim dillerdendir. sondan eklemelidir. bu nedenle anadili türkçe olup öğrenmek isteyenler alfabe engelini aştıktan sonra çatır çatır öğrenir derler.

benzer kelimelerimize örnek de vereyim:

şaşı-şaşi
yaka-yoko
kara-kuro
yukarı-yuka
iyi-ii.

bir buçuktan iki. iki olmasa bile bir yetmiş beş olur.

kurumuş toprağın üzerine çökmüştü adam. çıplak dizlerinde hissediyordu sert dokuyu. avuçlarını bastırdı toprağa. canı acıdı biraz. ileride bir ağaç gül açmaya çalışıyordu ama güneş izin vermiyordu sıcağıyla. uzun zamandır böyleydi. neden orada olduğunu unuttu bir an. fazla yol, fazla yürüme fazla susuzluk dudaklarını kurutmuştu. ah şimdi bir insan gelse. ah bir insan evladı. bu kuş uçmaz kervan geçmez tepede yolunu bulmuş ama yürümeye devam eden bir varlık. iyice gömüldü… sırtı büküldü.
durmayıp dalga geçen zaman ne zaman ihanet etmişti. ya kendine ihanetleri…. kapattı gözlerini. doğruldu tekrar ve bağdaş kurdu.
ellerinin avuçlarını açtı gökyüzüne. dua edeceği bir tanrısı yoktu. belki görürdü gökyüzü kurumuş derisini ve bir bulut geçer yağdırırdı bir damla yaşam.
o sırada aheste bir uğur böceği dizine doğru çıkmaya başladı. kirli tırnağıyla itti böceği. dirençliydi ama bu siyah benekli kırmızı uğur. mücadele edecek gücü yoktu adamın. yarı kapalı göz kapaklarının arasından gülümsedi içindeki çocuk.
“uğur mu getirmeye geldin” diye sordu.
böcek yavaşça çıplak kolundan ilerledi. boynuna doğru yol aldı.
adam sinirlendi birden. yumruk yaptı ellerini. ezecekti böceği.
böcek anladı durumu ve hızlandırdı kanatlarını, bir çırpıda kondu adamın boynundan kulağına.
bir sessizlik vardı zaten ama şimdiki siyahın daha siyah olduğu sessizlik gibiydi.
böcek konuştu…
“kalk ayağa”

günaydın sözlük…

ama öyle, mabad cebinde taşıdığı akıllı telefonunun aklını, 2 dakika aralıklarla kurduğu 850 tane alarmla meşgul ederek, kendisinden başka tüm mahalleyi, o lanet, o olmaz olası, o mel’un sese her sabah defalarca maruz bırakan, top patlasa uyanmayan tembel bireyin, hala utanmadan “kahve içmeden ayılamıyom yeaaaa” cümlesini kurabilmesi gibi arlanmaz bir günaydın değil elbette…

her gün, kaçta uyanması gerekirse gereksin, en az 1,5 saat öncesinde uyanıp, granül yerine filtre kahve tercih ettiğinden kahvesini demleyip duşa giren, 5-10 dakika sonra duştan çıkıp hızlıca giyinen, bayram sofraları gibi sofra hazırlamasa da, kendine verdiği değeri dilimlediği domates, salatalık ve peynirden, zeytine gezdirdiği zeytinyağından ve üzerine serptiği kekik ve pul biberden anlayacağınız, tam bir ‘yaşamak’ heveslisi bir bireyin, tam da anlattığım sabahı gibi bir günaydın…

kahvaltının mutlulukla ilgisi olduğu bi’ günaydın…

bir şey yapmam.
çünkü yoldaş akıllı adam
yenileceği dövüşe girmez.
yannındaki kızları sakinleştiririm.

kırmızı kan hücreleri diğer adıyla, alyuvarlar tarafından taşınır.

"baltalar meydana çıkana kadar savaşçılar kalplerini göstermezler."

(bkz: vikings)

bir bitmedi bu kadın erkek ayrımcılığı.

"hayatta en hakiki mürşit ilimdir."
nerede görsem imza atasım gelir.

ne öğrenci ne öğretmen suçlu. suçlu olan farklı kapasitede milyonlarca insana aynı eğitimi vermek isteyen eğitim sistemi. dünyada binlerce güzel örnek olmasına rağmen bunu ısrrla daha da bozan kötü hale getiren yetkililer suçlu. bu vebal onların, kimsenin değil.

tek başarısı istanbul’u fethetmek kısmında şahi topu gibi patladım.

ulan ismail.
t: komik başlık.