bunu belirleyen genellikle akrabaların karakteri ve tutumu olmuyor. çoğu anne kendi ailesinin sevilmesini isteyip sürekli eşinin tarafını kötüleme gibi bir alışkanlığa sahip. eşin ailesinin yaptığı en ufak detay bile çok büyütülüp sürekli dillendirildiği için insanlar anne tarafına daha yakın hissediyor.

annemin tüm çabalarına rağmen ısrarla baba tarafı diyorum ben. net daha iyiler, canlarım.

şu anda edmondo de amicis’ ten istanbul (1874) okuyorum.
işler güçlerle ilgilenirken, ya da yürürken de latife tekin’ in sevgili arsız ölüm’ünü dinliyorum.

önceden bir kitabı bitirmeden ötekine geçmezdim.
ayrı tat, ayrı dünya, bambaşka hayatlar ; ama adı kitap.
şimdi diyorum: neden olmasın ki ikisi, üçü bir arada?
memnunum bu halimden : bıraktım tutucu olmayı.

buyrun benim hayatımda hiç telefonuma indirmedim. hayatımda hiçbir yerde eksikliğini görmedim . gayet sosyal birisiyim her zaman arkadaşlarım oldu. 13 ülke gezdim . kısacası asosyal değiliz .

çok tatlı bir ben nasıl büyük adam olucam cover'ı vardır. sanırım pek çok insan da böyle tanımıştır. dinleyelim:

osmaniye'de lise öğrencisi selma gülce (17), koronavirüs nedeniyle entübe edildiği hastanede 15 günlük yaşam mücadelesini kaybetmesi ile iyiden iyiye hissedilen durum.

aşı yaptırmadığı bilinen selma gülce'nin cenazesi, hasanbeyli ilçesindeki kızıldere köyü mezarlığında toprağa verildi.

reelde bulmaktan çok büyük bir farkı olmayan eylem.

iş sevgili olma noktasına kadar gelmişse zaten kafalar uymuş, fotoğraflara bakılıp karşı taraf beğenilmiş falan demektir. "acaba fotodaki o mu?" gibi bir şüpheniz varsa, bir görüntülü arama ile kişinin fotoğrafındaki kişi olup olmadığını teyit edebilirsiniz zaten.

karaktere gelince... size burada, aslında olmadığı biri gibi davranıp gerçek yüzünü sevgiliniz olduktan sonra gösterecek olan kişi, bunu reelde de yapabilir. yani aynı risk, aynı piyango... değişen hiçbir şey yok. bu nedenle ne ille de yapılması gereken bir eylem olarak ne de ayıplanacak bir eylem olarak değerlendirilmeli bana göre.

orijini sol kanat olsa da, görev verildiğinde sağda ya da merkezde oynayabileceğini ispat etmiş olan futbolcu.

kendini bozmaz sıkı çalışırsa geleceği parlak.

sayfa, yazılmış veya basılmış bir kağıt yaprağının iki yüzü.


aşka aşık iki kişiydik biz adam ve kadın. kimliksiz...
sevmek öyle güzeldi. sevilmek öyle güzeldi ki bu yüzden süsledik kelimelerimizi birbirmizle. aslında seviyorum dediğin ben değildim adam , sen sevmeyi seviyordun. sevilesi bir kadın lazımdı yüreğine. aşk, sevgi, his değil; şiirdi istediğin. kalemine ilham olacak biri. bu yüzden en imkansızını seçmiştin aşkın. imkansız oluşu daha bir perçinliyordu hislerini. hayal etmek yeni diyarlar keşfetmek kadar güzel geliyordu. heyecanlanıyordun. çocuksu bir tını yükleniyordu sözlerine, gözlerine bir gülüş oturuyordu.
ben piraye, tomris ya da fatma gibi adına şiirler yazılan bir kadın olmak istiyordum. sense onlardan birine, ulaşılmaz olana aşık olmak. ve paragraf paragraf yaşıyalım birbirimizi istiyorduk. hep olmak, sonsuzda olmak.
geriye bir şiir, birkaç da paragraf kaldı işte.bir nazım, bir nesir işte bizim bütünümüz.  demek ki bir kitap olmazmış ya bizden bir sayfa olurmuş, bir tek sayfa.

kullanım kolaylığını ve işlevselliğini çok sevdiğim, ancak ortamından tiksindiğim uygulamadır. derdi kitap olmayan kim varsa bu uygulamada toplanmış sanki; gereksiz, boş tip kaynıyor ve kaliteli paylaşım yapanlara göre sayıca çok fazlalar maalesef. bu nedenle ben de uzun süredir mesaj alımlarını kapattım ve keşfet kısmına da girmiyorum. uygulamayı sadece okuduğum kitapları kaydetmek ve hoşuma giden alıntıları paylaşmak amacıyla kullanıyorum.

en favori ve etkileyici plajlarımızdan olan ve fethiye'de bulunan ölüdeniz, bir alman gazetesi tarafından dünyanın en güzel plajı seçilmişti. çevresi kapalı bir gölü andıran ölüdeniz'in suyu çok dingin ve sığ olsa da su seviyesi sürekli olarak alçalıp yükseliyor. bu sebepten de deniz berrak ve tertemiz kalıyor.

ispanyol futbolcu gerar pique'nin eşi olur aynı zamanda. la tortura isimli şarkısı favorimdir.

(bkz: uçurtma avcısı (kitap)) kitabında adından sıkça söz, edilen bir kitaptır.

onlar bizi besliyor aslında ama işte farklı bakınca öyle oluyor.

hem emek hırsızlığı hem de bir garip durum. belli ki çalan kişi başka sözlüklerden haberimiz olmadığını zannediyor veya daha da kötüsü herkesin ulaşabileceğini bildiği platformlardan "çaldıklarını" temcit pilavı gibi ısıtıp ısıtıp koyuyor önümüze. birini fark edeceğiz, geri kalan yitip gidecek belki. en azından kişi girdiyi kendine göre yorumlasa, kendi yorumunu katıp öyle sunsa, hiç olmazsa sahibine selam gönderse kabul görebilir bir nebze ama noktası virgülü bir olunca maalesef çok sırıtıyor.

muazzam bir pentagram şarkısıdır. bir kere dinledikten sonra bağımlısı olunabilir*.

ilk yapılan yanlışa kaza, ikincisine hata, üçüncüsüne ise tercih denir.

anlayana.

millet aşı kısmını geçti hastalığın hapını falan çıkarma derdinde bizimkilerde hala ölmüş gitmiş insanın istatistiğine ayar verme peşinde. yok, dün yazmıştım z kuşağının torunları belki az gün yüzü görür diye ama onu onların da torunu şeklinde iki kuşak daha revize ediyorum.

parçaları, anıları heyecanla bekliyorum.