90'lı yılların ortalarına kadar insanlığın sırtından inmeyen, etkileri günümüzde de devam eden utanç.

güney afrika'daki ırkçı rejimi tariflemek için kullanılan apartheid kelimesinin kökeni hollandacadan geliyordu ve "ayrımcılık" manasına geliyordu. hollandalıların ümit burnunun keşfedilmesiyle afrikanın güney topraklarında ticari faaliyete girişmesi onların buralarda hak sahibi olmasını sağladı. hollandalılardan sonra ülkeye gelen ve yönetimi ele geçiren ülkelerin baskıcı yönetim şekilleri için de uluslararası terminolojide apartheid terimi kullanıldı.

peki halka yapılan bu ayrımcılık neydi? utanç duymamız gerektiği fikri nereden geliyor? o dönem nüfusun yüzde 70'i afrikalılar olmasına rağmen gettolarda yaşanmaya zorlanmıştı, 80'li yılların sonuna kadar yaya yollarında beyazlara yol vermek zorunluydu, siyahlar oy kullanamıyordu. hatta o kadar ileri gitmişlerdi ki acil bir durumda ambulans çağırırken bile kişi ırkını belirmek zorundaydı, zira beyazlar için olan bir ambulans siyahların çağrısını reddetme hakkına sahipti.

94 yılında rejim yıkıldığında insanlığın aya çıkışının üzerinden 25 yıl geçmişti. 48 yılında başlayan rejim, arkasında birçok mağdur bıraktıktan sonra tarihin en büyük insan hakları savunucularından biri olan nelson mandela'yı bıraktı. mandela'nın ömrüne yayılan demokrasi mücadelesi, yapılan ilk seçimlerde cumhurbaşkanı seçilmesiyle taçlanmış oldu.

bu sistematik baskı ve ırkçılık rejim olarak ortadan kalmış olsa da etkileri halen devam ediyor. rejim sırasındaki faili meçhul cinayetlerin üzerine gidilmemeye devam ediyor, siyahların çoğu beyazlara göre daha az gelirle ve daha yüksek işsizlik oranıyla ve temel hakların birçoğundan yoksun olarak yaşamayı sürdürüyor.

kaynaklar:
1-tarihi değiştiren olaylar- timaş yayınları
2-vikipedi-apartheid

hayat bu işte
kanatlanıp gitmek dururken
dört duvar içinde hap solursun
yaşamak için bir neden ararken
ölmek için bulursun
manga-hayat bu işte

her gecenin sabahı
her kışın bir baharı
her şeyin bir zamanı
benim dermanım yok
fikret kızılok-bir harmanım bu akşam

can sıkıntısından bunlar.
bilmem nerede ki ismini cismini bilmediğin bir anonimin peşinden gidip , oğlum bak git deme saçmalığını iliklerine kadar hissetmek .. uğraşmak onunla tam bir mantık hatası. onun için önemsizsin ama sataşılacak kadar da önemlisin. offf ikilemler, denklemler.... sen kimsin be adam diyecek kişiye cevap olarak ben şu an bana laf attığın kişiyim deme saçmalığı... buraya yakışıklı filozofumuz albert camus'un meşhur sigaralı fotosunu koymuşum gibi sayın. efkar dağıtalım..

saçmayım...
saçmasın..
saçmayız..
ve tüm saçmalıklar zinciri... istiklal marşı. kapanış...

karantina sürecinde evi seraya çevirdim. balkon şuan kaktüs ve sukulentten geçilmiyor. değişik bir hobi bu bağımlılık yapıyor.

büyük adammış eric arthur blair ya da bildiğimiz ismiyle (bkz: george orwell). 1949 yılında geleceği görerek bu kitabı yayınlamıştır. gerçi hayat hikayesine bakarsak belki geleceği görmek değil de yaşadığı çağı yorumlayıp teknolojiye uyarladığı bile düşünülebilir, çünkü kendisi hitler ve mussolini desteğini alan franco'ya karşı savaşmak için ispanya'ya gönüllü olarak gitmiştir (bu anıları daha sonra katalonya'ya selam olarak yayınlanacaktır).
aslında kitap zamyatin'in biz isimli romanından esinlenmiştir. ilk ismi avrupa'daki son adam olarak belirlenmesine rağmen yayıncı tarafından değiştirilerek bu isim seçilmiştir. aralarında yayınlanma yılları arasında 17, bahsettikleri tarihler arasında da yaklaşık beş yüz yıl olsa da konu olarak huxley'in "cesur yeni dünya"sı ile benzerlik gösterir.
1984'ü okurken bazen geçmişe gidersiniz, bazen kendinizi gelecekte bulursunuz, bazen de adam bu günü yazmış dersiniz. belki sürekli televizyon karşısında marş dinlemezsiniz ama romandaki gibi her an izlendiğinizi bilirsiniz. korkunun ne kadar güçlü olduğunu, insanların korku yüzünden nelerden vazgeçebileceğini suratımıza vurur.
v for vendetta'yı izlerken de "bu şey değil mi ya, 1984" dersiniz. her hissettiğiniz baskıda "abi adam yazmış ya" dersiniz. çok da uzatmaya gerek yok, güzel kitaptır, bazen üzer, bazen ümit verir. benim içinse gerçek dünyada özgürlüğün sadece bir illüzyon olduğunu ilan eden bir kitap.

nefret ile yaşamak.

herkes den ve her şeyden nefret etmek. nefret ile dolu olmak.

olunabilecek en kötü haldir/ hallerdir.

nefret duyguların en kuvvetlisi, en güçlü olanıdır.

sadece nefret duyulan kişileri ve objeleri değil sahibini de tüketir.

kör eder insanı ve son nefeste dahi olsa pişmanlıktan başka bir şey getirmez.

şu kısacık hayatı yaşamanın onlarca yolu var iken hemde.

insanı her durumdan ve halden kurtaracak tek çözüm kök salmamaktır.

insan yerleştikçe, bağları kuvvetlenir ve kayıp edeceği şeylere sahip olur, onlara değer vermeye başlar.

ta ki değer verdiği şeyler ona sahip olana kadar.

çok da zeki değildir insan, zaman içinde bununla övünmeye bile başlar, "değerlerim var benim der".

halbuki zincirleri vardır artık. yaşamanın optimal yolu göç etmektir, göçebe bir yaşam sürmektir.

yerleşik hayat insanlığın doğasına aykırıdır. evet belki belirli süreler için olabilir ama bir ömür yerleşmek insanın doğasının dışındadır.

yanlış öğretildi bize hayat, yanlış yaşadık.

cahildik, rengine kandık.

sevgili olay yöneticimiz ve yayıncımız bengaripsengüzeldünyaumutlu mahlaslı yazarımız için ufacık bi sürpriz yapmak istedik ben ve saz ekibim. kendisinden habersiz şekilde kayıtları direkt kaptanımıza attık.
yardım ve yataklığından dolayı en başta gomercan'a,
hani senden de bi şeyler duysak negzel olur dediğimde hiç kırmayıp direkt tamam deyip seçtiği şarkının nakaratını bize söyleyen herhangi biri mahlaslı dostuma,
merdumlar baskında radyo yayını'nın 2. bölümünde bizimle aşk hikayelerini paylaşan ve şimdi de birbirlerine minnoş şarkılar gönderen eylül ve civcik'e,
kanka sen yine bi şeyler yapıyon da hayırlısı, diye serzenişte bulunsa da bengarip için seve seve kayıt alan, canım tarikatdaşım* merdümgirizbirdeli'ye çok çok çoook teşekkürler.

bitti mi? bitmedi, bitmez. gelecek hafta neler olacak bakalım*.
güzel ve keyifli nice yayınlarda görüşmek dileğiyleee. herkeslere iyi geceler.

meyhane diye geldim, populer science çıktı.(bkz: lol) neyse votkayı içeyim gene de ziyan olmasın.(bkz: swh) sesler çok güzel radyocu mu doğdunuz be mübarek!

sonradan düşen jeton: dikkatimi çekti neden radyo başlığı sabitlenmiyor millet unutuyor görmüyor ki sonradan dahil olsun dinlesin etkileşsin! hayır sanki sol frame başlıklarda beyinler çarpışıyor da kıyamıyorlar, feridunabininsexhikayeleri.com başka nane yok.(bkz: swh)

bırakın marsı millet aç aç! biz yaşarken öldük, ver ordan müslüm babadan yakarsa dünyayı garipler yakar'ı.(bkz: lol)

sözlüğe üye olduğumda; aktivasyon ve giriş yapana kadar bana *hoşgeldin mesajı yazan misafirperver yazar/mod/ponçik.

(bkz: ilkler özel olur)
(bkz: bot olduğuna dair söylentiler var)

geri istenmesi pek uygun değildir, isteyen de hoş karşılanmaz.

şak diye gündüz moduna geçince bir anda sözlükten uçurulduğumu düşündüren yeni güncelleme. ayol korktum...güzel olmuş. gece modu koyu mod gözümü yoruyordu bu iyi olmuş.

(bkz: çalmıyorlar ama çalışıyorlar)

gece yemek yemek. ıstisnasiz her gece bakın.

yemek yemeyi çok seven biri olduğum için yatana kadar yemek yiyorum. yatağa girip gurulduyan/acıkan karnımı ya susturacagim ya da ses etmesine izin verip uyuyacağım. telefonu alıyorum elime. eğer o sira saatin sonu çift bir sayı ise yemek söylüyorum dışarıdan ya da buzdolabına koşuyorum. tek sayı ise mide gurultusunu/acıkan karnımı bi kenara bırakıp sesi bastırsın diye kulaklığımı takıp uykuya dalıyorum.

bu yüzden her geceeee ben, her gece acıkmışııım, o yüzden her gece bu açlığın dibini görmüşüüüm.
ağır yaşamlara konuk olan mirkelam'ın yemek sepeti sipariş notuna düştüğü kelam'lar*

okulumuzda konuşamayan ve otizmli olduğu için kimseyle göz teması kuramayan bir özel eğitim öğrencimiz var. okula yeni başladığı için yabancıları görünce huzursuz hissediyor ve ağlıyor.

birkaç kere onu rahatsız etmeden olduğu sınıfı ziyaret ettim, benden rahatsız olmasın diye hiç iletişime girmeye çalışmadım ama varlığımı hissettiğini hep biliyordum.

bugün yine şöyle bir uğrayayım diye sınıfıma girdim. her zamanki gibi beni görmezden gelir diye düşünerek öğretmen arkadaşla konuşmaya başladım. (hemen çıkarım diye kapıyı kapatmamıştım) tam o sırada kapıya doğru yürümeye başladı, ben de sınıftan çıkmasın diye kapıya yöneldim ve olanlar oldu. geldi, önümde durdu ve bacaklarıma sarıldı. sonra elimi tuttu, yere çekti beni. arkasını dönüp kucağıma oturdu. bana o an huzur nedir diye sorsanız bu derdim.

hayatımda çok ama çok az şey bu kadar etkilemiştir beni. bu satırları yazarken bile doluyor gözlerim. seni çok seviyorum minik, kalbime bu kadar güzel dokunduğun için teşekkür ederim!

adam yanlışlıkla muhalefet yapmış. ülkenin yarısının fakir olduğunu itiraf etmiş. ulan ülkenin yarısı fakir diye açıklamayı ben yapmış olsam linç yerim, vatan haini, 15 temmuz haini diye söylenirler arkamdan.

annemden özür diliyorum, daha iyi yerlere gelip daha fazla refah sağlamalıydım sana.

teyze deyince akla hemen onun adı gelir:
(bkz: teyze anne yarısıysa iki teyzenin bir anne etmesi)

köpeğe hayvan diyoruz, tecavüz edene de insan diyoruz. işte yanlışlık burada.

oklofobi, enoklofobi, veya demofobi en basit tanımıyla sosyalleşme ve kalabalığa karşı oluşan korku durumu olmakla beraber ağır vakalarda paralize olma, öfke nöbeti, ağlama, aşırı terleme, üşüme, kekeleme gözlenebilmektedir. bu fobinin altında genelde kalabalık içinde ezilme, hastalık kapma, kaybolma, kendini değersiz görme gibi düşünce ve varsayımlar yatmaktadır.