neyse ki sosyal medya kullanmıyorum ve bu saçmalıklardan uzağım,mutluyum.

benim anlamadığım bir şey var, kimseyle sorunum da yok sadece soru.

x ırkını çok seviyorum demek normal karşılanırken, sevmiyorum demek niye anormal oluyor?

hala olacağımı öğrendiğimdeki mutluluğumu size anlatamam. hüngür hüngür nasıl da ağlamıştım. canımın canından bir can...

oraya giren hiç kimse geri dönmedi dediler girdim. meğer hesabı silme özelliği yokmuş.

allah nasip etmeyeceği bir şeyi hayal ettirmez.

bundan yıllar önce kaybettiğim küçük kardeşim.

varlıklı bir ailenin çocuklarıydık. sürekli ihaleler alarak geçimini sağlayan babam her haftasonu evde eğlenceler düzenlerdi. ticaretimize ortak olan kişileri de sürekli davet ettiğimiz bu eğlencelerden içki de, dansöz de eksik olmazdı. yine bir haftasonu eğlencesi düzenleyecektik; fakat bu sefer her zaman gelenden farklı bir dansöz gönderildi. diğeri hasta dendi. durumu önemsemedik.

eğlencenin tam ortasında, dansöz bizim masamıza yaklaştı. tülünün altına gizlediği silahı çıkarttı. babamı ve annemi başından vurdu. beni omzumdan vurdu. aylarca komada kaldım. uyandığımda kardeşimin kaçırılmış olduğunu öğrendim. ailemize dair en ufak iz bırakmamaya and içmiş düşmanlarımız. yıllarca aradım ama nafile. bulamadım kardeşimi. mahlasını görüp, kendisine dansöz düşmanlığımdan bahsettiğimde farkettik ki, yıllarca aradığım kardeşim oymuş.

ben o günden bu yana her dansöz gördüğümde ailemin katili aklıma geliyor. yıllardır psikolojik tedavi alıyorum. o bunalıma girmek yerine ilgili dansözü bulmuş ve gerekeni yapmış. az sonra yola çıkıp, yanına gideceğim. alnının tam ortasından öpüp intikamımızı aldığı için gururlanacağım. sonra da ailemden sadece bana kalan mirasın yarısını kendisine teslim edeceğim.

bekle beni kardeşim. geliyorum.

dün sol frame’in sıkıcı gelmesi nedeniyle başladığım, adeta çekirdek gibi bırakamadığım, hızımı alamadığım kafa sözlük yazarı eylemi.

şu an elim ayağım titriyor, zor tutuyorum kendimi. uyuşturucu bağımlılığı böyle bir şey olsa gerek.

ancak dolduran arkadaşlardan istirham ediyorum, lütfen ukde sahibini entrynizde anınız, saygınızı gösteriniz.

imkansız değil. evden yolun süresini, trafiği hesaba katarak çıkarsanız aynı anda gidersiniz buluşacağınız yere.

the queen's gambit dizisi ile yoğun talep alan online satranç uygulaması.

kadinlar mizah anlayisi kendisininki ile denk gelen erkeklerden hoslanir.
genel olarak da insanlari birbirine yakinlastiran seylerin basinda gelir bu “ayni seylere gulebilmek” maddesi.

insanı dinlerken bilmediği yerlere alıp götüren içinde hüzün, sevgi ve umut barındıran efsane parçadır. en büyük şaban filminde kullanılarak parçaya yazık edilmiştir. filmin çok çok ötesindedir.

şeytan sinorun ustinde dolanur
bir çaykara atasözüdür.
arazi mahkemeleri ile ünlü ilçemin* sabahları değişebilen sınır hareketliliğini anlatmak için kullanılır.

zehirlenme hissi daha baskındır.

kendisiyle aramızda kısa bir muhabbet geçmiştir. kibarlığı, üslubu ile içinde bulunduğum karamsar ruh halimden çıkıp, anında pozitif olmaya,hayatı sevmeye, dünyaya kucak açmaya başlamıştım.
emin olun psikoloğa gidip içimi döksem bu kadar rahatlamaz ,içim huzurla dolmazdı.
çoğu moderatörü sayar severim ama uykusuz kahve 'nin yeri benim için çok ayrıdır. şahsen insanlar üzerinde ki bu pozitif enerjisi sayesinde sözlüğün pollyannası moderatördür. iyi ki vardır.

neden

bugün iliklerime kadar hissettiğim duygudur. saat çok geç değil, yürüdüğüm yolun kalabalığa yakın olmasına dikkat ediyorum. bir şey olursa sesim hızlı duyulsun diye. yanıma biber gazı almadım diye üzülüyorum. neden peki? neden ben kafam esince yürüyüşe, nerden yürüdüğüme nasıl yürüdüğüme dikkat etmeden çıkamıyorum. neden ben çıkmadan önce evdekilere haber verip ne giydiğime dikkat etmelerini istiyorum. ne giydiğim önemli çünkü olurda eve dönemezsem yol kenarında ki cesetin ben olduğumu anlasınlar diye. psikopatça düşünüyorum bunları çünkü bunları tek düşünen ben olmadığım için. ben yürüyüşe ölme taciz, tecavüz edilme ihtimalini düşünerek çıkıyorum, ben yanımda araba yavaşladığında korkudan titreyerek telefonumu sıkıyorum, ben yürürken sürekli arkama dönüyorum olurda takip ediliyorsam farkına varıp hızlanayım diye. ben niye bunu yaşıyorum, çok mu korkağım, çok mu stres yapıyorum, çok mu etkileniyorum gündemden. ben niye böyleyim biliyor musunuz, çünkü bana değebilecek ellerin korktuğu bir adalet yok. çünkü bu ülkede hayalleri alınıp yerine adalet bile konulamamış onlarca kadın, çocuk var. bana bir saatlik bir yürüyüşte bile bunu hissettiren bir sistem var.

zaman bize ait değildir ki yitirelim, zaman insanlardan bağımsızdır.
biz onu tanısak da vardır tanımasak da, zamanı geçirmeye çalışsak da akar,
durdurmaya çalışsak da, çoğunlukla öldürmeye çalışırız ama o hiç ölmez.

kayıp şeyler dükkanı

başlık sahibi arkadaşımızı gönülden desteklediğim kampanyadır. sözlük kuralları çerçevesinde uygun görüldüğü ve denetimden geçtiği müddetçe bu tarz girişimlerin desteklenmesi taraftarıyım.