uykusuz kahvenin heyecanı ve ihihihihi tavırlarının ortamı çok güzel renklendirdiği toplantıdır.
edit: son dakika eylulingin havuç muhabbeti yayına damga vurmuştur. *

bazen şarkılarda verilen aralar bana tam da sigara yakmalık yer dedirtir. örneğin şarkımızı açıyoruz. eller, ayaklar ritim tutuyor hatta dans bile ediyoruz arada dimi. şimdi mesela bir bankta oturuyorum* tabi yürüyerek dans ettiğim de insanlar uzaylı ile karşı karşıyaymışcasına tepki verdikleri için sadece kafamda kulaklığımla hafif kafa sallayarak ilerliyorum, buna da tepki veriyorlar da neşemi bozmalarına müsade edemem şimdi.* hazır oturuyorum etrafı gözlemliyorum, şarkı 2.08’inci saniyeye geliyor 2.18’e kadar ki boşluk ne de güzel gaza getirip, sigara yaktırıp, kafa sallamaya müsait.

bu arada şarkıyı sarılamayacağın kadar uzak biri için dinlediğinde acı veriyor. aksi halde benim gibi dans ediyorsunuz.

kamu spotu:

sokakta dans etmeyiniz.

kaderdir.

doğanın insan üzerinde daha fazla etkili olduğunu düşünürüm, tabi küreselleşen dünyada bu etki giderek azalsa da sıcak, ılıman ve soğuk iklim ülkeleri birbirinden oldukça farklıdır.

coğrafya; yediğiniz yiyecekten, giydiğiniz kıyafete, karakterinizden insanın düşünce biçimine kadar etkili olmaktadır.

sakarya meydan muharebesinin 100 yılını yaşadığımız şu günlerde bırakılacak en anlamlı resim gazi mustafa kemal atatürk'ün bu savaş esnasında duatepe'deki resmidir.*



resim kaynağı

toplumu, öncelikle sağlığımızı ilgilendirecek alanlarda faaliyet gösteren merdiven altı işletmelere ve 2-3 gün göstermelik seminer ile aldığı sertifikayı duvarına asınca doktor ve çakma cerrah kesilen sözde uzmanlara karşı uyarmak büyük bir sorumluluk. buna benzer estetik facialarına az rastlanmadı.

beta sürümüne göre çok daha güzel olan radyodur.*
şaka bir yana gerçekten çok güzel olmuş. radyo programlarını da beklemedeyiz efenim. çok güzel projeler var umarım hepsi gerçekleşir. *

radyonun beta sürümü de böyle idi. hatıra olarak bırakıyorum. :))

merdumgiriz_ kulaklarımızı kanatmak mı? duymamış olayım. oradaki en güzel ses seninkiydi. ( değerli yazarlar şarkı armağan etti idare edin) şaka bir yana*. cansın güzel insan teşekkür ediyorum.

(bkz: çok beklersiniz) mesut'u kurtardılar hakan'ın başı derde girdi. sıradaki başı belaya girecek ekip üyesine bahis açıyorum: benden ali'ye 10 bin papel oynar. tarafını seç beklemeye başla.

amirimin* bir lafını hatırlatan sorunsal;

"insan sevdiğine şans verir."

böyle saygısızlık olmaz ya. abicim gidin alın adam gibi bir mahlas. nedir bu abidik gubidik az sırıtmalık mahlaslar. hasta ediyor beni bu olay.

yanıltıcı içeriğe sahip bir başlık değildir zira ilk tanımda "kanada'da" diye belirtilmemektedir. kanada'daki terör saldırısıyla karşılaştırıldığı için o şekilde başlamaktadır.
bu çirkin saldırı, kutuplaşmanın toplumda ne derece ilerlediğini gösteriyor. artık orta halli kimse yok, yalnızca iki kutup var. ve bu kutuplar son günlerde birbirlerine sıkça saldırmaya başladı. insanların sakinleşip ne yaptıklarını bir düşünmeleri gerekiyor. gerçi kafası biraz çalışsa türbanlı olmanın araştırma görevlisi olmaya engel olamayacağını ve zottirik bir kişilik olarak birini bir yerde isteyip istememe hakkının olmadığını görürdü. neyse.

yapıştır mehmet ali, kaleye sok onu.

yıkanan ton balığına ne denir?
washington.

bir gemide, ikimiz...

burun estetiği.
2022 eklemesi : geçen yıl yaptım arkadaşlar .

acımasız bir düşünce. 65 yaş ileri bir yaş değildir. yaşayacak 15 20 sene ömrün daha var, uzun bir zaman. 80 yaş öyle değildir, o yaşa kadar gelip de sağlığını kaybetmeyen pek az insan vardır.

sedat peker gibi tepki verdiğim hede.
"lan bırak!"

bir başka sözlükteki kendi yazımdan alıntıdır.

--- alıntı ---

türkiye büyük locası olarak da bilinen en eski türk mason büyük locası.

19. yüzyılın 2. yarısında abdülhalim paşa'nın önderliğinde makbul iskoç riti şura-ı ali-i osmani adıyla kuruldu. dönemin sultanı tarafından kapatılsa da, yönetim değiştiğinde tekrar gizlice faaliyete başladı. birkaç defa bu şekilde kapatılıp açılınca ve son olarak 1935'te kapatılınca, başlangıçta destek oldukları atatürk reformlarından desteklerini geri çektiler.

1956'da türkiye büyük locası adıyla yeni bir loca kuruldu. ancak kurulumla ilgili bazı ilkesel şartlara uyulmadığından, faaliyetlerine düzensiz masonluk denen grand orient tarafında devam ettiler. düzenli masonluğa geçme gayreti gösterirken ismi de hür ve kabul edilmiş masonlar büyük locası olarak yenilendi. 70'li yıllarda ingiltere birleşik büyük locası tarafından da tanındı.

türkiye'de birçok şehirde faaliyette bulunan yaklaşık 14 bin üyeleri var. locada siyaset ve din konularında tartışmalar yapmak yasak. locaya yalnızca 21 yaşını doldurmuş, yaratıcı inancına sahip olan erkekler kabul ediliyor. tekris adı verilen törenden sonra kabul edilen adaylar, çırak, kalfa ve üstat derecelerinde çalışıyorlar. üyeleri dışındaki herkese kapalı olan bu topluluk, kendilerini resmi sitelerinde şu şekilde tanımlıyor:

"masonluk, tanrı’ya inanç temeli üzerine kurulu ezoterik ve inisiyatik bir kardeşlik kurumudur. insanlar arasında sevginin, toleransın ve kardeşliğin hüküm sürmesini; insanlığın hürriyet, barış, adalet ve huzur içinde gelişmesini hedefleyen masonluk, ortak bir insanlık ülküsünün gerekliliğini kabul eder. bu ülkünün gerçekleşmesi için insan kişiliğine saygıyı, bütün insanların iyiliğine çalışmayı, bireyin özgürlüğü ve ahlaki sorumluluğunu, insanların hak ve ödev eşitliğini, bilime saygıyı temel ilkeler olarak benimser."

tabi her ne kadar bu tür olumlu görünen açıklamalar sık sık yapılsa da, birçok komplo teorisinde adları sık sık geçen, özellikle tapınak şövalyeleri ile olan bağlantıları ve illuminati gibi örgütlerle olan ilişkilerinden dolayı, her zaman dünyadaki büyük olaylarda parmağı olduğu düşünülen bir topluluk bu.

--- alıntı ---

kuş cıvıltılarıyla güne uyanmak

karin tidbeck’in öykü kitabıdır.

öykü okumak büyük keyif. bilimkurgu okumak büyük keyif. bilimkurgu öyküsü okumak ise çok büyük bir keyif. ancak iyi yazılmış bilimkurgu ya da korku öykülerine rastlamak çok zor. tidbeck bu açığı o kadar güzel ve ustaca kapatmış ki. aklımın bir köşesine yerleşen ve sonsuza kadar orada kalacak olan, her sözcüğünü tek tek hatırlayacağım öykülerden biri bu kitapta. “sweet potato pie” öyküsünü ezbere bilirim mesela. eugenia collier’in okuduğum tek öyküsüdür ama aklımdan hiç çıkmaz. sonra jack london’ın “ ateş yakmak” öyküsü var ki o da içime kazınmıştır. bir de saki’nin “ açık pencere”si hala heyecanlandırır beni. son olarak da arthur c. clarke üstadımın yazdığı “ tanrının dokuz milyar adı”nı hep büyüleyici buldum. bunlar gibi başka öyküler de vardır aklımda ama ilk solukta bu dört öykü geldi dilimin ucuna. işte bu listeye bir de “ arvid pekon kim?” ve “ zeplin” öykülerini de kolaylıkla ekleyebilirim.

tidbeck bir ursula k. leguin olmuş sanki. en as onun kadar iyi. üstüne üstlük iskandinav kökenli ki onların hayal gücü sınır tanımıyor bence.

okuyun mutlaka, listenize yeni öyküler ekleyin.