gümüşhane'ye özgü bir toplu çocuk istismarı geleneği. geleneğe göre kına gecelerinde 4 kişinin köşelerinden tuttuğu bir çarşafın altına 7 ile 12 yaşının altında çocukların ve birkaç yetişkinin girmesi suretiyle; yetişkin, çocukların kıyafetlerini çıkartarak cinsel istismar etmesine dayanır. 2019 yılında bu gelenek kamu davasına dönüşmüştür.

ilgili bölgenin yöneticisi bu durumu şu sözler ile savunmuştur; ''bizim köyde yarım asırdır bu oyun oynanır. gülme, eğlenme amaçlı yapılır. istismar gibi bir durum söz konusu değil. kıyafetleri çıkarıldığı için oyuna civciv çıkarma deniyor. ortada bir kötü niyet yok''

2019 yılında kamu davasına dönüşen olayın haberi

unutmayın, unutturmayın, alışmayın! istismar bir insan hakları ihlalidir. tck madde 103'e göre suçtur!

toplulukla çok da göz göze gelmemek. o topluluk içinde tanınmış bir yüz varsa o kişiyle ya da kişilerle göz kontağı kurulması daha iyi olur.

uyku düzeni.

hürriyet gazetesinin kurucusu, gazeteci yazar. 1896'da doğmuş ve 1953'te ölmüştür.

aristokrat bir türk ailesine mensup olan sedat simavi'nin dedesi, sadrazamlık yapmış saffet paşa'dır. birçok türk aydını gibi galatasaray lisesi'nde okur, kısa bir süre tarih öğretmenliği yapsa da 1916'dan ölümüne değin muhtelif gazete ve dergiler çıkarır. mesela mütareke basınında ankara'yı destekleyen tek karikatür dergisi olan güleryüz veya uzun yıllar yayınlanan, hayat mecmuasından önceki fenomen yedigün; simavi tarafından çıkarılan belli başlı dergiler... ama en çok hatırlanan yatırımı, şüphesiz 1 mayıs 1948'de ilk sayısı bayilere verilen hürriyet gazetesidir.

uzun yıllar, 14 mayıs 1948'de ilan edilen israil cumhuriyeti'ni kutlamak için hürriyet'in çıkarıldığı, manşetindeki "ürdün ve ırak orduları filistin'e girdiler" başlığının bununla alakalı olduğu, hatta türk bayraklı logosu ve "türkiye türklerindir" sloganının da paravan olduğu, zira sedat simavi'nin yahudi dönmesi olduğu dincilerce anlatılagelmiştir. bunlar muhtemelen balon, ama uzun yıllar türk basınının amiral gemisi olarak önemli bir hizmet gördüğü, ayrıca tsk'ya en bağlı gazete olması sebebiyle fox'a veya turgut özal tasavvutuyla ingiltere'den gelerek türk basınına giren asil nadir'e satışına genelkurmay'ın taş koyduğu sabahattin önkibar'ca da iddia edilen şeyler (önkibar malum, türkiye gazetesinde de çalışsa da yandaşlıkla ön plana çıkmamış bir gazetecidir, herhalde duydukları sıfırdan temelsiz değil).

simavi'nin iki çocuğu da medya sektöründeydi. büyük oğlu haldun simavi (ki rahmi koç'un çocuklarının annesi çiğdem meserretçioğlu'nu kaçırmıştı) uzun yıllar hürriyet gazetesinin en büyük rakibi günaydın gazetesini çıkardı. küçük oğlu erol simavi ise hürriyet'i 1994'e değin devam ettirdi.

kaynak: genel olarak şu site, ayrıca sabahattin önkibar'ın "imamlar ve haramiler medyası" kitabı.

ailesine arkasını dönmemiş "tip"tir. ayrıca sensindir tip. arkadaşları ile goy goyda yapar. canın istediğini de yapar. ama bilir ki o yanında olmak istemediği anne baba zamanı gelince hiç olmayacaklar ve o tip onları çok özleyecek o yüzden hala vakit varken az çok beraber zaman geçiren" tip"tir.

hiç takipçisi olmayan yazardır...

(bkz: sen ciddi olamazsın bir dakika nasıl doğru olabilir bu)

edit : bunlardan biri de benim, bugün bana ağlamak düşer...

edit 2 : 1 olmuş oha

edit 3 : 3 oldu bir anda

anayasa mahkemesi (aym), “kasıtlı ya da taksirli suç ayrımı yapılmaksızın 6 aydan fazla hapis cezası alınmasının bekçiliğe engel oluşturduğunu” öngören kuralın iptal edilmesi ile artık herhangi bir yasal engelin bulunmaması durumu.
buradan
zaytung haberi niteleliği taşıyan haber ama gerçek.
artık ne kadar çakal, hırsız, tecavüzcü varsa torpil vasıtasıyla olabilirler.
sokaklarımız daha huzurlu ve güvenli.
(bkz: yersen)

i wish it was all a dream, i wish....

kesinlikle emek dolu bir çalışma olmuş. izlerken inanılmaz keyif aldığımı söylemeden edemeyeceğim. ilk başta limonu kendim sanmadım da değil hani.*

devamını beklediğimiz montaj. (bkz: kocaman alkış)*

bisküvilerin en güzeli: probis .

burayı neden instagram gibi kullanmayayım ki?

bir genç kızın gizli defteri serisini 90'larda doğmuş olan kız evlatların okuması farzdı. teoman'ın müziği bırakması gibi ipek ablamız da seriyi birkaç kere bitirdiğini söyleyip yeniden yazdı. okuma bilincimiz olmadığı için dümdüz okuduğumuzu düşünüyorum bütün seriyi. okuma bilincim oluşunca kardeşimin kitaplığında görüp biraz baktım da çocuğum olsa asla okutmam. ana karakter serra pısırık, ailesi ne dese yapan, şekilci, hayali bile olmayan bir insan. dümdüz bir hayatı var. ne hayalleri ne hedefleri var. üniversiteye gitmesi gerekiyor gidiyor, iş bulması gerekiyor buluyor, evlenmesi gerekiyor evleniyor. insan değil adeta robot. hiçbir şeyi sorgulamıyor, kimseye danışmadan hiçbir karar almıyor. sinir oldum.

öteki taraftan anlatılar-kenan beykont

(bkz: yapma işte bunu yapma)

insan kelimesinin ve bu niteliği taşıyan kimselerin bir özelliği var o da şu:
huy ve ahlak yönünden üstün nitelikli kimse
bunu ben değil kelimenin manası söylüyor. aynı zamanda insanlık kelimesine mana olarak baktığımız da şunları belirtir:
insanın değerini, saygınlığını veren öz, insana yaraşır yaşama ve düşünme ilkesi.
çağımıza bakacak olursak insanın ve insanlığın manalarından uzaklaşmış şekle şemale önem veren güruhlar türemiş.
bu da demek oluyor ki sadece ete kemiğe bürünmek ile insan olunmuyor.

hanimefendi abla, siz çok hanım bir bayan kardeşimizsiniz maşallah.

iltifattaki yaş problemini bulunuz. benim yaşım ile kendimin yaşı aynı çıkmıyor.

yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte
acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette

bugün kalbimi bir kez daha fetheden iki erkeğin hikayesini kendim için not düşmek istiyorum.
bir süredir evde istirahat etmek zorunda kaldığım için dışarısı ile ilişiğim iyiden iyiye kesilmiş durumda. öğle saatlerinde küçük kurbağa markete gitmek için para istediğinde ben veririm deyip cüzdanıma uzandım. ve sonra baktım ki hiç naktim kalmamış. anneanneden istesene param kalmamış, dedim.
aradan geçen yarım saat sonrasında babam geldi. hep birlikte kahve içip sohbet ederken babam yeğenime harçlık verdi. o esnada ozi dönüp teyzemin de parası yok dede, dedi. babama yalnızca nakit kalmamış diye ettiğim tüm ısrarlarıma rağmen zorla o para elime tutuşturuldu. verdiği miktar ya da para zerre umrumda değil. ama bir veletin teyzesini düşünmesi, bir babanın her zaman küçük kızı kalmak kalbimi pamuklara sarmaladı.

o kadar çok kişinin , konuştuğu bir ülkede; susmak veya az konuşmak daha çok şey anlatır diye düşünüyorum.