ben açık kumral olduğumdan karayağız delikanlı tercihimdir.

sevginin yalnızca övgü dolu sözlerde, cilalanmış kelimelerde ve abartılı tavırların altında yatmayacağını, insanın yüzüne tokat gibi yeniden çarpan shakespeare oyunu. kral lear karakteri zaman zaman gerçek hayatta karşımıza çıkar aslında, sevginin yalnızca abartılı sözlerle dile getirildiğinde gerçek olduğuna inanan insanlardır bunlar. ne acı, hepsi kral lear gibi şanslı değil ve işin aslını göremeden yitip gidiyor! ifade edilmemiş sevgi, yok sayılabilir mi ? cümlelerimizi cilalamadan söylediğimiz zaman riyakar mı sayılmalı yani hislerimiz? bazen davranış, ağızdan çıkanlardan daha kıymetli değil midir? dürüstçe dökülen gözyaşlarında bulamaz mıyız sevginin göksel izlerini ?

--- alıntı ---

kıng lear: to thee and thine, hereditary ever
remain this ample third of our fair kingdom;
no less in space, validity, and pleasure,
than that conferr’d on goneril. now, our joy,
although the last, not least; to whose young love
the vines of france and milk of burgundy
strive to be interess’d; what can you say to draw
a third more opulent than your sisters? speak.

cordelıa: nothing, my lord.

kıng lear: nothing!

cordelıa: nothing.

kıng lear: nothing will come of nothing: speak again.

--- alıntı ---

(bkz: ex nihilo nihil fit)

müthiş bir kütüphanedir. müthiş bir fikirdir. bütün yazarlar elinden geldiğince destekleyecektir.

charlotte perkins gilman kitabıdır.feminist bir klasik olan bu kitabında; ev işi kavramını kaldırarak kadın işi, erkek işi ayırımına son vermeyi öngörmüştür.

sorum yok soranım yok
yolum yok yordamım yok
bir çıkmaz sevdadayım
çekip vuranim yok.

başlık aklıma şu klişe sözü getirdi: "müziğin sesini duymayanlar, dans edenleri deli sanırlar."
(bkz: friedrich nietzsche)

arapça'dan dilimize geçmiş bir kelimedir.söz konusu haktan faydalanandır. hakkın doğmasından sorumlu veya hakkın doğmasına neden olan anlaşmada taraf olmasa da kendi lehine sonuç doğandır. örneğin ; çek bono,poliçe gibi çeşitliliğe sahip olan ticari senetlerde, bu senetlerden fayda sağlayacak olan yani senet üzerinde ismi yazılı bulunan kişidir.

sadece akşamüstü, battaniye ve film ile yetindiğimi hatırlatıp üzülmeme sebep olmuş beşlemedir. kahrolsundur.

paphiopedilum rothschildianum.
orkideler arasında en pahalı olanıdır. malezya’nın borneo adasında yetişmektedir sadece. orkidelerin büyümesi yaklaşık 15 yıl almaktadır ve yetiştirilmesi zor bitki türü. görüntüsü için değer mi bilemem.

çok kişi bilmez ama orhan veli'nin güzel öyküleri de vardır. bu öykülerden birinin ismi ''işssizliktir''. orhan veli usta, bir gün sahil kenarında otururken kendi kendisiyle konuşmaya başlar. açtır ve işssizdir. ama anlattığı öykü asla açlığının dramı değildir. bol miktarda sıgarası vardır cebinde, ve manzara çok güzeldir. açlığının ızdırabı elbet vardır içinde ama bunu o kadar da dert etmez. geçenlerde aldığı bir iş teklifinden bahseder öyküde. taşrada açılacak bir petrol kuyusuna personel arıyorlarmış. yüklü miktarda bir maaşla orhan abi'ye de gel çalış demişler. kendisi rededmiş teklifi. öyküde, şayet teklifi kabul etseydi orada beraber çalışacağı insanlar hakkında fikirler yürütüyor. öyküden çıkardığım hususlardan biri, orhan veli çağında her meslekten insanın şiir hakkında iyi veya kötü, ilerici yahut gerici bir beğenisi var. bugün ben iş yerimde her hangi bir arkadaşımla şiir sohbeti yapsam adım ''gay''e çıkar. yahut olur olmadık yerde olur olmaz şeyler konuşan bir insana. veya en iyimser ihtimalle karşımdaki insanlar aval aval bakıp dinler beni. hayır canım, istemez eksik olsun. iyi ki şu sözlükler var diyorum bazen. kimsenin deli olup olmadığımı umursamaz bir şekilde, sanattan, bilimden, tarihten istediğim kadar bahsedebiliyorum.

karl marks dinler için, ''ruhsuz dünyanın vicdanıdır'' der. din meselesinin insanların bu kadar yaşamında önemli olmaya başladığı bir çağda, gündelik dertlerden çok uhrevi dertleri de olması lazım gelmez mi insanın? peki ben neden eser miktarda o kadar insan tanımıyorum? etrafıma bakıyorum da, herkes bir biçimde aşktan ölüyor. peki neden herkes, şiirden habersiz bu çağda? bir insan bir insanı şiirsiz nasıl sever yahu? kitapsız allaha tapmak gibi bir şey bu.
başlığı görünce düşündüm ki bu çağda kimse doğru dürüst kitap okumuyor ki. bir de sevgilisiyle aynı kitabı okuyup konuşssun. herkesin, sevdiğinin gözünü nasıl oyabileceğiyle ilgili daha önemli dertleri var bu zamanda. bir de insta story mi ne atıyorlar.

multitap adlı müzik grubunun 2010 çıkışlı şarkısıdır. şarkıyı dinlerken aklıma zeki kayahan coşkun'un matrax isimli radyo programı gelmektedir.

romandan sinemaya uyarlanan danny boyle filmi. film edinburgh'de geçer, uyuşturucu bağımlısı gençlerin etrafında döner. oldukça çarpıcı sahneler vardır filmde,izlenilmelidir. benzetildiği requim for a dream ile konu olarak benzerlik gösterse de aralarında dağlar kadar fark vardır.

arkasından bilmem kaç saat söve söve başka oyun arayışına girerdik *

hem keşif hem buluştur. çünkü hayatta - şu anda- kullanılamayacak olan matematiksel bilgiler vardır. bu bilgiler sadece sırasını beklemektedir. belki kuantum fiziğini çözdüğümüzde o soyut bilgiler kendine kullanım alanı bulacaktır. belki de medeniyetimizin ömrü yetmeyecek ve o bilgiler kendine kullanım alanı bulamadan bizimle birlikte yok olup gidecektir.
"matematiğin hiçbir dalı yoktur ki, ne kadar soyut olursa olsun, bir gün gerçek dünyada uygulama alanı bulmasın.”- lobachevski.

iddia ediyorum bize 12 yıl okulda bu sistemle o kadar saat ingilizce ders vereceklerine her ders o yaşa özel bir çizgi diziyi ingilizce alt yazılı ve orijinal dilde izletseler bugün herkes temel seviyede ingilizce biliyor olurdu.

başka işi olmayan türk dil kurumunun tv zaplama kelimesine bulduğu karşılıktır. tdk sözlüğüne geçgeç yazarsanız ; seyredilecek uygun bir program aramak amacıyla televizyon kanallarını tarama karşılığını bulursunuz.

italyanca hava anlamına gelen kelime'dir.

sonra yaparız.

çıtır dönem. varoluş sancısı da revaçta.