tip önemli değil diyen insanlar arasında sosyal deney yapılmış. deneyde iki adam var. birinin üstünde eski kıyafetler var. tip olarak çok da iyi değil. diğer adam da takım elbiseli. tip olarak ortalamanın üzerinde. bu iki adam sırasıyla sokak ortasında bayılmış numarası yapıyor. dış görünüşü iyi olmayan adamın yüzüne bile bakmıyorlar öylece yanından geçip gidiyorlar. sonra şık giyinen adam yere yığılıyor sokak ortasında. herkes ambulansı arıyor, yardım etmek için çaba gösteriyorlar.
bu da demek oluyor ki tip önemli değil diyen insanların çoğu yalan söylüyor.
ayrıca kadın erkek ilişkilerinde benim için karakter ön planda, dış görünüş önemli değil diyenler de genellikle yalan söylüyor. çünkü dışını beğenmediğin bir insanın içini merak etmezsin. bu böyledir.

aslında sinirli değiller almanca insanı sinirli gösteren bir dildir.
(bkz: alternatif tıp gibi tanım girmek)

benim bu hafta işittiğim kadarıyla en alternatif cümle,
"gergin olabilirim..."

ücra bir köy okulunda sözlüğün logosu olacağı için artık sözlüğe cinsel içerikli tanım girmemeye karar verdiğim olay.
şu an kendimi hababam sınıfı ahmet'in azarladığı hababam sınıflı öğrenciler gibi hissediyorum.

sanırım eleştiri getirirken, bilinç altımızda o insanın yaptıklarını yaşıyoruz. eğer, eleştiri olayını fazla tekrar edersek, bunu tekrar tekrar yaşamak gibi bir alışkanlık ile bir anda o düşünceler gerçeğe dönüşüyor.

bazen de eleştirilen şeyin kötü olduğunu bilmemize rağmen bilinç altındaki bir intikam duygusunun açığa çıkması veya tamamen söz konusu kötü davranışı, biz de bu hatayı yapan kişi gibi sözde ayrıcalıklıymış hissine kapılıp boş vererek yapıyoruz.

sonuç olarak, kendimizi bir anda eleştirdiğiniz insana veya şeye dönüşmüş olarak buluyoruz.

bunun farkında olmak ve buna göre kendi kişiliğimizi kaybetmemek, bizde eleştirdiğimiz şeye dönüşmemek bilincini geliştirebilir.

kendisine saygımın sonsuz olduğu bilim insanıdır. ama ölüm sebebi her defasında elimi alnıma vurmama sebep olur. bilmeyenler için; cebinde radyoaktif madde taşıdığı için maruz kaldığı radyasyon onu öldürmüştür. oysa biraz daha yaşasa kim bilir bilim dünyasına ne katkıları olurdu. onun gibi biri böylesine bir ihmalde nasıl bulundu aklım almıyor.

(bkz: gör beni (kitap))

yayınıma atıfta bulunarak gülümsetmiş radyo yayını. *

"selam elm ekibi çok sevdiğim bir program var. ismi bengaripsengüzeldünyaumutlu ile dünyadan uzak amma da uzunmuş bu arada.. herkes ses kaydı yollayıp şarkı atıyor çok ponçikler bence siz de yapmalısınız teşeşkkürler rumuz : melankolikserseri

biz de sana teşekkür ederiz fakat sanırım böyle şeyler için çok yaşlıyız sıradaki.."

ps: aman efendim ne demek yaşlısınız, siz de en az bizim kadar ponçiksiniz. *

memati ne ya memati ne?
hani beni tanımasalar bilmeseler tamam diyecegim ama eti puf yiyen insanım ben! ne demek memati.

eğitim sistemi açısından oldukça iyi bir durumda olan baltık ülkesidir.

*

beşinci murad'ı fetö delirtti
abdülhamit'i fetö savundu
osmanlı'yı fetö yıktı
turgut özal'ı fetö öldürdü
ismet inönü'yü fetö öldürdü
adnan menderes'i fetö astırdı
güldük eğlendik lakin ki herkesi fetöcü yapmak büyük saygısızlıktır. fetö bugün terörist elebaşıdır bu sebeple insanları terör ile alakalandırmayı bırakınız.

hoş kokulu bir çiçek türüdür.eski sevgililerimden biri şirkete bu çiçeklerden yollamıstı ve bir kac yakın arkadasımla kokusunun cazibesine dayanamayıp suratımızı ciceklerin arasına gömüp koklamaya basladık ve sonra farkettik ki çiçek tüm suratımızı boyamıs.bir dost tavsiyesi lilium tarzı çiçekleri kendinizi kaybedip yüzünüzü gözünüzü göme göme koklayamayın sonra palyacoya dönersiniz.

tahammül. kimse huyuna, hareketlerine tahammül edemediği insanın yanında durmaz. sevse bile.

bir robert seethaler romanıdır.

daha sonra kendisi hakkında bir tanım yazmayan düşündüğüm için uzun uzun yazarı anlatmayacağım ama hızlı okunan ve etkileyiciliği üst düzey romanlar okumak istiyorsanız bence robert seethaler’in toprak, bütün bir ömür, tütüncü çırağı romanlarına bir göz atın.

bu kitap bir besteci ve orkestra şefi olan gustav mahler’in son seyahatini yani belki de son senfonisini anlatıyor. gustav mahler 14 kardeşinin sekizini çok küçük yaşta kaybedip ölümle erken tanışan, ilk konserini 14 yaşında veren, kendinden 20 yaş küçük eşinden olan kızlarından birini difteri yüzünden kaybeden bir müzisyen. ve yaşadığı bunca şeyi müzikle tedavi etmeye çalışan bir dahi.

kitap büyük müzik dahisinin son gemi seyahatini anlatırken geri dönüşlerle müzisyenin hayatına da derin bakışlar atıyor. gemide büyük saygı gören müzisyeni ise ara ara gemide çalışan ve onun hizmetine tahsis edilen bir çocuk ile sohbet ederken görüyoruz. bu bir tesadüf olmasa gerek.

mahler öldüğünde sadece elli yaşındaydı ama sanki yüzyıllar boyunca bu dünya üzerinde kalmış gibi yaşadı ve eserler bıraktı. nasıl bir müzik tutkusu olduğunu anlamak için hayatına bakmak yeterlidir belki ama ölmeden önce söylediği son sözler de bize bir ipucu verecektir:

“ mozart, mozart.”

ey ahali, zombi mahali!

cenk beni evimden alacakmış. okurken de, yazarken de inanası gelmiyor insanın. ben edirneye kadar gelsem, geri kalan yolu da o gelse?.. canlandıramadım, yok. halbuki atla deve mi? her şey bir uçağa bakar eheh. bu yıl değil. bu yıl uçaklara ben bakıyorum, oturduğum çimenlerden. höffff sevgimi anlatırken vıcıklaşabilirim. affedin, cenku balım’ın da yan etkisi bu işte. insanı bi yumuşatıyor…

akşama gelince, biz böyle bir takım irezil anılarımızla karşınızdayız. * o kadar da prestij kastık, karizma, şekil şukul yaptık sözlükte. akşamdan sonra bağzılarımızı sidikli diye anacaklar, püh! ben şimdiden uyarımı yapayım;

yemek yerken dinlemeyin, dinlerken yemek yemeyin, yemeyin dinlerken yemek.

bu günün en güzel şeyi meyve ağaçlarının çiçek açması olsun bence.
içimi açtı yok daha güzeli.

genellikle genç kadınlarda görülen, yemek yememe, çok az uyuma ve buna rağmen oldukça aktif olmakla karakterize psikolojik bir bozukluktur.

bu hastalar, ince kalma konusunda oldukça takıntılılardır. yemek yemeyi reddederler, çok az uyurlar ve çok aktiflerdir. anoreksiya nervozada kişi, şişman olduğunu düşünürek çok düşük kalorili oldukça sıkı diyetler uygular.

kilo almaktan aşırı korkarlar ve zayıf olmalarına rağmen sıkı diyetler uygularlar. asla ince olduklarına inanmazlar ve sürekli tartılma davranışı gösterirler.

anoreksiya nervoza hastaları da aynı bulimia nervoza hastaları gibi yediklerini kusarak çıkarma davranışı gösterebilirler. ayrıca diyet hapları ve müshil de kullanabilirler.

bu hastalığın kendine özgü bir nedeni yoktur. birkaç faktörün bir araya gelmesi ile ortaya çıktığı düşünülmektedir. hastaların mükemmelliyetçi olması, bebeklik dönemindeki yanlış beslenme davranışları, genetik yatkınlık ve çevresel faktörler etkili olabilir. özellikle moda dünyasındaki zayıf olmanın güzellikle bağdaştırılması ergenlik döneminde olumsuz bir etki yaratabilir.

anoreksiya nervoza tanısı, kişinin normal kilosunu kabul etmemesi, kilo almaktan duyulan aşırı korkusunun değerlendirilmesi ile koyulur.

dünyaya diğer kız çocuklarına nazaran daha şanslı gelen, babasının uğruna 2 milyon dolar yaktığı kızdır.

yanılmadınız; ünlü mafya pablo escobar'ın kızı kendisi.

çal kemancı/ ispanya '18