sıraya insanlar yerine bidonların girmeye başladığı su istasyonları,

en az renkli televizyon kadar etki bırakan star 1 ve gizemli reklamları ile tele on tv kanalları,

yemin ettim albümü ve kayahan'ın arabesk müziğe attığı adım,

tüzmen adlı bir arkadaşın, ismi tarkanla aynı olduğundan, soyad kullanarak albüm çıkarması ile pop camiasının ilk defa distortion efektini resmen tanıması ve kabulü,

dolmuşların eski tip plymouth, chrysler vs modellerinden ford'un "transit" serilerine geçişi,

mehmet ali erbil'in iyice parlaması ve skandal çıkış sinyalleri vermesi,

medyum keto'nun medyum memiş'ten yediği dayak,

yıldo diye bir adamın bir şekilde peydah olması ve anlamsız şöhreti,

vs gibi, güncellemeye de müsait, detaylardır.

kadınlar bağyandır,
çiçekler falandır,
başarı babamdır.

4/c sınıfından cenk'in şiirini dinlediniz, iyi yayınlar.

işime yaramayacak uygulama.
bütün çevrem whatsapp'tayken ben signalden ne yapayım ki?

erkeklerin erilliğinden başka derdi olmamasına kızan islamcı kadınların icadı olan feminizm.
bir dönemdir, bir akımdır.
ihtiyacı olana göredir.
ihtiyacı olmayan kullanmasın.
ihtiyacı olana versin.

"gerçekten bunu yaptın mı" şeklinde entel mesajları olur hep.

he, cidden kızın memelerine puding sıkıp muz bandırarak yedim. entellik zor meslek.

sıkılmıyorlar da.

herkesin kendi çıkarına göre yontmasıdır.

çirkinliğimi örtmesi. gözlerimi ön plana çıkartması. bir nebze olsun iğrendiğim tipleri görmüyorum.

tam adı empatinin yitimi (kayıtsızlık politikası üzerine) olan arno gruen tarafından yazılan kitaptır.

bu kitapla tanışmam caner özyurtlu sayesinde oldu. kendisi ekşi sözlüğün soru cevap videosunda bu kitabı tavsiye etmişti. depresyona girdiği bir zamanda doktoru tavsiye etmiş ve çok memnun kalmış. ona iyi gelmiş.
düşündüm taşındım. lan dedim depresyon benim aşım ekmeğim. sürekli beni rahatsız eden komşum. hemen okuyayım.

üç gün süren bir okumanın ardından kitabı bitirdim. öncelikle kitabı ben çok beğendim. herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum.
yazar zaten bir psikolog olduğu için kitap içerisinde bol bol örnekler vermiş. empatinin yitirilmesinin nasıl gerçekleştiğini anlatmaya çalışmış. hastalarıyla ve okuduğu alıntılarla çok güzel şekilde kitabını desteklemiş.
yazar gruen aslında hepimizin bildiği şeyleri anlatmayı tercih etmiş. anlattığı şeyleri biliyoruz ama onlarla yüzleşmekten korkuyoruz.
okurken kendimizden parçalar buluyoruz ve bu durum çok canımızı yakıyor.
çocukluğun gelişimde ne kadar büyük yaralar bıraktığına şahit oluyoruz.
yazarın yaptığı analizler gerçek ve sertçe suratımızı tokatlıyor. canım yandı lan.

insan denen canlının dünyaya geldikten sonra anne ve çevresinden öğrendiklerinin ne kadar önemli olduğunu çok güzel anlatmış yazar.
aslında bu durum böyle ama farkında değiliz. aileler hiç değil. kimi aileler bir çocuğa bir zarar veriyorlar ve o çocuk bunu ömrü boyunca sırtında taşıyor. kitapta bahsedilen hastalar bunun en büyük göstergesi. bir olayı anlatıyor ve o olayla ilgili hasta örneği veriyor. şaşırıp kalıyoruz.
ayrıca kurban olmak ve kurban edilmek gibi kavramları da inceliyor. hasta ruhları. hitleri ve gaz odalarını inceliyor analiz ediyor.
beyaz adam ve kızıldereli ilişkisini bile çok güzel analiz ediyor.
birisinin canı yanıyor yandıkça hissetmemeye başlıyor. hissizleşiyor. sonrasında kendi acı çekemediği için başkalarına acı vermeye çalışıyor. acısını bastırıyor. bu kitap tam olarak bunu anlatıyor.

okurken ve düşünürken cidden empati duygumuzu yitirdiğimizi anladım. o yüzden herkesin okuyup dersler çıkarması gerekiyor. tavsiye ederim.
aşağı merak edenler için kitapta anlatılan başlıkları yazacağım.

önsöz: insan olmanın anlamını sorgulamak
kurbanlar ve suçlular meselesi
çocukluk döneminin ve çocuk oluşun tarihine dair
kimliğimiz
dil, bilinç ve sağ ve sol beyin yarımküreleri
yabancılaşmış beden
korku ve kimlik yitimi
kayıtsızlık fenomeni
narsisizm ve kimlik
saldırganla özdeşleşme uygarlığımızın temeli
ahlak ve insanlık
sevgiyi inkar temel suçtur
ilişki ve bağlılık aynı şeyler değildir
idealler, idealleştirmeler ve bunların politik sonuçları
karl marx
çocuklarımız ve tersine dönüş
hakikat kötülüğe dönüşüyor, yalan ise iyiliğe
bilim ve ilkellik
bizim korkumuz
ilker insanların korkusundan farklıdır
tarihsel bilincimiz
terrence despres ve hayatta kalanlar:
var olmamak ve onur hayatta kalmayı sağlıyor
insan olmak ve şizofreni üzerine bir değerlendirme
var olmama mücadelesi
hastalar kendilerini koruyor
hastanın büyülü zenginliği
yaşamın anlamı ve içimizdeki şiddetin temeli olarak kurban durumunda olma
sevgi olmayan sevgi ve kimlik olmayan kimlik toplum için sonuçları
tarih nedir ? ne yapılmalı?

not: yukarıda yazdıklarım başlıklardır. alt başlıkları üşendiğim için yazmadım. zaten yazarların merak edeceğini düşünerek ekledim. merak edenlerin merakını giderecektir.

sevdiğim alıntıları ekleyip tanımı sonlandırıyorum.

gün geçmiyor ki yeni belirtiler çıkmasın. insanı korkutan yeni belirtiler. acaba covid miyim diye beni de düşündürttü şu an.

ispanya’daki barselona üniversitesi'nden bilim insanlarının yürüttüğü yeni bir araştırma, koronavirüs taşıyan bazı kişilerin, daha yaygın semptomlar ortaya çıkmadan önce burunla ilgili bir dizi belirti yaşadığını keşfetti.

araştırmaya katılan koronavirüs hastaları "burunda garip bir his ve aşırı kuruluk” gibi belirtileri deneyimlediklerini söylüyor. kaynak

mutlu olmak istiyorsan kimseden bir şey beklemeyeceksin.

bir can yücel şiiri.

hep kırılıp bazen kırıp en fazla odana çekilmek ve haklı olsan da kimsenin gelmeyeceğini bildiğin halde gelmesini beklemek

en azından belirli bir yaş grubundaki yazarlar için çocukken paha biçilemez olan şeylerdir.

mesela sinemaya gitmek. ben çocukken müthiş bir olaydı. metropol sineması vardı o zamanlar, kardeşimle güç bela biriktirdiğimiz para ile doğruca sinemaya gitmek isterdik. kışın içeri girdiğinizde yüzünüze vuran o mısır kokusu, içerideki kalabalık falan bana büyüleyici gelirdi. çok sık da gidemezdik, o zamanlar bizim için pahalıydı, gittiğimiz zaman iç ceplerimize sakladığımız içecekleri salon karardıktan sonra çıkartabilirdik ancak. çoğu zaman bir mısırı paylaşır, film boyunca yetecek şekilde yemeye çalışırdık.

mcdonald's ı falan daha söylemiyorum.

ay kızım klibini defalarca izlemişimdir.
şu anda hayatta olmayan yaşlı ninecik,alzeimer sebebiyle kliniğe yatırılmadan önce,torununun yönetmenliğini yaptığı klip çekiminde yer almıştır.

gerek tarihsel karakterler hakkında verdiği uzun bilgiler, gerek sözcükler hakkında verdiği kısa bilgilerle dikkat çeken bir yazar.

evde viski vardır. babanın viskisidir o... "my precious" diyerekten sessizce salona gidilir... olaylar olaylar.

toplulukta kurduğum her cümlenin ardından kızımın öyle değil demesi.

(bkz: ne diyem mahmut mu diyem)

okulönceci isimli yazar arkadaşımızın ukdesi.

genellikle anaokullarında kullanılan bir üründür. okula başlayacak olan çocukların görsel hafızalarını da okuma kabiliyetlerini de geliştirir.

bir kısmında kabartma vardır (dokunma duyusunu da geliştirmek için) bir kısmında ise yoktur.