kendisini sözlükte ne zamandır görmediğimden eksikliğini hissettiğim (gerçi sanırım artık dönmüş ama bilemiciim), kitap edebiyat kulübü'nün ilgili üyelerinden biri, tanımlarını okumayı sevdiğim sözlük yazarı ayrıca.
umarım her şey yolundadır, sağlıkla kal bubble.

mr. kitty'nin "44 days" adlı şarkısı, bu gencecik mağdureye ithafen yazılmıştır. insanın kanını donduran korkunç bir olay... ah biriciğim.. ah..

masallama olarak da isimlendirilebilen bellekteki boşlukları gerçek dışı öykülerle doldurma durumudur.
sıklıkla korsakoff psikozu, demans ve frontal lob hastalıklarında görülür.

sevdiğim insanlara sevgimi belli edemiyorum.

müziğin sesini duymayanlar dans edenleri deli sanarlar

biz sıradan çinko karbon yazarları malikanesinden izleyip, hakkımızda hüküm dağının eteklerinden çakıl taşları toplayıp fırlatan moderatör:

müzikten anlamayan yazar beyanı. bas gitar olmazsa müzik olmaz. davul ile o frekansı hangi müzik aleti sağlayabilecek. ayrıca aradaki boşlukları hangi müzik aleti tamamlayabilecek.

sözleri hayat felsefesi yapılacak kadar güzel ve önemli olan bir filozoftur.

sahil yolu.

arkadaş grubunda konuşulurken sen bir şey söylediğinde kimsenin seni takmaması. sanki seni duymamışlar gibi sen yokmuşsun gibi davranıp konuşmaya devam etmeleri.

ekşimtrak başlıklar… yalvarmasından iyidir. herkes yoluna gider, olur biter.

devlet memurluğu mülakatları.

bazen başıma öyle şeyler gelir ki kendimi "artık başıma gelen hiçbir şeye şaşırmam bundan sonra" demekten kendimi alıkoyamam. fakat ne zaman böyle desem evren her seferinde beni daha çok şaşırtacağı şeyler bulur. ancak hayat tecrübeniz arttıkça bazı şeyler sizi daha az şaşırtır olur. çünkü bir şeyler görüp geçirdikçe bu dünyada her şeyin olabileceğini bilirsiniz. ancak umut da öyle bir şeydir ki bütün bunlara karşı bir mücadele içindedir. olsun belki bu sefer öyle olmaz, der her seferinde. bazen dünyada öyle kötülükler oluyor ki bir yandan şaşıramıyorum, bir yandansa her seferinde benim aklımın hayalimin almayacağı bu kötülükleri dünyada bir yerlerde bazı insanların yaptığını düşününce şaşırmaktan kendimi alamıyorum. bilmekten ziyade bakış açısından kaynaklı sanırım.

yine çok eğlenceli geçeceğine eminim olduğum radyo yayını.


gelelim eski takıntılarıma.

bayram şekerlerinin ambalajını dümdüz edip katlamadan rahat edemezdim.

meyve suyu kutularını açıp düzleştirirdim*. gerçi bu her tür kutu için geçerli. tuhaf bir mutluluk verirdi bana.

son olarak, açık çekmece görmekten hala hoşlanmam.

ek olarak,
bir arkadaşım saçlarındaki kırıkları ikiye ayırmadan edemezdi.
başka bir arkadaşım bir ayağımıza bastı mı diğerine de basardı.
yine başka bir arkadaşım lokum çok severdi ama lokuma dokunamazdı.

(bkz: tony montana)

derler ki, aşk gibidir gelince tutulamaz.

"it ürür, kervan yürür" diyerek katılmak istediğim başlık. evet aslında olması gereken bu. bunu daha önce dile getirenlerden biri olarak artık fazla önemsemediğimi belirtmek istiyorum.

başlığı açan değerli yazar arkadaşıma da tavsiyem kafasına bu durumu takmamasıdır. insanı kanser etme potansiyeli olan tipler hayatın her alanında vardır ve var olmaya devam edecekler. önemli olan onlara prim vermememiz.

nasıl prim vermeyeceğiz? başlıklarına kesinlikle yazmayarak. onları kesinlikle it hesabına dahi almadığımızı her fırsatta göstererek.

en nihayetinde bu kanser kitle kendini imha edecektir zaten.

edit: "it" derken köpeklerden bahsetmedim, sadece bir tabir olarak kullandım. zira köpekler bu kitleden çok çok daha değerli benim gözümde.

yazarları üç grupta kategorize eden başlıktır.
1- sadece meja'nın ve yönetimin yazdığı uzun tanımları okuyanlar.
2- ne bulursa okuyanlar.
3- bir kaç cümle okurken bile sıkılıp kaydıranlar.

naçizane 2. gruba giriyorum efendim.

olmayan iticiliktir. en azından büyük bir çoğunluk için yoktur. bir kulağımızın arkası kaldı karışılmadık. orası da karıştırılır muhtemelen yakında.

kim ne koyarsa koysun, ne amacı olursa olsun. bırakın istediği gibi davransın.

genel olarak 1980-2000 yılları arasında doğan neslin dahil olduğu kuşak. sanırım en karma kuşak budur, bir kısmının kafasının karışık olması da normaldir.

1980-1990 yılları arası doğanlar kendilerinden önceki x kuşağı ve baby boomer kuşağı ile büyüdüğü için onlardan bazı özellikleri de istemeden almış ama kendi kuşağının özellikleri arasında da sıkışmış olabilmektedir. x kuşağının aslında günümüzde olumsuz olarak kabul gören bir çok özelliğini taşımaktadırlar istemeseler de, bu nedenle dez kuşağını anlamakta zorlanabilmektedirler. ama yine de bir x kuşağı gibi değiller sanırım bu konuda...

bahsettiğim y kuşağının ilk elemanları da kuşak çatışması yaşamaktadır kendinden önceki nesille, ama kendilerine yakın 1990 ve 2000 yılı arasında doğanlarla ise iyi/kolay anlaşabilmektedirler.

özetle, y kuşağıarada kalmış bir kuşak bence. bu yüzden z kuşağı ile çatışma yapması çok normal. ama hoşgörülü ve geniş bir bakış açısına da sahip olabilmeleri nedeniyle** bunun da üstesinden gelebilecek kuşaktır.