hayat ıskalamayı affetmez.
twitter.com/tunctataker/sta...

sıradan bir günden farkı yok o kıvamda.

teoride gerçekleşebilen pratikte ise imkansız olan istek. koskocaman bir yanılgı hatta kendini kandırmakla eş değerdir. istediğin yere git ne fark edecek ? yine o kafanın içindekilerle baş başasın. aslında kendimizden ziyade çevremizden kurtulmak çabasıdır bu !

başlığı görünce aklıma gelen söz...sahi ne kadarını sustuk konuştuklarımızın?????
susuştu yüzün
bu ufukta bitiyor yüzün
ve başka bir gökyüzü başlıyor
komşu ellerle sarmalanıyorsun
yanıyorsun....
ne kadar övülsen az
avazım çıktığı kadar susuyorum
ismindeki sesli harfleri
mayınlı bir gülümsemeyle
senin karasularında olmak,
üstünde ilkbahar bir entari,
sanki
yeniden
eski bir öyküye başlamak...
yüzündeki o billur akşam kahvaltısı
sürgülerken özümü,
ne kadarını sustuk
konuştuklarımızın?....
yılmaz erdoğan

gösterişten başka bir şey değildir,istersen milyon kitabın olsun okumadıktan sonra kaç yazar.

isengard sanayi odaları kafa sözlük temsilcisi olarak şu videoları paylaşmak istiyorum. seçimlerde orta dünya eşitlik partisi (depar) başkanı özgür turhan kardeşimizi destekliyoruz. orta dünya'yı daha yaşanılabilir bir hale getirmek için desteklerinizi esirgemeyin.





kaynak: kamusal mizah youtube sayfası
buradan

rus ressam ilya repin'in 1883-1885 yılları arasında yaptığı meşhur tablo. ilk rus çarı 4. ivan'ın aniden sinir krizi geçirmesiyle birlikte, asasıyla şakağına vurarak öldürdüğü oğlu ivan ivanoviç'i konu alır. ressam, başarılı bir portre sanatçısı olduğundan mütevellit, tabloda oğulun dingin yüzüne karşılık; babanın pişmanlık, vicdan azabı, şaşkınlık ve dehşetle bezenmiş duyguları rahatlıkla görülebilir. günümüzde moskova'da tretyakov galerisi'nde sergilenmektedir.

başlığı okurken yorulduğum versus. kim başarısız olmak ister ki diyerek tarafımı belli ediyorum.

100 lirayı saniyeler içinde yok edebiliyorum

macar yazar arthur koestler'ın 40'lı yıllarda yayımladığı yarı-otobiyografik eseri. hepimiz arthur koestler'ın scum of the earth'ünde aşağılandık! güvensizliğin, aynı fikirleri paylaşıp aynı mücadeleyi versen de ırkı senden olmayanı hapsetmenin, ne tür bir çılgınlık olduğunu bildiği halde savaşa büyük bir açlık ile atılan insanoğlunun utanç madalyası olarak ingiliz edebiyatında yerini almıştır. savaş sırasında fransa'da olan koestler ingiltereye gidene kadar geçen süreçte ve sonrasında uğradığı haksız ve çirkin tutumun tüm detaylarını büyük bir ustalıkla kaleme alır bu eserde. eserin insana dair çıkarımları bir kenara altta dönen savaş etkileri de büyük bir huzursuzlukla beraber hissediliyor. zamanının bilinen en büyük faşizm karşıtlığını yapmış olan adamlardan biri olan koestler gittiği her yerde neredeyse bir suçlu gibi muamele görmüş ve neredeyse aşağılanmıştır. elbette söz konusu savaş şartarı olduğunda belki bu şaşılacak bir şey değil fakat insanın en çirkin yüzünün göründüğü kaotik bir ortamda dönemin politikalarına güzel bir bakış sağlıyor ve fransanın nasıl kendi kendini çökme noktasına getirdiğini görmek için de ideal bir okuma sağladığını söylemek yanlış olmaz. bu eser yalnızca bir ulusun onurunu nasıl kaybettiğinin değil insanoğlunun da ne denli kaotik bir yapıda olduğunun portresi.

yaşamının sonlarına doğru neredeyse 180 derece değişen düşüncelerini desteklemiyor olsam bile edebiyata - darkness at noon gibi bir şaheser bile tek başına yeter- bilime ve felsefeye tartışılmayacak kadar önemli katkıları olan bir sanatçının gördüğü muamele acınacak derecede kötü. eser hakkında ilginç olan bir diğer detay koestler'ın bu eseri yazdıktan yıllar sonra eseri sıkıcı ve kanıt eksikliğinden muzdarip bir eser olarak tanımlamasıdır ki eser aynı zamanda yazarın ingilizce olarak yazdığı ilk eser olma özelliğini de taşıyor. koestler çok sevdiğim bir alıntısında şöyle diyor: ""nothing is more sad than the death of an illusion." belki de savaş sonrası tutumunun değişikliği kendi yazdığı eseri; kızgınlık ile yazılmış haksız bir tutum, abartılı bir ön yargı ve ölmesi şart olan bir illüzyon olarak görmesine sebep olmuştur kim bilir ama koestler ne söylerse söylesin günün sonunda biliyoruz; hepimiz arthur koestler'ın scum of the earth'ünde aşağılandık!

ohh be. ben hüzünlü şarkı dinleyemiyorum.bir kaç yayın topuk topuk kaçtım buradan. * neşeli şarkıları duyunca amaniiin deyip kuruldum köşeme.. eğlenin gayri hadi bakem.o efkarlı şarkılardan da azcık uzak durun.. dökün kurtlarınızı lütfennn.sonra kurtlarım döküldü diye efkarlı şarkılara bağlamayın sakın.bağlayacaksanız da neşet ertaş'ın bağlamalı bu oynak türküsüne bağlayın.

alayınız master erkek zaten izlemişsiniz 1 kaç film atıp tutuyonuz.
olm siz kedi severken, tırmalar diye çekinen adamlarsınız.

gerçekten bu işi yapan, ifşa etmez kendini. bilir bu tarz şeylerin cezaya ve yaptırıma açık olduğunu.
bu işi gerçekten benimsemiş ve uygulayan insanlar kendini hissettirir.
içgüdüsel bir yönelimdir reklama, lafa bakmaz.

kemal sunal'ın inatçı filminde her ay düzenli olarak aynı kızı istemeye giden bayram vardı aklıma o geldi.
bumerang gibi atıldıkça geri gelen doğukan ne yapmak, nereye varmak istemektedir?

eski kral (bkz: ekşi sözlük) ölünce.
(bkz: kral öldü yaşasın yeni kral)
t: yazarların sözlüğün ne zaman büyüyeceğini yazdıkları başlık.

herkes kirlilerini getirsin, birazdan beyazları makineye atacağım. bir de banyoyu boşaltın duş alacağım.

sesi sevmiyorum.

cem adrian - ahmet aslan
kirpiğin kaşına değdiği zaman



not: söz müzik davut sulari' ye ait. kendisi "kipriğin kaşıma değdiği zaman" şeklinde söyler. dinlemek isteyenler için

damat bey olarak sizin, istenilecek kıza yani sevdiceğinize dünya ahiret bacı gözüyle bakmanız bunlardan biridir. daha evvel seviştiğiniz hissedilirse bir miktar soğuk rüzgarlar esebilir.

hakkında yapılan parodileri takip ettiğim açıklamalar.
ben böyle gündemleri önce parodilerden yakalıyorum sonra bakıyorum aslı parodisinden daha komik. *