küldüm ben zaten
küldüm zaten küldüm zaaaateeeen
kalmışsa eğer
külün içinde şimdi insanım
uyanıyor.
dünya görsün şimdi.
bembeyazzzz
dünyaaaaaaaaaaaa
yoluna baş koyup buzzzdaaaaaaa
kan kusanı.
dünya ne ki sevgilim,
benim sana yaptığım kubbe yanında?
düşsün, olsun, bırak,
içinde yıldızlar patlıyor.
kolaydır inanmak kadar inanmamak da.
ister sal kendini dünyaya, ister kal yanımda
her şeyden öte öyle sevdim ki ben seni
yoluna baş koymak diyoruz
biz barbarlar buna.*

şebnem ferahla olan düet versiyonunu daha da beğendiğim şarkıdır

kelebek kadar ömrümüz var
sevmek lazım hemen başlayalım
kaybedecek daha neyimiz var
aşk için gerekiyorsa hepsi bende var…

cahil insanın herkesi kendi gibi görmesi sorunsalı.

bu başlığı açan şahıs aynı zamanda bir rte sevdalısı, ölüp bitiyor aşkından.

edit: entry nick uyuma şahane. zaten en fazla olsa olsa "yalandantehlike" olur.

italya'da la spezia şehrinin batısında ligurya bölgesinde bulunan cinque terre “beş toprak” anlamına gelir, monterosso al mare, vernazza, corniglia, manarola, ve riomaggiore köylerinden oluşur.

engebeli sahillerden oluşan ve kayalık dağlara oturtulmuş bu bölge unesco dünya mirasları listesinde de yer almaktadır.

bölge çok engebeli olduğu için yüzyıllar boyunca burada yaşayan insanlar denize bakan bu sert yamaçlarda teraslama yöntemini kullanarak tarım yapmış. yeryüzü şekilleri çok elverişli olmadığı için de bölgenin gelişimi çok sınırlı kalmış.

bölgeye ulaşım deniz yolu, trenler ve ulaşım için oluşturulmuş yürüme patikaları ile sağlanmaktadır, bunun dışında çok fazla yola sahip değildir. buna rağmen italya'nın en gözde yerlerinden biri sayılan bölge çok fazla turist çekmektedir.

bölge geçimini deniz ulaşımı, balıkçılık ve tarım ile sağlamaktadır. evlerin rengarenk oluşu, bölgedeki köyleri birbirine bağlayan yürüyüş patikaları ve her köyün kendine has özellikleri burayı görmeye değer kılan özelliklerdendir.

her köyün kendine has özelliklerini öğrenmek ve bölge hakkında daha fazla bilgi sahibi olmak için, hem bilgi hem görsel kaynağı olarak kullandığım aşağıdaki sayfaları ziyaret edebilirsiniz:
kaynak 1 :cinque terre
kaynak 2: cinque

(bkz: the machinist) siz portakalda vitaminken christian bale oyunculugun kitabini bu filmde yazmistir bence
(bkz: the psycho) efsane unutulmaz
(bkz: silence of the lambs)yazmazsak olmaz
(bkz: hannibal) karnim acikti
(bkz: memento) vcd oynaticimin gordugu en iyi filmlerden
(bkz: gothica) halle ablamiz
(bkz: das experiment) scheize yani
(bkz: coherence) bak bu cok acayip
(bkz: cube)serisi, ilk goz agrim
(bkz: 1408) otel odasi korkum
(bkz: buried)bence yapilmis en saglam filmlerden, ryan reynold bundan sonra aldi yurudu zaten
(bkz: the butterfly effect)cok saglam cok
(bkz: donnie darko)depresyon sebebi

(bkz: sergen yalçın)
son olarak oynadığı reklam filmini de izledikten sonra rahatlıkla ilk sıralarda olabileceğini düşündüğüm, aşırı rahat ve komik insan evladı.

ne güzel bir konsepte sahip program. ilk yayında, dinlemekten keyif aldığım kazım koyuncu'nun olması beni ayrıca mutlu etti. saatinde kulağım sende olacak sayın imperactus. iyi yayınlar.

daha çok "akp" kısaltması ile bilinen bir parti. adalet ve kalkınma partisi olduğunu yeni öğrenen bir ben miyim yahu?* bende açılımı şöyle sanıyordum, buyrun.

mesela kızgın olunduğunda diğer kişiler sizin sinirli biri olduğunuzu, onları sevmediğinizi ya da kaba biri olduğunuzu düşünürler.aslında belki de onlardan beklentinize karşılık verememeleri , farkında olmadan değersiz hissettirmeleri ya da sizin için yapılmasını istediğiniz bir kaç küçük şeyin bile büyük mutluluk getireceğinin farkında olmamaları nedeniyle ; onlara hırslandığınız gerçeğini bir türlü anlamlandıramamaları halidir.

düzenden kaosa doğru giden sorunsal.
(bkz: entropi)

her şeyden nem kapmayan, mantıklı ve kendinden emin davranan kişilerin yaptığı harekettir. gereksiz gerginlik ve sinirlenmelerden uzak durur, öfkeyle hareket etmekten kaçınırlar. genellikle sakin, kibar, anlayışlı ve çözüm odaklıdırlar.

en kötü özellikleri ise, bir şeye sinirlendiklerinde öfkelerinin normal bir kişiden çok daha fazla olmasıdır. çünkü çığırından çıkarılmadıkları sürece öfkelenecek insanlar değillerdir. öfkeleri yıkıcı bir hal alabilir. bu tür durumlarda mantıklı birkaç şey söyleyip uzak durmak her zaman için daha sağlıklı bir hareket olacaktır.

tüm bunları nereden biliyorsun derseniz, ben de bu insanlardan biriyim. neredeyse her ortamda veya olayda sakinliğimi korur, kolay kolay tepki vermez, sinirlenmem. lakin sinirlendiğimde gerçekten kötü şeyler olabilmekte..

anonimliğin arkasına gereğinden fazla sığınmayın, nazik olduğunuzda yada fikirlenirinizi düzgün bir dille getirdiğiniz zaman ölmezsiniz, hatta yazmaktan asıl böyle keyif alırsınız. sürekli saldırgan, troll olmak yorucudur, uzun vadede sözlükten soğursunuz.

biraz da ifşa olalım bakalım. 20'li yaşlarda me..

kız arkadaşımla şöminenin karşısında sallanan sandalyelerimize oturup birbirimize sırayla şiir okuyoruz. o sırada kitaplıktan üvercinka'yı açıp rastgele bir sayfa çevirdim ve elimdeki white russian kadehini yere düşürerek "olamaz!" dedim. kız arkadaşım bana dönerek "oğulcan noluyor!!" dedi ve beni sandalyeye boylu boyunca oturtarak gömleğimin düğmelerini çözüverdi.

nasıl olurdu bu? nasıl?

bilmiyorum daha önce bahsettim mi. ben askerliğimi 97/4 dönem kıbrıs jandarma komutanlığında yaptım. orada neredeyse her gün patates soyardık. tertibim muzaffer sürekli "gardaççım sana bizim buranın müziklerini dinleteceyim" diyerek gider gırnata müzik açardı, kıvırta kıvırta patates soyardık anasını satim. her gün ama her gün patates soyup gırnata çalıyorduk istisnasız. bir keresinde selami çavuş girmişti de rezil olmuştuk. bak manzarayı anlatıyorum sana. muzaffer denilen bu herifçioğlunun patatesleri tek parça olarak soyabilme gibi gereksiz bir yeteneği vardı. haliyle patatesin kabuğu upuzun oluyordu. heh, işte bu manyak herif o patates kabuklarını birleştirip kendisine bir peruk takmış saçlarını savura savura gırnata oynuyor. çavuş da tam o anda içeri girdi aliminyum. bir de o sırada hıyarın birisi yangın alarmına mı ne basmış artık nasıl becerdiyse, bütün garnizon dışarı fırladık. çavuş önde ben arkada, atletli ve patates kabuğu peruklu bir şekilde muzaffer arkada gittik. bu manyak herif hala farkında değil. nasıl bir görüntü olduğunu hala hatırlar hatırlar gülerim. öyle böyle sağlam dayak yemedik ama.

neyse ne diyordum. vikinglerin hiçbirinin patates soymamış olduğundan bahsediyordum. gittim wikipedia'dan araştırdım bunlar savaşçı millettir. her viking asker doğar diye.. ama adamların kültüründe kışla mutfağında patates soymak yok lan. vallahi yok billahi yok. sabah gazetesinden 50 kupona aldığımız britania ansiklopedisine baktım orada da yok. yale üniversitesinde nordik tarihi üzerine doktora yapan bir arkadaşıma sordum o da bilmiyor. en son ülkemizin ulusal değeri, yaşayan efsanesi ilber ortaylı hoca'ya mail olarak attım. bakın hocam yanlışımız olmasın askerde nasıl patates soyulmaz diye dipnot düştüm. muhtemelen dönmeyecek ama olsun.

whatsapp'tan muzaffer'e yazdım.

"hacı öncelikle selamunalekyüm barça-celta maçı kg var." diyerek konuya girdim, ondan sonra konuyu uzun uzun anlattım. herif hakikaten de şaşırdı, "harbi gardaççım bunlar da gendilerine asgerlik yabdım sanır vallah doru diyon" dedi.

inanılacak gibi değil ya. esra da şimdi bana süt hazırlıyor mutfakta. canım benim ya. süt gaz yapar mı diye sordum, yok süd zehiri alır diyor. ben bu kıza aşığım ya aşık.

günaydın herkese. çalışanlara ayrıca günaydın.

evrenin yaratılması 6 gün sürmüş emin değilim ama senin yaratılman 6 günden fazladır.

sözlüğün mizacına ters kampanya çeşidi.

samael'i istemeyen michael misali mi?

lucifer dizisinin mevcut tüm bölümlerini izlemiş birisi olarak bana hiç garip gelmeyen bir yazar. bu diziyi izledikten sonra sempatik bile gelmektedir.

hatta sonunda yoldaşın varisi bile çıkabilir. yeni yoldaş olabilir.

ayrıca uçurulmasına gerek yok isterse kendi uçar çünküm kanatlı yazar kişisidir. devam cümlelerini kurarsam lucifer nickaltı gibi olacağından devam etmiyorum.

bi dünya turu yapar, sonra da avrupaya yerleşirdim kesin.

tanım: dolar aniden 1 lira olursa yazarların yapacakları şeyleri yazdığı başlık.

ayışığı diyorum, hele dolunayda, gece yaşanan o ışığa, aydınlığa bayılıyorum, istanbul da yüksek bir noktada ve terasta sabaha kadar oturabilirim,

gün batımını da çok abarttıklarını düşünüyorum, akşam olurken benim içim sıkılır, özel olarak sevmem, sevmeyebilirim, buda benim sevmeme özgürlüğümdür, hakkımdır, illaki birini seçmek gerekiyorsa, sabah güneşin doğuşunu tercih ederim, özellikle yaz mevsiminde deniz kenarında harikadır,

bir akşam yazlık bir yerde bir tesisteyiz, çok methedilen bahçeli salıncaklı filan bir yerde yemek yemişiz, kahve içiyoruz, bende haddim olmayarak gün batımına sırtımı dönmüşüm, zaten meraklısı da değilim, orada bulunan kokoş bir teyzemiz, bir iki edebiyat eseri parçaladı, ve bir erkeğin bir kadınla olan randevusunda aynen benim gibi manzaraya sırtını dönen kadına, "gün batımına sırtını dönen bir insan beni nasıl anlayabilir" minvalinde bir şey söylediğinden bahsetti, ve bana da sordu neden izlemiyorsun...
teyzecim sen seviyorsun izliyorsun, ben sevmiyorum, izlemiyorum...

neden?
çünkü istemiyorum...

zevkler ve renkler gerçekten tartışılmamalı, ve sorgulanmamalı,
herkes aynı şeyleri sevecek isteyecek diye bir şey yok, sen seviyorsun, sen sensin...
ben sevmiyorum, ben benim...