akşam radyo başındayız!
terimsporlular, yayını biri fenerli ama mod*, biri sadece fenerli arkadaşa bırakmıyoruz değil mi!? *
(affedin beni sayın sunucular)*

istek üzerine ekleme: tabi ki favori maçım budur..


efsane kadrosu: taffarel, hagi, bülent korkmaz, ergün pembe, popescu, capone, ümit davala, suat kaya, okan buruk, hakan şükür, arif erdem ve sonradan girenler hasan şaş, hakan ünsal, ahmet yıldırım. ve tabi ki fatih terim.
özeti izleyip tekrar aynı duygu yoğunluğu hissetmekse ayrı bir olay. bir takımı desteklemek değil sadece ama fanatizm de değil. duygudaş olmak büyük bir kalabalıkla.. aynı heyecanı paylaşmak, beraber gülmek beraber ağlamak. ben kendi adıma sadece 10 yaşında bir kız çocuğuydum, 10 yaşında bir çocuk ne anlayabilir ki kupadan, maçtan, şampiyonluktan.. ne hatırlayabilir. sevinçten ağladığımı çok net hatırlıyorum.*
ne güzel bir gurur yaşattın bize galatasaray!
ve şimdi..
çocukluk aşkımsın! sen ilk göz ağrımsıııııın!

2010 yılında küçük bir çocuk olarak babamla gitmiştim taksim meydanındaki kutlamalara. hep o gün aklıma gelir 1 mayıs bayramında.

ayrıca şunu söyleyeyim ki bu bayram, bu muhteşem gün yalnızca bizim ülkemiz gibi gelişmemiş ülkelerde olumsuz tepkiyle karşılanıyor.

oysaki bugün işçinin, emekçinin bayramı. bugün senin bayramın, bugün benim bayramım. bugün bizim bayramımız.

kutlu olsun tüm işçilerin, emekçilerin, hepimizin bayramı...

jain'in makeba şarkısının klibi burada çekilmiştir.

bazılarının çok fazla önyargı ile yaklaştığı japon usulü çizgi film ve dizilere verilen isim. evet, anime çizgi filmdir. ben ona karşı çıkan anime fanboylarından değilim. keyfine izliyorum arada sadece. konuya giriş yapmadan önce bunu belirtmek isterim.

bana kalırsa bu kadar önyargı ile yaklaşılmasının sebebi aşırıya kaçan anime fanlarıdır. profil resminden, duvar kağıdına; konuştuğu tüm konuları ve gördüğü her şeyi animeye bağlayan insanları, hele bir de hentaicileri görünce, daha önce anime izlememiş kişiler de biraz mesafeli yaklaşıyor doğal olarak. ancak ben yine de animelere haksızlık edildiğini düşünüyorum. death note, attack on titan, one piece gibi animelere yeni başladım ve çok güzel kurgulanmış senaryosunun olduğunu söyleyebilirim. hiç olmazsa animelerin yapımının arka planında çok ciddi bir emek ve çizim yeteneğinin bulunduğu gerçeği göz ardı edilmemeli, ve saygı duyulmalıdır.

a song of fire and sucuk:
buradan.

alex ile birlikte yeni yaşını kutladığımız yazar.
türkan'cığıma selam*

sabah özelden doğum gününü kutladım ama sözlüğün yeni geleneği olarak bi nickaltina da ugrayalim dedik. ben sevmem öyle çafçaflı doğum günü mesajlarını.

sözlüğün tefecisi olarak, yeni yaşın bol bol karma puan getirsin üstadım. cok güzel işler basaracağız seninle. ayrıca seni de borçlular listesine ekliyorum bak. her ay düzenli olarak attığım hesaba öhö öhö.
neyse yönetim enselemeden " yeni yaşın mutluluk,sağlık, huzur ve hiç ümidini kaybetmeyeceğin aşklar getirsin sana, çünkü sen akıllanmazsın.

"rica ederim", "ne demek", "ben teşekkür ederim" vs gibi karşılıklar bul(a)mayacak olan; havada kalmış festival filmi sahnelerinde olduğu gibi ortamı terk edecek, varlık ve yokluk eşitliğini kendisi sağlamış insandır.

(bkz: ne kadar ekmek o kadar köfte)

sık sık yaptığımdır. üstte bir turuncu görünce hemen tıklıyorum, kimmiş beğenen, ne yazmışım da beğenmiş, o neler yazmış, kadın mıymış, at at at mesaj at hemen.

adliye, avm gibi yerlerin girişinde bulunan bir cihazdır.

toplumun ne istediğine bakmadan sadece bir kesimin düşüncesi ve inancı göz önüne alınarak alınan hatalı kararlar ve yanlış düşünceler yüzünden dindar nesillerin gelmesi yerine tam aksine dinden uzaklaşan nesiller geldi ve yeni nesil hâlâ hızlı bir şekilde dinden uzaklaşmaya devam ediyor.

bütün ailenizi kendi ellerinizle toprağa koymak üstlerini kapatmak ve mezarlıktan çıkarken bir başına bir an telefonu eline alıp az önce gömdüğün anneni arayıp "anne, annem öldü biliyor musun" demeyi istemek sonra bu saçmalığın canını çok acıtması. hayatta kimsenin kalmaması ile yüzleşmek

çocukluğumdan kalan,
-biri paylaştıracak diğerleri seçecek, sözleri.
+40 yaş için, dünyada eşi benzeri olmayan insanlar. kızsak da küssek de birinin canı acıdığında, orda ilk biten sen benim kardeşimi üzemezsin diyen insanlar.
babannem ondan önce ölen kardeşi için herkes olur kardeş olmaz derdi.
çocuklarıma bakınca iyi ki kardeşleri var diyorum, birlikleri, kavgaları, didişmeleri, sevgileri ile dünyayı birbirleri üzerinden tanıyorlar.

çevrenin zamanın ve mekanın gerçekçi değerlendirmesine dayanmayan sadece bireyin kendi arzu ve fantezileri ile belirlenen düşüncedir.

orhan kemal ve nazım hikmet'in bir arada olduğu ağustos 1968 basımlı kitabımdan az önce çektiğim fotoğraf. orhan kemal için nazım hikmet önder olmuş onunla tanıştıktan sonra yazarlığının dönüm noktasını yaşamıştır. ilk tanıştıkları anı kendi sesinden anlattığı plak kaydına buradan ulaşabilirsiniz. ne kadar tatlı heyecanlanıp bunu ne kadar güzel anlatmış. hayranlıkla dinlediğim bu kayıdın bir kısmını da şöyle bırakmak isterim.

başlığı açan arkadaş daha önce boy kilo oranı diye bir şey duymamış sanırım sallıyor kendince. 170 cm boy 54 kg kadın ile 155 cm boy 54 kg kadın aynı fizikte olmaz. ha senin için önemli olan sadece sayıysa git tartıyla flörtleş o zaman

maalesef hem rekabet çok fazla hem açılan pozisyon sayısı az hem ekonomi diye uzuyorda uzuyor. iş bulmam uzun sürdü ama sürekli aramak gerekiyor.

ben korkuyorum diyorum boşuna demiyorum, allahım sen koru yarabbim.

son zamanlarda acaba diyorum ki büyü yaparken bir şeyler mi ters gitti? nerelerdesiniz ey yazar?
ruh emiciler olabilir mi?
biraz yardım yolluyorum.
expecto patronum, expecto patronum, expecto patronum...

birkaç kirli zihniyetin kabalık yaparak mizahi eleştiri yaptığını gösteren karikatür.

ülkemizde kabalığı bir tür mizah sanmak gitgide yaygınlaştı zaten. argo, küfür, recep ivedik vari iğrenç hareketler mizaha girmiyor ey yetkililer! mizahın bile bir kalitesi var, düşürmeyelim lütfen.

ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?
bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?
pervane olan kendini gizler mi hiç alevden?
sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu.

gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse;
ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse;
her şey silinip kayboluyorken nazarımdan,
yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse...

ey sen ki kül ettin beni onmaz yakışınla,
ey sen ki gönüller tutuşur her bakışınla!
hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince
çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince
gönlümdeki azgın devi rüzgarlara attım;
gözlerle günah işlemenin zevkini tattım.
gözler ki birer parçasıdır sende ilahın,
gözler ki senin en katı zulmün ve silahın,
vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin;
sen öldürüyorken de vururken de güzelsin!

bir başka füsun fışkırıyor sanki yüzünden,
bir yüz ki yapılmış dişi kaplanla hüzünden...
hasret sana ey yirmi yılın taze baharı,
vaslınla da dinmez yine bağrımdaki ağrı.
dinmez! gönülün, tapmanın, aşkın sesidir bu!
dinmez! ebedi özleyişin bestesidir bu!
hasret çekerek uğruna ölmek de kolaydı,
görmek seni ukbadan eğer mümkün olaydı.

dünyayı boğup mahşere döndürse denizler,
tek bendeki volkanları söndürse denizler!
hala yaşıyor gizlenerek ruhuma 'kaabil'
imkanı bulunsaydı bütün ömre mukabil
sırretmeye elden seni bir perde olurdum.
toprak gibi her çiğnediğin yerde olurdum.

mehtaplı yüzün tanrı'yı kıskandırıyordur.
en hisli şiirden de örülmez bu güzellik.
yaklaşması güç, senden uzaklaşması zordur;
kalbin işidir, gözle görülmez bu güzellik...

(bkz: hüseyin nihal atsız)