neredeyse hiç sinirlenmem, karşımdaki sinirlense bile sakinliğimi korurum ama kırıcı olmaya başlarsa ilginç bir şekilde katı bir insana dönüşüyorum. ben daha da kırıcı konuşmaya başlıyorum. çünkü söyleyecek sözüm olmadığından değil, ona değer verdiğimden sakin kalmıştım. sonuna kadar insan ilişkilerinde ayna gibi olmayı savunacağım.

baktığımız anda da bizi takip eden hayaletin bir sokak arasına saklanma kurgusuyla devam eden sanrıdır. çoğu kişi bu hayalet tarafından takip edilmiştir. eve normalden daha hızlı gitmemizi sağlar. acaba bu psikolojinin bir ismi var mıdır?

hayatımda ilk defa karşılaştığım bir doğa olayıydı ama kıbrısta çoğu zaman oluyor bu.

sen anlamazsın.

günaydın sözlük, herkese can sıkıntısız bir gün dilerim...

aradan en az 2 yıl geçmeden hiçbir değeri olmayacak olan kıyaslamadır. daha şunun şurasında kaç gün oldu ki?

oyuncak dünya adlı parçasını ilk dinlediğimde gitara başlamaya karar verdim ve bir akustik gitar sipariş ettim. işte böyle büyük bir adamdır kendisi.
şimdi ise parçalarını çalmayı en çok sevdiğim adamdır. mesele sadece iyi gitar çalmak değil, o sahneye çıktığında gitarı eline aldığında, onun içindeki ruh hepimizi sarmalıyor. huzur içinde uyu yavuz abi...

açıklamayla birlikte yoldaş'ın bu işe ne kadar amatörce ve palas pandıras girdiğini idrak etmiş olduk. işin garip tarafı bu benim için artı değerdir. an itibarıyla kendisi bana daha sempatik gelmeye başladı. * ha benim için halen bir diktatör ama kendisini bundan kelli sevimli diktatör rütbesine terfi ettirdim. atalarımız bir musibet bin nasihatten iyidir demişler, bu musibetten gerekli ders çıkarılmıştır diye düşünüyorum. bizim isimle vesaire ile işimiz yok. buralardayız. yalnız ibiş sözlük falan gibi bir isim seçip de bizi millete madara etmeyin sakın! buradayız dedik diye karizmayı da çizdirmenin lüzumu yok. bundan sonrası için kolay gele!

karanlık odamda komodinin üzerinde duran unutulmuş nescafe, çarptığım diğer bardak tarafından domino taşı gibi devrilip başucumu mahvetti, üstüne üstlük temizlerken de elimi kestim .az önce cereyan eden bu olaydan sonra bu başlıkta içimi dökmüş bulunuyorum.

herkes ne kadar tatmin görünüyor,
halbuki ben,
gökyüzüne her baktığımda
bir fanus görüyorum.

her yukarı kalktığında başım,
biraz daha iniyorum
bataklıkta.

korkuyorum;
ya alışırsam boğulmaya?

eserin orijinal adı the grapes of wrath dır. adını incildeki vahiy 14 deki 19 ve 20.ayetlerden alır ( özellikle 19 dan ):

haksızlığa uğrayan yazardır. kitaplarında ağır dramlar filan vardır evet ama düzgün insan olmanın ödüllendirilmesi, kötülerin cezasını bulması, çalışkanlığın ve dürüstlüğün yüceltilmesi ana temadır. ayrıca mutlu sonla biter.

(bkz: ben)
birkaçı hariç şairlerin ve şiirlerin çoğunu zorlama ve samimiyetsiz bulurum. bahsedilen duygular çok yapay ve ağdalı gelir.
ayrıca entel feridunların şiir sevmeyen insanlarla ilgili düşüncelerini pek önemsemem. *

benim bu. yamuk olan, düzgün durmayan her şeye takıntılıyım. masa üzerindekiler, yastıklar, halı, ayakkabılar, kıyafetler, perde, parkedilen araba. hatta başkaları arabalarını yamuk parketmişse, içimden; “keşke she-ra kadar güçlü olsamda şunu ittirerek düzeltsem.” gibi şeylerde geçiyor.

bazen arkadaşım geldiğinde sepetteki çamaşırları katlayıp yerleştiriyor. o gidince hepsini indirip yeniden katlayıp, yerleştiriyorum. çocukluğuma inmek gerekirse kendimi bildim bileli böyleydim. her şey düzgün, derli toplu olunca daha güzel geliyor gözüme. dağınık, orantısız olan her şey gözümü tırmalıyor.


#665900 no’lu tanımda yazar arkadaşta farketmiş.#665788 no’lu tanımda malesef bize kıyak yapılmak için çizilen dikine düz çizgi yamuk. aşağıya inerken sola doğru eğriliyor ve sol taraftaki boşluk sağdan daha fazla. evet bu bir manyaklık:)

(bkz: okey boomer)
tam yazılacak başlıktı ama, benim malum 35+ yaş başlıklarım meşhurdur, yapmazsam olmazdı.

ıstediğim her şeyin tam tersi oluyor, böyle şanssızlık yok. lanetli biriyim sanırım.

sevr anlaşmasına göre iç anadoluya sıkışık , mısır ve pakistan arası bir ülke olurduk.

tanımları beyin ödül yolumu çoşturan yazar.