bir buçuk sene sonra ingilizce öğretmeni olacağım. hamile kalabilecek gibi görünmüyorum ama tıptan ümit kesilmez tabii.

ha çizme yok, gebelik yok, kırmızı araba yok, mor ruj yok, ne var lan it diye sorarsanız, çocuklara duyduğum sonsuz sevgi var. yirim.

daha bugün taze taze maruz kaldığım sorudur. henüz sıcağı sıcağınayken yazayım.

görüşmenin giriş ve gelişme bölümleri gayet olumlu geçmiştir ve sonuç bölümü gelmiş çatmıştır. ik'cı (olduğundan şüphe ettiğim) hande hanım'ın o harikulade sorusu namludan çıkmıştır:

- eraa bey, bir kaç ay ücret ödemeleriniz geciktiği takdirde buna tepkiniz ne olur?
- hiç hoş olmaz.
- açar mısınız biraz?
- yani herhangi bir firmadan bahsediyoruz değil mi? alelade?
- evet evet farz-ı misal.
- ilk önce şikayet edebileceğim her yere firmayı şikayet ederim. ardından twitter'da ve sözlük'lerde bu rezaleti isim isim, fotoğraf fotoğraf en ince ayrıntısına kadar ifşa ederim ve ilgili yerlere mention'larım. sürecin sonunda bana daha iyi yerlerden yeni iş teklifleri gelir, söz konusu firmanın da itibarı yerleyeksan olur. tepkim tam olarak böyle olur.
- çok acımasızmışsınız eraa bey (kikikiki bir de gülüyor burada gurme).

görüşme kısa bir süre sonra karşılıklı iyi dileklerle sonlandı. ben de acımasız olduğumla kaldım. nerem acımasız yahu? halbûki gayet de acımalıyım. bu acımalı olmuş hâlim. acımasız olmuş hâlimi görmek istemezler. neyse. muhtemelen işe alınmayacağım ve kuvvetle muhtemel bu soruya ''aa ne tepki vericem cağnıım? ben zaten hep bu günü bekliyordum. bir yere işe girsem de maaşlarım yatmasa'' diyen bir ezik işe alınacak. ezik diyorum çünkü bu tam teslimiyetçi insanlar yüzünden sektör bu hâle geldi. yakında iş dünyasında tamamen gönüllü kölelik düzenine geçilecek bu tipler yüzünden.

ana yüreği işte efendim.

şebnem ferah'a hayran olmamın sebebi olan şarkıdır. zevkle dinlerim.

sayıları her geçen gün artmaktadır. binlercesi de sırada beklemektedir.

bu arada kopyala-yapıştır tanımları eleştirip, intihal yaftası vuranlara teessüflerimi iletiyorum. o kadar kaynak gösteriyoruz. *

sözcüklerin ahenkli dalgaları arasında kendinizi bulacağınız veyahut kaybolacağınız attila ilhan başyapıtı. geçtiğimiz yıl bağzıları tarafından bestelenmiş ve şiire ayrı bir hava kazandırılmıştır.*

"aysel git başımdan ben sana göre değilim
ölümüm birden olacak seziyorum
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim
aysel git başımdan istemiyorum
benim yağmurumda gezinemezsin üşürsün
dağıtır gecelerim sarışınlığını
uykularımı uyusan nasıl korkarsın
hiçbir dakikamı yaşayamazsın
aysel git başımdan ben sana göre değilim
benim için kirletme aydınlığını
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim

ıslığımı denesen hemen düşürürsün
gözlerim hızlandırır tenhalığını
yanlış şehirlere götürür trenlerim
ya ölmek ustalığını kazanırsın
ya korku biriktirmek yetisini
acılarım iyice bol gelir sana
sevincim bir türlü tutmaz sevincini
aysel git başımdan ben sana göre değilim
ümitsizliğimi olsun anlasana
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim

sevindiğim anda sen üzülürsün
sonbahar uğultusu duymamışsın ki
içinden bir gemi kalkıp gitmemiş
uzak yalnızlık limanlarına
aykırı bir yolcuyum dünya geniş
büyük bir kulak çınlıyor içimdeki
çetrefil yolculuğum kesinleşmiş
sakın başka bir şey getirme aklına
aysel git başımdan ben sana göre değilim
ölümüm birden olacak seziyorum
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim
aysel git başımdan seni seviyorum"

(bkz: up)

acı ama üzücü bir gerçektir. herkesin yaşadığı farklıdır, dünya üzerinde bulunduğu yıllarca kendisine kattıkları farklıdır. yine söz çok klişe ama bir o kadar doğru olan "akıl yaşta değil baştadır" a geliyor. sen düşüncelerin, düşündüklerini ifade edişin, kendine bir şeyler kattığın kadar sensin.

pazartesi sendromu deyince akla gelen yayın.
kulaklarımı dikip sende olacağım cenk:)

kullanmadığınız muhabbet kuşu varsa alabilirim

kaynak

lüzum yok canlarım etmeyiniz. kadınlar olarak nerede ne yapacağımızı biliriz.

benim kişisel gözlemim insanların çoğunun tembel ve aptal olduklarını ve de boşa geçen zamanı bizden çok daha önce, erken yaşlarda fark ediyorlar.

streç filmler ilk üretildikleri zamanlarda poliviniliden klorür yani kısaca pvdc denilen maddeden üretiliyor idi; fakat günümüzde gıda için kullanıma uygun olması sebebiyle hammadde olarak düşük yoğunluklu polietilen (ldpe) kullanılıyor, bu maddenin yapışma özelliği ise pvdc'den daha az olduğu için streç filmler eski yapışma performanslarını yitirmişlerdir. fakat hâla ucunu bulamayacağımız kadar yapışkandırlar * . bu durumun bir de biz çocukken yaşadığımız, ödevlerde kullandığımız hali vardır (bkz: para bandı) adındaki küçük, streç film gibi şeffaf ve daha yapışkan olduğundan mütevellit onun da ucunu bulamazdık. benim bir yöntemim vardı, çocukken her ne kadar iğrençliğinin farkında olmasam da dilimi bantın etrafinda sürer çıkıntıyı bulup tırnağımla ucu gövdeden ayırırdım. sonrasında dilim yerine her iki işlem için de tırnağımı kullandım; hoş, dil daha çok işe yarıyordu * .

kokusundan çok hoşlanmasam da kendisini sevdiğim, çok yıllık, sıcağa ve susuzluğa dayanıklı olması sebebiyle tercih sebebim olan çiçek.

en çok tercih edilen çeşitleri ıtır, ceylangözü (karagöz diyen de var) ve sakız sardunyadır. dalından kırarak çoğaltmak mümkün ve kolaydır. kışın bile üzerinden çiçekleri eksik olmaz. hem dış hem iç mekana uygun olsa da, ben sadece don olacağı günler iç mekanda tutmaya çalışıyorum. çünkü içeride olduğu zaman hem dalları ve yaprakları zayıf oluyor hem de ışığa doğru fazla uzuyor. sardunyanızı tazelemek isterseniz eski dallarını kırarak temizleyin. hatta o kırdıklarınızı isterseniz başka bir yere dikebilirsiniz.

ıtır ve ceylangözü çeşitleri biraz fazla büyüdüğü için direkt toprağa dikmek, sakız sardunyası ise saksı için daha uygundur. sakız sardunyası biraz daha gölgeli ışığı severken, diğer iki tür güneşe biraz daha dayanıklıdır. suyu genel olarak çok sevmediklerinden, toprağını çok ıslak tutmamakta fayda var.

dondan korumak için sardunyanız saksıda ise kapalı mekana, saksıda değil de direkt toprakta ise don olacağı günler üzerini poşet, çuval gibi bir şeyle örtmeniz gerekebilir. fakat toprak çok ıslaksa donma ihtimali yüksek. bazıları dondan etkilense bile baharla birlikte tekrar taze yaprak patlatabiliyor. hemen söküp atmak yerine, donan dalları temizleyip temizlerken de yaş mı diye kontrol etmekte ve bir süre beklemekte fayda var.

ümit yaşar oğuzcan'ın sözleri/şiiri eşliğindeki dokunaklı bir timur selçuk bestesi.

ben küçükken madonna ile maradona'yı kardeş sanıyordum, sonradan hayal kırıklığına uğramıştım.

şu an zabahın köründe serviste zıplayarak işe giderken yolun anlamadan geçmesini sağlaması.

heptim hiç oldum.

say bakalım yılları, hesaba vur.
hangi anı, anında yaşadın?
diyebilir misin ki tek doğru budur,
bir düşün kaç kere ev bark döşedin?