tarihin en güçlü imparatorluklarından birini yaratan ordudur.

roma ordusu olağanüstü bi' disiplin ve ahenge sahipti. en ufak birliklere kadar her mensup disiplinden asla taviz vermezdi, ahenkli olmalarıysa savaşta manevra kabiliyetlerini ve başarılarını arttıran yegane şeydi.

kaos içerisinde değil, disiplin, ahenk ve taktik üzerine savaşırlardı. ordu topluca savunmaya çekilir ya da koordineli şekilde hücuma kalkardı. ve hiçbir zaman kimse hattı bozmazdı.

roma ordusu fetih edeceği yere mühendis gibi ve mühendislik eserleri oluştura oluştura varırdı. ordunun mühendisleri seferlerde yer alır, gidilecek yere yol, köprü, tünel, kemer kısacası ne gerekiyorsa onu inşaa edip savaş alanına gelirlerdi.

ordu temel olarak iyi eğitimli askerler olan lejyonlardan oluşur. en az 4.000 civarı olurlar. yani ağırlık piyade gücüdür. günlük 10-30 kilometre arası yol giderler.

m.ö 1. yy roma askeri baştan aşağı ortalama olarak şöyleydi:

ayaklarında caligae. -tabanı çivili deri sandalet-
kılıç olarak gladius -kısa kılıç-
diğer silahları pugio -hançer-
başlarında miğfer olarak gallic.
sırtlarında pillum -demir uçlu mızrak-
ve deri kaplı ahşap yuvarlak kalkan.

üsttekiler sadece silahları ve zırhları.

bir de sırtlarında marius'un katırı dedikleri eşya, kap kacak vb. şeyler taşırlardı.

gaius marius.

üç günlük kumanya.
bakır yemek kapları.
kazma kürek.
matara.
battaniye.
döşek.
kazık. -evet kazık-

marius'un katırı, 30-38 kilo civarıdır. bu yüke askerlerin taşıdıkları silah ekipmanları, zırhlar, zincir örme üst vücut korumaları vs. dahil değildir.

iki din arasındaki en temel fark şüphesiz tanrı'nın algılanış biçimidir. islam inancı tanrı'yı insani tüm özelliklerden tümüyle ayırır. tevrat'ın tanrı'yı tasvir edişi ve hristiyanlıktaki üçlemeden farklı olarak islam, tevhid inancı ile birlikte antropomorfizm düşünceyi tümüyle reddeder. kur'an'daki tanrı tanımalarına bakıldığında "bir ve tek" anlamına gelen "vahd" kökünden türemiş birçok kavram görülebilir. yine tevrat'a göre musa, tanrı ile yüz yüze görüşmüştür. yakub, insan şekline bürünmüş olan tanrı ile güreşmiş ve üstelik yenmiştir de. hristiyan düşünceye göre de isa bu örneklere benzer bir konumdadır. bunların aksine kur'an'da "gözler onu göremez, o ise bütün gözleri görür" şeklinde bahsedilir. bu bağlamda iki din arasındaki farkın "cebrail" olduğu da söylenebilir. tamamen gözlemsel olarak bakıldığında hristiyan ve yahudilikte tanrı'ya ulaşım kolaydır, insani boyutta rastlanabilir düzeydedir. islam ise bunu bir aracı ile yapar, asla tanrıyla yüz yüze gelinemez. bu aracı da yine tanrı'nın kendi yarattığı, insanın bir payının olmadığı bir araçtır. kur'an'da muhammed dönemindeki putperestlerden bahsedilirken özellikle "müşrik" tanımlaması yapılır, ki bu konu için önemli bir noktadır bence.

aynı zamanda muhammed kendi döneminde resim, heykel, put gibi görsellerin yapımını yasaklamıştır. bu, hem coğrafyada hakim olan adetler yüzünden allah'a ulaşmak için bir araç yapılmasını hem de muhammed'in resmedilmesini (hoş o dönem halkın insan resmi çizmek gibi zevkleri de yoktu ama) imkansız hale getirmiştir.

sonuca gelirsem, bunu metnini bütününde olduğu gibi olumlu veya olumsuz bir anlam yükleyerek yapmıyorum, islam hayal edilemeyecek bir tanrı ortaya koymuştur: allah. yani, kuran'ın tanrısına inanmış bir kişi tanrıyı hayal ettiğinde boşluktan, sonsuzluktan başka bir şey bulamaz. onu herhangi bir kalıba, biçime sıkıştırmadığı için tanrı her şeydir, her yerdir, her yerdedir.

kişisel: yine tüm bu söylediklerim benim gibi teistlerin zaman zaman panteizm, omnizm gibi kavramlar arasında gidip gelmesine sebep olabilir.

kendisine nedensiz bir sempatim var.
bence kendisi de sevmiyordur nedenleri. halihazırda kendisinin de neden ünlü olduğu belli değil zaten.

bir zamanlar huzur.

sana radyo frekansı alacağım sayın yazar. kaç para bir frekans?

sözlükte entelektüel olmayan yazarlardan yeterince bahsedilmesi sonucu,
"ee yeter artık biraz da entelektüel yazarlardan bahsedelim" şeklinde gerçekleşebilecek durum.

not: gayet de tanımlanabilir bir başlıkmış. tebrikler sayın yazar.
yalnız bir dahaki sefer başlığı açan yazar olarak tanım yaparsanız güzel olur.

kendi gibi olmayan herkesi herşeyi ötekileştirip çirkinleştirenler
manipüle ile haklı duruma geçmeye çalışıp baskı kuranlar
olmadıkları kişiliklerle kimlik oluşturanlar
riyakar, yalancı, sahtekar, enerji emen toksik insanlar.

böyle bir olanaktan faydalanmak istiyorsanız yapmanız gereken tek şey en yakın eğitim fakültesine kayıt olup öğretmenlik lisansı almanız. en az beş sene atanamayacaksınız ama olsun denemekten ne çıkar.

gerçi atanmakla da iş bitmiyor. endüstri meslek liselerinde ve düz liseden bozma anadolu liselerinde bi dünya hapçı, jiletçi çetecilerle yarım gün muhatap olacaksınız. ama en azından 3 ay tatilin var

"ıstırap çekmeyi severim fakat bu ıstırabın sevimli hiçbir tarafı yok; çünkü bu bir felaketin mahsulü değildir. bu rezil olmuş bir adamın ıstırabıdır. utanç bir yarasa gibi yüze yapışır ve alnımızın ortasından kanımızı emmeye başlar. vücut o kadar zaafa düşer ki adeta bir posa halini alır. pespaye ve sefil bir şey olur. onun için utanmak kendi kendinden nefret etmenin eşitidir."

yakup kadri karaosmanoğlu - yaban

içerisindeki pahalı herhangi bir kuruyemiş. o kuruyemiş size karşınızdaki bir insanın karakteri hakkında çok şey verebilir. *

bu hayvancağızların o çığlığı atmalarına sebep olanlar da inşallah o ormanda yangından kaçmaya çalışan sincap gibi ateşler arasında kalırlar da kaçacak delik bulamazlar.

"kalbimin topraktan olduğunu söyleyince benimle alay etti. çünkü kendi kalbi demirdendi
ancak yakında yağmur yağacak ve kalbim çiçek açacak, onunkisi ise pas tutacak.."

sözlüğün aklı fikri başında olduğu kadar da bıcırık* olan sevdiğim yazar kardeşi.

(bkz: lolipop şekeri gibi dağıtılan artı oylar nereye kayboldu düşüncesi)

kongreyi yenilesinler, olmamış o kongre.

fotoğrafı az bir şey kırparak engel olduğum durum. ben kendi çözümümü böyle buldum, daha iyisi ikonun bulacağı çözüme.

hoşlanmadığınız insanlarla aynı ortamda bulunmak.neresi olduğu hiç önemli değil.en iyi ortamı bile rezil eder.

günümüzde kendi evlendiği için hemen bir başkasının da evlenmesi gerektiğini savunan ve düşünen gelindir. evlilik onun için bir hayat felsefesi, yaşam tarzıdır. evin içini pembe, mor renklerde donatması da hayattaki evlilikten sonraki tek başarısıdır. görgüsüz sunumları, evin her yerinde göz kanatan renk ve tonları, el işleri ile sizi evlilikten soğutabilir. bir yeni gelin evine yolunuz düşerse, sizi karşılayacak sunumlara,ev düzenine ve tasarımına alışık olmanız gerekir. aksi halde göz zevkiniz sizi bir daha dönmemek üzere terkedebilir.
yeni gelin adayı: "aaa canım sen ne zaman evleneceksin bitanem? (yeni gelen adaylarının baş sorunlarından biri de evlendikten sonra herkese canım, bitanem, hayatım diye çok bilmiş tavırlarla konuşup, hitap etmesidir.
yeni gelin adayı: (i: dur ben sana bi kahve yapayım.)
( binbir çeşit züccaciyeden alınmış ve çeyizine doldurulmuş ürünlerle yapılan kahve sunumudur. keşke pahalı bir cafeye gidip boru gibi bir hesap ödeseydim de bu sunuma şahit olmasaydım dedirtir.
bir de koçişkosunun en sevdiği huylarından, eve gelirken aldığı 10203. çiçeği, kuyumcu soymuş gibi kollarını ve boynunu saran altınlarına maruz kalabilirsiniz.
her şeye hazırlıklı olmanız gerekir her şeye...

hoşt ya. ne demek giydirir misin? sen nasıl bir yüce varlıksın ki seninle denk koşullarda olan eşini kendin giydiriyorsun? bunlar 70'lerde bitmişti, 80'lerde bireyselleşmeye başlamış 90'larda avrupa ülkesi olmuştuk. ne kadar geri gittiğimizin göstergesi olan sorunsal. kıt beyninle 5 cm pipinle kadınların ne giydiğinin derdi seni mi gerdi. hele hele. "giydirir misin" diyor. o kadar kendinden emin ve yetkin ki. kusmuk fikirlerinizi de alıp pipinize bağlayın sonra da tesbih çekin. ama size bu ortadoğu erkek küstahlığını aymazlığını bencilliğini dört nala süreceğiniz otlakları verenlerde kabahat.