selamına karşılık, şöyle sevimli şekillerde cevap alma ihtimali yüksek olan insandır.



ve muhtemelen, iyi de bir insandır.

böyle başlıklar görüldüğünde ilk olarak sakin davranmanız gerekir.
sonra ilk tanıma gidersiniz.
ne olur ne olmaz diye yukarıda bulunan şu butona tıklarsınız;

ardından şöyle bir şey çıkar;

ama ilk tanımı bu arkadaş girmemiş.
sonra bu arkadaşın profiline gidersiniz.
ve profilinden çıkarımlar yapıp durumu değerlendirirsiniz.
durum değerlendirmesi: bu arkadaş trollük yapmaya çalışmış, sonra gitmiş.
ama bu başlığın aylar sonra bile aktif oluşundan görüyoruz ki amacına ulaşmış.
bugünlük kamu spotumuz bu kadar.

bazı “kişi”lere dert olup olay çıkartmalarına sebep olur.

böyle “tip”lere sadece gülüp geçmek ve nasırlı elleri için acilen norveçli balıkçıların kullandığı kremlerden hediye etmek şarttır.

hem boşa değildi "durma, göğe bakalım!" haykırışları uyar'ın. zira, gökyüzüne bakmayanların kalbi daha çabuk kirlenir. özdemir asaf

1-
2-

şuhut ilçesinde meydana gelen alçakça saldırının kurbanı olan büst.
sadece birkaç yıl önce vatandaş bağışlarıyla yapılan okullar kapatılıyor, yıkıma terk ediliyor.
bu büst de oradan alınıp bir kenara atılıyor ve yakılıyor. afyonluların tek derdi sucuktur arkadaşlar.
yemin ediyorum, sokaktaki dilenci bile "çocuklarım için bir sucuk parası" diye dileniyor.


kaynak: tr.sputniknews.com/turkiye/...

türkiye'ye daha gelmemiş bir kavramdır.

bozkırın tezenesi

kararmış yüreğin hiç ışığı olmaz
bilmez misin ki türküler yanmaz
günü gelir sanma hesap sorulmaz
dayanır kapına pir sultan ölmez

dinci muhafazakar aile kızı olmanın ne olduğunu iliklerime kadar yaşıyorum. beş yaşında okula başladım. okuma kitabı olarak elime verilen şey kıyamet ve ahiret kitabıydı. saadet-i ebediyye kitabını 8 yaşına kadar okutmuşlardı. istiklal marşı'ndan sonra ezberlediğim ilk şiir yusuf nabi'nin şiiriydi.

"sakın terk-i edebden kûy-ı mahbûb-ı hüdâdır bu
nazargâh-ı ilâhîdir makâm-ı mustafâ’dır bu
felekde mâh-ı nev bâbü’s-selâm’ın sîne-çâkidir
anun kandilidir hûr matla-i nûr u ziyâdır bu.
resûl-i kibriyâ’nın hâbgâhıdır hakîkatde
tefevvuk-kerde-i arş-ı cenâb-ı kibriyâ’dır bu.
bu hâkin pertevinden oldı deycûr-ı adem zâil
amâdan açdı mevcûdât dü çeşme tûtiyâdır bu.”mataf-ı kudsiyândır bûsegâh-ı enbiyâdır bu.”

hayatım boyunca hiç pantolon giymedim. hiç!
kadına benzeyen erkeğe, erkeğe benzeyen kadına lanet edildiği için buna müsaade etmediler.
on yaşında medreseye ve imam hatibe başladım. ortaokul ve lise imam hatipte geçti. bu süreçte yatılı medresede de hoca oldum. evime 1 ayda yahut 1.5 ayda bir gelirdim. lise bitip, medresede hoca olunca "bu kadar okumak" yeter deyip, üniversiteye izin vermek istemediler.
hiç dershane ve test yüzü görmeden öylesine gönderdikleri sınavda iyi puan alınca yalvar yakar kardeşimin de desteği ile onların münasip bulduğu bir okulu ve puanımın çok altında bir bölümü tercih edip mezun oldum. üniversite zamanı inancli bir kişiydim karşı cinsle arkadaşlık dışında bir alakam olmadi.
daha sonra biri oldu o da dinden çıkma evreme denk geldi. (o da dine dön baskısı yapınca; başka sorunlar da vardi tek sorun bu değildi ayrıldım. artik aşka da mesafeleyim. )
dışarıda kadın erkek karışık çalışmama izin vermedikleri için sağolsun üniversite hocalarımdan biri ziyan olmayayım diye staj yaptığım yerle konuşup bana home office iş buldu. bu işten kazandığım güçle evimi aldım, gelecek hayali kurabiliyor ailemin tüm baskılarına rağmen taliplerime hayır diyebiliyorum.

evden pardesü ve eşarpla çıkıp başka ilçe sınırlarına geçince pardesümü çıkarmıyorum ama başımı açıyorum. hiç olmazsa birkaç saat özgür hissediyorum.

biliyorum günün birinde evime gideceğim kedilerimle başbaşa kendi hayatımı yaşayacağım.

bir başlığın altına defalarca tanım girip silip en sonunda 'neyse ya' diye çıktığım bile oluyor. zamanla alıştım ama.

en dipteyim. öyle hissediyorum. hayattan da yoruldum. abilerim ablalarım ben artık bu gezegendeki vademi doldurmak istiyorum. yemin ederim bu entryi o kadar içten yazıyorum ki. bana da kimse abuk subuk hoşlu poncikli mesaj atmasın. sadece yazmak istedim andaki düşüncelerimi.

zeki insanlar zeki insanlarla birlikte olmaktan hoşlanacağından, yanlış önerme.

gerçekten zeki bir insan, herhangi bir nedenle yanında bulunan aptal bir insana tahammül edemez. her söylediğini tekrar tekrar açıklaması gerektikçe yorulur, karşılıklı iki laf konuşamadıkça sıkılır, mantıksız hareketlerinden rahatsız olur... zeki insan sevmeyen biri varsa, o insanın kendisi de büyük ihtimalle zeki değildir (istisnalar kaideyi bozmaz). kendini zeki sanan bir kurnaz olabilir en fazla.

doğru, çok güzel koparıyor. o dünyanın rezilliğinden, sahteliğinden, acımasızlığından bir nebze de olsa kurtulmuş oluyorsun.

kaybedecek çok fazla şeyin olmadan yaşamak.

sözlük konseptinin olmazsa olmaz başlığıdır.

ben öncülük edeyim ;

insanlar sen ne gösterirsen onu görürler. gerçekten kim olduğunu bilenler sayıca azdır. kalabalık her zaman dış görünüşe inanır ve dünya da kalabalıklardan oluşur.

kelebek kathryn harvey

overlok makinesi ayağınıza...

karşıdan gelen insanları cinayet haberlerindeki fotoğraflar gibi yüzü mozaikli şekilde görmek.

16. yüzyılda pir sultan abdal tarafından söylenmiş olan ve doğrusu "bozuk düzende sağlam çark olmaz" olan söz.

bir kemal kılıçdaroğlu sözü.
akp nin yayınladığı animasyondan sonra söylemiş.
tam hali şöyle: ' bekleyin ve görün asıl z kuşagi sizi çizgi film yapacak'

kaynak

valla yine kibar davranmış. gençlerde gelecek kaygısı çok yüksek, sizi miki filmi yapacak da diyebilirdi.

oysa güzel örnekler sunup, kaliteli eğitim verseniz, biraz da maddi destek oldu bitti. gençler de oy verir anne babaları da.

cehennemi dünyaya getirenler, cehennemde yanmaktan korkuyorlar! ne garip değil mi? çok güzel düşünülmüş bir yayın, düşünen ve katkı sunan tüm arkadaşlarımıza teşekkür ederim.

belki bir gün anlarlar umudu ile hasan hüseyin'in dizelerinin de bir bölümünü paylaşayım;