--! spoiler !--

+bazen ne istediğimi bilmediğim için utanıyorum. aslında ne istediğimi biliyorum.

- neymiş o?

+ aslında çok kötü bir şey istiyorum. birisinin bana sabahları ne giyeceğimi söylemesini istiyorum. ne yiyeceğimi, neyi seveceğimi, neden nefret edeceğimi, neye kızacağımı neyi dinleyeceğimi, hani müzik grubunu dinleyeceğimi, hangi konsere bilet alacağımı, neyin şakasını yapıp neyin şakasını yapmayacağımı, birinin bana neye inanacağımı, kime oy vereceğimi, kime aşık olacağımı ve bunları onlara nasıl ifade edeceğimi söylemesini istiyorum. sadece birinin bana hayatımı nasıl yaşamam gerektiğini söylemesini istiyorum peder.

- diz çök! sadece diz çök!


--! spoiler !--

ilkokulda pazartesi günleri yapılan kontrolden geçmiş nesildir.
elleri, ütülenmiş bir mendilin üstüne koyarak, öğretmenin çocukların tırnaklarını kontrol etmesidir.
tırnakları temiz ve kısa olmayanların akıbeti ne olurdu pek hatırlamıyorum. avuç içine cetvelle vurulurdu sanırım.

yolcu limanında stajyerlik yaptığım dönemdi.
karadan 12 mil açıkta kılavuz tekneden yolcu gemisine çarmıhtan* çıkarken,
dalgaların etkisiyle gemiye sıfır yanaşmış olan tekne birden açılıp tekrar gemiye çarptı.
son salisede filipinli küçümen personel beni çekmeseydi gemi ve tekne arasında ikiye bölünecektim.
yani inceldiğim yerden kopardım muhtemelen.

kadınlar için kullanılan kelime (bkz: lezbiyen)

yaa herkes ne kadar güzel, ne kadar huzurlu konuşuyor ve şarkılar nasıl güzeeeellll. mesela birazdan ben kafama silah dayamışlar gibi seri konuşacağım. sonra bunca slow şarkının üstüne hareketli bir şarkı gelecek..

kendini yagami light olarak tanıtan kıza itibar etmeyin lütfen. ben değilim o. hem telefonumun da mikrofonu bozuldu, ben değilim o.*

“türkçem benim ses bayrağımdır.” diyen fazıl hüsnü, çok çeşitli konularda şiirlerini yazmış, özellikle türk tarihinin destanlaşmış birçok olayını şiirlerine taşımıştır. toplumcu gerçekçi ve felsefi lirik şiirlerinin yanında özellikle yazdığı destanlarla ölmezliğe ulaşmıştır. üç şehitler destanı eserlerinin en tanınmış olanıdır. şiirleri genellikle epik-dramatik, lirik-didaktik ve toplumsal gerçekçilik özellikleri göstermektedir.

yaşadığımız ülkenin en büyük sorunu bence.

yolsuzluklara, hırsızlığa, adam kayırmaya, haksızlığa. karşı çıktığımız ne varsa içten içe biliyoruz ki elimize fırsat geçse biz de yapacağız. başımızdakiler ise toplumumuzun birebir yansıması. kendimize benzeyeni getirdik başımıza. o güçlendikçe ona daha çok bağlandık.

toplumsal ahlakımız yok. ticaret ahlakımız yok. bütün amacımız daha çok kazanmak. çünkü cebimizdeki para kadar saygın ve değerliyiz. zor durumda olanı ezmek, aşağılamak, haksızca ya da emeksiz kolay kazandığımız paramızla, emeği ile çalışıp kazananı fakir diye aşağılamaktan gocunmayız..bu kazancı elde etmek için güç nerede ve kimde ise onun yanındayız. kurnazlığımızla övünürüz. badem bıyığımız hemen uzayıverir.

bundan 10 sene önce fethullah hocaefendiydi. hazrete kimse laf ettirmezdi. neden? çünkü güçlü olan oydu. devletin içinde devletti. küçük çıkarlarımız için devletimizi sattık. şimdi değişti mi? hayır. güç el değiştirdi sadece. hemen onun yanında yerimizi aldık.

bundan 20 yıl önce bu kadar muhafazakar değildik mesela. muhafazakar iktidarla birlikte kendini ona eklemlemeye çalışan, yeni bir sınıf yarattık. gizli olması gereken ibadetimizi milletin gözüne soktuk ki onlardan olduğumuz anlaşılsın. umreye gidip fotoğraflar çektirdik. camilerin hoparlörleri son ses açıldı ki herkes duysun en çok müslüman biziz. alnımız secdede, aklımız cüzdanda kaldı.

olur da devran döner sermaye el değiştirirse o görüşün de en ateşli savunucusu oluruz bir anda. çünkü çıkarlarımız neyi gerektiriyorsa onu yaparız. vatanmış, adaletmiş, hukukmuş umurumda değil. ben güçlünün yanında oldukça bana hiç bir şey olmaz.

kimse bu ülkenin kutsal değerleri, milli bilmemneleri diye martaval okumasın. çok iyi biliyoruz ki dinimiz de, imanımız da, milli değerimiz de para.

"güç, yalnızca ahlaken düşük olan insanları cezbeder". (albert einstein)

selam ve dua ile.

o zaman renk, dans...!!!.

ne kurtulabiliyorum senden ne de ölmene razıyım...
ama bir yandan da olmuyorsa olmuyor değil mi?

belki bazılarının veda edememe sebebi karşısındakini çok sevmek değil de vedaları sevememektir...

bitkiler geliştikçe, beslenmesini bitkilerin üst kısımlarında sürdüren süne, başaklar henüz yaprak kılıfı içerisindeyken, çiçek döneminde ve tane bağlarken, yine saplarda beslenerek başakların beyazımsı bir renge bürünmelerine, kurumalarına ve tane bağlamasına engel olurlar. sünenin verdiği bu zarara akbaşak denir. özellikle başaklardaki taneler süt kıvamına gelmeye başladığında bıraktığı yumurtalardan çıkan nimfler, hububat tanelerini emmeye başlar. bunun sonucunda taneler çimlenme güçlerini kaybeder, ekmeklik ve makarnalık özelliklerini yitirir.

"insanlar, insanların içinde insanlara hasret yaşarlar."

vikipedinin vücut bulmuş halidir.

tam 20 sene önce ilk kez anne oldum.
oğlum doğdu.
dünya için sıradan bir olay
benim dünyam için çok önemli bir gün.

lilium’u okumak istemeyebilirsiniz, hoşunuza gitmeyebilir yazdıkları. ama tuhaf olan onu suçlamadan önce şansını deneyen insanlar. burda suçlanacak kişi lilium mu gerçekten?

sanki erişilemeyen ciğer kokusu geliyor ona bir yerlerden.

ben lilium ile yaptığım sohbetlerden her seferinde büyük keyif aldım. profil resminde ne olduğundan bağımsız olarak.

bakmayın efendim, şansınız deneyip başarısız olunca saldırıya da geçmeyin madem.

marx'ın tanımladığı proleter ile bugün inşaatta sucuklu yumurta yapan erhan abi'nin karşıladığı kavramın başkalaşmasından kaynaklı içi boşaltılmış bir felsefi/sosyolojik tanımlamadır kendisi.

proleter ve üst sınıf arasındaki sınıfsal gerilim, toplumların adaleti ve refahı için yapıcı bir işlev görevi görmektedir. elbette bu gerilim görmezden gelindiğinde ve proleteryanın özlük hakları hiçe sayıldığında ortada öfkeli gergin ve patlamaya hazır bir toplum olacaktır. ancak bu sınıfsal gerilim hesaba katılarak ve hakkaniyet içerisinde dizayn edilmiş iktisadi ve sosyokültürel dağılım toplumun tümünü uluslararası ölçekte yüceltecektir. teori kendi içerisinde buraya kadar doğru. bunun mümkün olması için de tüm proleteryanın bu amaç doğrultusunda birleşip sendikalaşması, birbirinin iyiliğini gözetmesi ve apaçık bir şekilde basiretli ve dürüst olması gerekir.

bugünkü işçi sınıfına baktığımızda bahsedilen sistemin işlerliği için en temel gereksinim olan iyi niyetin zerresi bulunmamakta. herkes bir rütbe daha yükselip mamadan bir çay kaşığı daha fazla almak için birbirinin cesedini çiğnemeye hazır. ortada bir örgütlenme değil, kaosun tanımladığı yeni bir düzen var. işverenlerin uyguladığı ''kontrollü bir açlık'' var. 21. yüzyılda özgürlük ekonomik büyüklük ile eşdeğer vaziyette. ekonomi bir dil gibi, ''currency'' yani akıntı/para birimi/geçerlilik içerisinde her bir birim'in bir cümleye, bir ''ifadeye'' tekabül ediyor. sana verilen ''maaş'' aslında ''ne kadar konuşacağının, ne kadar söz hakkının olduğunun'' emaresi. bu noktada demokrasi, tüm bu acı gerçeklik içerisinde ''ağrı kesici'' görevi üstlenen bir farmakolojik ajan gibi. tıpkı din gibi bir uyuşturucu.

edit: imla

işte bu tarz absürtlükler için kafa sözlüğü seviyoruz. günün başlangıcındaki enerjinizi işte bu tarz haberler yükseltir, 7/24 günaydın yazmak değil.

sadri alışık'ın sözlerini akla getiren insandır; "sokak köpeklerine selam vermeye başladıysan, insan olmaya çeyrek kalmıştır."

bakın sigara içerseniz böyle ayağınız közden çıkmış gibi yara bere içinde olur temalı bir fotoğraftır.

lakin ben bunu düşününce iyice efkarlanıp bir sigara daha yakıyorum.

"orada" istisnasız bu...

-anne ilaç kutun nerede?
+orada...
...
-anne randevu alacağım kimliğin lazım çantanı nereye koydun?
+orada...
...
orası tam olarak neresi?
neresi tam olarak? mutfakta mı? salonda mı odanda mı? antrede mi?
söyle anne neresi orası?
neresi anne neresi?
hangi dolap?
konum at anne!