moralim bozuk... boşanmak üzere olan bir arkadaşım yeni doğacak olan çocuğunu babasına göstermeyeceğini söyledi. tabii ki ben de bu konuya pek fazla sıcak bakmadım. biraz yakın bir arkadaşım olduğundan, muhtemelen arkasında durmamı bekliyordu. fakat kişisel hırsları ve kini nedeniyle cocuğu babasından mahrum bırakmaya kalktığını göremiyor. çünkü öfkesi gözünü kör etmiş. ona eski eşinin iyi bir koca olmasa da iyi bir baba olabileceğini, kötü bir baba olsa dahi en kötü babaya dahi bir çocuğun, hele ki yeni doğmuş bir çocuğun muhtaç olduğunu anlatamadım.

her ne kadar i. çocuğu görmeyi hak etmese de, çocuğun babasını görmeyi hak ettiğini hatta bunun onun en doğal hakkı olduğunu izah edemedim. beni anneliğini sorgulamakla, eski eşini savunmakla itham etti. oysa ki ben yalnızca doğmamış bir çocuğun psikolojisini düşünüyor, yalnızca çocuğun çıkarlarını savunuyordum.

boşanmış çok fazla çift görmekle beraber, boşanmış ailede büyüyen çok fazla arkadaşımın psikolojisini gözlemleme fırsatım oldu. bir çocuk ne olursa olsun, nefret etmek pahasına bile olsa babasını bilmek en azından bir kere olsun görmüş olmak ister. oysa ki o, çocuğu babasından kaçırmayı tasarlıyor. bu çocuk bir yanı hep eksik büyümekle beraber, içinde kocaman bir boşlukla da büyüyecek...

boşanmak istiyorsanız boşanın. bu anormal bir şey değil. üstelik yaygın kanının aksine, kavga gürültü olan bir ortamda büyümektense, boşanmış bir ailenin çocuğu olatrak büyümek belki daha iyi olabilir. ama lütfen arada çocuk varsa, aranızdaki saygıyı asgari düzeyde de olsa korumaya ve çocukları annesinden/babasından mahrum bırakmak gibi bir alçaklığı yapmaya kalkmayın. bu çok adice. üstelik hiçbir çocuk bu muameleyi hak etmiyor da...

denemeyi düşündüğüm limit.*
engelleyin beni sıradan tüm online yazarlara dadanacağım birazdan.
savulun battal gazi geliyor. *
ya da ya da.
düş yakamdan osman
hah yeni nickimi halka açıklıyorum.
(bkz: düş yakamdan osman)

bir başlık altında kaç girdi hoşunuza gidiyor? başlıktan başlığa değişiyor ama benim genelde 20 entryden 1-2 tanesi. hoşuma giden bir entry'ye denk gelme olasılığım 1/20, 1/10.
artıladığım yazarın profiline girip geçmişine bakmak, daha kaliteli girdilere ve başlıklara ulaşmanın olasılığını arttırıyor. bu sırada da hoşuma gidenleri artılayınca seri artı olmuş oluyor.
girdiği çoğu entry hoşuma giderse de takip'e basıyorum.

edit: aynı şey beni artılayan yazarlar için de geçerli

okul gezisinde unutulduğumdan beri fobimdir. otobüsten molalarda sürüklenerek çıkartılırım. gece yarısı molaları tam bir kabustur. sadece tek otobüs varsa korku filmi senaryosu hazır olsun bir kenarda.

bağdaşıklığa aykırı olma durumu. biraz daha açacak olursam fonda çiftetelli eşliğinde okuyun lütfen. *

fikrimce hayattaki en önemli meselelerden biridir. çünkü her birimiz isteriz ki doğru anlaşılalım. anonim olan atalarımızın sözlerinde, adı sanı bilinen atalarımızın özdeyişlerinde de aynı konu çokça işlenmiştir.
meslek hastalığı olarak şuraya konuyu pekiştirecek birkaç örnek bırakayım öncelikle.

genç kadına aşık oldu. genç kadına biri, gencin biri kadına?
aklını aldı. evet, aldı da kimin aklını? senin, onun?
güvenini sarstı. yeap, yine aynı mevhuma neden olduk.

bakın bunları hep bilmek lazım. geçenlerde bir arkadaşımla konuşuyorum. çok mutsuz. ve gerçekten bir ölüm kalım meselesi var. yani konu kanser. o da bana diyor ki "acısını en iyi sen bilirsin." orada göz yaşlarını falan bıraktım. hüznü de bir kenara. geçmişe gönderme mi yapıyor, hala mı? malum bir zamanlar canım çok yanmıştı ve hiç acımadan yüzüme vurup bir gece ağlamama neden olmuştu. yoksa bu konuda benim hissedeceklerimden mi bahsediyor? işte hala bilmiyorum. ve bu bir kenarda beni rahatsız etmeye devam ediyor. ediyor.

bir de olayın iletme tarafı var. kendimi bildim bileli doğru ifade etme çabam. kızgınsam öfkenin nedenini, mutluysam da hissimi doğru aktarmak. ya da bir kelimenin karşımdakinin zihninde aynı tesiri bırakıp bırakmadığı. bunu mu demek istediniz? evet google asistan ya da siri bu konuda beni daha iyi anlayabilir belki.

ama gökyüzüne baktığımda 'sadece kuş olsam keşke' dediğimde uçmayı hayal etmiyorumdur ben. o cümlenin meali 'özgür hissetmek istiyorumdur.'
ya da niğde'ye yerleşmek isteyen * birinin cümlesinin anlamı da belki başka bir şeydir. ama bilemiyorum işte. o yüzden günlük hayatta imgeler, ironi falan yapıldığında kafamda oluşan anlam belirsizliği bir parça canımı sıkıyor. *
bu yazdığım anlam belirsizliğinin de anlatım bozukluğu konusunun içindeki ile de alakası yok mesela. ama anlamı tartışırken de sınırsız bir dünyayı sınırlandıramam ki!

ve son olarak deniz kokusu olmadan yaşamamalı bir insan. üzücü bir hayat olur.

eskiden perşembe günleri kurtlar vadisi izlerdik.

şimdilerde radyoya dadandık.

bana da yer ayırın mümkünse deryaya yakın dünyadan uzak bir yer olsun.

konuşarak anlaşabilmek, fikirleri saygı çerçevesinde tartışabilmek.

artık anlatırsınız.
evlat, zor zamanların yazarıydık. biz ilk nesildenız. o vakitler corona sarmıştı dünyayı, ülke ekonomisi sıkıntıdaydı. sonra benjamin ve iko adlı iki eleman zuhur etti. etraflarına moderatörleri toplayıp bir kongre yaparak "bu gidişat pek hayırlı değil. biz yeni bir sözlük ülkesi oluşturarak kapitalizmin sözlüklerdeki sömürüsünü durduracak, yandaşlığa yallah diyecek, küfürlü siyasetli sporlu yazıları engelleyeceğiz. cesur olalım korkmayalım" falan fıstık diyerek karantina karanlığında yeni bir çıkış kapısı açarak dağların ötesini göstererek 5. günün şafağında ortaya çıkan gandalf misali orklar a dönen reklam ve saçma yazılara bir dur dedi. sonra biz 1. nesil hem de ne nesil ! düştuk peşine, düşler gerçeklessin diye. boyle böyle sözlük kuruldu evlat.
çaylak oğlum, oradan bir tavşan kanı kap da gerisini anlatayım. burada çaylaklığın kıymetini bil. ne dıyordum, devam edelim....

portakal sözlük olabilir. iyi de olur.

hayat uzun bir yolculuk. ve sen, bu yolculuğu anlamlı kılan muhteşem bir detaysın.

allah arapça
rab ibranice
mevla farsça
tanrı türkçe
"rabbim" sorun yok, "yüce mevlam" sorun yok, "ulu tanrım" sorun*

kabir azabına eş değer bir ağrı olduğunu düşünüyorum. çeken bilir

türkiye'nin bağımsızlığı adına amerikan emperyalizmi ve iş birlikçilerine karşı mücadele veren, davası uğruna canını feda eden cesur kahraman. devrimciliğimizin olanca ateşiyle biz de seni selamlıyor, anıyoruz güzel insan.

yine iyi bak yürüyorlarmış size bana olmaz olsun senin gibi queen diyolar, queenliğin batsın diyolar, queen of the damned diyolar..

doğal ortam, bahçeden yeşillik...

bazı kişilerin sadece ritalini alıp işi ticarete dökerek, bu ilacı sigara ikram eder gibi arkadaşlarına ikram ettiğini duymuştum. ilaç odaklanmayı ciddi şekilde arttırıp, söz konusu şikayeti olan bireylerde verim sağlıyor. ancak bir grup, bu etken maddeyi daha iyi ders çalışma adına alıyorlar. bu konuda uyarıda bulunmak isterim çünkü hem bağımlılık yapabilir, hem de kalıcı hasarlara sebep olabilir.( sınıf arkaşımızda kalıcı bir tik oluşmasına sebep olmuştu.) bu durum son dönemlerde arttığından, ilacın satışında ciddi kısıtlamalar getirildi.

o bir tanecik portakal bile beni çok mutlu ediyor. bir de büyük bir heyecanla hangi tanımım beğenilmiş diye bakıyorum. sevdiğim yazarlardan beğeni almak mutluluk katsayımı ikiye katlıyor.

ankara’ya hukuk mukuk okumaya, bu arada da mümkünse memleketi kurtarmaya gelmiş çocuklardık.
hey gidi günler.

vefatından bir gece önce rüyamda gördüğüm sanatçı.
o rüyayı unutmadım,unutamam.
kazanın gerçekleştiği torba kavşağından bir ay önce geçmiştim.trafik ışığı olmaması dikkatimi çekmişti.
gencecik insanların canı gidince yapıldı.acıtan ülke gerçekleri.