türkçe meali ne halt ederseniz edin biz bu hastalığın masrafını karşılayamayız,sonra reis ne der bize?sarayın ne kadar masrafı var haberiniz varmı ey ahali.bize saçma saçma konularla gelmeyin abartırsanız aha silivri orda şeklinde olan açıklamadır..

diziye mekan olan samatya semti, bu diziden sonra ikinci doğuşunu yaşamıştır. şener şen ve türkan şoray'ın başrolünü paylaştığı dizinin şöhreti bugün de devam ediyor.

o çaresiz miniği koruyamamış olmanın vicdani yükü hiç gitmiyor omuzlardan. ah hayyam, ah.

içecek değil yemektir efendim. çorba içilmez, yenilir.
t: çorba içecek midir yemek midir sorunsalı başlığı.

"homo homini lupus est"

insan, insanın kurdudur.

“ ben eskimeyen tek güzelliği sen de gördüm. sözleri ile aşkı anlatan, aşığa yazılan en güzel ümit yaşar oğuzcan şiiri.

“güzel olan
her günü seninle tekrar tekrar yaşamak
erimek yarını olmayan zamanlarda
durdurmak bir yerde bütün saatleri
bütün kuralları kırıp parçalamak
sonra varmak o yerlere
mevsimlere dur demek
kar yağarken çiçek açtırmak ağaçlara
güneşi bir akşam saatinde tutup bırakmamak
sonra doldurmak ay ışığını kadehlere
delicesine içmek
ve unutabilmek her şeyi ansızın
sevmek seni en yücesiyle sevgilerin
birlikte geçmiş, gelecek bütün çağları aşmak
güzel olan
sevmek seni tanrılar gibi
seninle tanrılaşmak...

bir gün bu akan sele dur diyeceğim, göreceksin
ne bu şehir kalacak
ne bu duygusuz sürü
bu korkunç kalabalık
her vapur seni getirecek bana
bütün istasyonlarda seni bekleyeceğim
kapılar sana açılacak
senin için söylenecek şarkılar
şiirler senin için yazılacak
her evde bir resmin
her meydanda bir heykelin olacak
ve sen kimi gün bir rüzgar gibi
kimi gün denizler gibi, bulutlar gibi
kopup ötelerden, ötelerden
yalnız bana geleceksin
bir gün bu akan sele dur diyeceğim göreceksin.

ben eskimeyen tek güzelliği sende gördüm
sende buldum erişilmez hazları
yanında sıyrıldım korkulardan, yalanlardan
duyguların en ölmezini sende duydum
susuzluğum dudaklarında dindi
yalnızlığım ellerinde
çoğu gün unuttum açlığımı
sende doydum...

ilk defa seninle bütünlendim, anlıyor musun
anladım yaşadığımı her nefes alışta
seninle geçtim bütün zamanlardan
seninle var oldum
eridim seninle bir sonsuz çalkanışta.

boynunda bir yer vardır, ben bilirim
ne zaman oradan öpsem,
değişir gözlerinin rengi
yanar dudakların, terler avuçların
dökülür kapkara aydınlık gibi
omuzlarına saçların
gitgide artar kalbinin vuruşları
bir musiki halinde dünyamı doldurur
ansızın bütün sesler kesilir
zaman durur
bir baş dönmesi başlar o en yükseklerde
her gün seninle yeniden var oluruz
eriyip kaybolduğumuz yerde...

sesini duymadığım gün
yaşanmış değil
açan çiçek değil
öten kuş değil
yüzünü görmediğim gün
içimde yıldızlar sönük
güneşler güneş değil
seni sevmediğim gün
seni anmadığım gün
olacak iş değil...

her günüm seninle geçsin
o güneşe en yakın
kimsenin varamayacağı bir dağ başında
uçsuz bucaksız uzak denizlerde
insan ayağı değmemiş ormanlarda
uzaklarda, en uzaklarda
o gemilerin uğramadığı limanlarda
ışığım ol, alınyazım ol benim
vatanım ol, evim ol
yeter ki bir ömür boyu benim ol
her günüm seninle geçsin...“

insanlık adına barış ve huzur getiren bir yıl olur umarım.

azerbaycan’ın ateşler ülkesi anlamına gelen diğer adı ya da lâkabı. zengin doğalgazı ve petrolü sayesinde binlerce yıldır hiç sönmeyen ateşleri olduğu için bu ad takılmıştır. bu nedenle azerbaycan tarihte ateşe tapan mecusiler (zerdüştçüler) için de kutsal bir ülkeydi. ayrıca bakü’de bu adda bir üniversite de vardır.

yağmur görmekten boynunu bükmüş
çiçeğimiz*
arka fonda
yağmur dolu seri hareket eden dumanlar
ve ıslanmaktan koyu yeşile dönmüş dağlar.

bir defa kirli sakal olmamalı. madem sakal bırakıyor az bi ele gelmeli ve biraz uzun olmalı. hatta aralarında beyaz ve kızıl sakallarda olmalı. çünkü öyle daha tatlı oluyor.* ve beraber film izlerken ya da size kitap okurken ve yahut size mırıl mırıl bir şeyler anlatırken, dizine yatılıp sakallarıyla oynanıp, tatlı tatlı sevilecek erkektir.
sizi gıcık edince ise, o sakallardan accık tutup çekmek de ayrı zevk verir. *

şayet traş olursa da, o sakallar yeniden çıkasıya kadar yanakları mıncırılıp yine tatlı tatlı ısırılacak erkektir.

(bkz: sevmelere doyamamak)

düşünce özgürlüğü falan ayaklarını bir geçelim. kimse sizin terbiyesizce küfürlerinizi duymak zorunda değil.
normal olan şeyleri saçmalık olarak adlandırmaktan vazgeçtiğimiz zaman o ilkellikten biraz da olsa çıkabileceğiz galiba.

evlenmemek.

herşeyi kendinin bildiğini sanan insancıklar

özellikle sözlük gibi ortamlarda sıkça karşılaştığımız, bize uymayan, adını koyamadığımız ama illa adı olsun istediğimiz teşhislerimizi şak diye niteleyebileceğimiz sendromdur.
herkesin sendromuna kimse karışamaz sonuçta.

bir eğriye yaklaşan ama asla ona dokunmayan çizgi. fonksiyonların limitleri konusunda önemli bir özelliktir.

uzaktan çalışma vesilesiyle her gün yaptığım calisirken haftasonları ise pazar günleri yaptığım için sanırım o erkeklerden biriyim. ancak neden erkek vurgulanıyor onu anlamıyorum. ev işi yapmak aşırı zor. cidden zor.

mesela süreci anlatayım.

sabah kalk, kızın dağıttıklarını topla, eşini uyandır o arada çay koy, demlenene kadar kendi işlerini hallet, sonra kahvaltıyı hazırla, eşin de tabi çocukla ilgileniyor o arada, kahvaltı faslından sonra ya kızı ya da kızın döktüklerini temizle, sonra mutfağı toparla ya da kızla oyun oyna, kızın uyku vakti gelince ya kızı uyut ya da diğer rutin ev işleri ile kendi işlerini hallet, akşam yemeği için hazırlıklar, akşam çay, gün içinde gerekirse süpürge silme...

bunu ya ben ya eşim yapmak zorundayız. her gün. zor dostum zor. spor salonunda ağırlık basmaya benzemiyor bu işler.*

herhalde,galiba,sanursam.

discord çete lideri olabilir.
böyle değişik tarikatlar varmış arkadaşlar, artı oy nick altı girme ve linç etme ayinleri yapıyorlarmış.

herkesin hayatında en az bir tane bulunması gereken insanlardan. allah'ım, o nasıl bir enerjidir öyle! bir insan nasıl bu kadar güzel, nasıl bu kadar zeki, nasıl bu kadar dost canlısı, nasıl bu kadar eğlenceli, nasıl bu kadar anaç ve bunun gibi daha birçok nasıl sorusunun cevabını bünyesinde ancak bu kadar barındırabilir. kelimeler yetmiyordu onu anlatmaya, basit bir "iyi ki" ile yetinmek zorunda kaldım.

vahdettin - (bkz: türkiye'den defolup gitmek)