kullanıcı tarafından yüklenmiş görsel
porno gibi filmdir. dün izledim ve beğendim. porno filmi gibiydi ne olacağını biliyordum, nasıl olacağını biliyordum, ona rağmen sevdim.

filmin yönetmenliğini joseph kosinski'ın yapıyor, başrollerinde tom cruise, miles teller, val kilmer ve jennifer connelly yer alıyor.

filmin müziklerini çok beğendim. müziklerini lady gaga, hans zimmer, harold faltermeyer ve lorne balfe yapmışlar, çok çok beğendim. sahneleri süslemişler ve çok uyumlular.

sadece ben mi öyle hissettim bilmiyorum ama top gun filmi bana ilaç gibi geldi. gerçek bir film, sinema perdesinde izlemek falan garip geldi. ben dijital platformlarda olmayan filmlere biraz daha olumlu yaklaşıyorum özellikle bu dönemde. bu filme öyle yaklaştım.

uçuş sahneleri, uçakların sesi, aksiyonun tırmandığı anlar, tom cruise ve karizması başarılıydı. herkese tavsiye ederim, izleyen herkese keyif verecektir, en azından tatmin edecektir.


filmde keşke birisi ölseydi. özellikle son sahnelerde. lan her şeyi tahmin ettim, canımı sıktı cidden canımı sıktı. hem keyif alıp hem canım sıkıldı. garip deneyimdi, o yüzden porno filmi gibi dedim.

mesela son sahnede ikili tam devasa savaş uçağının hedefi olacakken, yakışıklı çocuğun kurtarması çok klişeydi, filmde hemen hemen her şey klişeydi.
senaryoda düşmanın belirtilmemesi hoşuma gitmedi mesela. çabuk kazandık, kayıp versek daha iyi olacaktı. gaza geldiğim çok fazla sahne ve görüntü vardı ama o kadardı.

dediğim gibi çok bir şey beklemeden izlemek lazım. keyifli film, klişelerle dolu keyifli bir film.
devamını gör...

"nar'ın babası"nın şiiridir.

sis

iki şehri var gecenin, biri gözümde
tütüyor, birinin dumanı üstünde yağmur
gibi çöken siste, bana bu uykusuz
şehri niye bıraktın, göze alamadığım
bir şehrin yerine bütün şehirlerdesin,
gece değil istediğin hayli karanlık
bakışlı bir şehrin gözleriyle çarpışmak
hevesindesin! gözlerini anlıyorum henüz
bağışlayabileceği gözleriyle çarpışmadı kimsenin;
gözlerimizi uzaklıklar değil ki yalnız
göze alamadığımız yakınlıklar da acıtır,
ve gözleri ancak gözler bağışlayabilir,
öyle acıyor ki gözlerim kim bağışlayacak,
sis değil, uykusuzluk değil, iki uzak
şehir gibi ayrılıktan kavuşmuyor gözlerim :
biri hepimizle göz göze gibi hala uykusuz,
biri sis içinde kirpiklerine kadar açık,
bu sessizliği kim bıraktıysa, göremiyorum
konuşkan gözlerinde tek sözcük bile,
gözlerimiz birbirine değmiyor gecenin iki şehrinde

kimsenin kimseye gözü değmiyorsa, şiir niye ?

(bkz: nar)
devamını gör...

kullanıcı tarafından yüklenmiş görsel
devamını gör...

kullanıcı tarafından yüklenmiş görsel
devamını gör...

öncelikle bunu yeni fark eden yazarlara hoş geldiniz diyorum. bu konuda arayıp bulup buraya örnek atamayacağım kadar çok yazdım hatta başlık attım, klavyem eskidi resmen dostlar. ama nafile olmadı ve olmadı. sebebini de çözemedim, boş ego çağında yaşadığımızdan mı? ülkede herkesin her şeyi birbirine çok görmesinin buraya beğeni ve takip boyutuna kadar bulaşıp inmesinden mi? cidden bilemedim. siz de azıcık kafa patlatınız efenim. bu hafta sonunu tenzih ederek artık ilk kayıt olduğum zamanlardaki gibi boş vaktim olmuyor, bazen 13 saat çalıştığım oluyor ama soluklanma zamanlarımda bile burada bir şeyler karalamaya ve karalayan dostları okuyup beğenmeye çalışıyorum. yeni pratiğim bildirim gelince yazarın ilk 20 tanımını okuyup 5 beğeni hakkımı kullanmak. ve fark ettim ki çoğu yazarın 6. tanımına geldiğimde hakkım bitmiş oluyor; yani diyeceğim o ki buradaki yazarlar cidden güzel yazıyor en kötüsü bile bir parmak dokunuşunu veya mouse ile bir beğeni tıklamasını hak ediyor. bırakın dostlar bu cimriliği artık, ülkecek paramız yok tamam ama cimriliğimizi burada tatmin edemeyiz.(bkz: swh)
devamını gör...

türkiye'de türkçeden sorumlu olduğu, türkçeyle ilgili her şeyi bildiği sanılan ama -işin doğrusu- hiç de öyle olmayan kurum. "atanmış" üç-beş kişi bir masanın etrafında oturur, "acaba bugün ne tür gereksiz değişiklikler yapsak da milleti çıldırtsak" diye düşünüp uygulamaya alır; son yıllarda tdk'de yapılanın özeti bu.

dilin konuşarak yayıldığı, dilin doğrusunun tartışarak bulunacağı unutulmamalı. türkçedeki doğruları bulmak için tek kaynak noktası olarak tdk'yi almak son derece yanlış; tdk sadece fikir verebilir, "şöyle yap" diye diretemez!

bu kuruma karşı yıllardır yapılan eleştirilerin hiçbiri dikkate alınmıyorsa, kurumdakiler de eleştirileri yapanların türkçe üzerine çalışmalarını/emeklerini göz ardı edip sürekli burunlarının dikine gidiyorlarsa bu işte bir yanlışlık var; o yanlışlık da tdk'yi yönetenlerin "seçilmiş" değil, yıldırım hızıyla çıkarılan politik kararnamelerle "atanmış" olmalarından kaynaklı. senin türkçen, benim türkçem, onun türkçesi... iktidarın türkçesi, muhalefetin türkçesi, halkın türkçesi... ne saçma şeyler bunlar.

hayır hayır, kimse mecbur değil senin zırt pırt değiştirdiğin kurallarına uymaya. bunun yerine gidip arkadaşlarımla konuşurum, gerekirse birbirimizi kırarız, beki alınırız bu konuşmalarda ama gene de senin direttiğin o saçma kurallarından daha iyisini ve en önemlisi kullanışlısını, sağlıklısını buluruz. nitekim buluyoruz da.
devamını gör...

ilk tanımdaki örnek öyle bir örnek ki başka hiçbir tanım "bu tanım ne lan" diyeceğim kadar saçma gelmiyor artık. resmen en kötüsünü gördüm ve artık hepiniz aşırı iyi yazıyorsunuz gözümde.

çok şaşkınım.
devamını gör...

kullanışlı bir bkz cümlesidir.
devamını gör...

bir orsalesta anafor ukdesidir.

hikaye anlatmak sadece bir beceri değildir. büyük bir beceridir elbette ama aynı zamanda bir rahatlama, bir iç dökme eylemidir ve bir açıdan bakıldığında da bir lanettir. ve ben elbette hikaye anlatmaya yüklediğim bütün sıfatları tek tek açıklayacağım.

hikaye anlatmak doğal bir beceridir ve herkes bu beceriye sahip değildir. ayrıca her beceri gibi güçlendirilmesi gerekir. profesyonel hikaye anlatıcılığına dedemin bahçesindeki hamaklarda başladığımı hatırlarım. kuzenlerimi ve kardeşlerimi etrafıma toplayıp onlara üniversitede izlediğim filmleri anlatırdım her yaz tatilinde. sonra bu hikayeleri yazarak anlatmaya başladım. evet, çok iyi bir anlatıcı değilim belki. ama en azından hikaye anlatmaya dair derin bir sevgim var. latin amerikalı hikaye anlatıcısı eduardo galeano okumuş olmanın bir özgüveni de var elbette içimde.

hikaye anlatmayı seven insanların mutlaka içlerinde bir ya da birden çok derdi vardır. bu dert içten içe onları kemirmekte ve eritmektedir. bir iç dökme ve rahatlama yöntemi olarak seçtikleri hikaye anlatmak onlara varoluşlarını sürdürme imkanı sağlar. anlattıkça kaybolmaktan, silinip gitmekten, yok olmaktan kurtulduklarını hissederler. çünkü büyük bir yazarın dediği gibi yazmasalar delirirler ve delirmek de bir yok olma halidir.

aynı zamanda hikaye anlatmak bir lanettir. insan anlatmadan duramaz. sürekli bir hikaye anlatmak ister. sanki sussa bir daha konuşamayacakmış gibi hisseder. her gördüğü, her deneyimlediği, her dinlediği olay anlatılacak bir hikayedir onlar için. yaşamdan lezzet almanın yolu her şeyi bir kurgu içinde anlayıp anlatmaktır. kurgu bazen gerçekten daha keyif verici olur onlar için.

hikaye anlatmak geliştirilebilir bir lanete sahip olmaktır.
devamını gör...

en yakın rakibinin oy kullanaması buyuk etken olabilir. (kilicdaroglu ilk geldigi zamanlar oy kullanamamişti; okulu mu bulamamış, pusulayi mi bulamamısti ne)

recep tayyip erdoğan'ın hitabet yeteneği diye bir basligimiz var ki ister sev ister sevme sen bilirsin ama adam konuşma, sesini kullanma işinde çok iyi.

ekonomi;
2001 krizi efsanevi bir krizdi her sey firlamis 17 banka bosaltilmis falan ve hatta disaridan vekil olmayan bir bakan ithal edilmis ki o da oyle siradan degil, kendisini ithal edene az sey yapmadi!
tabi bu asamadan sonra yukselise gecen turk halki o gunleri gordugu icin su an yasanan ekonomik hatalara goz yumuyot cunku oncesinde daha kotulerini yaşamis.

hea birde chp'li secmenin tavri ki bakin by cok onemli.
aylarca esek, sigir, comar derler sonra vay efendim bu halk bize neden oy vermiyor diye kafa acarlar acaba neden vermiyorlar sayin gerzek.
devamını gör...

anlamı geldim, gördüm, yendim olan gaius julius caesar'ın m.ö 47 yılının 2 ağustosunda pontus kralı ikinci pharnakes'i şimdi tokat zile, o zamanlar zela olan yerde mağlup etmesinden sonra yıllarca mithradates ile uğraşan siyasi rakiplerine atfen söylediği efsane söz.
devamını gör...

nefret suçu işleyen ve bunu savunan kişilere verilen ad.
kim kimi öpüyor size ne, kimse size hayııır o karşı cinsi derhal bırakıp benim olacaksın demiyor.
madem bu kadar homofobiksiniz niye lezbiyen pornosunda birinciyiz kardeşim geçin bunları.
devamını gör...

aslında bu başlığı " annenin psikolojik sorunları olduğunu kabullenmemesi " olarak açacaktım fakat olmadı. konumuza gelecek olursak; annem genç yaşında kendi isteğiyle evlenmiş ama yanlış bir evlilik yapmış bir kadın. aile desteği olmadığından dolayı evliliğini sonlandıramamış bir de 2 çocuk sahibi olmuştur. abimi babaannem ve annem babam büyütürken beni de 6 aylıkken anneannem aldı ve ben 6 yaşıma kadar anneannemi annem sanarak büyüdüm. ailem beni yanına aldığında ise gerek fiziksel gerek psikolojik ve dış faktörler tarafından ağır şiddete maruz kalarak çok kötü bir çocukluk geçirdim. annem beni hiç bir zaman kabullenemedi ve bunu bana her seferinde yansıttı. zamanla evliliğini bitirdi kendi hayatına devam etti. bir sürü ayrıntı var bu konuyla ilgili olarak ama asıl sorun annemin bir türlü geçmişten günümüze gelememesi en ufak şeyde geçmişte olan şeyleri benim suçummuş gibi bana psikolojik şiddet uygulayarak benden çıkarması her şeye rağmen yanında olmaya çalışmama rağmen asla bundan vazgeçmemesi artık dayanılmaz bir hal aldı. psikolojik sorunları olduğunu, en azından psikolojik destek alması gerektiğini de hiç bir zaman kabullenmiyor. bu sabah kahvaltıda yine parladı ve akla mantığa sığmayan şeyler söylemeye bağırmaya başladı. işin kötüsü artık ben de tükendim kendime zarar vermeyi düşünecek kadar tüketti beni ama sürekli mağdur en çok o acı çekmiş en kötü etken de benmişim gibi ... biliyorum anlatım bozuklukları ve anlaşılması zor şeyler yazdım ama o kadar içime döndüm ki çevremdeki herkesten soyutlandım neyi nasıl nereden anlatacağımı ve ne yapacağımı şaşırmış haldeyim o kadar bunaldım ki rahatlamak ve bir yol bulabilmek için zor da olsa buraya yazmaya karar aldım.sanırım bu durum çoğumuzun annesinde var bilemiyorum ama gerçekten çok zor.
devamını gör...

kullanıcı tarafından yüklenmiş görsel
devamını gör...

insan yolcudur. küçük olarak başlar yola, ilerledikçe büyür. büyüdükçe yol ağırlaşır, zorlaşır. insanın yükü artar. ve bütün yollar illa insan kalbine çıkar. yeter ki yolda insan kalabil.
kullanıcı tarafından yüklenmiş görsel
devamını gör...

cüzdandır.
kullanıcı tarafından yüklenmiş görsel
dedemin cami altı pasajındaki dükkanında küçük bir çocuk olarak jeton satarak ailemi geçindirmeye çalıştığım dönemlerdi. aslında değildi. para da kazanamadım zaten. ailemin de benim kazanacağım paraya ihtiyacı yoktu ama charles dickens ile kemalettin tuğcu’nun oturup karşılıklı çay içebilecekleri izbe bir mekan var içimde.

neyse efendim. dükkan terzihaneden bakkala, bakkaldan manava, manavdan otobüs yazıhanesine dönüşürken her daim köy muhtarlığı olarak da hizmet veriyordu. dedem de o arada isminin başına sürekli farklı unvanlar alsa da muhtar ferhat her zaman baki idi.

küçük ve büyük jetonları satarak para kazandığım dönemde maaş ödememi genelde yaz helvası olarak aldığım için çok da bir para kazandığım söylenemezdi ara ara elime geçen parayı saydığımda benim yaşımda bir çocuk için ciddi bir miktara ulaştığını anladım.

bu aydınlanma anından sonra dükkanın önünde el arabasıyla her şeyi satan adamın yanına gittim. işime yarayacak tek şey bir cüzdandı. ve mübarek sarı kırmızı ve siyah renkleri ve galatasaray arması ile o kadar güzel duruyordu ki. cebimde beş milyon liram vardı. o zamanlar altı sıfır da mevcuttu elbette.

fiyatını sorduğum cüzdan da allahı’ın hikmeti olsa gerek beş milyon liraydı. o an hayatımın en önemli kararlarından birinin eşiğinde olduğumu hissettiğim an oldu. eğer cüzdanı beş milyon lira versem cüzdana koyacak param kalmayacaktı. eğer vermesem galatasaray cüzdanım olmayacaktı. zor bir andı benim için.

sonunda cüzdanı almaya karar verdim. kazandığım bütün parayı cüzdanı aldığım adama verdikten sonra elimde cüzdanla kalakaldım. içine koyacak bir şeyim yoktu. dükkana girdim. gazetelerin spor sayfalarından bir tanju çolak bir de uğur tütüneker resmi kestim.

cüzdanın içindeki resim koyulan şeffaf kısma yerleştirdim. daha sonra yeniden bir kağıt para kazanana kadar cüzdanım bir neuchâtel xamax zaferi kadar havalıydı.
devamını gör...

kutlamayı çok sevdiğim ama hiçbir zaman afişe etmediğim gündür. bir söz var ya birilerine boşluk yaratan günler diye ha bu günler o günler. annelerin ellerinden öperim, kutlayalım ama reklam etmeyelim. kutlu olsun *
devamını gör...

sordum sarı çiçeğe: polenle çiftleşmek zevkli mi?

çiçek ey dür abazan baba aklın fikrin zekerindedir.

(bkz: anlayacak pek olmasa da tanımladım gitti)
devamını gör...

sabahları latte akşamları madde.
ne bakıyosun güzelim atla da gezelim.
gözlerinin hastasıyım virajların ustasıyım.
gözlüklerim rayban önümden çekil hayvan.
semt bizim ev kira.

aklıma gelen bunlar. içimdeki kekoyu saldım.
devamını gör...

inadına profil koyasım geldi.
devamını gör...

normal sözlük'ü kullanarak 3. parti dahil tarayıcı çerezlerinin kullanımına izin vermektesiniz. Daha detaylı bilgi için çerez ve gizlilik politikamıza bakabilirsiniz.

online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.
zaman tüneli köftehor rehberi portakal normal radyo kütüphane kulüpler renk modu online yazarlar puan tablosu yönetim kadrosu istatistikler iletişim