bazı kişilerin bir işi daha yaparken sonucunu bildiğini ve buna göre hareket ettiğini anlatan atasözü.

haydi ortaklaşa ada'ya girelim..

kayıp düşenler mi desen deniz de boğulanlar mı desen aç acına yarışma yapanlar mı, mangal yakanlar mı? nereden baksan fitneli fesatlı bir ortam'ın temellerini atmış oluruz hem fena mı olur? o ada bizim ada'mızdır ama gitmesekte almasak da...* o ada... daha fazla yazamayacağım bir adam bile yok anlıyor musun?*

babamın iflası ile istanbul' a geldik.
ıstanbul bana mersin'den sonra vahşi hayvanlarla dolu bir orman gibiydi...

mersin'deki kolejden, başka bir şehirin fakir semtindeki ilköğretim okuluna gelmek ayrı travmayken; o varlıklı hayattan bu görülmemiş yokluğa düşmenin ağırlığı daha da zordu. beslenmeme koyacak ekmeği zor bulduğumuz zamanlardı.

8 yaşındaydım, ilk gün okula üstümde kolej üniformasıyla gittim. öğretmen 'yarın önlükle gel' dedi.

annemler o akşam bir komşumuzun çocuğunun eskimiş önlüğünü yakası olmadan, başka başka düğmeler dikerek bana uydurdular. tabi yeni olduğum yetmiyormuş gibi bir de fakir olunca dikkatler üstüme yöneldi. zaten yaşca hepsinden iki yaş küçüktüm. doktor raporu ile ıq'su yüksek denilerek 5,5 yaşında birinci sınıfa başlamıştım.

sınıfta her beslenme saati, beslenmemi alıp çöpe ya da yere atan bir çocuk vardı. teneffüste "önümüze gelene bin tekme" ayağına bahçede duvara sıkıştırıp döverlerdi. hatta okulun merdivenlerinden ikinci kattan attıkları bile oldu. olaydan sonra aylarca kaburgalarım ağrıdı. gece yatağımda sessizce ağlardım. annem dayak yediğimi duyarsa buna kızıp döver korkusuyla, bu ağrılı süreci kendi başıma yaşadım. çünkü annem, dayak yedim diye dayak atardı.

okulda dövenlere ek bir de komşumzun 11 yaşındaki kızı döverdi beni. onlar 4 kardeşti en küçüğü benimle yaşıttı. ona gelinceye kadar, yolüstü 14-15 yaşlarında bir oğlan çocuğu önüme geçer bana sarılmaya çalışırdı. o sapık olan çocuğu babam fark edip ağız burun dağıttı ama diğerlerini bertaraf edemedim.
ıki sene boyunca okuldakiler, komsunun kızı, üstüne bir de annem döverdi cift dikiş olurdu dayaklarım.
bu sebeple okul yıllarında yaşananlar kaç yıl olursa olsun insanın benliğinde iz bırakıyor. *

kitabımı canımdan parça veriyormuş gibi verdim.yetmedi benden habersiz arkadaşına vermiş dingil*.istedim vermedi,al dedim almadı, yıllar geçti be vicdansız.kaç kere söyleyeyim daha*.ben utandım sen utanmadın.en sevdiğim kitabımdı be kadın,of.en az on yıl oldu.

kaç bardak su içmeliyim?

firdevs yöreoğlu bir , yılan hikayesi gülsüm iki .

1951 yılında henrietta lacks isimli bir kadından biyopsi için alınan, ismine onun isim ve soyisminin başındaki ikişer harf verilen, başta kanser olmak üzere birçok hastalığın araştırmalarında kullanılan hücreler.

kendisinden alınan hücrelerin araştırma için kullanılacağı henrietta'ya ve ailesine söylenmez. kadın bir süre sonra rahim ağzı kanseri nedeniyle hayatını kaybeder. ondan alınan hücreler ise yıllarca bu konudaki araştırmalarda kullanılır. daha önce insanlardan benzer durumlarda alınan hücreler birkaç gün içerisinde ölürken, henrietta'nın hücreleri inanılmaz bir şekilde yaşamaya ve çoğalmaya devam etti.

şu linkten konuyla ilgili daha detaylı bilgi edinebilirsiniz.

ilk taşı yine günahsız olanınız şahsım atıyor.
memleketimiz kabataş

halk ister iş ve aş

moderatör yiyosa gel bana bulaş

önderimizdir benjamin yoldaş!

epeydir sesi sedası çıkmayan dernektir.

napıyonuz lan, hâlâ gündüz burada ağır abi pozunda takılıp "ben onlardan çok farklıyım" diye bize bok atıp, geceleri ise "senin için kitap seslendirdim aşkım", "sana murathan mungan gülüşü getirdim", "dur senin için şiir seslendirdim, yollayayım ses kaydını", "sen uyuyana kadar sana masal anlatacağım" diye fark edilmeyecek gibi birden fazla sözlük kadınına mesaj atıyonuz mu?*

arada farklı bişiler deneyin, şiiii.*

sabah akşam 300 kişinin okuduğu yerde ekonomi analizleri kasanlar, ece erken eleştirince küçümsüyor. sizin 50 katınız kadar bit kitleye erişiyor hiç değilse. sözlüğe taşıyacak kadar haber niteliği var yazdıklarının.
ne yapsın saraya girmişliği var diye "oh ne de güzel oldu" mu desin?

en sevdiği yatakta, göğsümde!!

açken gelen yemek kokusu.

japon bir terör örgütü. evet yanlış duymadınız. dini vakıf olarak faaliyetlerine başlayan, sonrasında ise kimyasal silah kullanacak kadar terörize olan bir japon örgütten bahsediyoruz.

2. dünya savaşı sonrası japonya'da imparatorluğun resmi dini yasaklanmış ve buna binaen de ülkede dini örgütlenmeler baş göstermeye başlamış. aum şinrikyo'da bunlardan biri ama belki de en tehlikelisiymiş.

örgütün ilk kamp yeri, kıyametten etkilenmeyeceğine inanılan fuji dağı eteklerine kurulmuş. 1988'de kurulan örgüt, yaklaşık 1 yılda üye sayısını 2 katına çıkarmış.* aum şinrikyo'yu diğer terör örgütlerinden ayıran en önemli özelliği yukarıda da bahsettiğim gibi kimyasal silah kullanıyor olmasıymış. bu onlar için hiç de zor olmamış çünkü örgüt üyeleri inanılmaz eğitimli kişilerden oluşuyormuş. *

tokyo havalimanı, ülkenin önemli bir deniz üssü ve imparatorluk sarayı da dahil olmak üzere birçok önemli noktaya biyolojik ve kimyasal silahlı saldırılar gerçekleştirmişler. 1995'de ise örgütün liderinin yakalanmasıyla örgüt çöküşe geçmiştir. lider asahara, 2018'de ise japonya'da idam edilmiş.

örgüt halen dini bir vakıf olarak çalışmalarına devam ediyormuş...

ayrıntılı bilgiler için kaynak

yazık yazık kimler söz hakkı sahibi olmuş akademisler dışında herkes boğaziçi için söz hakkı alıyor. boğaziçi sadece öğrencilerin ve öğretmenlerindir. kim ne hakında konuşuyor bunlarıda mı görücektik..sanki bahsedilen üniversite değil otel inşaatı bu kadar mı önemsiz bu beyinler, vay halimize..oradaki öğrenciler bir hak mücadelesine giriştiler çünkü o puanları alıp oraya tırnaklarıyla gelmenin ne demek olduğunu onlar bilir ,çalışmanın emek vermenin değerini onlar bilir ondan belki bu kadar mücadele ediyorlar haksızlık karşısında ondan boyun eğmiyorlar.ben bu kadar çalıştım burayı hak ettim sen nereden geldin ayıp değil mi bana benim emeklerime..en son noktada kimlerin konuya dahil olduğunu görmüş olduk ama hangi vasıfla, bu adam bilim insanı mı yoksa ben mi yanlış hatırlıyorum.

tansiyon yükselten açlık sanrılarım esnasında, evde bulunan bilumum malzeme ile yaptığım denemelerin sonucu olan yemekler.

kafa sözlüğün bal porsuğu nick'li kaliteli bir yazarı var hemen ün'ü duyulmuş mu vay be..

kafa sözlük çocuk korosu'nun adına gerçek manada yakışan yegane değerlimizin doğum günüymüş bugün.
iyi ki doğmuş, iyi ki sözlüğe girmiş, iyi ki hayatımızda kocaman bir yer edinmiş.
mutlu yıllar fasulye!

herkesin ve her şeyin sahte geldiği bu gerçek dünyada daha samimi duygular hissettiren eylem.

ben anlatıp, maaşımı alır geçerim. umrumda olmaz.

ağartı şiirindeki şu ifadeler çok etkiler beni:


noktanın sonuna kadar
bir sinir bir can yanmasıyla
bir parçamı
bir demir mengeneye
koyup sıkmak istiyorum mu nedir
dilimi

bir acı mı ne gerek
öyle uykum var ki
öyle istiyorum ki